Spegillinn - 01.10.1947, Blaðsíða 13

SPEGILLINN
171
Við stakketið
Siggi: Jæja, Tómas minn, ætli þeir þurfi nú ekki bráðum
á okkur að halda aftur þarna niðri í Austurstræti ?
Tómas: Hvað .meinarðu? Finnst þér ekki nóg af strákum
fyrir stelpurnar á rúntinum?
Siggi: Jú, blessaður vertu, það er víst það eina, sem nóg
er af í voru landi nú, fyrir utan rokið og rigninguna. Nei,
ég meinti nú, að við þyrftum víst að fara að flytja okkur
héðan af túninu til að styðja Landsbankann, eins og við gerð-
um í gamla daga á kreppuárunum, þegar maður gat drukkið
sig sætan fyrir tíkall.
Tómas: Ætli maður verði þá ekki að slæðast með þér. Því
að það verð ég að segja, að þó að ég hafi ávallt letingi verið,
þá hef ég einlægt verið patríót.
Siggi: Hvort vilt þú heldur styðja Landsbankann eða Ot-
vegsbankann ?
Tómas: Heldurðu að það þurfi líka að styðja Útvegs-
bankann ?
Siggi: Ég held ekkert um það. Helgi slasaðist og fór suður
á Rivíeru til að styðja spilabankann þar og Ásgeir fór til
New York til að hjálpa Ólafi og Hermanni að stjórna heim-
inum, því að Tryggvi Lie óskaði sérstaklega eftir þessum
alkunnu „þaulæfðu stjórnmálamönnum“ okkar frá íslandi.
Og nú situr aumingja Valtýr einn eftir með bankann.
Tómas: Ætli maður verði þá ekki að reyna að styðja hann.
En heldurðu að honum verði ekki illa við brennivínslyktina
af mér? Hann er svoddan bindindismaður.
Siggi: Nei, blessaður vertu. Nú er brennivínslykt sætur
ilmur í nösum hvers stjórnmálamanns og bankastjóra. Ef
þú ert eins mikill patríót eins og þú þykist vera, þá áttu að
drekka baki brotnu núna, því að með því styrkir þú landið
og styður bankana. Nú eru það ekki lengur við einir, heldur
allir, eins og Jónas Hallgrímsson segir, sem lifa á brennivíni,
þegar ekkert er flutt inn og engir tollar og ekkert fyrir
stjórnina að lifa á nema brennivín.
Tómas: Satt segir þú, og ekki mun standa á mér með
patríótismann, svo lengi sem ég get slegið fyrir einni blárri.
Oft hef ég hugsað um það, að það er ekkert smáræði, sem
íslendingar hafa lagt til menningarinnar, að hafa skrifað
Heimskringlu og allar sögurnar til forna og þó er hitt senni-
lega enn merkilegra, sem þeir hafa afrekað í seinni tíð.
Siggi: Hvað meinarðu, Tómas?
Tómas: Ég meina það, að þeir hafa kennt heiminum hvern-
ig hægt er að stjórna með brennivíni. Eða getur þú hugsað
þér nokkura ljúfari aðferð til að stjórna þér?
merkilegt og torkennilegt, hefur verið hér á flandri í sumar —
hefur sennilega flúið þurrkinn heima hjá sér og leitað í blessaðan
rosann hér. Var kvikindið þegar hengt í kassa Morgunblaðsins, og'
kom brátt í ljós, að hér var reyndar komið aðmírálsfiðrildi, sem svo
er nefnt vegna þess, að aðmírálar einir geta keppt við það í litaskrauti.
Var cngin furða þótt illa gengi að þekkja skcpnuna, því að á stríðs-
tímunum voru hér ekki nema fáir aðmírálar, og flestir gamlir, en
hinsvegar nóg af ofurstum, lautinöntum, skersöntum og óbreyttum
soðdátum, en fiðrildin, sem við þá alla eru kennd, þekkir hvert manns-
barn, án þess að Finnur komi til skjalanna.
ÞJÓÐ VILJINN
hefur látið sér sæma þá fúlmennsku að halda skýrslu Fjárhagsráðs
leyndri fyrir lesendum sínum, og gera stjórnarblöðin að vonum mikið
veður úr þessu. Oss finnst nú meira til um óklókindin en fúlmennsk-
una, þar eð lesendurnir verða með þessu móti að leita í Moggann og
Tímann, til þess að sjá sltýrsluna, og þannig geta þeir auðveldlega
lesið einhverjar skýrslur um vélabrögð kommúnista um leið, og kannske
jafnvel trúað þeim. Annars inniheldur þessi marglofaða skýrsla ekki
annað en það, sem allir vissu, að við erum á hvinandi hausnum og
þykjum miklir óreiðumenn í útlandinu.
)óh orn
heilrœ'Si viTi svefnleysi.
Sígi þér ekki svefn á brá,
sárþjakaður beði á,
lieilræði litlu lilýddu þá
og liugsaðu um það eitt:
að bægja hverri liugsun frá
og hugsa um ekki neitt.
SVB.