Fálkinn - 28.10.1955, Side 11

FÁLKINN
11
LITLA SAGAN.
Sporhnndurinn
ÞAÐ hafði verið stolið kápu úr þvotta-
bjarnarbjórum frá Jeremei Babkin
kaupmanni. Og Jeremei Babkin kaup-
maður æpir, því að bann kann ekki
við þetta með kápuna, sjáið þið.
— Loðkápan, segir hann, er úr-
vals kápa, félagar. Mér sárnar þetta
og skai allt til vinna að fá hana aftur.
Og þess vegna gerir Jeremei Babkon
orð eftir sporhundi. Og svo kemur
rnaður með hermannahúfu, legghlífar
og hund. Það má segja að þetta sé
kempa af hundi að vera, svartur og
með mjótt, ófélegt trýni.
Og þessi maður setur hundinn á
sporið við dyrnar og segir: — Svona'?
— Hundurinn þefar út í loftið, skoðar
alla viðstadda (vitanlega hafði fjöldi
manns safnast þarna saman) og
skokkar svo beint að Fjólu gömhi
í nr. 5 og þefar af pilsinu hennar.
Sú gamia felur sig bak við hina.
Hundurinn glefsar i kjólinn. Sú gamla
reynir að komast burt. Hundurinn á
hælunum á henni. Hann nær í hana
og varnar henni að komast burt.
Sú gamla fellur á liné fyrir framan
lögregluþjóninn: — Jæja, segir hún,
— þarna náðuð þið i mig. Ég neita
engu. Það eru finim skjólur af heima-
bruggi. Þær standa í baðklefanum.
Farið þið bara með mig á lögreglu-
stöðina.
Hinir verða auðvitað hissa. — En
hvar er kápan? spyr einhver. Farið
þið bara með mig, ég skal afplána
mína réttlátu refsingu.
Og svo er farið með kerlinguna.
Aftur er farið með hundinn á spor-
Heimsfrægur
vísindamaður
sfötugur
Að ofan: Niels Bohr. .— Til hægri:
Hinn heimsfrægi danski kjarnorku-
vísindamaður Niels Bohr varð sjö-
tugur 7. október s.l. í stofnun þeirri
í Iíaupmannahöfn, sem fæst við fræði-
lega eðlisfræði og Niels Bohr hefir
stjórnað um 35 ára skeið, var afmæl-
isins minnst á veglegan hátt. Myndin
er tekin við það tækifæri. Talið frá
hægri: Niels Bohr, frú Bohr, H. M.
Hansen rektor Kaupmannahafnarhá-
skóla og kona hans.
ið við dyrnar og lögreglumaðurinn
segir: - Svona? —
IJundurinn litur leitandi kringum
sig, þefar út í loftið og gerigur svo
að húsrráðsmanninum, sem náfölnar.
Það dregur úr honum allan mátt.
—- Setjið þið á mig liandjárnin,
kæru vinir, þið sem hafið þjóðholl-
ustu hugarfar. Ég hefi krafið ykkur
um vatnsskattinn en ekki skilað pen-
ingunum.
Og auðvitað ræðst mannsöfnuður-
inn að ráðsmanninum og bindur hann.
En meðan á þvi stendur lallar hund-
urinn að samborgaranum úr nr. 7 og
heggur tönnunum í buxnaskálmina
hans.
Borgarinn náfölnar og heykist í
hnjánum.
— Sekur, segir hann, — ég er sek-
ur. Ég hefi falsað vinnubókina mína,
segir hann, — ég, þorskurinn, átti
að starfa i hernum og verja ættjörð-
ina. En í staðinn bý ég í nr. 7 og eyði
rafmagni og öðrurn gæðum þjóðfé
lagsins. Takið þið mig!
Nú fara hinir að tvístíga.
— Hver fjárinn er þetta, hugsa þeir
með sér, — þetta er merkilegur
hundur!
Jeremei Babkin kaupmaður deplar
augunum, skimar laumulega kringum
sig og réttir lögregluþjóninum pen-
inga.
— Farðu með hundinn þinn hvert
á land sem þú vilt. Við skulum ekki
fást um loðkápuna. Fjandinn hafi
hana.
En þá er hundurinn þar. Stendur
fyrir framan kaupmanninn og dinglar
rófunni. Þá reynir Babkin að komast
undan. En hundurinn eltir hann og
fer að hnusa af skónum hans.
Kaúpmaðurinn föinar og fer að
stama.
— Já, segir hann. Guð sér sann-
leikann. F^g er hundingjasonur og
þorpari. Og ég átti alls ekki kápuna.
Ég fékk hana lánaða hjá bróður min-
um og ætlaði ekki að skila henni aft-
ur ...
Nú hlaupa allir viðstaddir eins og
fætur toga, sinn í hverja áttina. Hund-
urinn getur ekki einu sinni þefað, en
nær í þá næstu.
Framhald á bls. 14.
★ Tískumyndir ★
-----------------1
FALLEG DOPPÓTT SAMSTÆÐA. —
Svona lítið þarf til þess að fötin verði
falleg. Pilsið er svart með hvítum
doppum en bolurinn hvítur með svört-
um doppum. Þetta er ensk hugmynd.
Pilsið er rykkt á mjóan streng og
bolurinn mjög látlaus.
ANNAÐ DÆMI um vel heppnaða
samsetningu tveggja lita sést á þessu
sýnishorni frá Grés í París. Bolurinn
hvítur en ermarnar og pilsið marin-
blátt. Hálsmálið er kragalaust en tvö
horn eru að framan og undir þeim er
hnýtt marinblá silkislaufa.