Nýtt kirkjublað - 01.03.1911, Blaðsíða 4

52
NÝTT KIRKJCÍBLAí)
I fæstum orðum vildi eg þá sagt hafa og Iagt hverjum
einasta yðar á hjarta þetta: Öll vor eilífa farsæld er undir
hjartalagi voru komin, því að það er hjartalagið, sem mótar
lif mannsins. Hún er þar á móti ekki komin undir skoðun-
unum vorum, hvað vér höldum fyrir satt og hvað ekki, hverju
vér samsinnum og hverju ekki.*) Skoðanir vorar geta verið
meira og minna réttar, og meira og minna rangar, og það getur
auðvitað haft nokkur áhrif á breytni vora, en sé aðeins hjartað
gott, þá nægir! Þessvegna segir líka hinn gamii spekingur
gamla sáttmálans: „Varðveit hjarta þitt fremur öllu öðru, þvi
að þar eru uppsprettur lífsins.“
En nú kynni einhver yðar að spyrja: Er það þá ekki
lengur satt, hið gamla orð postulans til fangavarðarins í Fil-
ippí: „Trúðu á drottin Jesúm og þú munt hólpinn verða og
heimili þitt?“ Því er fljótsvarað: Jú, það er guðdónilega satt
enn í dag. Aðeins ríður á, að vér skiljum það rétt, hvað átt
er við með þessu, að trúa á Jesúm. Hvað er að trúa á Jes-
úm? Að trúa á Jesúm er að gefa Jesú hjarta sitt, en að
gefa Jesú hjarta sitt er sama sem að gefa hjarta sitt hinum
lifandi gnði, sem þar kemur á móti oss með eilífan kærleika
sinn, breiðir þar föðurfaðm sinn móti hverjum þeim syndara,
sem til hans flýr.
„Sá sem trúir mun hólpinn verða“, þ. e. sá sem gef-
ur guði hjarta sitt mun hólpinn verða, því að hann einn er
móttækilegur fyrir náðina, fyrir eilífa lífið, sem guð vill veita
oss. Alt jarðlif mannsins á því að vera undirbúningur undir
eilifðina, alt jarðlíf vort á að vera fóigið í því að efla sálu-
hjálp vora með þvi sifelt, daglega að gefa guði hjarta vort,
daglega að fullkomnast í því að gjöra viija vors himneska
föður. Fyrir því getur aldrei staðið á sama um siðferðilega
starfsemi vora þessa heims, eða hvaða siðferðilegum þroska
vér náum, því að hjálpræðið, sem oss veitist annars heims,
*) Þetta misskilur fjöldi manna á vorum dögum ekki síður en
fyr á límum. Þeir álíta að guð leggi mikla áherslu á skoðanir vorar.
Sá sem þvi hafni einhverjum mikilvœgum kenningum kirkjunnar hann
hljóti að draga yfir sig þungan dóm. „Eg held að guð, sem fyrirgefur
svo mikið, muni eiga liægt með að fyrirgefa slíkar ávirðingar mannanna
sem rangar skoðanir eru, verði lmnn þess áskynja, að hjartað er gagn-
tekið af þrá eftir honum“, segir norski presturinn alkunni J. J. Jansen.