Nýtt land

Tölublað

Nýtt land - 25.02.1938, Blaðsíða 1

Nýtt land - 25.02.1938, Blaðsíða 1
¦ SAMEINING ALÞYÐUNNAR * LYBRÆDI * SÖSIALISMI I. árg. Reykjavík, 25. febrúar 1938. 1. tbl. Ávarp til íslenzkrar alþýðu fpa stjópnendum irepkalýðsffélaffa, jafnaðarmannafélaga ogr samein- ingarmönnnm Alþýduflokksins i Reykjairílc og Hafnapflpði. Héöiim Yaldimarsson: Við undirritaðir skorum á alla íslenzka alþýðu að vinna •einhuga, með ráði og dáð, að því að sameina verklýðsflokk- ana, Alþýðuflokkinn og Kommúnistaflokkinn, í einn, öflug- an, sósíalistiskan lýðræðisflokk, er vinni markvisst að bættum kjörum alþýðunnar og framkvæmd sósíalismans, og fordæm- um allar klofningstilraunir frá þessari stefnu. Við skorum á alla íslenzka alþýðu að vinna að því marki, að sameina öll vinstri öfl þjóðfélagsins til samstilltrar baráttu gegn íhaldi og fasisma, en fyrir bættum hag, menningu og lýðræði.« Við erum sammála um það, að þessu marki verði ekki náð nema með því að sameina Alþýðuflokkinn og Kommún- istaflokkinn i einum sósíalistiskum lýðræðisflokki, er sé hin öfluga undirstaða vinstri stefnunnar i landinu, og auk þess sé æskilegt og nauðsynlegt að hafa samvinnu við Framsóknar- flokkinn. Sameining verklýðsflokkanna er ekki aðeins mögu- leg, heldur er að komast á i reyndinni, og flokksþingin gela hvenær sem er, gengið formlega frá sameiningunni..Við erum líka fullvissir þess, að innan Framsóknarflokksins sé vinstri- öflin, þeirl menn, sem af einlægni berjast fyrir hag hinna vinn- andi stétta, til sjávar og sveita, það sterkir, að samvinna milli vinstri flokkanna með gagnkvæmum skilningi, sé fær og greið, svo framarlcga sem verklýðsflokkarnir sameinast i órjúf- andi heild. Við stöndum fast á grundvelli síðasta Alþýðusambands- þings, sem var: sameining til vinstri og vinstri samvinna við Framsóknarflokkinn, er miði að bættum hag alls ahnennings og verndun lýðræðis og þingræðis, og erum ráðnir i að fram- fylgja þessari stefnu. Þvi miður hafa nokkrir af leiðtogum Alþýðuflokksins, und- ir forustn Jóns Baldvinssonar, þar á meðal meiri hluti sam- bandsstjórnar og þeir menn, sem lengst eru til hægri í flokkn- um, ekki borið gæfu til þess að lúta einlægum vilja síðasta Al- þýðusambandsþings, heldur hafa að loknu þingi haldið áfram að berjast undir því klofnings og sundrunarmerki, sem hafið var á loft af 13. þingi Alþýðusambandsins, að ráði F. R. Valdi- marssonar, ritstjóra Alþýðublaðsins, og gangnast nú fyrir stór- felldri tilraun að kljúfa öll alþýðusamtökin til hægri handar, undir þvi yfirskyni, að slegin skuli skjaldbog um stefnu þeirra og meiri hluta sambandsstjórnar, þvert ofan i sameiningar- vilja síðasta sambandsþings. Við viljum minna á þessi atriði úr sögu þessara manna i sameiningarmálinu: 1. Nefnd sú, sem Alþýðusambandsstjórn skipaði til þess að semja við Kommúnistaflokkinn um sameiningu verklýðs- flokkanna á grundvelli Dagsbrúnarsamþykktarinnar, vann slæ- lega, hélt aðeins 5 fundi, og sýndi ekki fullan vilja á raun- verulegri sameiningu, enda vann starf sitt ekki til hlítar, eins og siðar sýndi sig. 2- Á sambandsþingi síðastl. haust, sýndu þessir menn hvað eftir annað beinan fjandskap sinn við sameiningu verklýðs- flokkanna, og er sýnt var, að sameiningarmenn voru i meiri hluta á þinginu, skuldbundu flestir þeirra sig skriflega inn- byrðis til að kljúfa Alþýðuflokkinn, frekar heldur en áð lúta meiri hluta flokksþingsins, og staðfesti Jón Baldvinsson það í þingræðu fyrir þeirra hönd. 3. Þegar Fulltrúaráð verklýðsfélaganna hafði fyrir hönd Alþýðuflokksins í Reykjavík gert löglega samninga við Kom- Frh. á 2. síðu. Starfsmannafélagið Þór: Björn Pálsson, formaður. , Jón Geir Pétursson, varaform. Albert Jóhannsson, féhirðir. Jón Kr. Jóhannsson, ritari. Fulltrúi á Alþýðusambands- 'þing var endurkosinn Björn Pálsson. I i Bókbindaraféiag Reykjavíkur: Jens Guðbjörnsson, formaður. Sveinbj. Arinbjarnarson, ritari. Guðgeir Jónsson, féhirðir. Fulltrúar Alþýðusambands- þirigs voru kosnir Guðgeir Jóns- son og Jens Guðbjörnsson. Verkamannafélag Húsavíkur. I stjórn og varastjórn voru kosnir: Árni Jónsson. Kristján Júlíusson. Guðmundur Jónsson. Páll Kristjánsson. Jón Guðmundsson. Stefán Pétursson. Fulltrúi á Alþýðusambands- þing: Árni Björnsson og til vara Jón Guðmundsson. Verkam.fél. Hlíf, Hafnarfirði. Þórður Þórðarson, formaður. Þorv. Guðmundsson, varaform. Níels Þórarinsson, ritari. Halldór Halldórsson, féhirðir. Guðm. Eggertsson, fjármálarit. Fulltrúar á Alþýðusambands- þing voru kosnir: Helgi Sigurðsson. Ólafur Jónsson. Guðjón Gíslason. Albert Kristinsson. Guðmundur Gissurarson. Gísli Kristinsson. Alþýðan eða „skjaldborgin". I 3 vikur samfleytt hefir Al- þýðublaðið, undir stjórn pela- barna Jónasar Jónssonar, hald- ið áfram blekkingavef sinum og árásum á sameiningarmenii Alþýðuflokksins og mig pér- sónulega, og það svo, að öll önnur landsmál hafa orðið að sitja á hakanum hjá þeim, fyrir ákafanum að vega að kjarna Alþýðuflokksins og á- hugaliði. Þeir keppast um það, þingmenn og bæjarfulltrúar, að reyna að sannfæra alþýðu manna um, að sameining verk- lýðsflokkanna i einn sterkan sósíalistískan lýðræðisflokk, ó- óháðan Framsóknarflokknum og öllum, nema alþýðunni sjálfri, sé hættuleg hugsun, ó- framkvæmanleg og refsiverð, því að þa muni einhverir „forystumannanna" skerast úr leik, af því að Framsókn setji þeim skilyrði um að hafa ckk- ert „makk" við kommúnista, en án Framsóknar sé pólitíska lífið litils virði. En hvað al- þýðan eigi að fá i aðra hönd fyrir áframhaldandi stjórnar- samvinnu, er ekki Iátið uppi, nema hún eigi að vera á'sama grundvelli og Vcríð hefir og „trúnaðarmennirnir" hver á sínum stað. Mér varð það ljóst s.l. sum- ar snemma, er ég átti langt lal við Harald Guðmundsson um stefnu mína í sameiningarmál- inu, áður en það varð dagsins mál, að djúpt i brjósti hans og nokkurra manna annará fram- arlega í flokknum, lá grafin skelfing yfir þeirri hugsun, að gerð yrði stórfeld tilraun til að hyggja upp óháðan, sterkan sósialistískan flokk, er rúm- aði sósialdemókrata og komm- únista, flokks, sem stæði að skipulagi .og stefnu næst norska verkamannaflokknum og tæki sér fordæmi hans um sameiningu alþýðunnar, en byggðist fyrst og fremst á ein- huga og sameinuðum verka- lýð. Haraldur, og þeir aðrir, óttuðust sjáanlega, að hið nána samband við Framsókn mundi raskast, kröfur hins samein- aða flokks verða ákveðnari og raunverulegri fyrir verkalýð- inn og „aðstaða" sú, sem ýms- ir trúnaðarmenn Alþýðu- flokksins hefðu, mundi tapast og jafnvel þátttakan sjálf í ríkisstjórninni. Eg vissi að visu áður, hve nátengdir ýmsir af flokksmönnum minum voru orðnir stjórnendum Fram- sóknarflokksins, en að þeir og sérstaklega ráðherra flokksins væru -farnir að setja æfilanga og óbreytilega sambúð við Framsókn og kröfur þess flokks ofar framtíð Alþýðu- flokksins og sósíalistísks starfs í landinu, var ný reynsla fyr- ir mig. Eg vissi þá, að sköp- un óháðs sameinaðs alþýðu- flokks mundi ekki nást án bar- áttu innan flokksins. Vegna þess, hve sannfærður eg var um styrkleik málstaðarins og nauðsynina á þessu, til þess aS tryggja heilbrigða flokka- ski-ptingu og vinstri stefnu stjórnmálanna; vonaði ég þó, að sú barátta mundi ekki verða báð. Hinir deigustu „forystu- mannanna" myndu á sínum tíma fylgjast með kröfum fólksins, enda mundi samstarf geta tekizt með Framsóknar- flokknum á gagnkvæmari grundvelli, ef vinstri menn hans yrðu ráðandi. Það hefir nú sýnt sig, að seinfærustu og deigustu menn- irnir í fararbroddinum hafa dregio marga forystumennina með sér út i beina uppreisn gegn fólkinu í Alþýðuflokkn- um. En hvað bjóða þeir þá upp á í staðinn, hver er stefna meiri hluta sambandsstjórnar, sem nú ræður um framtíð og skipulag Alþýðuflokksins og um þingstarfsemi hans? Hún er engin, nema að halda á- fram á sömu hrautvnni, án sambands við alþijðuna í land- inu, reyna að henda í hana „fimmeyringum", þegar kröf- ur hennar verða of háværar, en annars hreiðra sig í ró í skjóli stjórnar Framsúknar- flokksins, ári þess að hafa veruleg né varanleg áhrif á stefnu ríkisstjórnarinnar og láta Framsókn segja fyrir hvernig Alþýðuflokkurinn sé skipulagður, hvernig hann starfi og hvert hann stefni. Alþýðublaðið og „skjald- borgin" hafa algerlega horfið Frh. á 2. síðu.

x

Nýtt land

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt land
https://timarit.is/publication/387

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.