Kyndill - 22.09.1942, Blaðsíða 2

Kyndill - 22.09.1942, Blaðsíða 2
KYNDILL KYNDILL Útgefandi: Samband ungra jafnaðarmanna Kitnefnd: Eyjólfur Jónsson Friðfinnur Ólafsson Ragnar Jóhannesson Ábyrgðarmaður er Ragnar Jóhannesson Af greiðslumaður: Vilhelm Ingimundarson Utanáskrift: Kyndill, Alþýðuhúsinu, 6. hæð Alþýðuprentsmiðjan h.f. íhaldsflokkur~ inn klofnar. Þ AU tíðindi urðu heyrin- jkunin nú fyrirj skömmu að Árni Jónsson frá Múla hefði sagt íhaldinu upp allri holl- ustu og gengið í flokk þeirra Þjóðólfsdrengja. Þó að þetta séu mikil tíðindi, er einn vin- sælasti og. ritfærasti foringi íhaldsins segir sig úr flokknum, kemur það þó engum á óvart, sem fylgst hefir með ástand- inu í herbúðum íhaldsins und- anfarið. Forystumenn þess hafa gert allt sem mögulegt var til þess að breiða yfir það, að flokkur inn er harðsvírað baráttutæki auðvaldsins og yfirstéttarinnar í landinu. Þeir hafa kallað hann „flokk allra stétta," — reynt jafnvel að koma upp „verkamannadeild" innan vé- banda hans. Flokkurinn hefir þar af leiðandi orðið stefnu- lausari en margir íhaldsmenn hafa kosið. Hafa komið upp ó- samstæðar deildir innan hans, og margradda söngur. Árni Jónsson hefir verið forsöngv- ari einnar raddarinnar, þótt hann hafi aldrei verið annað en íhaldsmaður og sé ekki enn. Hitt er svo annað mál að al- þýðunni í landinu mun ekki stafanein gifta af þeim Þjóðólfs piltum, sem Árni hefir nú geng- ið í lið með. Liggur það orð á þeim, að þegar þeir voru í íhaldinu, en þaöan eru/ þeir jrunlnirj hafi þeir ekki verið göfugasti hluti þess. Sýnir þessi atburður betur en nokkuð annað, hve stefnu- laus og villuráfandi íhalds- flokkurin hefir verið, að áhrifa mikill foringi hans kuli velja starfsvettvang sinn í slíkum peðflokki, er hann loks treystir ér ekki til þess að starfa lengur undir raupfána íhaldsins. Hverjum getur pú treyst? EFTIR réttan mánuð eiga kjósendur þessa lands að ganga að kjörborðinu til að segja um hverjir skuli fara með umboð þjóðarinnar næstu 4 ár. Ástandið í innanríkismál- unum er hörmulegt. Geigvæn- legt kapphlaup milli verðlags og kaupgjalds á sér stað. Það virðist lítið duga fyrir laun- þegann, þótt hann komi heim í kvöld með stærri fjárupphæð en áður, því að á morgun eru •allar lífsnauðsynjar hans stign- ar úr viti fram. Það má því líklegt kalla, að afstaða kjósenda mótist að miklu leyti eftir dýrtíðarmálun- um. Er því eigi hér úr vegi að gera sér það ljóst, hvaða skerf hver flokkur hefir lagt til þess- ara mála. Er hér eigi rúm til að vekja sögu málsins ítarlega. Þó vil ég benda á nokkur atriði. Menn munu minnast þeirra hamla, sem settar voru við hækkun kaupgjalds og verðlags á innlendum afurðum, þegar þjóðstjórnin fræga var mynduð. Einnig skyldu erlendar vörur háðar ströngu verðlagseftirliti. Hafi þetta verið einlægur ásetn ingur þjóðstjórnarinnar, má segja, að Adam hafi eigi verið lengi' í Paradís. Því að allir munu minnast þess, þegar bændapólitík Framsóknar byrj- aði að brjóta lögin með hækkun innlendra afurða. Menn munu og minnast, hversu verðlags- eftirlitinu var slælega fram- fyigt- Allt þetta var gert, þrátt fyr- ir harðsnúna mótstöðu ráðherra Alþýðuflokksins. Afleiðingin af þessari óstjórn kom líka brátt í ljós. Dýrtíðin óx hröðum skref um. Stríðsgróðamennirnir óðu uppi í skjóli skattfrelsis út- gerðarinnar ,enda fengu þeir ótakmarkaðan stuðning frá full . trúum sínum í ríkisstjórninni, { sem álitu sig vera í stöðu sína komna vegna braskaranna en ekki vegna þjóðarinnar. Með þessu er þessari hörm- ungdrsögu^ þó eigi lokið. Nú kemur að því, að verkalýðurinn fer fram á, að hann fái örlítinn hlut í þeim gróða, sem inn í landið kom. En viti menn, þá þutu stríðsgróðamennirnir i ríkisstjórninni upp til handa og fóta. Allt í einu þóttust þeir hafa ábyrgðartilfinningu gagn- vart þjóðinni. Allt í einu þótt- ust þeir ætla að sporna við dýr- tíðinni. Þetta varð hlálegt í flestra augum, þar eð flestir vissu að Sjálfstæðis- og Fram- óknarflokkurinn báru einir og ótakmarkaða ábyrgð á dýrtíð- inni. Nú litu þessir böðlar verkalýðsins svo á, að dýrtíð- inni yrði haldið niðri með því að banna alþýðunni bætt kaup og kjör, á sama tíma, sem stríðsgróðinn valt inn í landið á fárra manna hendur. Og stjórnin setti þjóðinni þau harðsvíruðustu lög, sem nokkur ríkisstjórn, sem benda vill nafn sitt við lýðræði, hefir vogað að setja. Lög þessi nefndust lög um gerðardóm í kaupgjalds- og verðlagsmálum. Er óþarfi að lýsa þessari illræmdu lagasetn- ing, því að flestir þekkja hana af reynzlunni. Lög þessi urðu til þess, að Alþýðuflokkurinn sleit stjórnarsamvinnunni. Hefði það sennilega mátt fyrr vera, því að ég álít, að forustumenn Alþýðuflokksins hefðu átt að sjá, að þeir menn, mestu voru ráðandi í hinum stjórnarflokkunum, hafa ávalt komið f ram sem örgustu f éndur íslenzku vekalýðssamtakanna. Alþýðuflokkurinn benti á, hverj ár afleiðingar lögin myndu hafa. Hinir trúðu eigi. En nú hafa þessir sömu menn neyðzt til að kyrkja þetta ó- hamingjusama afkvæmi sitt. Verðbólgan nú stafar því ein- göngu af óstjórn stríðsgróða— mannanna. Alþýðuf lokkurirm hefir hvað eftir annað bent á. lausn þessara mála, en tillög- ur hans hafa ávalt verið hunz- aðar, Ég hefi ekkert minnst enn á kommúnistana í þessari grein. Um þá er fátt eitt að segja. Aldrei flytja þeir eina ein- ustu tillögu til úrlausnar dýr- tíðinnf, enda er málefnanekt þessa flokks viðbrugðið. Það hlakka í kommúnist- unum af þessari óstjórn. Mark- mið þeirra er upplausn og ringulreið í þjóðfélaginu til. þess að byltingarhugsjón þeirra. fái hljómgrunn. Og hafa stríðsgróðaflokkarn— ir ekki keppzt við að skapa þennan hljómgrunn? Eini flokkurinn, sem hefir hreinan skjöld í þessum mál- um er Alþýðuflokkurinn. Kynnið ykkur, góðir lesend- ur, þær tillögur hans í þessúm málum, sem birtust s. 1. sunnu- dag í aðalmálgagni flokksins. Treystir þú, kjósandi góður, valdaklíku auðvaldsflokkanna fyrir málefnum þínum? Minnstu þess, að þeir einir sköpuðu dýrtíðina. Teku)r þú mark á froðumælgi kommún- istanna |í þessum málum? mannanna, sem tala mest, en aöhafast minnst. Mannanna, sem stefna a& upplausn í þjóðfélaginu. Að vel athuguðu máli geturðu aðeins teyst einum flokki, Alþýðu- flokknum. í hann skulum við allir launþegar þessa lands sameinast í hönd farandi kosn- ingum. J. Húsnæðisvandraiðin í Reybjavíb os aðgerðarleysi stjörnarvaldanna HÚSNÆÐISVANDRÆÐ- IN í Reykjavík og öðr- Um kaupstöðum og stærri þorpum um land allt eru nú þegar orðin svo ískyggileg, að fáir munu trúa, sem ekki kynnast því af eigin raun. Þessi húsnæðisvandræði stafa einkum af tvénnu: í 'fyrsta lagi hefir fólk flutt til bæjanna í síauknum mæli og aldrei meira en síðan hin svonefnda Bretavinna hófst við sjávarsíðuna. í öðru lagi, að byggingar- framkvæmdir stöðvuðust í stríðsbyrjun vegna þess, að fjármálaspekingur Framsókn- arflokksins, Eysteinn Jónsson, hélt, að ekkert þyrfti að- byggja meðan á stríðinu stæði og stöðvaði að mestu innflutn- ing á byggingarefni. Og nú er svo komið, að hundruð fjölskyldna hér í Reykjavík, eru á götunni eða kúldrast í einhverjum kytrum, sem ekki • eru mönnum bjóð- andi og tilsvarandi er það í öllum stærri kaupstöðum. í kjölfar þessa ástands sigl- ir svo óheyrilegt húsabrask, þar sem húsabraskararnir nota sér neyð almennings til þess að okra á húsaleigunni á sví- virðilegan hátt Sinnuleysi og

x

Kyndill

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kyndill
https://timarit.is/publication/401

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.