Ungi hermaðurinn - 01.09.1921, Page 2
66
Ungi hermaðurinn.
grannabörnum eða hljóp sendi-
ferð fyrir gamla konu, sem lá
í rúminu.
Kata notaði hvern dag til að
vera til gagns og gleði fyrir
aðra. Hún var mjög óeigingjörn
og það sýndiBt vera henni nátt-
úriegt, að setja annara hamingju
fram fyrir sína eigin.
Eitt af sjálfsafneitunar verk-
um hennar var það atvik, sem
færði þessum litla sólargeislai
margar þjáningar.
Þreytt og útslitin móðir í sama
bæjarhluta var eldiviðarlaus, og
henni var ómögulegt að fara til
kolakaupmannsins að sækja kol,
því börnin voru svo smá, að
hún komst ekki frá þeim. Hún
var í vandræðum með hvað hún
ætti að gera.
Rétt í þessu kom hin glaða
léttfætta Kata og þegar hún fekk
að vita ástæðurnar, bauðst hún
til að sækja kol fyrir -konuna.
Nágrannakonan hélt að hún
mundi ekki hafa krafta til þess,
en Kata var ekki á sama máli.
Hún fann kolakaupmanninn. —
Hann lét kolapoka á litlar hjól-
börur og sagði Kötu að halda
handkjálkunum iágt svo léttara
væri að aka.
Á miðri heimleiðinni rakst hjól-
ið á tígulstein, sem lá á götunni.
Járnhandfangið slóst í síðuna á
Kötu, svo hún datt og marðist
mikið á mjöðminni. Hún var
flutt á sjúkrahús og þar gjört
fyrir hana alt sem hægt var, en
þrátt fyrir það tók hún út mikl-
ar þjáningar í mörg ár. Einn
sunnudagsmorgunn eftir að hún
nýlega var orðin 15 ára, kom
lausnin. Kristur opnaði dyrnar til
síns himneska ríkis og bauð þenn-
an litla sólargeisla frá hjúkrun-
arstofunni, velkominn.
Á minningarsamkomunni vissu
allir að Drottinn hafði haft sinn
vissa tilgang með þetta. For-
eldrar Kötu beygðu kné sín við
bænabekkinn og leituðu þess
frelsara, sem hafði göfgað hugar-
far litlu dóttur þeirra. Þau báðu
um náð til að standa stöðug til
dauðans, að hlið himinsins raættu
opnast fyrir þeim, þá er þau
væru komin yfir fljót dauðans.
Þau sækja nú samkomuf
og hjörtu þeirra sýnast haf»
tekið verulegum breytingum.
KærlEÍksvíkt hjarta.
Ríkur herramaður nokkur heini'
sótti einn dag stórt barnahælh
með þeim ásetningi, að fá ser
þaðan lítinn fósturson. Honum
var vísað inn i leikstofu baru-
anna - og brátt festi hann huga