Ægir - 15.09.1955, Side 12

234
ÆGIR
(--------—------------------------
Erlendar fréttir
-____—____________________—_____—>
Brcyíitiifar á fcrshfishmarhaðin-
um í Vestur- f*?/ zhalandi
Um þessar mundir eru fyrstu íslenzku
togararnir að landa ísvörðum fiski á mörk-
uðunum í Vestur-Þýzkalandi. Undanfarin
ár hafa verið samningar um þessar land-
anir, þ. e. a. s. í verzlunarsamningum milli
landanna hefur verið ákveðið, að yfir
haustmánuðina mættu íslenzk skip landa
fiski að verðmæti DM. 7.500.000 eða sem
svaraði um kr. 30.000.000. Allt frá því
þessir samningar voru fyrst gerðir eftir
styr.jöldina, árið 1950, hefur þessi skammt-
ur aldrei verið notaður til fulls, sem m.
a. hefur stafað af því, að verðlagið á
markaðinum hefur ekki verið það hátt,
að það hafi freistað togaraeigenda hér til
að nota til fulls þá möguleika, sem þarna
voru fyrir hendi. Einna mest mun hafa
verið landað á sl. ári, en þá nam heild-
arverðmætið rúml. 15.000.000.
Á þessu sumri hafa hins vegar orðið
tveir atburðir, sem hafa leitt til breytinga
á þessum markaði, þó enn sé ekki unnt
að sjá fyrir um hver áhrif þeir muni hafa.
Hinn 23. júlí tilkynnti matvælaráðuneytið
í Bonn, að ákvæði þau um lágmarksverð,
sem verið höfðu í gildi, væru burtu felld.
Hinn 17. ágúst var síðan gefinn frjáls
allur innflutningur á ferskum fiski.
Ákvæðin um lágmarksverð voru upp-
haflega sett í því skyni, að skapa nokkra
festu á markaðinum. Voru þau á þann
veg, að ef verðið fór niður fyrir ákveðið
lágmark varð fiskurinn að fara í fisk-
mjölsverksmiðjur til vinnslu þar. Sams
konar ákvæði höfðu verið um nýja síld
þar til á fyrra ári, en voru þá afnumin.
Hefur sú reynsla, sem fengizt hefur af
afnámi lágmarksverðsins á síldinni, vafa-
laust orðið til þess að flýta fyrir því,
að lágmarksverð á öðrum fisktegundum
var nú afnumið. Það kom sem sé í ljós,
að afnám lágmarksverðsins á síldinni á
fyrra ári virtist síður en svo hafa slæm
áhrif á síldarsöluna. Er að sjá á skrifum
þýzkra fiskveiðitímarita um þessi mál, að
yfirleitt búist menn ekki við neinum stór-
breytingum á ferskfiskmarkaðinum þótt
lágmarksverðið hafi verið afnumið.
Stefna sambandsstjórnarinnar þýzku í
viðskiptamálum hefur mjög mótast af
frjálslyndi, bæði að því er snertir innan-
ríkis- og utanríkisviðskipti. Frílisti inn-
flutningsvara hefur stöðugt verið aukinn
á undanförnum árum, enda hefur aðstaða
landsins í utanríkisviðskiptum verið hag-
kvæm. Einn liður í þessari stefnu er, að
nú hefur ferskur fiskur verið settur á
frílista. Er því öllum heimilt að flytja
fisk til sölu á þýzka markaðinn allan
ársins hring. Erfitt er enn sem komið er
að meta hver áhrif þetta muni hafa á
fisksölur héðan. Ef draga má ályktanir
af því, sem lesa má nú í þýzkum blöðum
er ekki ástæða til að gera ráð fyrir nein-
um stórbreytingum að sinni. Er yfirleitt
ekki búist við, að ásókn á þennan markað
muni aukast, a. m. k. ekki á haustin, enda
er hann þá fastastur fyrir. Áríðandi er
þó að vel sé fylgzt með ástandinu á mark-
aðinum og að togurunum sé ráðstafað sem
mest í samræmi við það og er það þó oft
erfiðleikum bundið eins og þeir vita bezt,
sem gerzt þekkja til. En ný viðhorf krefj-
ast oft nýrra viðbragða.
Þá er enn rætt um frekari breytingar
á vestur-þýzka fiskmarkaðinum. T. d. er
við því búist að söltuð síld verði sett á
frílista og nokkurs kvíða virðist gæta hjá
sumum aðilum þar úti yfir því, að röðin
geti einnig komið að freðfiskinum. Hvor-
ugt hefði þetta þó mikla þýðingu fyrir
okkur á meðan ekki væru burtu felldir
hinir tiltölulega háu innflutningstollar,
sem eru á báðum þessum vörum í Vestur-
Þýzkalandi. Gildir raunar hið sama að
því er snertir ferskfiskinn, að við hefð-
um kosið að afnám tollsins hefði fylgt
í kjölfar þess að innflutningurinn var gef-
inn frjáls.