Víðir


Víðir - 31.03.1934, Blaðsíða 1

Víðir - 31.03.1934, Blaðsíða 1
VI. árg. Vestmannaeyjuni, 31. mars 1934 6. t»l. Skemtanalíf. Margir munu hafa veítt því eft- iitekt, að sá, sem ekki er ánægð- ur, eða jafnvel er óánægður með hlutskifti sitt í lífinu, eldist fyr en hinn, sem eigi lætur á sór festa þó að ekki leiki alt í lyndi. Það er eins og matur og drykk- ur hafi ekki mikið að segja í því tilfelli. Sá, sem hefir nógan mat og góðan, og klæðnað eftir eigin óskum, á stundum svo erfitt með að dylja óánægju sína, að jafnvel fallegu fötin fara honum ver en þau ella myndu gera, ef geðsmun- irnir væru í góðu lagi. Svo er annar, sem ef til vill brestur gott fæði og falleg klæði en gengur þó glaður og reifur að starfi sínu. Þetta á eins við karl og konu. Það er eins og slík persóna flytji með sér ljós og líf — fegri alt og betii. Þeir eru auðvitað fáir, sem eru sjalfum sér nógir í þessu efni, og enn færri munu þeir, sem gera öðrum lífið bjartara, nema um samúð, eða uppörfun annarstaðar frá só að ræða. Ýmsir telja hollar og góðar skemt- anir álíka nauðsynlegar og góða fæðu. Það getur vel verið of mik- ið sagt, en hjai tanleg gleði á góðri stund hefir meiri áhrif en margan grunar á þrif mannsins og þroska unglinganna. Hollar skemtanir, eins og t. d. skauta- og skíðahlaup, ættu helst ar vera fastur liður í fræðslukerfl barnaskólanna, þar, sem því verð- lír við komið. Gönguferðh geta einnig verið góðar, ef eigi er ann- ars kostur, Það mun flestum vitahlegt, sem komið hafa í fleiri kaupstaði en Vestmannaeyjar, að í ehgum bao a voru landi er jafn fábreytt skemtanalíf og hér í Eyjum. Það má segja að hér só eigi um ann- að að tala en bió og ba.ll. í þessu efni hefir orðið greini- leg afturför hin siðari árin. Pyrir tug ára, og nokkuð löngu áður, var hór starfandi leikfólag, sem mörgum veitti hressandi skemtun. Leikkraftar voru víst sæmilega göðir yflrleitt, og ein- stakar persónur ágætai. Sé það fólag lifandi. enn, þá hefir það furðu hljótt um sig. Fyrir nokkrum árum voru haldn- ar hór svonefndar „Kvöldvökur". Voru það aðallegagamansamir upp- lestrar og stundum fróðlegir. Þær „Kvöldvökur" voru sæmilega sótt- ar, og höfðu margir gaman af. Einnig þær lögðust niður. Að nokkur hér kunni að syngja lag, heyrist varla utan kirkjunn- ar, nema ef ,vera skyldi á Þjóð- hátíOinni. Nú eru hór búsettir uib hálft fjórða þúsund manna. Séu ekki til í þeim hópi 20—30 sæmilega góðar karlmannaraddir, þá hlýtur það að vera loftslaginu að kenna. En séu raddirnar til, þá hlýtur að vanta mann, sem bæði hefir þekkingu og tíma til að finna þær og þjálfa. Fyrir allmörgum.árum lét karla- kór nokkrum' sinnum heyia til sín hór, en er nú steinþagnaður. Munu nokkrir þeirra félaga vera enn hér í bænum, þó að lítið sóu þeir syngjandi, Af því, sem að framan er sagt, er greinilega afturför að sjá hér á sviði menningarinnar, því góðar og göfgandi skemtanir tilheypa menningu nútimans. ji Eru nú engir hór til, sem taka vilja það að sér að færa nýtt líf í það besta, sem áður var hér til á sviði skemtana ? Stofnfundur í kvennadeild slysavarnarfél. Hann var haldinn 25. mars í húsi K. F. U. M. TJndirbúningur var hafinn og listar höíðu gengið um bæinn til áskrifta. Nær 200 konur sóttu fundinn en nokkru fleiri höfðu skrifað sig á og nokkr- ar bættust við -á fnndinum. Alls hafa hátt á þriðja hundrað konur skrifað sig á félagsskrá. A fund- inum var rætt um nauðsyn þess að halda uppi áhuga á slysavarna- málum alment og styðja Slysa- varnafél. íslands í starfl þess. Lög fyrir félagsdeildina >?oru samþ. á fundinum og kosin stjórn, endurskoðendur og skemtinefcd sjö konur. _ Félagið Hlaut nafnið „Eykyndill". - ÁrPtillag var ákveðið 2 kr. í stjórn voru kosnar sjö kon- ur: Formaður frú Sylvía Guð- mundsdóttir, ritari frú Dýrfinna Gunnarsdóttir, gjaldkeri frk. Katrín Gunnarsdóttir, frú Magnea Pórðar- döttir, frú Elinborg Gísladöttir, frú Soffía Þórðardóttir og frú Porgerð- ur Jónsdöttir. Endurskoðendur;- Frú Asdís Jes- dóttir og frú Anna Eiríksdóttir. Arstillag er 2 kr. en æfitillag er 50 kr. Pað var og ákveðið að þær kon- ur, sem innrita sig í deildina og greiða árstillag sitt fyrir 15. apríl, teljast stofnendur. Frk. Katrín Gunnarsdóttir 1 Barnaskólahum tekur á móti áskriftum og árs- tillögum. — n u Eins og getið er á öðrum stað hér í blaðinu, stofnuðu konur hér, »ú í vikunni, slysavarnadeild, sem vinna á í sambandi við Slysa- varnafélag íslands, að öryggi og björgum sjómanna. „Eykyndill" er nafn deildarinnar. Prú Sylvía Guðmundsdóttir mun mest hafa gengist ¦ fyrir félags- stofnuninni. Hélt hún þar ræðu ; og mælti meðal annars á þessa leið: „Heiðruðu konurl Það gleðúr mig, að sjá ykkur fjölmenna hér í dag, við erum allar komnar f sömu erindum, við erum komnar til þess að rétta þeim hjálparhönd 8em í háska kunna áð vera staddir. Lífsbarátta Eyjamahiia, sem lifa af- siósókn, er ftam fer vetrar- mánuðina, oft eins og nú í storma og ógæftatíð, er saunarlega hörð og hœttumikil. Ægisdægur senda vinum BÍnum ekki altaf hlýjar kveðj- ur. Sjómennirnir sem hey]a þessa hörðu baráttu, til bjargar sér og landinu í heild, eiga sannarlega kröfu til styrktar sér, gegn slys- um og voða, frá öllum jafnt, kon- um sem körlum. ° ' Karlmenn hér í Eyjum hafa gert sitt til varnar sjómönnum í lífs- háska, konur hafa ekki fyr en mí hafið skipulagsbundna baráttú þessum málum til styrktar. Mark- mið þessa félagsskapar kvenna, er að verja sjómenn slysum, éins og hr. skólastjóri Páll Bjarnason hefir öftar en einu sinni skrifað um í vikubl. „Víði". Og mun þessi deild starfa sem deild i Slysa- varnafél. Islands, á sama grund- velli og kvennadeildir, sem stofn- aðar hafa vórið víðsvegar um land- ið. — Þó að við konurnar séum ekki altaf á sama máli um önn- ur mál, þá ber okkur öllum und-» antekningarlaust skylda að taka höndum saman í þessu sjálfsagða mannúðarmáli". > '. ,Er það vel að konur hér hafa tekið þetta mál að sér, því áreið- anlega hita þær eitthvað gott , eftir sig liggja á því sviði, eins og öðrum mannúðarmálum, sem þær hafa unnið að. FiskiveíðarnatY „Mbl." heflr það eftir Árna Frið- rikssyni flskifræðing, að fiskur sá, sem veiðist nú.ihór við Suðurland, muni vera á aldripum 10—20 ára (árgangamir 1922—1924).: Aftur á móti segir ,Á. F. að fiskui, sem veiðist úti fyrir Horna- flrði sé mikið eldri og stærri. Tel- ur Á. F. að svo megi að orði kveða, að á mótum hlýjaogkalda straumsins sé elliheimili þorskeins „Um helmingur af þeim flski, sóm þar veiðist, er meter á lengd, miklu stærri flskur; heldur en veið- st á Vesturmiðum". Eftir skýrslum um : fiskiveiðar Vestmannaeyinga s.l. þrjú ár, heflr mikið meira en helmingi minni fiskur veiðst hér nú að meðaltali á hverja þúsund öngla lóð, en árið 1932, á timabilinu frá miðjum febrúar til miðs mars^ Þó að einhverju kunni að skakka með önglafjöldana, því ekki er kunnugt að skýrslum hafi verið safnað um það hvað marga öngla hver bátúr leggi í sjóinn, þá er liklegt að hlutfallstölurnar séu nokkurnveginn réttar, því skakk- að getur álika miklu um öhgla- fjöldann bæði árin. En sist munu færri önglar lagð- ir i sjóinn nú að meðaltali en áð- ur' hefir verið. Gleraugu haf a tapast. Vinaaiol. bcðið að skila þeim að Steihholti. ' i

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.