Dagblað

Tölublað

Dagblað - 08.05.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 08.05.1925, Blaðsíða 1
Föstudag 8. mai 1925. íDúúð/að I. árgangur. 80, tölublað. GLÍMAN er sú íþrótt, sem vér íslendingar erum fræg- astir af og helzt hefir aflað okkur athygli í heimi íþrótt- anna. Er þó meira af því látið en vera bæri, eins og nú er komið fyrir glimunni, sem íþrótt. Við höldum dauðahaldi í forna frægð á ýmsum sviðum, án þess við gerum nokkrar til- raunir til að vera þeirrar frægð- ar verðir, né efla þann orðstyr, sem við höfum þegar hlotið. Glíman var ein af aðalíþrótt- um fornmanna, því hún svar- aði bezt aðalkröfum þeirra tíma, að efla hreysti og harðfengi. Að þeirri frægð, sem hun hlaut þá, höfum við enn þá búið, þrátt fyrir alla þá hnignun, sem hún hefir hlotið á umliðnum öldum. Á siðasta mannsaldri greiddist nokkuð úr fyrir glímunni, og var hún þá víða stunduð sem íþrótt, sérstaklega á íiskistöðv- um um vertíðir. Var það aðal- skemtunin, sem menn höfðu í landlegum, og óx þá glímunni álit og breiddist út um sveitirnar. Nokkru eftir aldamótin síð- ustu vaknaði töluverður áhugi fyrir útbreiðslu glímunnar; var hún þá nokkuð endurbætt, glímureglur ákveðnar og henni skipað í fast kerfi. Síðan hefir áhugi manna fyrir henni, fremur dofnað aftur, og er hann nú miklu minni en var um eitt skeið, þegar bezt lét. í eðli sínu er glíman fögur íþrótt og holl. Er hún vel fallin til að 3uka mönnum karlmensku og æfa leikni og snarræði. Góð- ir glímumenn munu flestir vera meira en meðalmenn á öðrum sviðum, sérstaklega í einbeitm og dugnaði. Það er því full á- stæða til, að við séum ekki eins hirðulausir um viðgang glímunnar hér eftir eins og hingað til. Er þá fyrst að at- huga, hvað viö getum gert til að efla hana sem mest og hvaða framtak geti þar borið beztan Arangur. Mín skoðun er sú, bygð á töluverðri athugun, að það fyrsta, sem við eigum að gera til eflingar glimunni, er að gera hana að skyldunámsgrein (fyrir drengi) strax í neðstu bekkjum barnaskólanna, og leggja aðal- áherzluna á réttar glimureglur og bragðfimi. »Það ungur nemur, gamall temur«, segir gamalt spakmæli. Er áreiðanlegt, að glíman væri bæði almennari íþrótt og feg- urri, ef við hefðum lagt meiri rækt við hana, og þá fyrst og fremst kent drengjunum hana strax á barnsárunum, og um leið kynt þeim sögu glimunnar og komið þeim í skilning um gildi þennar. Það er einmitt þetta, sem yið þurfum að gera, og er glímunni þá hazlaður sá völlur, sem henni ber, sem alíslenzkri íþrótt með sérkennum sínum og menn- ingargildi. XXljoixileiltar þeir sem Otto Stöterau og Þórh. Árnason héldu í Nýja Bío þriðju- daginn 5. maí síðastl. voru all- vel sóttir, svo sem vænta mátti þar sem um jafn fágæta skemt- un var að ræða. Viðfangsefnin voru vel valin: Lítil sonata í C-moll og aríoso í D-dur eftir Handel, Tanzfantasie Op. 48 eftir I. Weismann, öll fyrir píano, Kol Nidrei, eftir Max Bruch fyrir violoncell og piano, Du bist die Ruh, eftir Schubert, Ciciliane (Nina) eftir Pergolese ög Menuett í G-dur eftir Beethoven, öll fyrir violoncell. Þá komu 2 sólolög fyrir piano, Ballade As- dur Op. 47 eftir Chopin og Rhapsodie, nr. 12 eftir Liszt, og loks Scherzo D-dur eftir Göns. Af þeim viðfangsefnum sem hr. Stöterau hafði með höndum sérstaklega, þótti mér mest til koma Ballade Chopins og Rhap- sodie Liszts, Lætur honum vel að fást við Chopin og er leikur hans þrunginn hreinum lifandi tónum. Biærinn er djúpur og sláturinn ákveðinn og hiklaus, fullsterkur með köflum, en ber vott um næma listamannshæfi- leika, eins og meðferðin öll á þeim efnum sem leikin voru. Kol Nidrei, sem þeir léku saman tveir, þótti mér takast ágætlega. Og að því er snertir leik Þórhalls, sýndi hann greini- lega gripfimi hans og músikgáfu, en einkum hve vel honum læt- ur aö leika fjörug lög eins og »Scherzo« og að ná djúpum blæfögrum tónum á celloið, eins og í »Du bist die Ruh«. — Er gleðilegt að hugsa til þess er í hóp hinna efnilegu listamanna vorra bætast góðir kraftar, eins og þarna virðast vera ótvíræðir. Auditor. M bæjarstjornaríundi. Bæjarstjórnarfundur var hald- inn í gærkvöldi og voru mörg mál á dagskrá, flest fundargerð- ir fastanefnda innan bæjarstjórn- arinnar. Urðu litlar umræður um flesta liði dagskrárinnar og margir samþyktir umræðulaust. Fnndargerð byggingarnefndar var samþykt og voru það aðal- lega byggingarleyfi fyrir ný hús og viðbótarbyggingar. Meðal ann- ars var Haraldi Árnasyni kaup- manni leyft að stækka versluar- hús sitt við Austurstræti, þannig að bakhlið hússins verði tvær hæðir. Einnig var honum leyft að flytja Bifreiðastöð Reykjavik- ur að Eymundsenshúsinu og byggja skúr milli bifreiðarstöðv- arinnar og verslunarhússins. — Boga Þórðarsyni var synjad

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.