Dagblað

Tölublað

Dagblað - 01.08.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 01.08.1925, Blaðsíða 1
Laugardag 1. ágúst 1925. WagGtaé I. árgangur. 150. tölublað. "ÍJTINZT hefir verið á það hér yj i blaðiau, aö íslendingar mundi geta framleitt eins mikið af kartöfiuna og þeir þurfa til matar. Síðan hafa blaðinu borist umsagnir ýmsra manna um þetta mál, og eru flestir á því, að kartöflurækt sé of dýr, sérstaklega hér í Reykjavík, og mundi alls eigi borga sig, ef kaupa þyrfti vinnu við garðyrkjuna. Þetta mun að nokkru Ieyti vera rétt, en það er vegna þess fyrirkomulags — ólags mætti kalla það — sem hér er á. Lóðagjöld eru hér t. d. svo há, að þau eru þuugur skattur á hverri garðholu. Er það hart, að menn skuli þurfa að greiða sama lóðargjald af kartöflugarði eins og af byggingarlóð, og sízt er það fallið til þess að auka áhuga manna fyrir garðrækt. Lóðaverð er og komið svo langt fram úr öllu hófi hér, að menn hafa ekki efni á því að hafa meira svigrúm i kringum hús sin, en minst verður komist af með. Káigörðnm í bænum fækk- ar því með hverju árinu sem líð'ur, en hús og kofar risa upp i þyrpingum, þar sem blómlegir garðar voru áður. Engum getur dulist það, að kartöflurækt hefir mikla þýð- ingu fyrir þennan bæ. En eins og nú stefnir, er varla annað sýnna, en að hún mnni leggjast niður með öllu. Hið óbeina tjón, sem bærinn mundi bíða við það, verður ekki með töl- um talið. Afleiðingin mundi og verða sú, að áhugaleysi fyrir garðrækt mundi útbreiðast héö- an, og er það ekkcrl tilhlökk- unarefni. Menn munu nú spyrja, hvort nokkur ráð sé til þess að rétta við garðrækt hér og auka kart- öíluframleiðslu. Jú, það eru ef- laust mörg ráð til þess, og er það talsvert undir bæjarstjórn komið, hvort það tekst. Ef hún vildi viðurkenna, að garðrækt sé til heilla fyrir bæjarfélagið, þá hefði hún ýms ráð til að auka áhuga manna fyrir henni. t>að mundi t. d. vera stór hvöt fyrir menn, sem óbygðar lóðir eiga, að kom þeim í garðrækt, ef ekkert lóðagjald væri af kál- görðum. Með þvi að fella niður slik lóðagjöld, mundi bærinn að vísu missa dálitlar tekjur, en á hinn bóginn rnundi hann þó stórgræða á þvi, vegna þess, að það er enginn efi á þvi, að menn mundu rækta hvern rækt- anlegan blett, ef þeir vseri und- anþegnir lóðagjaldi. Ég vona að bæjarstjórn taki mál þetta til yfirvegunar, og ég vona lika, að félagið »Land- nám« láti það til sin taka, og ennfremur »FasteignaféIagið«. Trúi ég þeim félögum báðum vel til þess, að koma málinu áleiðis, og ég get tæplega skilið, að nokkur bæjarbúi þurfi að vera þessari hugmynd mót- fallinn. Kæmist þetta i framkvæmd, að kálgarðar sé undanþegnir lóðagjaldi, mundi það og hafa þau áhiif, að ekki yrði bygt hér jafn þétt og nú er gert. Væri það mikil framför, þvi að satt að segja er þéttbýlið hér til vandræða, þar sem hvert húsið skyggir á annað, og i mörgum sér aldrei sólargeisla. Spyrjið læknana, hvort það væri ekki framför, ef það skipulag kæm- ist á hér, að garðar væri um- hverfis hvert hús og sólrík her- bergi í hverju húsi. Og spyrjið hagfræðingana, hvort það sé ekki búhnykkur fyrir bæinn, ef borgarar hans notuðu fristundir sinar tii þess að rækta lóðir sinar i stað þess að láta þær vera ónotaðar. Og spyrjið upp- eldisfræðingana að þvi, hvort það mundi eigi hollara fyrir börnin hér, að láta þau kepp- ast um að gera sinn »garð« frægan, heldur en að flækjast i greinarleysi á götunum. Auðæfaskipið. „8á á fund sem flnnur". Hér í blaðinu hefir áður verið sagt frá auðæfaskipinu Merida, sem nokkrir iþróttamenn í Bandarikjunum hafa fundið á mararbotni og eru nú að bjarga auðæfum þeim, sem í skipinu eru. Merida fórst árið 1911. Kom skipið þá frá Mexiko og með þvi fjöldi auðmanna þaðan, sem flýðu land vegna stjórnbyltingar. Hafði Francisko Madero þá ný- Iega verið myrtur, en fylgismenn hans flýðu land og höfðu með sér dýrgripi sína og er talið að miljón dollara virði af dýrgrip- um hafi verið í Merida. Voru þeir læstir inni í tveimur eld- tryggum skápum og vanst ekki timi til þess að opna þá eftir að skipið hafði rekist á Admiral Forragut. Var það rétt með naumindum að hið siðarnefnda skip gat bjargað þeim, sem á Merida vorn. Allir ættingjar Maderos forseta voru um borð i Merida og áttu þeir mikið af dýrgripum þeim er týndust, þar á meðal gimsteina úr kórónu Maximilians keisara og meðal þeirra eru fallegustu rúbinar i heimi. Auk þess voru um borð margir dýrmætir ættargripir Madero-ættarinnar. Auk þess áttu 45 auðugir Mexiko-búar dýrgripi sina geymda í þessum eldtraustu skápum skipsins, þar á meðal bisknpinn yfir Yucatan, leðurkógurinn Charles Zettina, og fjórir bankastjórar. Eignar- rétt sinn á þessum dýrgripum hafa þeir allir mist fyrir Iöngu, og á sá fund sem finnur. Er talið liklegt að ættingjar muni kosta kapps um að fá keypta dýrgripina, ef mönnum tekst að bjarga þeim. Auk þessara dýrgripa hafði skipið meðferðis 22 smálestir af

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.