Dagblað

Tölublað

Dagblað - 29.09.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 29.09.1925, Blaðsíða 1
Priðjudag 29. september 1925. IDagGíað I. árgangur. 199. tölublað. BÚSTAÐASKIFTI standa fyrir dyrum og munu þau fæst- um vera f&gnaðarefni þótt «instaka maður eigi von á að flytja í betri hýbýli. Margvísleg óþægindi eru altaf við flutning- ana og flestir munu þeir vera, sem kjósa beldur að vera kyrr- ir á sama stað, nema þeir sem «ru svo lánssamir að fá mun betri húsakynni en áður, en þeir eru áreiðanlega miklum mun færri. Það eru altaf töluverðir erfiðleikar og óþægindi við bú- staðaskiftin og kunna margir illa því umróti, sem þeim «r samfara. Út yfir tekur þó hjá þeim, sem flytja sig búferl- um bæði haust og vor, en þess «ru mörg dæmi. Eins og hús- næðiseklan er nú, hljóta margir að vera þar á vegi staddir, að óvist sé hver úrræði verða um húsnæði 1. október. Það er fjöldi fólks, sem einhvers vegna verður að flytja úrþví húsnæði, semþað hefir nú, en hefir ennþá enga von um skýli yfir sig úr því mánað- arlok eru komin. Hlýtur öllum að vera ljóst, að ástandið er mjög alvarlegt og að það eru slæmar horfur hjá því fólki, «em ekkert hefir framundan nema götuna til að flytja út á. Þessi "^andræði eru þó alvérst fyrir ^jölskyldufólk, sérstaklega það, Setn á fyrir mörgum börnum sJá, en það verður hérvanalega verst úti. Börnin eru orðin hér Jl^ einskonar ásteitingarsteini anargra húseiganda því þótt allar dyr séu opnar einstaklingum, þá eru þær harðlokaðar fyrir barnafólki, og það einmitt vegna barnanna sjálfra. í*au eru nærri alstaðar ófriðhelg og óvíða vel ^ðin, og lítur út fyrir að fiestir Qúseigendur, sem íbuðir hafa til eigu séu engir sérstakir »barna- vlQir«. Þetta er að mörgu leyti eðlilegt, því flestir vilja hafa sem fyrirferðaminsta leigjendur, en ems 0g kunnugt er, þá eru bornm Umsvifameiri og hávær- ari en fullorðna fólkið, en hins vegar er engum eins .nauðsyn- legt sæmilegt húsnæði eins og einmitt barnafólkinu. — Einhver ráð verður að finna til bjargar hesnæðislausa fólkinu og það án tafar, því nú er hver dagur- inn sfðastur, sem margur á vist þak yfir höfuð sér nóttu lengur. Pví hefir af sumum verið haldið fram, að bærinn yrði nú að fara að byggja yfir húsnæö- islausa fólkið, en slikt er að- eins vitleysa, sem ekki er orðum eyðandi að. Þaðjbætir ekkert úr húsnæðisleysinu i haust og eng- in skilyrði til að það geti kom- ið að því gagni, sem nokkru um munar. — Forráðamenn bæj- arins verða hér að finna úrræði og annast framkvæmdir. Peir hafa samþykt húsaleigulögin og þannig komið í veg fyrir nauð- synlegar nýbyggingar. Og nú er það þeirra að ráða fram úr vand- ræðunum, sem þessar ráðstaf- anir hafa gert sitt til að skapa. JLÁætæýningia,!*. t Porgrímur Mmafa kennari lézt hér í bænum í gær. Er þar fallinn í valinn gamall og góð- ur borgari, sem mörgum var að góðu kunnur. Aðalstarf Þorgríms var leiðsaga útlendra ferðamanna og tungumálakensla. Auk þess stundaði hann jafnan sjóróðra um vetrarvertíðir suður í Garði og nú siðast i vetur. Þorgr. var sonur Þórðar Guð- mundssonar sýslumanns Rang- æinga, og bróðir Sigurðar Þórð- arsonar fyrv. sýslumanns og þeirra systkina. Nokkuð var hann farinn að heilsu síðustu árin, en þó ekki svo, að margir hugðu honum lengra lifs auðið. Myndlistin er ein hinna miklu mennigargreina, sem ísl. þjóðin er nú svo að segja að byrja að tileinka sér, og fer þvi að lík- um að hún hafi ekki ennþá fest djúpar rætur. Til þess að slíkt verði, þarf þjóðin að gera sér alt far um að skilja þessa list, sögu hennar og eðli, og styrkja hana. — Listamennirnir verða aftur á móti að skilja land og þjóð og kunna að vinna úr þeim helga arfi, er islenzk menning geymir þeim frá liðn- um öldum. Litið hefir enn verið gert til að glæða þekkingu almenn- ings á þessu sviði, og má vona að úr því verði bráðlega bætt. Hinsvegar veröur ekki á móti því mælt, að ýmsir efnamenn Reykjavikur -hafi fundið köllun hjá sér til að styrkja þessa menningargrein og bætt þar að nokkru fyrir það, er nú glatast í menningarlífi bæuda, siðan sjávarútvegurinn færðist svo mjög í aukana og dró fólkið til kaupstaðanna. Færi líka illa, ef aukið framtak til fjárafla yrði til þess að firra þjóðina sann- mentar. — Málararhir hafá enn sem komið er snúið sér að náttúru landsins. Við þær auð- ugu lindir krjúpa þeir og láta þjóð sinni í té dýrmæta fjár- sjóði. Þegar sumri hallar, koma málararnir til bæjarins og sýna ávexti iðju sinnar. Tvær listsýningar eru opnar þessa daga, þeirra Jóns Þorleifs- sonar og Guðmundar Einars- sonar. Á sýningu Guðm. Ein- arssonar sést myndlist af ýmsu tagi: Olíu- og vatnslitamálverk, teikningar, »raderingar« og högg- myndir. I Þýzkalandi hefir hann aðallega lagt stund á högg- myndalist og teikningar, en auk

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.