Dvöl - 11.02.1934, Side 6

4
D V
11. febr. 1984
mér háðslega til hamingju, en ein-
lægir vinir mínir rélta mér hjart-
anlega liöndina. Það hlýtur að
vera hárrétt af mér að kvongast.
Lúla er óneitanlega mjög falleg,
|)egar hún horfir á mig með sín-
um undirfurðulega svip eða jiegar
hún hlær, svo að skin í mjallhvít-
ar tennurnar. Þá langar mig til að
taka litla inndæla höfuðið hennar
milli handa minna og kyssa hana
marga kossa. Hún hefir inndæla
lund. Alltaf er liún glöð og gam-
ansöm og fyndin, aldrei þunglynd
cn eitthvað svo skemmtilega smá-
hrekkjótt. Okkur hlýtur að koma
ágætlega saman. Ég vil ekki að
fólk, sem mér þykir vænt um, sé
alvörugefið. Ég hefi þá alltaf þessa
óþægilegu tilfinningu af, að þa'ð
húi yfir duldum harmi, sem ég
veit þó ekkert um og get ekkert
ráðið við, og mér finnst þó jafn-
vel, að muni vera mér að kenna.
Svona líður mér i návist Soffíu lil-
vonandi mágkonu minnar. Ég get
ekkert verið gáfaður, og komi ég
hrosandi verð ég undir eins al-
vörugefinn. Mér finnst jafnvel
sólríkur vordagur hreytast í
drungalegan nóvemberdag. Ég get
jafnvel ekkert gert að gamni mínu
við Lúlu. Soffía hlýtur að liafa
veilt því eftirtekt, livað hún hefir
slæm áhrif á mig, því að hún líl-
ur ckki á mig, þegar hún talar við
mig, réttir mér aldrei hendina og
svarar mér í sem allra fæstum
orðum. Hún hlýtur að hafa tekið
eftir, hvað mér féllur hún illa. Ef
Ö L
til vill er liún móðguð við mig
þess vegna.
Lúla er síhlæjandi. Hún er svo
ung. Hún talar aldrei alvarlegt orð
við mig, og þó að hana langi til
þess, verður ekkert úr því annað
en gaman. Hún elskar mig, en ekki
allt of heitt. Og ef ég á að vera
hreinskilinn, er ég heldur ekkert
dauðástfanginn af Jienni. Trúlofað
fólk á heldur ekki að vera allt of
ástfangið livort af öðru i byrjun,
en það á að liafa líkar skoðanir
og taka lífið líkum tókum. Þannig
er það með okkur Lúlu, og ég er
viss um, að við verðum hamingju-
söm. Við förum okkar hrúðkaups-
ferð yfir ítaliu, og við skulum
ekkert flýta okkur. Við ferðumst
i stuttum áföngum og njótum allra
þæginda, dveljum þar sem okkur
þykir skemmtilegast og hezt fer
um okkur. Þetta tekur þrjá nei
fjóra mánuði. Hvað ég verð feginn
að komast með Lúlu hurt úr þess-
um dapurlega félagsskap Soffíu
systur hennar. En er það annars
eðlilegl, að stúlka á aldrinum
liennar Soffíu skuli vera svona al-
vörugefin. Hún, sem er naum-
asl meira en tuttugu og þriggja
ára. En reyndar Iiefir hún gull-
lalleg augu og drottningarfas. Og
hún hlyli að vera skemmtileg, ef
hún væri ekki svona alvörugefin.
Skyldi lmn annars aldrei giftast?
Ef til vill er hún svona alvörugef-
in jiess vegna, eða þá af ástar-
harmi. Ég ætla annars að spyrja
Lúlu að því næst.