Alþýðublað Vestmannaeyja - 01.06.1931, Blaðsíða 2

Alþýðublað Vestmannaeyja - 01.06.1931, Blaðsíða 2
Alpýðnblað Vestmamiaeyja Til alþýðu i Vestmannaeyjnm. Alpýðuflokkurinn á nú í harðri kosningabaráttu um land alt við Framsóknar- og Sjálfstæðis-í- höldin. I Vestmannaeyjum verður aðalbaráttan milli Þorsteins Víg- lundssonar, frambjoðanda Ai- pýðuflokksins, og Jóhanns Jós- efssonar, frambjóðanda Sjálf- stæðisíhaldsins. Þeir, sem' kjósa kommúni sta, klof ningsframbjóð- endur, eða Framsóknar, kasta méð pví atkvæði sínu á glæ og gera sitt til að koma íhalds- manninum að. Þeir sem kjósa Jó- hann Jósefsson, kjósa pann flokk, er trúir á rétt hins sterkasta og er fjandsamiegur stéttar- og um- bótajmálum alpýðunnar. Alpýðu- flokkurinn einn allra flokka berst fyrir rétti og völdum alpýðunnar i pjóðfélaginu og fyrir atvinnu hennar á hinum erfiðu tímum, sem nú standa yfir. JÞorsteinn Víglundsson er réttur frambjóð- andi alpýðunnar í Eyjum og eng- inn annar. Hann mun berjast fyr- ir bættum kjörum verkalýðsins á sjó og landi og alpýðufólk í Vestmannaeyjum. Standið með verkalýðnum og jafnaðarmönnum um Jand alt, Vestmannaeyingar. Kjósið Þor- stein VigLundsson! ;, Jón Baldvinsson. Kommúnistaburgeisar, Það er haft eftir Einar Olgeirs- syni kommúnista, að hver sá maður, sem taki við meira en 6 pús. króna árslaunum, steli pví, sem umfram er. Sjálfur tók hann síðar við 12 pus. króna árslaun- um af síldareinkasölunni mót- próalaust Meðan ísleifur Högnason s-tjórnaði verkamannakaupfélag- inu „Drifandi" með peirri dáð og ráði, sem kunnugt er orðið, og var jafnframt útsölumaður Spánarvínanna, hafði hann árs- laun sem hér segir: Laun kaupfélagsstjóra kr. 7500,00 Hreinar tekjur af vín- sölunni —10780,00 Árslaun samtals , i— 18280,00 Átján púsund tvö hundruð og áttatiu krónur. Hreinar tekjur hans af áfenginu byggjast á pessu: 16o/o af útsöluverði vínanna — 123000 kr. — gera 19680 Erá dregst: Laun vínbúðarmanns 3600 Otsvar 2700 FLöskubrot 600 Flutningur 2000 8900 Hreinar tekjur 10780 Isleifur segir á verkamanna- fundi: „Ég hefi anskotan ekkert upp úr áfengisverzluninni!" Hvenær myndi sál pin full, ís- leifur? R. K. „Eiga verkamenn að vera jafnaðarmenn ?" Málgagn íhaldsins hér hefir ao undanförnu birt eftirtektarverða greinarstúfa, par sem reynt hef- ir verið, af veikum mætti pó, að svara pes&ari spurningu neitandi. Þó fullyrðir greinarhöfundur, að rnargir álíti, að pegar sé fengin full reynsla fyrir ágæti jafnað- arstefnunnar. Það er meir en Lít- il dirfska og ófyrirleitni að ætla sér pá dul, að hrekja reynsiu fjölmargra me'ð innantómu orða- gjálfri og segja pekta reynsluna ósannindi. Auðvitað er greinin skrifuð í peim tilgangi að blekkja ykkur, verkamenn, og tæla til fylgis við íhaldsflokkinn við í hönd farandi kosningar og vera pannig sjálf- um ykkur verstir, vera böðlar ykkar eigin hugsjónar og vel- ferðar. Greinarhöfundur heldur pví fram mjög ákveðið, að jykkur verkamönnu'm beri að standa saman í verkalýðsfélögum. Hann segir: „Verkalýðssamtökin eru ekki nema sjálfsögð og eðlileg ráðstöfun til pess að efla verka- lýðinn til sóknar og varnar um hagsmunamái sín. Með pví áð hafa öflugan félagsskap geta verkamenn komið mörgu í fram- kvæmd sér til hagsbóta, séð um að peir fái pað kaup, sem peim ber, rætt áhugamál sín og yfir- leitt látið til sín taka eins og rétt er að sú stétt geri, sem er fjöl- mennust stétt flestra pjóðfélaga. Með pessum samtökum hefir verkalýðurinn pokað sér og sín- um málum svo langt áleiðis, að pess er engin von, enda óráð hið mesta, að peim verði hætt eða dregið úr peim,." Þessi ofanritaða klausa er mjög svo eftirtektarverð fyrir ykkur, verkamenn, ekki sízt sök- um pess, að höfundur hennar er smherji ólafs Thors og Jóns Ól- afssonar í stjórnmálum og pæg- asti pjónn „Tangans" og annaTa atvinnurekenda hér, sem . brjóta vilja öll samitök verkalýðsinis á bak aftur og ráðla íaunum hans sjálfir. En nú fara kosningar í hönd, og pví telja foringjar * haldsmanna pað rétt vera, að „klóra ykkur dálítið á bringunni", hæla kaupgjaldssamtökum ykk- ar og mýkja ykkur pannig og tæla til fylgis við sig og sinn flokk. Eiga verkamenn aö vera jafn- aðlarmenn? Þessa spurningu má orð'a á margan pann hátt, að ljósara yrði öllum porra íslienzkr- ar aJpýðKi, hvað um er spurt. Vil ég gera pað með nokkrum spurningum og nefna síoían nokk- ur dæmi úr íslenzkri alpýð.upóli- tík, alpýðtu manna til hugleið- ingar, en jafnframt Jiafa hliðf sjón áf stefnu íhaldsmanna, sök- um markmiðB greinarinnar. Það skal tekið fram, að pessi spurn- ing á auðlvitað ekki fremur er- indi til verkamanna en sjómanna og smáútvegsbænda, sem allir eru meiri og minni rangindum beittir í löggjöf og atvinnulífi. Spurninguna má t. d. orðja þannig: 1. Eiga verkamenn að neyta starfsorku sinnar til eigin hags- bóta með bróðurlegri sameign og samvinnu, og njóta pannig alls ar^s vinnu sinnar, eða ala vissa stétt manna á vinnu sinni og Ufa sjálfir við sult og sieyru? 2. Eiga verkamenn að mnna frelsi, jafnrétti og bræðralagi, eða vera sínir eigin böðdar og „höf- uðóvinir" sinnar eigin hugsjónar? 3. Eiga verkamenn að stefna að pví, að peir með sömu starfs- orku og dugnaði geti lifað við sæmilega afkomu alt árið, eða láta pað viðgangast framvegís eins og hdngað til, að konur peirra og börn Hfi við skort og nauð alt að 5 mán. ársins sök- um atvinnuleysis ? 4.. Eigið pið verkamenn v'og smáútvegsbændur) að iíða pað Iengur, að tekið sé hvert millj- ónalánið eftir annað handa stór- brasklýð íhaldsflokksins itiJ að tapa á rnisheppnuðum fyrirtækj- um af illri stjórn, eða til að kasta í blað-útgáfu sína eða eyða í stjórnlaust óhóf og drykkju- svall. — Sjálfir fáið pið margir hverjir ekki einn eyri ti'l láns. hvað sem við liggur, heldur verð- ið pið að styðjast við „hjálp- semi" lánskaupmanna, sem taka af ykkur fimtu hverja krónu eða meira í póknun ¦ fyrir „greiðann". En töpuðu miUjón- irnar fáið pið að borga refjalaust me'ð óbæriJega háum sköttum og tollum — og bankavöxtum, peir sem lán fá. Mikill hluti verkamanna og sjótmanna verður sökum fátækt- ar að hýrast með f jölskyldur sin- ar í pröngum og rakafullum kjalIarahoLum, par sem börnin verða heilsulaus af óhollusitu í- búðanna, meðan einstaka menn byggja hallir til íbúðar sér fyrir arð af vinnu peirra. Árið 1929 fengu | ]'afnaðarmenn sampykt frumvarp um verkamannabústaði til mikilla hagsbóta fyrir verka- lýð landsins. Ihaldsmenn beittu sér leynt og Ljóst gegn frumvarp- inu og náðu að setja sín fingra- för á pað, verkamönnum tii ó- hags auðvitað. Lögin um verkamannabústaði miða að pví, að verkamenn geti eignast hús yfir höfuðið á sér og sínum, par sem peir gsta notið allra nútíma pæginda og búið beilsusömu lífi. Verkamenn! Hvort kjósið pið heldur að búa í eigin húsi með öllum nútíma pægindum og borga 85 hundruðustu hluta hússi- ins á 42 árum með 6"/o á ári í rentu og afborgun, eða greiða framvegis okurleigu fyrir pröng- ar og rakafullar kjállaraholuf eða súðarkompur, par sem pið megið vita börnin ykkar tærast og veiklast ár frá ári, og heilsu sjálfra ykkar og kvenna hættu búna? Kynnið ykkur lögin um verka- mannabústaði. Ef fátækldngur neyðist til að piggja sveiitarstyrk til framfæris sér og sínum, sökum heilsuleys- is e'ða ómegðar eða pá atvinnu- leysis og annars böls, sem pjóð- skipulagið kann að valda honum, pá ier hann sviftur kjörgengi og kosningarétti í pjóðfélaginu. Hann er ekki lengur frjáls mað- ^ir í frjálsu landi, heldur réttlaus útlagi. Jafnaðarmenn á alpingi hafa beitt sér mjög fyrir útrým' ing pessa óréttar og fengið pví ágengt, að purfalingar hafa nú orðið rétt til að kjósa fulltrúa í sveita- og bæja-stjórnir, en enn verða peir að heyja harða bar- áttu til pess að sami réttur fáist við pingkosningar. Ihaldsstefnan hefir verið sú, að hamra gegn pessum sjálfsagða rétti fátækiinga, kosningaréttin^ um, og halda í paú lög, sem heimila að flytja purfaling nauð- ugan landshorna á milli, ef svo ber undir. Eins og nú ér hagað atvinnu- hátturn pjóðfélagsdns má pykjá gott, ef verkamaður og sjómaður hefir sæmdlega nög tiL hnífs og skeiðar handa sér og sínum mest- an hluta ársins. Ekkert áf laun- um hans verður lagt til hliðar til tryggingar fjölskyldunum pegaf atvinnuLeysi eða heilsuleysi í eiin- hverri mynd steðjar að, e'ða ellin færist yfir. Þetta sem annað er sameiginlegt fyrir hina stritandi stétt allra landa. Þess vegna hafa menningarpjóðirnar komið á hjá sér elli- og atvinnuleysis-trygg- ingum, sjúkra- og örorku-trygg- ingum. Fyrir tryggingamálunum hafa jafnaðarmenn einnig barist á alpingi, en litlu sem engu feng- ið imi; pokað enn fyrir andstöðu íhaldsins, nema hvað unnist hef- ir, áð dánarbætur, samanber slysatryggingalögin, ná nú til verkamanna sem sjómanna og 'hafa fengist hækkaðar úr 400 kr. upp í 3000 kr. Eyjabúum er pað kunnugt, að fyrirliðar íhaldsins hér halda pví fram,, að skynsamJegra sé að fyrirbyggja atvinnuJeysi i land- inu heldur en tryggja verkamenn og sjómenn fyrir pví með lög- gjöf um atvinnuleysistryggingar. Þetta er skraf, sem á að sefa verkalýðinn í kröfum hans um atvinnuleysistryggingar, pví at- vinnuleysi hlýtur ávalt að fylgja núverandi pjóðskipulagi; fyrir

x

Alþýðublað Vestmannaeyja

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublað Vestmannaeyja
https://timarit.is/publication/631

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.