Vesturland


Vesturland - 30.11.1946, Blaðsíða 4

Vesturland - 30.11.1946, Blaðsíða 4
VESTURLAND Isafjörður þarf aukna raforku. Framhald af 1. síðu. kwst. kosti 9 aura í dieselolíu og smurolíu. Reksturskostnað- aráætlun þessi er miðuð við 1,18 millj. kwst framleiðslu, og yrði þá framleiðsluverð 21,6 aurar á hverja kwst.. Um Nónhornsvirkjunina mætti rita langt mál, en það verður samt ekki gert hér í þessari grein, heldur aðeins farið yfir það helzta. Árið 1942 var ráðist i virkj- unarframkvæmdir við Nón- hornsvatn og var sú virkjun sameinuð Fossárvirkjuninni i sama stöðvarhúsi. Sett var nið- ur ein raforkusamstæða um 800 hö. og getur unnið á eftir- farandi hátt: sem varasam- stæða við túrbínurörið frá Fossá, sem viðbótarsamstæða við Fossársamstæðu, og sem . sérstæð raforkusamstæða við Nónhornsvirk j un. Frumdrög að pípugerð og stiflu við Nónhornsvatn gerði Sigurður Thoroddsen verk- , fræðingur árið 1936. Var þá ætlast til að stíflugarðurinn yrði 4 m eða að vatnsflöturinn frá kóta 418 1. í kóta 422 1. Þar sem stiflan er hæst. En frá þessum frumdrögum Sig Thor- oddsen var horfið og stíflan hækkuð mikið, eða frá kóta 422 i 426 þar sem stíflan er hæst. Stíflan hefir þó ekki ver- ið lengd i þessari kótahæð til vesturs, því framkvæmdir stöðvuðust, því að i ljós kom að stíflan gat ekki haldið því „vatnsmagni sem til var ætlast í frumdrögum. Orsökin fyrir þvi er sú að jarðlagið ofan stíflu var svo sprungið, að vatnið rann niður í jarðlagíð og kom út nokkuð neðan við stíflu í dýjum, sem þar hafa myndast. 1 athugunum sínum leggur rafveitustjóri til að Nónhorns- vatnsstíflan verði lengd til vesturs og jarðvegur innan stiflu þéttaður eða farið það langt niður með stíflugerð að tekið verði fyrir allan leka. — f>ar segir raf veitustj óri og hvernig hann hugsar sér þess- ar framkvæmdir og gerir j af n- framt kostnaðaráætlun yfir þær, og nemur hún 600 þús- undir króna. Telur hann að orkuframleiðsla frá þeirri virkjun með þvi að notuð sé sama samstæða og nú er, muni verða rúmar 1,7 milj. kwst til neytenda með 4100 klst.) hag- nýtingatíma, en núverandi orkuframleiðsla beggja vatns- virkjananna mun vera um 2,3 miljón kwst. til neytenda. — Heildarorkuframleiðslan eftir að þessar framkvæmdir hafa verið gerðar mun því verða til neytenda um 6 milj. kwst. miðað við 1000 klst. hagnýting- artima hitaaflstöðvarinnar, sem eykst eftir því sem hita- aflstöðin starfar fram yfir þennan tíma. Líklegt er að orkuþörfin muni aukast á næstu árum, þvi í ráði er að byggja hér Fiskiðjuver og er áætlað að það muni þurfa 650 hö. og 920 þús. kwst orkuþörf á ári. Ef reiknað er með sömu meðal fólksfjölgun og verið hefur síðustu 25 árin, þá ætti íbúatala i Isafjarðarkaupstað, Eyrarhreppi og Hólshreppi að vera árið 1960 um 5100 manns og ef reiknað er með orkuþörf slíks iðjuvers og hlutfallslegri aukningu á orkuþörf á mann, eins og á árunum 1938—1945 yrði orkuþörfin um 1600 kwst. á mann árið 1960, en orku- vinnslan mun vera um 25% hærri. Verður þvi orkuvinnsl- an um 2000 kwst á mann. Orkuyinnslan 1960 verður þvi um 10,2 millj. kwst. eða um 8,1 millj. kwst til neytenda. Nú er framleiðsluverð á kwst. hér 14,6 aurar, en þeg- ar framkvæmdir þessar hafa verið gerðar ætti framleiðslukostnaðurinn að lækka niður í 11,9 aur. pr. kwst. Eins og fyrr er sagt kom greinargerð rafveitustj óra fyr- ir rafveitustj órn á fundi henn- ar 21 þ. m. og höfðu þá flestir nefndarmenn kynnt sér hana. Urðu um þessi mál nokkrar umræður, og var svo að lokum borin fram eftirfarandi álykt- un: „Raf veitustj örn álítur að þriðja leið er um getur í grein- argerð raf veitustj óra, þ. e. hitaaflstöð og framkvæmdir til úrbóta á miðlunarvirkj un Nón- hornsvatns, heppileg til úrbóta orkuþörf Isafjarðarkaupstað- ar og nágrennis og óskar um- sagnar raforkumálastjóra um þetta mál. Rafveitustjórn leggur á- herzlu á að raforkumálastj óri sjái sér fært að senda umsögn sina sem fyrst tii að flýta fyr- ir framkvæmdum í þessu að- kallandi máli". Var þessi ályktun samþykkt með 5 atkv. og greiddu henni atkvæði Matthías Bjarnason, Kjartan Ólafsson, Ásberg Sig- urðsson, Halldór Ólafsson rit- stjóri og Hjörtur Sturlaugsson varafulltrúi Eyrarhrepps, sem mætti á þessum fundi í forföll- um aðalfulltrúans. Báðir aðal- fulltrúar Alþýðuflokksins voru ekki í bænum, en annar vara- fulltrúi flokksins, Sverrir Guð- mundsson, var á fundinum og greiddi hann ekki atkvæði um álykíunina þar sem hann ósk- aði að málinu yrði frestað til frekari athugunar. Aðrir full- trúar töldu frestun óþarfa og fannst að hér væri um það að- kallandi mál að ræða sem krefðist úrlausnar hið bráð- asta, og töldu enga ástæðu til að tefja framgang þess með ó- þarfa frestun. Það er því raforkuniálastj óra að skera úr því hvort þess- ar leiðir skuli fara og vonumst við til að það hafi ekki út á Baldur Johnsen, heraðslæknir: UM MÆNUVEIKINA tTt af tíðum fyrirspurnum um mænuveikina eða mátt- leysisveikina skal eftirfarandi upplýst: Eins og menn hafa heyrt þá hefir nokkuð borið á mænu- veiki i Reykjavik nú i haust, og birti héraðslæknirinn þar i þvi sambandi bréf um, hvern- ig fólki bæri að hegða sér í þvi sambandi. Slíkir faraldrar sem þessi koma alltaf við og við á ýmsa staði á landinu. T. d. voru fyr i haust nokk- ur tilf elli á Akureyri með löm- unum og í fyrra sumar var veikin á ferðinni víða um land- ið, meðal annars hér á Vest- fjörðum. Þá fengu nokkrir lamanir, meðal annars einn drengur í Sléttuhreppi, en hér á Isafirði lamaðist enginn. Þó hefir veikin einnig geng- ið hér á ísafirði í fyrrasumar, því að drengurinn á Sléttu- hreppi smitaðist hér. Þannig er þetta venjulega með veikina. Hana taka fjölmargir, áh þess að lamast, eða verða nokkuð verulega veikir. Á sama hátt er og mjög lik- legt, að veikin hafi verið hér á ferðinni í sumar sem leið og fyrri partinn i haust, en að- eins í einu tilfelli hefir verið um lömun'að ræða, og þó er eigi full vissa fyrir, að lömun- in hafi verið mænuveikinni að kenna einni saman. Nú, við lok nóvember mán. fer þeim tilfellum mjög fækk- andi, sem hugsanlega gætu átt nokkuð skylt við mænuveiki, en á byrj unarstigi og léttari stigum er það ekki á neins manns færi að þekkja veikina með vissu. Annars er það um veikina að segja, að hún er virus-sjúk- dómur, sem engin meðul eru þekkt við. Um útbreiðsluhætti veikinn- ar vita menn heldur ekki ann- að en það, að hún er smitandi. Hvernig hún smitar eða berst á milli vita menn ekki, því eru einangrunarráðstafanir þýðingarlausar. Og því getur hún gripið niður á hinum ó- liklegustu stöðum. Það eina, sem hægt er að gera til að minnka likindi fyrir smitun, er að STUNDA HREINLÆTI UT 1 ÆSAR, þvo sér eftir vinnu, á undan mat, eftir að farið er á vanhús, bursta tenn- ur og losa sig við lúsina. Einn- ig er óráðlegt, að láta taka úr sér hálskirtla, ef smitunar- hætta er meiri i einn tíma. Það, sem hægt er að gera til þess að minnka líkindi fyrir lomunum er að vera ekki á fótum veikur, með hdta o. s. frv. Þetta sama, gildir auðvitað um alla sjúkdóma, til að forð- ast eftirköst, en'þó alveg sér- staklega hér. Þegar á allt er litið verður á augnablikinu eigi meiri hætta fyrir dyrum hér á Isa- firði í þessu efni, en altaf er, þegar mænuveiki er einhvers- staðar á ferðinni í landinu. Þvi verður eigi séð, að hér sé neinna sérstakra ráðstafana þörf fram yfir það, sem lækn- ar sifellt eru að prédika fyrir fólki, sem sé: itrasta hreinlæti og rúmlega ef um hitasj úkdóm er að ræða með hvíld á eftir meðan líkaminn er að ná sér. NIÐURS.TÖÐUR: 1. Mænuveikin er vírussjúk- dómur, sem engin meðul eru þekkt við. 2. Fjölmargir taka veikina þegar hún gengur, en örfáir veikjast alvarlega. 3. Einu varnir gegn veikinni eru hreinlætí. 4. Einu varnir gegn lömun- um eru, að fara vel með sig í sj úkdómstilf ellum. 5. Veikin hefir gengið yfir landið síðast liðin 2 ár, þar á meðal hér á Vestfjörðum og Isafirði. 6. Full ástæða er til að ætla, að Isafjörður muni sleppa vel að þessu sinni, þótt veikin sé annars mjög svo óútreiknan- leg. greinargerð rafveitustjóra og ákvörðun rafveitustjórnar að setja og geti. því gefið með- mæli með þessum f ram- kvæmdum, og þegar það er fengið verður næsta skrefið að fá ríkisábyrgð fyrir '85% af stofnkostnaði þessara fram- kvæmda, sem heimilt er að veita samkvæmt lögum um héraðsveitur þeim sveitarfélög- um og héraðsrafmagnsveitum, er áður hafa fengið samþykki raf orkumálastj óra á" fyrir- komulagi, gerð og tilhögun verksins. Vonandi verður þessíim mál- um fylgt fast eftir af okkar ráðandi mönnum, því -sannar- lega er tími til kominn að ræt- ist úr rafmagnshungri því, er við höfum búið við. -0- Hjúskapur. Laugardaginn 23. þ. m. voru gefin saman í hjónaband hér á Isafirði, ungfrú Sigurþjörg Kristjánsdóttir og Pétur Jeiís Viborg Ragnarsson, Aðal- stræti 23.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.