Fjarðbúgvin - 28.11.1973, Qupperneq 1

FORJÓNAÐA
SAMTYKIN
Fyri stuttum var umsíðir tað
gleðiliga^ ein roynđur lutur,
at tær báðar meginoyggjarnar
vórðu samanknyttar við eini
prýðiligari og breiðari loft-
brúgv, sum við síni 17,5metra
hædđ ger tað møguligt hjá
t. d. línubátunum at fara o-
tarnaðir sína leið gjøgnum
Sundini.
Henda brúgv kemur tó ikki
til sín fulla rætt ogfærheldur
ikki sinætlaða heildartýdning,
fyrr enn fjallasmogan Millum
Fjarða við vegum sínum er
vorðin nýtslugreið. Taðhuga-
liga er tó hent í hesum mali,
at fyrireikingarnar eru byrj-
aðar tilhetta stórarbeiði, sum
eftir^ætlanini skal verða lið-
ugt 1. aug. 1976.
Samstundis sum vit fagna
og fegnast um tað næsta, sum
er f gerð, so slepst tó ikki
undan at koma við eini við-
merking ella áminning urn^
eina samferðsluæðr her f
oynni, suro møguligt eftirøll-
um at døma er sett í skugg-
an ella farinafturíommusína
- orsakað av nevndu arbeið-
um.
Hetta "gloymda málið" er
vegurin millum Funning og
Funningsfjørð. f mong; mong
Harrans ár hava Gjáar og
Funnings kommunur havtum-
fingið veg inn eftir Hjøllum
- til lunnindir síni fyri Innan
og til lívsneyðuga fremjan av
møguleikum, sum ikki kunnu
setast í verk á brimplássum.
f 1966 eydnaðist atfáating-
ið at samtykkja soljóðandi
uppskot:
"Landstýrið stúar fyri, at
eitt vist í peningi av vega-
játtanini verður sett av f
fíggjarárinum 1967/68 og
framyvir, og so mikið stung-
ið út og mett, at maskinam-
boð kunnu setast f vegagerð:
Elduvfk - Funnings-
fjørð, Funning - Funnings-
fjørð, HÚsar - Mikladal og
Bø - Gásadal".
Hetta var so fyrsti glottin
f hesum árlanga felags hjarta-
máli hjá hesum bygdum. Við
tingsins samtykt í huga vón-
aðu tí menn har um leiðir
fyri einum 5-6 árum sfð-
an, at skjøtil fór straks at
verða settur í hesa vega-
gerð. Og teir høvdu eisini
allar góðar grundir at vóna
hetta.'
Av royndum vita vit,' at
mangar slíkar samtyktir
kunnu metast sum "tómar"
viðtøkur, tí eingin verulig
ffgging er knýtt at samtykt-
ini (sbr. m.a. eitt vfst f pen-
ingi..") Tær eru v. ø. o. f
albyl.
NÝGGJA HAVNIN í
9
LÆKNAVAKTIR
Leygardagin 24. november Sigvald Kristiansen.
Sunnudagin 25. november Tlf. 47310 Skála.
I
Leygardagin 1. desember Poul Olsen.
Sunnudagin 2. desember Tlf. 47010 Saltangará.
Eingin viðtala leygardag!
VIÐMERKING
f samb. við "spurnarbrævið"
í blaðnum f dag upplýsti stjór-
in við Runavikar kommunu-
skúla fyri "Fjarðb." týsdag-
in, at nú er miðstøðuhiti lagd-
ur f umrøddu fimleikahøll -
við tf úrsliti, at hitaviður-
skiftini vónandi koma f rætt-
lag.
I tJRTEÐ
Orsakað av tekniskum breki
á prentsmiðjuni f^síðstu viku
var fullkomiliga ógjørligt at
fáa blaðið út fyrr enn f dag.
Vit harmast mikið hetta tarn
og vóna, at slíkt'ikki hendir
aftur.
Av hesum somu ávum er
tfverri tíðindi, og mangt
annað tilfar vorðið eina viku
ov gamalt.
Fjarðbúgvin kemur út aft-
ur - ( vonandi rættstundis)
- hósdagin f komandi viku.
Vinarliga
Blaðstjórnin.
LORVIK OPNAÐ
Fríggjadagin 9. november
varð nyggja havnin í Leirvík
opnað.
Væl av fólki, bæði bygda-
og avbygdafólk, var saman-
komið a tfnýggja stóra havna-
økinum kl. 16, tá ið skuldi
fara fram.
Eftir at Brvnjálvur Jacob-
sen, bygdaráðsformaður,
hevði boðið vælkomin, helt
Atli Dam løgmaður røðu. Hann
segði m. a. at orsøkin til, at
hetta stóra tiltak varð sett f
verk, var tann vøkstur, iðver-
ið hevði í bygdini og teir
møguleikar, io vóru her, bæði
á sjógvi og fyri útbygging uppi
á landi. Hann e_ndaoi við at
siga, at hann vónaði, at tað
arbeiði, ið her var niðurlagt,
mátti verða til gleði, mátti
bera tann ávøkst, sum menn
høvdu ynskt og ætlað og mátti
verða til farma, ikkibarafyri
Leirvík og fólkið, her býr,
men fyri tann framhaldandi
vøkstur, ið skal vera f øllum
okkara samfelagi. Við hesum
orðuro lýsti løgmaður havnina
at vera opnaða, og sfðan sleit
útróðrarbáturin "Sigatindur"
snórin, ið spentur vartvørtur
um innsielincina
Áftaná helt Mikkja Helms-
dal, landsverkfrøðingur, røðu
og vísti m.a. á tær stóru
ÍLøgur, ið krevja í dag fyri
at fiskimonnum kunnu^ bjóð-
ast tey kor f einum nútim-
ans samfelagi, ið eru neyð-
ue fyri at fiskivinnan fram-
vegis má verða tann sam-
felagstáttur, ið hon neyðturvi-
liga má vera her hja okkum.
At endanum talaði Brynj-
álvur Jacobsen, bygdaraðs-
formaður. Hann nevndi nakrar
av teimum havnaætlanum f
Leirvík, ið frammi hava ver-
ið sfðan aldarskiftið og or-
søkina til tað - tann stóri
útróður, ið altíð hevur verið
f bygdini. Hann helt, at fáa
stawi hevur útróður verið
rikin undir verri umstøðum
enn í Leirvík, "og", segði
hann, "slíkt fæs't folk bert
til eina tíð". Tf helt bygda-
ráðið, ið tók við f 1967, at
nú mátti tað vera, nú ella
aldrin. Hann takkaði avvarð-
andi royndugleikum og ser-
liga løgmanni og landsverk-
frøðinginum fyri tann dygga
stuðul, teir ‘høvdu veitt til-
takinum op fyri, at teir høvdu
sæð, at abøtur ikki rountu
her. Einans ein fullffggjað
havn sum henda kundi tryggja
fiskivinnu f bygdini framtið-
arvónir og rættvfsgera mun-
andi íløgur framyvir. Hann
segði eisini, at havnin longu
hevði staðið sfna roynd.
Mánadagin áðrenn nýtslu-
greiðsluna var av ringasta
, høgættarbrimi - útnyrðingur
norðan og vindmegi upp í-
móti 10, og vísti havnin seg
at vera enn bej:ri enn væntað.
Sjálvt opnir bátar lógufriðar-
ligir og heilt tryggir f hyl-
inum.
At endanum takkaði hann
lánistovnum, ið fíggjað hava
arbeiðið: Kreditforeninger af
kommuner i uanmark, og liar-
við ríkisumboðnum fyri goða
viðmæli hansara. Trygging-
arsambandinum, iðveitthevir
eitt munagott lán, Føroya
Banka, ið ffggjað hevir sein-
asta part av arbeiðinum, og
Norðoya Sparikassa, ið eis-
ini hevir .veitt lán tilbygging-
ina. Sfðan takkaði hann
Landsbyggifelagnum, og at
enda felagnum Lamhauge og
Waagstein fyri hetta vala
verk, teir hava latið úr hond-
um. Eitt sætt listaverk og eitt
prýði fyri bygdina og ein góð
reklama fyri felagið.
Til seinast^ yvirgav hann
havnina til sjófólkio f bygd-
ini og ynskti, at hon fyrst
og fremst mátti koma at vera
teimum til gagn og signing.
Samkoman í fim-
leikahøllini
Aftaná t var samkoma í
fimleikahøll skúlans fyri
uroleið 125 innbodnum gest-
um, har bygdaráðið ogfelagið
Lamhauge og Waagstein voru
vertir. Við ' til samkom*'-
vóru løgmaður, ríkisumboð,
umboð fyri Iwráðið fKlaksvílc
og bygdaráðini f Fuglafirði
og Gøtu og arbeiðsfólkið, ið
hevur havt við havnagerðina
NYGGJ
ARBEIÐSBOK
Á føroyskum, ætiað til næm-
ingar frá 4. skúlaárið. Tað
eru tey trý ungu lærarafólk-
ini. Elin Mortensen, Bjarni
Skaalum og Guttormur Zach-
ariassen, ið hava latið hana
úr hondum.
Arbeiðsbókin kallast " Eg
skrivi", hon er uppá 70 síðir,
og er hon gjørd sum eitt van-
ligt arbeiðshefti, har hvør
síða er leys, so at børnini
kunnu taka tær út og gera tey
útfyllingararbeiði, tey skulu
eisini gevur hetta møguleika
til at seta fleiri ørk inn f
hefti. Innihaldið er sjálvandi
heilt einfalt og snýr seg um
bókstavirnar, navnorð, sagn-
orð og eitt sindur um setn-
‘"fen kostar 20,- kr. Hon
er prentað hjá H. N. Jacob-
sen bókhandli.
Høvundarnir siga í fororð-
inum, millum annað, at •
er fyrsta bókin f eini røð, og
at tað er vón teirra, at "Eg
skrivi" fer at vera ein stuðul
hjá næmingunum og ogna sær
kunnleika í føroyskari mál-
læru.
at gera.
Undir borðhaidinum vóru
nógvar røður, bæði skemti-
ligar og álvarsamar, fluttar
fram. Hin fyrsti Var C. E. ,
Lamhauge, ið greidđi' frá _
ymsum hendingum og trupul-
leikum undir arbeiðinum og
takkaði øllum og serliga ar-
beiðsfólkinum fyri gott sam-
arbeiði.
"SALATFATIÐ"
Hetta heitið á grøna flutn- Fangin helt fyri-<atumi vogn-
ingavogninum hjá politinum urin er grønur sum eitt'salat-
sigst at stava frá eini við- fat, so noyðast hasir harrar-
munninum a einum fanga fyri nir tó ikki at vera súrur sum
sløkum 100 - arum sfðan. edikur"
J. Fr. øregaard og Jóhan
Fr. Poulsen lýstu Leirvík sum
útróðrarbygd burturav og
nevndu tann tørv, ið altío
hevði verið á betrilendingar-
umstøðum fbygdini. Øregaard
helt hetta vera stórfingið til-
tak fyri so lftla bygd, menvar
ikki í iva uro, at taovarneyð-
ugt. Jóhan Poulsen segði, at
hetta mál, saman við fjalla-
smogu Millum Fjarða og
Elduvíkarvegnum, vartaðmál
f Eysturoynni sum hevði
staðið hjarta hansara næst.
Jógvan Olsen fyri vega- og
Framhald á bls. 12
UNDIR
TUFLUNI
Máliskan verður nýtt f fleiri bruóunn og brúðgomur kapp-
londum og hevur uppruna sfn gðust um at traðka á tærnar
í'gamlari yvirtrúgv : um a hvørjum øðrum. Hetta hev-
annað av bruðarparmum steig ur kanska eisini eitt ávfst
á fótin á hinum, var hetta samband við forna siðin, har
eitt tekin um, at viðkomandi sjgursjiarrin pjagdi ^at 's.eta
skuldi £oma at hava orðið fotin a høvdið a sligná'mót-
at siga f hjúnarlaginum. Hetta støðumanninum.
• bar mangan við sær, at bæði