Eyjablaðið - 20.03.1927, Blaðsíða 1

Eyjablaðið - 20.03.1927, Blaðsíða 1
Blekkingar íhaldsins. „Ber er hver að haki í gær komu þeir fram ógrímuklæddir, Kolka læknir og Jóhann þingmaður. Œtla þeir sjer að blekkja kjósendur þessa bæjar með æs- ingagambri og útúrsnúningum. Slagorð þeirra um hungurvofur og staðlaust íhaldsgrobb er ekki *ert að eltast við, heldur þykir rjett að bregða upp íyrir mönnum þeirra eigin afrekum í þessu bæjarfjelagi og minnast svo á hvernig Islandsbankavaldið heflr farið með Isafjarðarkaupstað og á hvaða leið þessi alræmdu öfl, íhaldið og auðvaldið, er að draga alþýðu manna á eftir sjer i djúp örbirgðar og ófarsæidar. Fyrir nokkrum árum síðau kom hingað tll bæjarins Kolka lækn- Hafði hann áður lítilsháttar praktiserað suðtir á Nesjum í óþökk hjer- aðalæknis og í leyfisleysi. Varð hann að hröklast þaðan við litinn orð- stýr. Kom því næst til Vestmannaeyja. Tók íhaldið honum tveim höndum og setti inn í bæjarstjórn og veitti honum 4000 króna styrk úr bæjarsjóði. Þegar því var náð tók hann sig hjeðan upp og fór til Ameríku og skeytti ekki meir um bæjarstjórnina en setti mann í sinn stað sem praktiserandi lækni. Þegar heim kom heimtaði hann sæti sitt í bæjarstjórn aftur. Krafði bæjarstjórn um lækningastyrkinn og hótaði malsókn. Ljetu íhaldsmenn í bæjarstjórninni þá strax að vilja han3 og borguðu houum fjeð. Öllum er kunnugt um samvinnu Kolka við aðra iækna sem hjer hafa starfað, og þarf ekki að iýsa því, a5 fæstir munu með honum hafa geta starfað. Um starf Jóhanns þingmanns í bæjarstjórninni, er það að segja, að hann sækir sjaldan fundi en þegar hann gerir það, er það venju- lega til þess að flnna að við hina íhaldsmennina i bæjarstjórninni. Þegar að krafan um nokkrar þúsundir fyrir lóðarrjettindin undir bæj- arbryggjuna voru til umræðu, var Jóhann það hygginn að koma aldr- ei á fund. Eins og kunnugt er fór svo um þá kröfu, að fyrir andstöðu jafnaðarmanna í bæjarstjórn var þ,í afstýit að Gunnar Ólafsson & Co. kræktu þar í þúsundir króna fyrir lóðarrjettindi sem þeir þóttust eiga tiikall til, en voru þeim vitanlega einskisvirði. I kosningasnepli Jóhanns reynir hann að snúa út úr orðum Eyjablaðsins, að það sjeu útvegsbændurnir sem blaðið.hafi ámælt' i stað þess að blaðið vítti framkomu bankans gagnvart útvegsmannum með þvi að bankinn kúgaði þá til fjelagsskapar, sem gerði þá óforráða menn sem ekki fengu að ráða hjúaVali sínu. ' Fer þingmaðurinn þarna með vísvitandi falsanir og verður eigi bumbult af. Nú standa kosningar fyrir dyrum. Jóhann hefir komið því til leið- ar að framvegis verður kosið á þriggja ára fresti og verða nú Eyja- skeggjar að búa við þá fulltrúa sem nú verða kosnir í samfleitt 6 ár. Einnig hefir íhaldsflokkurinn komið þannig ár sinni fyrir borð, að al- menningur fær ekki lengur að ráða kosningu niðurjöfnunarnefndar, því að framvegis kýs bæjarstjórn niðurjöfnunarnefndina. Þetta eiu íhalds- ráðstafanir. Um útgerðina á Isafirði er það að segja, að alt sem þessir upp- stiltu íhaldsgasprarar hjer^eru að þvæla um, að þaðsj e jafnaðarmönunm að kenna að bátarnir gangi ekki, eru uppspunnin ósannindi. Það e1' Isiandsbanki sem á nú orðið flesta bátana þar Þeii' som skift hafa við bankann eru ekki betur í stakk búnir en það, að þeir hafa oiðið að sleppa öllum flotanum í hans hendur. Og hvað skeður ? Bankinn ger ir ekki bátana út af ótta við að reksturinn beri sig ekki. Hvað er að gerast hjer ? Er það ekki Islandsbanka forsjónin sem er að taka hjer fram fyrir hendurnar á sjómönuum og útvegsmönnum vorum. Eru það ekki kaupsvíðingarnir í bankanum sem hafa fælt marga dugandi menn frá vjeibátaflotanum og afleiðingin verður, minni afli og verri afkoma. Bátarnir lenda smátt og smátt í klóm auðmannanna og þegar þeim þykir áhætta að gera þá út og gróðinn er ekki viss, stöðva þeir at Vinnureksturinn og leggjast á peningana. Útvegsbændui- og verkamenn hafa verið aðvaraðir. I dag eíga þeir &$ skera úr^ hvort að það eru þéii' sjálíir eða Islandsbankavaldið sem 4 ráða stjórn bæjarins framvegís. 44 Þegar mér barst i hendur ko^ningablað íhaldsins, vakti það undr- un mína að ein aðalgrein þessa blaðs var áframhaldandi rógburðnr um okkur Isleif. Kynlegast þótti mér þó að sjá nafn bróður míns sem höfund þeirrar greinar. Sárt þætti mjer ef satt væri, að bróðir minn sje upþ- hafsmaður að gróusögum þessum. Mun jeg fram í síðustu lOg vart geta trúað öðru en að hann þar sje að gangast við annara afkvæmi. I upphafi greinarinnar lætur bröðir minn l ijósi að hann sje manna kunnugastur nm heimilisástæður mínar, finst mjer að hann ef til vill hefði getað faiið betri veg gagnvart mjer en að láta fá sjer þau úrræðavopn íhaldsins i hönd og að beita þeim gegn samtökum verkamanna. Leiðinlegt þykir mjsr að þurfa aftur að taka penna í hönd. Leið- inlegt þykir mjer 'að þurfa að standa í opinberum deilum við Eirík bróðir minn. En hver getur láð mjer það þótt j9g eftir að hafa lesið ofangreinda grein, geti ekki setið á mjer að leiðrjetta rangfærslur þessar. Úr hörðustu átt fanst mjer koma þar sem bróðir minn heldur því fram ^að ísleifur hafi ekki viljað láta mig fá úttekt i „Drífanda" nema að hann (Eiríkur) gengi í ábyrgð fyrir mig. Eftir minni bestu vitund var það Eiríkur bróðir minn sem bað um lán handa sjer í „Dnfanda" til þess að greiða mjer vertiðarkaup mitt. Um viðskifti Isleiís og bróður míns þar sem hann segist hafa fengið loforð um úttekt mjer til handa síðastliðið haust, get jeg 3agt það, að þegar jeg kom til Isleifs fáum dögum seinna bauð hann mjer af fyrra bragði úttekt, en þar eð jeg hafði ekki þörf fyrir það í svip- inn hafnaði -jeg þvi boði, enda var jeg í alt öðrum eiindagjörðum þá. Ýmsum öðrum dylgjum i grein Eiríks bróður míns, mjólic veð- setning o. fl. o. 11. mun verð svarað síðar á viðeigandi háLt. Vafalaust er það af einlægri mannúðarkend sprottið að bróðir minn vill gera mönnum kunnugt að j.eg hafi leitað á náðir hins opinbera. Þó heimili mitt sje lítilfjörlegt og heimilisitstæðar mínar erfiðar þá finst mjer sist sitja á Eiríki að draga það fram í opinberar kosninga- deilur með staðlausum rógburði. Mjer er kunnugt um það að heimilisástæður mínar eru ekki nema örlítið sýnishorn af hvernig ástæður fjðlda heiðarlegra verkamanua eru hjer í bæ. Sendi ]eg að lokum Eiriki mína bróðurlegu kveðju og læt staðar numið. Vatnsdal 25. jan. 1927. Tómas Jónsson. böSEÍegaskrifstofa Q-lisfans (alþýdulistans) er í Mýja Bíó, kaffihúsinu.

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/646

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.