Íslendingur - 09.07.1926, Blaðsíða 3

ISLENDINGUR
3
Snurpulínur
og grastóg, hentug í diáttartaugar á herf)inótabáta, fæst hjá
Ingvari Guðjónssyni.
<>."1111111,........
Öllum þeim, sem auðsýndu
okkur lijálp og hluttekningu við
fráfall minnar lijartkæru eigin-
konu, Ingibjargar Helgadóttur,
og heiðruðu minningu hennar,
vottum við okkar hjartans þakk-
læti.
Kristinn Fr. jónsson.
Bogga Kristinsdóttir.
Jakob Kristlnsson.
Hugheilar þakkir sendum við
öllum þeim, sem með nærveru
sinni heiðruðu útför okkar hjart-
kæra sonar og bróður, og á ýms-
an annan hátt sýndu okkur inni-
Iega samúð og hluttekningu við
hin löngu veikindi hans og audlát.
Akureyri, 31. júní 1926
Steinunn Jóhannsdóttir.
Árni Árnason.
Margrét Árnadóttfr.
Hjúskapur. Nýlega voru gefin saman í
hjónaband í Rvík ungfrú Ouðlaug ísaks-
dóttir frá fsafirði og Jón O. Ouðmann
kaupm. hér f bænum.
Akureyrarbíó sýnir tvær sérlega góðar
kvikmyndir nu um helgina. Á laugar-
dagskvöldið mynd sem heitir „Fangi ör-
œfahöjðingjans", gerist hún að mestu leyti
í Arabíu og er mjög spennandi. Á sunnu-
dagskvöldið verður sýnd 10 þátta kvik-
mynd sem heitir „Við liirð Ausiurrlkis-
keisara". Er hún undirbúin og samin af
Eric von Stroheim, sem þykir einhver
mesti snillingur, sem nú er uppi við tii-
búning kvikmynda. Myndin eru vissulega
engin hversdagsmynd.
Elding sló niður á Orímsstöðum á Fjöll-
um í fyrradag. Eyðilagði hún talsíma-
áhöldin og feldi 7 staura tii jarðar.
OO
Svar
til herra Jóhannesar bónda
Árnasonar á Gunnarsstöðuni,
formanns Kaupfélags
Langnesinga.
Hér í blaðinu birtist nýlega grein
eítir Jóhannes bónda Árnason á Gunn-
arsstöðuni, sem á að vera svar við
grein minni, »Kaupfélag Langnesinga«,
sem út kom fyrir skömtnu hér í blaðinu.
Grein þessi er grautur af ósannind
um og óskiljanlegu þvaðri. Höfundur
hennar hefir ekki það vald á ósannind-
unum, að hann geti látið sýnast svo,
að hann fari með rétt mál. Hún dæmir
sig sjálf, og þyrfti ekki nauðsynlega
svars við.
Formaðurinn byrjar grein sína á
því, að hann segist ætla að réttlæta
gerðir stjórnarnefnda K. L. En hann
gefst upp við það. Elnisþráður grein-
arinnar, ef nokkur er, er sá, að reyna
að sverta mótstöðumenn Guðmundar
kaupfélagsstjóra, en að fegra gerðir hans.
Skaðræðismenn álítur hann þá, sem
vilja laga agnúa á félaginu, en líklega
sjálfkjörna forgöngumenn, sem Hafa
hvorki vit eða vilja til að sjá þá.
Formaðurinn gefur það í skyn, að
við bræður séum þrándur í götu alls
góðs félagsskapar, og við eigum í deil-
um um einkamál. Eg lýsi hann ósann-
indamann að þessum ummælum. Við
bræður höfum ekki ált í deilum um
einkamál, hvorki við Guðmund Vil-
hjálmsson eða aðra. Og skal eg af
gefnu filefni taka það fram, að við
Guðmuudur vorum góðir kunningjar
alt þar til að þessi umrædda kaupfé-
lagsdeila hófst, og tilefni hennar var
alls ekki persónulegt.
Jóhannes segir, að við bræður séum
að svala arfgengri ófriðarþrá okkar.
Hann reynir hér að óvirða látna ælt-
ingja okkar. Fað gera fáir, þótt illan
málstað hafi. En hann lætur sér það
sæma. Hann hlýtur að eiga við föð-
ur okkar, Rórarin Benjamínsson, sem
lengst af bjó á Efrihólum í Núpasveit.
Hann átti í málafeilum við Hal'dór
prest Bjarnarson í Presthólum. Mála-
ferli þessi áttu sér stað fyrir minni
Jóhannesar, og er hann því sízt fær
að dæma um, hver valdur var að þeim
óvirðum. En alkunnugt er það, að
flestir málsmetandi menn í Núpasveit
hafa átt í deilum við séra Halldór, fyr
og síðar, svo að faðir minn er ekkert
úrmerktur í þeim efnum. Og óskerta
virðing munu þeir menn allir hafa,
sem deildu við séra Halldór, hjá öll-
um, sem kynst hafa málavöxtum. Faðir
okkar átti í þessum deilum tilneyddur,
en ekki af ófriðarþrá, og hann flutti
úr Núpasveit þeirra vegna, sézt af því,
að hann þráði friðinn. En ef sú skap-
gerð skyldi vera í ætt okkar bræðra,
að þola illa órétt, væri slíkt okkur sfzt
til vanvirðu, jafnvel þótt sá arfur væri
þröskuldur í vegi fyrr hugsjónum
þeirra heiðursmanna, sem stjórna
Kaupfélagi Langnesinga.
Formaðurinn vill að eg skýri frá því,
af hverju við bræður gengum af aðal-
fundi 1924. Eg hlífist við því, að
verða við ósk hans í þetta sinn. Álít
óþarfa að gera það að blaðamáli. En
ef hann skorar á mig aftur, neyðist
eg til þess að gera það.
Jóhannes segir, að ef við bræður
hefðum haldið áfram viðskiftum við
K. L., hefðum við tekið í framrétta
hönd. Olafur bróðir okkar verzlaði
við kaupfélagið eftir aðalfund, eins og
ekkeit hefði í skorist. En ekki fanst
honuui höudin mjög mjúk, sem að
honum var rétt, t. d. ekki borgað fyrir
hann útsvarið, og tkki 20 kr. upp
boðsskuld, og óhugsandi að tala við
framkvæmdasljórann, Geta skal þess,
að áður en Óiafur snerist gegn fram-
kvæmdastjóranum, fékk hann ávalt alt,
sem hann bað um í kaupfélaginu,
útskriftir sem annað.
Að Kristján bróðir nrinn hafi aldrei
haft neitt út á reikninga félagsins að
setja, og aldrei fuudið skekkju í þeitn
sem teljandi væri, eru ósannindi. Sum
árin fann hann mjög stórar villur, á
annað þúsund kr. En að svo vöxtnu
máli, geri eg ekki reikninga félagsins
frekar að blaðamáli.
Að eg hafi haft í frammi skammir
og hótanir á stjórnarfundinum, þegar
eg flutti tillöguna um, að stjórnin segði
framkvæmdastjóranum upp stöðunni,
er ósatt. Rótt talsvert hvassar umræð-
ur yrðu milli okkar Guðmundar fram-
kvæmdastjóra, um þetta mál, var þeim
í hóf stilt af beggja hálfu, ekkertfarið
útfyrir það málefni, sem til umræðu
var. þau einu skammarorð, sem eg
sagði á þeim fundi, var við Guðlaug
Jónasson stjórnarnefndarmann. Þau
voru þessi: »Eg bjóst ekki við, að
þú værir eins voðfeldur í vasa fram-
kvæmdastjórans, eins og raun ber nú
vitni um.« Það sem kom mér til að
segja þetta, var það, að hann sagði
ósatt til þess að fegra gerðir fram
kvæmdastjórans.
Rétt er það, að eg hafi verið boð-
aður á stjórnainefndarfund í septembe'-.
En eg fékk ekki fundarboðið fyr eti
kvöldið áður en fundur átti að verða,
en var þá staddur langt ftá heimili
mínu, en ósannindi eru það, að eg
hafi undrast yfir því, að vera boðaður
á fundinn.
Áskorun frá félagsmönnum, til okkar
bræðra, um að halda áfram störfum
við félagið, lögðum við ekki fram á
aðalfuudi vegtia þess, að við sáum, að
á samkomu þeirri var lítt skift um lög
og rétt og því þýðingarlaust að leggja
nokkur gögn fram máli sínu til stuðn-
ings.
(Framh.)
Þorsteinn Þórarinsson.
OO
Eftirmæli.
o
Pann 15. maí síðastliðinn lézt á
ísafirði Filippía Vilborg Porsteinsdóltir
Hjálmarsen, forstöðukona Gamalmenna-
hælisins þar. Hún var fædd í Hítár-
dal hinn 21. júlí 1863 og var dóttir
síra Þorsteins Erlendssonar Hjálmarsen,
er þar var prestur og prófastur í Mýr-
arprófastsdæmi, og konu hans Mar-
grétar Sigurðardóttur, hreppstjóra á
Tjaldbrekku. En foreldrar Porsteins
prófasts voru Erlendur klausturshaldari
á Munkaþverá og Kristrún Porsteins-
dóttir prófasts Ketilssonar á Hrafnagili.
Börn Porsteins prófasts Hjálmarsen
voru mörg, þar á meðal Guðrún
Lambertsen, Kristrún, gift Eggert óðals-
bónda Stefánssyni á Staðarhóli, og
voru þær hálfsystur Filippíu sál. Enn-
fremur Hólmfríður, gift Jóhannesi
'Stefánssyni, verzlunarstjóra á ísafirði,
Erlendur, dáinn 1887, Þorsteinn, dá-
inn 1898, Pálína, gift kona í Ameríku,
Anna, er dó um tvííugsaldur, o. fl.
er dóu ung.
Filippía sál. ólst upp hjá foreldrum
sínum og eftir lát Porsteins prófasts
dvaldi hún með móður sinni og Hólm-
fiíði systur sinni fratn lil áisins 1897.
En það ár sigldi hún til Kaupmanna-
hafnar til þess að nema hjúkrunarfræði
við Diakonissestiftelsen í Kaupmanna-
höfn. Að loknu námi staifaði hún svo
eitt ár sem forstöðuko.ia hjúkrunar-
deildar á Jótlandi.
Um aldamótin síðustu kom Filippía
sál. aftur til íslands og gerðist hjúkr-
unarkona við Laugarnesspitalann. Starf-
aði hún þar í 3 ár. Síðan fluttist hún
til Akureyrar og var hjúkrunarkona
við Sjúkrahúsið þar í 5 ár. í 11 ár
var hún svo ráðskona hjá S'gtryggi
Jónssyni timburmeistara á Akureyri, en
fluttist til ísafjarðar ár'ð 1920 og stund-
aði þá heimahjúkrun. Svo þegar Gamal-
mennahælið var sett á stofn þar tók
hún við stjórn þess, og stjórnaði því
til dauðadags.
Filippía sál. var kona vel mentuð
og vellátin, og vann sér traust og
virðingu allra, er kynni höfðu af henni.
Líkið var flutt til Akureyrar og jarð-
að þar.
Hjúkrunarlélagið »Hlíl«
Akureyri, óskar eftir
hjúkrunarkonu
frá 1. sept. þ. á. Læknisvottorð og
meðmæli verða að fylgja umsókn-
unum.
Umsækjendur eru beðnir að snúa
sér til formanns félagsins, Önnu
Magnúsdóttur Brekkugötu 1 Akur-
eyri, fyrir 15. ágúst n. k.
| ALFONS JÓNSSON |
cand. jur.
f SIGLUFIRÐI, i
\ \
§ annast allskonar W
c \
I málaflutningsstörf, §
I samnigagerðir og f
é innheimtu. k
X Skrifstota Norðurgötu 1. =
Talslmi 67.
f f
...............................
Herbergi til leigu á góðum stað
í útbænum. R. v. á.
Pakjárn,
Steypujárn og
Cement
útvegar ódýrast
Axel Kristj’ánsson.
Síldartunimr
beztar, útvegar
Axel Kristjánsson.
Kven- 09 harnasokkar
í miklu úrvali, einnig hanzkar,
nýkomið í
Verzlunina í Strandgötu 3.
Timbur!
Útvega allskonar timbur, unnið
og óunnið, frá fyrsta flokks sög-
unarmylnum. Heppilegast að vænt-
anlegar pantanir komi sem fyrst,
svo að eg hafi nægan fyrirvara
með útvegun á timbrinu, þar eð eg
mun engar birgðir liafa hér á
staðnum. Verðið er vert að athuga.
Axel Kristj'ánsson.
15 stúlkur
geta fengið að salta síld í sumar í
Hrísey.
Upplýsingar hjá
PormórSi Sveinssyni.
hrágúmmískór barna eru nú komnir
í verzlun mína
Sig. Jóhannesson.
Sjálfblekungur
hefir tapast. Skilist gegn fundarl. í
Verzí. Sn. Jónssonar.