Íslendingur


Íslendingur - 09.03.1928, Blaðsíða 2

Íslendingur - 09.03.1928, Blaðsíða 2
2 ISLENDINGUR. á Akureyri. Gagnfræðapróf hefst 18. maí n. k., árspróf fyrsta og annars bekkjar byrjar 5. maí og inniökupróf fyrsta bekkjar 15. maí. Nýnemar skili skírnar- og bölusetningarvott- orðum, er þeir koma til prófs. Gagnfræðaskólanum á Akureyri, 7. mars 1928. Sigurður Quðmundsson. Tilbúinn ábur útvegum við í vor eins og að undanförnu. — Æskilegt að pantanir kæmu sem fyrst. á Alþingi, enda var aðstaðan nokkuð óvenjuleg. Stjórnarskifti farið fram milli þinga og fann því núv. stjórn ástæðu til þess, að áfella fyrirrennara sína fyrir aðgerðir þeirra frá því í fyrra, engu síður en núv. stjórnarand- stæðingar núv. stjórn fyrir aðgerðir hennar. Bar því margt á góma. En lítilfjörlegar þóttu aðfinslurnar í garð fyrv. stjórnar og voru þessar helstar: Afskifti fyrv. atvinnumálaráðherra af Shell-fjelaginu og það, að hafa afhent Oddfellow reglunni yfirráð »ThorkiIIe- sjóðsins*. — Sagði Jónas dómsmála- ráðherra í því sambandi, að Oddfellow- reglan hefði gert sig seka í fjárdrætti, en æðsti tnaður reglunnar hjer á landi er fyrv. fjármálaráðherra Framsóktiar, Klemens Jónsson. — Aftur voru það þungar sakir, sem bornar voru á núv. stjórn, aðallega þó dómsmálaráðherra. Var honum borið það á brýn og rök færð fyrir, að hnnn þverbryti lands- lögin. Voru það aðsllega varðskipa- lögin frá síðasta þingi. Var þingmað- ur Vestmannaeyinga, Jóhann Jósefsson, þungorður í garð ráðherrans fyrir þær aðgerðir hans. Spurði að 6Íðustu: »Hvað vetður úr rjettarörygginu í landinu, þegar sjálfur dómsmálaráð- herrann þverbrýtur lög landsins og rjett starfsmannannape Dómsmálaráð- herra kvaðst alveg hissa, hve þingmað- ur Vestmanneyinga gerði mikið veður úr litlu máli, og kom það Magnúsi dócent til að segja: »Alveg bloskrar mjer, er dómsmálaráðherrann talar um það sem Iítið mál, er hann brýtur lögin, og viðurkennir, að hann hafi brotið þau. Hann kallar þetta smámál, en mjer er spurn, hvað er stórmál, ef ekki það, er yfirmaður laga og rjettar stendur frammi fyrir þingheimi staðinn að lögbrotum.« — Pessu svaraði svo Jónas með fúkyrðum einum. Fram- koma dómsmálaráðherra í landhelgis- málinu var einnig vítt harðlega, aðal- lega af Jóhanni Jósefssyni og Ólafi Thors. Benti hinn síðartaldi á, að tvent hefði ráðherrann aðhafst í mál- inu : Unnið að því, að eigi fengjust framvegis bestu menn sem skipstjórar á varðskipin og gert þeim erlendu stjórnmálamönnum erfitt fyrir, sem emi tækju málstað okkar, þegar erlendir Iögbrjótar kærðu okkur, með því að halda því fram, að íslenskir togarar gætu því nær óáreitt'r haldist við í landhelgi; væru því ekki jaínir fyrir lögunum og þeir útlendu. — Ráðherra svaraði Ói. Th. svívirðingum einum : Kallaði hann óvita, halanegra, skræl- ingja og götustrák. — Ólafur kvað framkomu ráðherrans á fjölmörgum sviðum vera ósamboðna siðaðri þjóð. Gengismálið, utanríkismál, »Titan«- sjerleyfíð, starfsmannafjölgun, sam- göngumál o. fl. bar á góma í »eld- hússumræðunum* — og síðast, en ekki sfst, HnifsdalsmáliÖ. Leiddi Jón Auð- unn Jónsson það jnn í umræðurnar. Hafði hann ekki áður haft tækifæri til að tala um málið, þótt það snerti hann mest allra þingmanna. í umræðum um málið hafði dómsmálaráðherra verið með aðdrótlanir í garð J. A. J., talað um »sekíarfulla« aðstöðu hans til málsins og að hann (J. A, J) hafi komiö fram í rjettinum »eins og s.ek- ur ofstopamaður*. Ressu svaraði J. A. J. meðal annars: sRegar þess er gætt, að það er dómsmálaráðh. sjálfur, sem viðhefir framantaldar aðdróftanir að mjer og önnur ósöun ummæli um kjósendtir í Norður-ísafj.sýslu — jeg undanskil hjer þá, sem sekir kunna að reynast — þá finst mjer jeg geti á engan hátt svarað hv. dómsmrh. fyrir sjálfan rnig og kjósendur í N.-ísafj.sýslu með öðru en þessu: Jeg býð hjer með dómsmrh. — eða öllu heldur heimta af honum, ef það ekki álíst of freklega að orði komist við hæstv. dómsmálaráðherra — að hann láti fram fara opinbera rannsókn á því, hvern þátt jeg hafi átt í kosn- ingafölsunarmáli því, viðkomandi kosn- ingunni í Norður Isafjaiðarsýslu, sem um hríð hefir verið undir rannsókn. Rannsóknardómara ráði ráðherrann sjálfur og sjeu rjettarhöldin opinbir og almenningi heimiluð nærvera þar. Jeg borga allan kostnað, sem af rannsókn þessari leiðir, ef jeg af dóin- stólunum fiust sekur við kosningalög- in eða hegningarlögin, ella borgi ráð- herrann sjálfur allan þann kostnað. Eins og gefur að skilja, legg jeg niður þingmensku, ef jeg reynist sekur, en ráðherrann leggi niður þingstarf, ef jeg ekki reynist sekur. Þetta kalla jeg »fair play«.« Er J. A. J. hafði lokið ræðu sinni, var Jónas dómsmálaráðh. orðinn bál- vondur. Hann hrópaði yfir salinn til Jóns m. a. þessum orðum: »ÆUi þjófarnir ættu ekki að fara að ráða í landinu.« Síðar svaraði ráðherra því, að sjer kæmi ekki til hugar, að láta fara fram rannsókn á ný, hvort nokkurt sam- band væri milli J. A. J. og falsananna, og það jafnvel ekki, þótt J. A. J. slak- aði svo á kröfu sinni, að ráðh. þyrfti engu öðru að tína en penihgunum til rannsóknarinnar. Honum fanst það ó- bærileg hugsun, ráðherranum, að hann yrði, framini fyrir rannsóknardómara, látinn standa við orð sín. Hinir ráðherrarnir voru lítið í eld- inum. Fjármálaráðherrann hjelt aðeins eina ræðu, aðallega um gengismáiið, og var framkoma hans óaðíinnanleg, en forsætisráðherra þótti of ómerkileg- ur tii þess að á hann væri deilt að ráði. Er sú skoðuíi alment að festa dýpri og dýpri rætur, að hann sje aumastur allra þeirra ráðherra, er verið hafa hjer á landi. Jafnaðarmenn leiddu eldhússdags- ræðurnar að mestu hjá sjer, nema hvað Haraldur Guðmundsson lýsti velþókn- an sinni yfir stjórninni. Ýms mál. Frv. um útflutningsgjald á síld kom til 2. umr. í Ed. á miðvikudaginn. Meiri hluti fjárhagsnefndar vill Iækka útflutningsgjald á saltaðri síld úr kr- 1,50 niður í kr. 1,00, en frumvarpið gerði ráð fyrir lækkun í 75 aura. Einnig vill meiri hlutinn hækka út- flutningsgjaldið á síldarmjöli um helm- ing, en frv. gerði ráð fyrir þrefaldri hækkun. Minni hlutinn vildi hvorki breyta útflutningsgjaldinu af saltslld eða síldarmjöli. Ingvar og Björn Kr. vildu fella það ákvæði frumvarpsins, að ekk- ert gjald skyldi greitt í ríkissjóð af síld seldri til Rússlands eða á annan nýjan matkað, ef verðið væri undir 25 kr. tunnan, komin i skip hjer við land. Jón B. Idv. vildi samþykkja á- kvæðið. Breytingatiliögur meiri hlut- ans (Ingvars og Jóns í fyrra tilfellinu ,og Ligvars og B. Kr. í því síðara) voru allar samþyktar og frumvarpinu vísað þánnig breyttu lil 3. umr. — Frumvarpið um að Ieggja 3% útflutn- ingsgjald á síldarlýsi til viðbóíar þeim P/2%, sem nú er golúið af þcirri vöru, komst þannig breytt til 3. umr., að hækkunin nemur aðeins helming. — Stjórnin hefir borið fram frv. til fjáraukalaga fyrir árið 1927 og frv. til heimildar veðdeild Landsbankans að gefa út tiýjan flokk bankavaxtabrjefa. Ásgeir og Magn. Guðm. flytja frv. um, að lánfjelag verði myndað hjer á landi í þeirri tilgangi, að veita lán gegn veði í fasteignum, á svipuðum grund- velli og fasteignalánsfjclög erlendis. Er fjármálaráðherra heimilað, að veita fje- lagi þessu, ýms hlunnindi samkv. 2. og 4. gr. frumvarpsins. Segja flutn- ingsmenn, að Nordisk Trust Co. hafi veitt ádrátt um, að kaupa og hjálpa til að afsetja alt-mikið af verðbrjefum fjelagsins, verði það stofnað. Stofnun síldarbræðslustöðva var til 3. umr. í Ed. í gær. Jón Porláksson bar frani brtt. um, að ríkisstjórninni skuli heimilað, að selja samlagi eða samvinnufjelagi útgerðarmanna, ef það æskir og setur næga tryggingu, þær bræðslustöðvar, er bygðar kunna að verða fyrir op:nbert fje. Var hún sam- þykt með all-miklum atkvæðamun. — Frv. um vörufoll þannig breytt, eftir 2. umr. í Ed., að nú er aðeins utn að ræða tollhækknn á kolum, steinolíu og tunnum. — Frv. um eftirlit með vjelum og verksmiðjuin afgreitt sem lög. — Hjeðinn ber fram nýtt frv. um styrk úr ríkissjóði til að bæta úr hús- næðiseklu í kaupstöðum. Ur heimahögum. Kirkjan. Messað kl. 11 f. h. á sunnu-J daginn. Skólaháíið. Oagnfræðaskólinn efndi til J veislu og gleðskapar á laugardagskvöldið \ 3. þ. m. og bauð þangað ýmsum af borg- ij urum bæjarins. Voru veitingar hinar risnu- - legustu og skemtun hin besta. Skólinn hafði verið mjög smekklega skreyttur og skólastofunum breytt í fagra samkvæmis- sali. Yfir borðum voru margar ræður haldnar, bæði af nemendum og kennurum. Gat Brynleifur Tobiasson tn. a. þess, að þessi skólahátíð væri haldin þennan dag vegna þess, að það væri fónsmessa, hin fyrri, helguð Jóni Ögmundssyni, hinum helga Hólabiskupi. En hann hefði sem kuunugt væri fyrstur sett skóla á stofn á Hólum. Hefði nú Oagnfræðaskólinn á- kveðið, að minnast þessa dags árlega með hátíðahaldi, þar sem skólinu væri nú orð- inn arftaki hins forna Hólaskóla. — Qant- anleikurinn „Upp til selja“ var einn liöur skömtunannnar, Skemti hann mönnunt hid besta. Einuig var skemt með kórsöng og tvísöng ogsvostiginn dans fram á morguu. Bæjarsljórakosningin. Samkvæmt úr- skurði Stjórnarráðiins eru það bæjarbúar, en ekki bæjarstjórn, sem kýs bæjarstjóra. Er nú stöðunni slegið upp til umsóknar að nýju. Byggingafulltrúinn. Á bæjarstjómar- fundi á þriðjudaginn var lcosinn bygginga- íulltrúP fyrir bæinn. Umsækjendurnir voru 3: Sigtryggur Jónsson byggingameist- ari, sem verið hefir í byggingarnefnd bæj- arins í 27 ár og byggingaráðunautur hin síðustu árin, Eggert St. Melstað slökkvi- liðsstjóri og Halldór Halldórsson bygg- ingafræðingur frá Garðsvík. — Iðnaðar- mannafjel. Akiy;eyrar lagði eindregið til, að Sigtryggur yrði kosinn, en úrslitin urðu þau, að Hatldór varð fyrir valinu. Kosn- ingu varð að ívítaka. j fyira sinn fengu þeir Sigtryggur og Halldór 4 atkv. hvor og Eggert eitt. Var svo kosið á milli hinna fyrnefndu og fjekk þá Halldór 5 atkv., en Sigtryggur 4. — Var honum þannig launaður meir en aldarfjórðungs- starfi fyrir bæinn. Stúkan „Akureyri“ hjelt ársafmæli sitt á mánudagskvöldið. Var það hið ánægju-, legasta. Þótt slúlkan sje fremur fánienn hefir hún góðum kröftum á að skipa. Skipakomur. E.s. »lsland« kom á sunnu- dagskvöldið frá útlöndum og Rvík. Meðal farþega voru: Aage Schiöth cand. pharm,, Qunnar Schram símastjóri, ungfrúnnar Ásta Norðmann og Laufey Lilliendahl, Einar Methúsalemsson og frú, og umboðs- salarnir Páll Oddgeirsson og Wilhelm Jensen. Hjeðan tók sjer far til útlanda Steinþór Ouðmundsson klæðskeri og til Reykjavíkur Stefán Jóhann Stefánsson lög- maður og frú hans og Björn Steffensen éndurskoðari og Karl Nikulásson konsúll. — »Lagarfoss« og »Nova« komu á þriðju- daginn og »Esja« í gærmorgun. Með »Nova« var á ferð tii Reykjavíkur Ouðm. Friðjónsson skáld. Látin er í Reykjavík frú Sigþrúður Ouð- mundsdóttir, kona Björns Kristjánssonar alþm. Var húri tvígiít. Fyrri maður henn- ar var Jón Steffensen verslunarstjóri í Rvík og er Valdemar læknir hjer í bænum af því hjónabandi. Frú Sigþrúður var hin mætasta kona og þótti foikunnar fríð á yngri árum síuum. Hún var hátt á sjötugs- aldri, er hún Ijest. Alþýðufyrirlestur, »Úr Englandsferð*, ffytur Steingr. læknir Matthíasson á sunnu- daginn kemur (11. þ. m.) kl. 4 e. h. í Samkomuhúsi bæjarins.

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.