Norðlingur - 24.12.1929, Síða 5

AUKABLAÐ 24. des. 1929.
NORÐLINOUR
;5

Qíediíeg jóJ og farsœít nýtt ár með þökk fyrir viðskiftin. (Ejíediteg jó(! Qíediíegt nýjári Þakka fyrir viðskiftin á liðna árinu.
Elektro Co. Guðbjörn Björnsson.

Óska öllum viðskiftavinum mínum gleðilegra jóla og góðs nýjárs. QfecfUeg jóí og gott og farsœít árÍ Þakkir fyrir viðskiftin á liðna árinu.
Jóh. Ragúels. fJersíun Giríds JRristjánssonar.

Hljómleikaskrá
suniiud. milli jdla og nýárs kl.
3-5 s.d. á Hótel Gullfoss:
Mozart: Arie úr oper.^»Zauberflöte«
(í dag er glatt).
Beethoven: Egmont, Ouverture,
Schubert: Madchens Klage,
— Ave Marie,
Haydn: Serenade,
Oluck: Andante,
Tabani: Hearts and Flowers, Oavotte
Wallace: Marthana, Ouverture.
Handel: Violin-Sonate 3. (Adagio—
.Allegro)
— Violins-Sonate 4. (Larghetto)
— Bourré.
Schubert: Schafers Klagelied
Brahms: Wiegendlied,
Raff: Cavatine.
Framh. af 3. siðu..
ÍPegar Mangi hafði lokið við að
klæða sig, kom mamma hans inn.
Hún var náföl og studdi sig við
rúmgaflinn og meðfram borðinu.
— Hvað er þetta, mamma? spurði
Mangi.
— Mjer varð snögglega ilt, góði
minn, En jeg held, að það sje nú
ekkert alvarlegt. Samt ætla jeg að
leggja mig út af, og vita hvort það
líður ekki frá.
Sigríður fór í rúmið, en sjúkleik-
inn þvarr ekki. Hún hafði svima
og ógleði. Maggi varð að taka við
eldhúsverkunum, sem eftir voru.
Hví var hann vanur. Hau voru
ekki margbrotin nje vandasöm —
enginn krjTddaður matur að búa til.
En samt var hann með alvarlegra
bragði en venjulega. Það var leið-
inlegt, að mamma hans skyldiverða
lasin einmitt núna. Það var yfir
höfuð skarð í jólagleðina, að hún
skjidi ekki geta verið á fótum.
En henni batnaði ekki til fulls,
hún treysti sjer ekki á fætur. Maggi
sagði henni, að hún skjidi bara
liggja, hann gæti gert alt.
Svo bar hann henni vatn, og
þvoði henni og greiddi, bar til
hennar hrein næríöt, og setti svo
kertaljós á hylluna yfir rúminu
hennar. Hað gerði ekkert til þó að
þau ej-ddust, úr því að þau loguðu
jTfir mömmu.
Hegar orðið var heilagt, bjó
Maggi til kaffi og bar mömmu sinni.
Meðan þau voru að drekka það,
bjóst hann við, að nú kæmi jólagjöf-
in. f’að gat nú ekki dregist mikið
lengur úr þessu.
Eftir ofurlitla stund sagði líka
mamma hans:
— Maggi minn — þetta verða
heldur leiðinleg jól fyrir þig. Jeg
get ekki .einu sinni gefið þjer neitt
lítilræði í jólagjöf eins og jeg hefi
þó verið vön.
Mangi fann til ofurlítils stings
einhverstaðar í brjóstinu um leið
og mam,ma hans sagði þetta, og
honum fanst einhver kökkur eða
þrengsli koma í hálsinn eins og oft
er undanfari gráts. En hahn herti
sig upp og Ijet ekki á neinu bera.
Hann sagði meira að segja eins og
ekkert hefði í skorist:
— Það gerir ekkert, mamma mín.
Jeg vildi bara, að þjer batnaði.
Mamma hans klappaði á vanga
hans, og hann sá ekki betur, en að
tár stæðu í augúnum á henni. Þá
jókst kökkurinn í hálsinum, og au’g-
un urðu full af tárum. En mamma
hans mátti ekki sjá það. Hann stóð
upp, gerði sjer eitthvað til erindis
fram í eldhús og jafnaði sig þar.
Svo leið jólanóttin í litla kotinu
við lítil föng en mikla nægjusemi.
Mangi ljet loga á þremur kertunum
sínum. Öðru hvoru var hann að
hjúkra mömmu sinni, rjetta henni
j'mislegt, spyrja hana, hvort hún
þyrfti einskis. Jólagjöfin kom öðrU
hvoru í hugann. En hann bægði
henni jafnskjótt á burt. Og nokkrú
áður en hann háttaði, settist hann á
rúmstokkinn hjá mömmu sinni og
las fyrir hana nokkra jólasálma.
Þetta var nú jólanæturgleðin hans.
Kolbeinn ungi.
Yarðskipið ,Þór‘
strandar.
Sex menn komust strax í land,
en fjórtán var bjargaö
í morgun.
Á laugardaginn var, .í hinum
bráða ofsa-hríðargarði, j sem þá
gerði, var varðskipið >t»órc á ferð
um Húnaflóa. Mun hafa verið að
koma að sunnan, og var förin far-
in með, að því, er sagt er, einn
vildarvin og nefndarmann Jónasar
dómsmálaráðherra, Jón Ouðnason
prest.
í þessari för strandaði skipið,
um það bil miðja vegu milli Skaga-
strandar og Blönduóss, undan
Höskuldsstöðum. Var svafta:stór-