Norðurland - 19.04.1978, Qupperneq 5

R í MAÍ
ammersveitar sem skipuð er liðs-
ijörnsdóttir en þetta mun vera í
'yrsta sinn sem einleikur á það
ljóðfæri heyrist á.tónleikum
ér á Akureyri.
Laugardaginn 13. maí verður
nikið um að vera, Þá verða
rlásaratónleikar þar sem blás-
irar úr Lúðrasveit Akureyrar
)g Sinfóníuhljómsveit íslands
eggja saman krafta sína. Með
eim syngur uþb. J60 manna
cór undir stjórn Röars Kvam en
órinn er skipaður félögum úr
Dllum kórum Akureyrar. Ein-
eikarar verða Sigurður Ingi
Snorrason á klarinett og Ole
Christian Hansen á básúnu. Á
efnisskránni verða verk eftir
Mendelsohn, A. Reed, H. van
Lijnschooten og Berlioz en öll
verkin eiga það sammerkt að
þau hafa aldrei verið flutt áður
hér á landi. Má því segja að hér
sé um merkan tónlistarviðburð
að ræða.
Sunnudaginn 14. maí verða
tónleikar Passíukórsins sem
syngur undir stjórn Roars
Kvam. Á efnisskránni verða
Kantata nr. 21 eftir Johan
Sebastian Bach og Requiem K V
626 eftir Mozart.
Kantata Bachs hefur aldrei
verið flutt áður hér á landi og
Requiem Mozarts aðeins einu
sinni fyrir meira en aldar-
fjórðungi. Með Passíukórnum
leikur kammersveit skipuð
hljóðfæraleikurum úr Sinfóníu-
hljómsveit íslands en einsöngv-
arar verða Ólöf Kolbrún Harð-
ardóttir, Ruth Magnússon, Jón
Þorsteinsson og Halldór Vil-
helmsson. Allt er þetta þjóð-
kunnugt söngfólk nema Jón
Þorsteinsson. Hann er frá Ólafs
firði en stundar söngnám í
Árósum í Danmörku. Hefur
hann þegar haldið konserta á
nokkrum stöðum í Evrópu og
vakið mikla athygli.
Framkvæmdastjóri Tónlistar
daga i maí hefur verið ráðinn
Jón Helgi Þórarinsson en Jón
Hlöðver er formaður undir-
búningsnefndar.
Þess má að lokum geta að for
sala aðgöngumiða hefst í Bóka-
búðinni Huld og Bókabúð
Jónasar 2. maí nk. Verð að-
göngumiða er kr. 1.500 á hverja
tónleika en hægt er að kaupa
miða á alla tónleikana fyrir kr.
3.500. Skólafólk fær40%afslátt
frá þessu verði.
íþróttaskemman á Akureyri - það tekur viku að breyta henni í tónleikasal.
Engin aðstaða
til tónleikahalds
Á blaðamannafundi sem skipu-
leggjendur Tónlistardaga í maí
efndu til á dögunum og greint er
frá hér að ofan barst í tal það
aðstöðuleysi sem tónlistarfólk á
við að búa hér á Akureyri hvað
varðar tónleikahald.
Hér er enginn tónleikasalur
en mestallt tónleikahald hefur
farið fram í Borgarbíói og
Akureyrarkirkju. Þótt aðstand-
endur þessara staða hafi sýnt
tónlistarfólki velvild hefur tón-
leikahald þó af eðlilegum ástæð
um orðið að víkja fyrir annarri
starfsemi þessara húsa og oft
verið erfitt að samræma þetta
tvennt.
Á fundinum sagði Jón Hlöð-
ver ma. að ekki væri gott til þess
að vita að þegar Sinfóníu-
hljómsveit íslands fer í hljóm-
leikaferðir um landið getur hún
leikið víðast hvar í góðum félags
heimilum. En hér á Akureyri
verður að rjúka til og breyta
íþróttaskemmunni í tónleika-
sal ef gefa á bæjarbúum kost á
að hlýða á þessa hljómsveit þjóð
arinnar.
Það kom fram á fundinum að
fyrir Tónlistardaga í maí í fyrra
þurfti viku til að standsetja
skemmuna, þilja hana af, smíða
palla undir tónlistarfólkið oþh.
Þetta var allt gert í sjálfboða-
vinnu og efni fengið að láni. Að
hátíðinni lokinni þurfti að rífa
allt niður og skila efninu þannig
að nú þarf að endurtaka allt
saman.
Leitað var til bæjarins um að
hann kæmi upp þeirri aðstöðu
sem þarf og á þann veg að pallar
og annað væri alltaf tiltækt
þegar á þyrfti að halda. Þessu
var synjað á þeim forsendum að
bærinn hefði ekkert geymslu-
pláss. Nú hefur hins vegar feng-
ist vilyrði fyrir því að bærinn
taki að sér að sjá um undir-
búning skemmunnar fyrir tón-
leikahaldið.
Það var mál manna að þessi
háttur á framkvæmdum væri
með öllu óviðunandi. Það væri
ótækt að bær af þessari stærð
ætti ekkert hús undir tónleika-
hald. Var bent. á þá lausn að
bærinn réðist í byggingu félags-
miðstöðvar þar sem tónlistar-
fólk fengi inni með tónleika-
hald auk þess sem önnur félags-
og menningarstarfsemi gæti átt
þar athvarf.
Þokulúður
um heimi og leitá ekki út fyrir
þröngt afmarkað svið. Þær
eru ekki í upþreisnarhug,
reyna ekki að breyta lífi sínu
auk heldur heiminum, en
sætta sig við eigin tilveru.
Leikurinn heftlr ekki á sér
beinan raunsæisblæ, og því er
líkast sem svipirtynd líði hjá,
en býsna áleitin þó.
Frammistaða leikendanna
var til sóma, og er á engan
hallað, þótt það sé sagt, að
leikur Kristínar Ólafsdóttur
hafi þarna borið af. Kristín er
frábær leikkona, og manni
virðist sem henni sé flest það
léð, sem prýða má góðan
leikara. Röddin og framþurð-
urinn eru þar mjög ráðandi
þættir, og hún ratar ævinlega
beina leið til áhorfandans,
kemur svo einstaklega fallega
og umsvifalaust að viðfangs-
efninu, af smekkvísi, sem ekki
bregst.
Sigurveig Jónsdóttir hefur
margoft sýnt góðan leik og
eftirminnilegan, en ekki minn-
ist ég þess að hafa séð hana
gera öllu betur en að þessu
sinni. Leikur hennar var bæði
samfelldur frá upphafi til enda
og markvisst uppbyggður. Ef
til vill mætti segja, að gervið
væri full afkáralegt á stund-
um, eða a.m.k. heldur stáss-
legt og hefði að ósekju mátt
vera dálítið hirðuleysislegra,
sjúskaðra.
Þá sýndi Aðalsteinn Berg-
dal þarna nýja og óvænta hlið
og náði einkar góðum tóni og
trúverðugum. Sama má segja
um þá Gest E. Jónasson og
Þóri Steingrímsson. Gesti
tókst með látlausum hætti að
sýna unga manninn, sem er
gæddur þeim eiginleikum að
vera bæði móðurlegur og
Framhald á bls. 6.
Fuglinn segir bí-bí-bí. Ekki
getur sú gamla húsgangsvísa
sem byrjar svona og enginn veit
hver gert hefir átt við Vilmund
Gylfason. Hann er reifur mað-
ur, síglaður, en nefnd vísa endar
á kveldúlfi. Og ekki lækkar risið
á léttlyndinu við opinberun
kjallaragreinar í Dagblaðinu
31. mars sl. þarsemNORÐUR-
LANDS er getið. Margur held-
ur mann af sér. Nú virtist svo
sem alist hafí upp sérhæfð
kynslóð í Alþýðuflokknum,
miðkynslóð þess flokks, kyn-
slóð grátittlinga sem geysist
með þokulúður í rassinum og
dökkgult viðvörunarljós á nef-
broddinum, sérhæfð í tittlinga-
þrumum út af hverju krækiberi
sem ekki fellur þeimr í gin.
öðru vísi mér áður brá, mætti
flokkurinn segja og minnast
Haraldar Guðmundssonar og
Jóns Baldvinssonar, að
ógleymdum Ólafi Friðrikssyni.
Þessum mönnum er allt það
gott að þakka sem flokkurinn
hefir getað unnið, og hvað hafa
þeir sem þar hafa síðan komið
við sögu gert annað en að hjálpa
íhaldinu einu eða þrennu til að
aflaga hin fyrri góðu verk?
Kannski miðkynslóð Alþýðu-
flokksins hafi leitað sérhæf-
ingar sinnar í þeim tilgangi að
fullkomna þjóðfélagslega eyði-
leggingu? Mér er spurn and-
spænis þeirri staðreynd að á
meðan því fer fram sem fram fer
og hefir alllengi farið innan
Alþýðuflokksins, hafa sósíal-
istar dregið hverja burstina af
annarri úr nefjum krata, ein-
mitt í krafti síns vísindalega
skipulags sem er í samræmi við
athuganir á þjóðfélagsástand-
inu. Hvar ætlar Vilmundur
Gylfason að taka burstir úr
nefjum, aðeins með þeytings-
legu glaðlyndi og þvæli um allt
og ekkert? Líklega hjá bændum
landsins?
Eitt er það, að laga og breyta
landbúnaðarrekstri svo sem
hæfir aðstæðum til framleiðslu
og þjóðareðli, en annað hitt,
það sem Alþýðuflokkurinn ger-
ir eða viss kynslóð hans, að vilja
leggja íslenskan landbúnað svo
til niður og flytja í stað þess inn
landbúnaðarafurðir frá öðrum
löndum. Mikið mega þeir menn
vera djúpt á kafi inni í hag-
fræðiþokunni sem slíkan óska-
lista bera fyrir brjósti. Þykjast
þeir ekki samt sem áður ætla að.
bjarga þjóðinni frá glötun, ma.
með Vörðu landi sem núorðið
gerir ekkert annað en að skíta í
nytina sína í hverju máli? En
hvernig færi um ísland ef heims
stríð skylli á og innflutningur
Iheftist en engar innanlandsaf-
urðir fyrir hendi?
Nei, gráttittlingarnir með
þokulúðurinn vilja heldur mæta
hverjum draug upp á þann
gamla móð að bölva honum, í
staðinn fyrir að setja fund í
nafni nýrra vísinda og hjálpa
draugnum til að átta sig í tilver-
unni. Handa svona gráttittling-
um eru engin krækiber í kosn-
ingamóunum. Og þeir mega svo
sem trúa því að guð haft skapað
þá á tæpum hálftíma.
Sigurður Draumland.
NORÐURLAND - S