Ísfirðingur - 11.11.1972, Blaðsíða 2

2
ÍSFIRÐINGUR
Dugnaður og stjórnkænska
Framhald af 1. síðu
TILRAUN TIL SAMSTÖÐU
í grein sinni ræðir bæjar-
fulltrúinn fyrst um það, að
Samtökin hafi beitt sér fyrir
því 1971 að koma á meiri-
hlutasamstarfi í bæjarstjórn
sem hinir svokölluðu vinstri
flokkar stæðu að, en sú við-
leitni hafi farið út um þúfur.
Um þennan þátt er óljóst fjall
að í grein bæjarfulltrúans og
m.a. sleppt mjög þýðingar-
miklum atriðum, eins og t.d.
því, að Samtökunum var ekki
meiri alvara með samstöð-
una en svo, að Samtakamenn
harðneituðu að taka að sér
störf forseta bæjarstjórnar, af
hverju svo sem það hefur nú
verið. Annars var það álit
ýmsra, þar á meðal þess sem
þetta ritar, að varla væri
von um góðan árangur, svo
fyrirhyggjulítið og klaufalega
sem forsvarsmenn Samtak-
anna stóðu að margnefndri
tilraun um að ná samstöðu.
FJÁRMÁLALEG STAÐA
Eftir slitróttar vangaveltur
um verkaskiptingu starfs-
manna bæjarins, tæknideild-
ina o.fl. fer bæjarfulltrúinn
að ræða um fjármál kaupstað-
arins, og segir þá m.a.: „Fjár
málaleg staða bæjarfélagsins
var mjög slæm“....... Ekki
ætlar sá er þetta ritar að
halda því fram að hér sé um
róg að ræða um það bæjar-
félag sem bæjarfulltrúinn hef
ur boðist til að stjórna, held-
ur sé hér um vanþekkingu
eða fljótfærni að ræða. Hefði
hann þó ekki þurft annað
en líta á efnahagsreikninga
bæjarins til margra ára og
sjá þá með eigin augum að
„Fjármálaleg staða bæjarfé-
lagsins" hefur jafnan verið
mjög góð, og er það enn. Ég
veit ekki betur en að efna-
hagsreikningar félaga og
stofnana séu lagðir til grund-
vallar mati á því hvort fjár-
málaleg staða sé góð eða
léleg. Oft er hin fjármálalega
staða þó í raun betri en efna
hagsreikningar sýna, og mun
það ekki hvað síst eiga við
bæjarfélögin, þar sem ýmsar
eignir, t.d. fasteignir, eru,
réttilega og í samræmi við
ákvæði laga og reglna, skráð-
ar mjög lágt miðað við raun-
verulegt verðmæti. T.d. er
húseignin Fjarðarstræti 7—9
á ísafirði eignfærð í efnahags-
reikningum 1970 og 1971 á
kr. 1.450.000,00, allar íbúðir-
nar, eða varla sömu upphæð
og ein af íbúðunum myndi
verða seld fyrir, ef um það
væri að ræða. Það er ekki
með nokkrum rétti hægt að
halda því fram, að „Fjár-
málaleg staða“ lítils bæjar-
félags sem á nokkra millj-
ónatugi umfram skuldir
skv. efnahagsreikningum, sé
„mjög slæm“.
Hitt er svo allt annað mál,
að félag eða stofnun, sem
hefur fjármálalega góða
stöðu, getur oft á tíðum átt
við tímabundna rekstrarf jár-
örðugleika að stríða, og það
hefur iðulega hent Isafjarðar-
kaupstað, og er það áreiðan-
lega ekki einsdæmi, því svo
hefur verið að heyra að mörg
önnur bæjarfélög þekktu einn-
ig til slíks vanda. Kemur þá
til kasta þeirra sem með völd-
in fara hverju sinni að ráða
fram úr þeim vandamálum,
og skal fyllilega viðurkennt
að það getur oft verið erfitt
viðfangsefni. En því skal
vissulega fagnað ef nú er
bjartara framundan en áður
hjá okkar bæjarfélagi.
Það hefur aldrei verið bor-
ið á móti því hér í blaðinu að
þessi bæjarfulltrúi Samtak-
anna gæti verið þokkalega
vel gefinn. Því verður að æt)l-
ast til þess að hann hugsi
nokkurnveginn rökrétt þegar
hann er að ræða um „fjár-
málalega stöðu“ kaupstaðar-
ins. Um dugnaðinn og fram-
takssemina gefur hann sjálf-
um sér vottorð í Vestra, en
þar segir frá því að hann
hafi farið alla leið til Reykja-
víkur til að bjarga málefnum
ísafjarðarkaupstaðar, í fylgd
með forseta bæjarstjórnar og
bæjarstjóra. Hvílíkur ein-
dæma dugnaður og stjórn-
kænska! En hvorki forsetinn
eða bæjarstjórinn hafa nú
samt talið ástæðu til að gefa
yfirlýsingu um þetta á prenti,
og ég reikna með að þeir hafi
það ekkert í huga, enda svona
ferðalög ekkert einsdæmi. Er
nú nokkuð óeðlilegt þó mönn-
um kynni að detta í hug:
Mikillæti. Sjálfumgleði.
En meðal annara orða. Hvað
mikið af þeim verklegu fram-
kvæmdum sem fjárhagsáætl-
un gerir ráð fyrir hefur verið
staðið við? Hvernig væri
greiðslugeta bæjarins nú, ef
þær fyrirhuguðu framkvæmd-
ir hefðu allar verið gerðar?
Ekki skal bæjarfulltrúanum
kennt um það, að hann hafi
komið málum bæjarins í
,óefni“, — en það fullyrðir
blað hans að ég hafi gert.
VERKEFNIN
Síðar í grein sinni telur
bæjarfulltrúinn upp íjölda
verkefna sem unnið hefur
verið að á mörgum undan-
íörnum árum, og sem eru og
hafa verið á ýmsum stigum
framkvæmda og eða undir-
búnings. Telur hann t.d. upp
skipulagsmál, hafnarmál,
byggingu sjúkrahúss og
læknamistöðvar, sorphirðingu,
tækjakost bæjarins, rekstur
barnaheimilis, húsnæðismál
skólanna o.fl. o.fl. Ekkert af
þessum málum á varaforset-
inn 'hugmyndina að, og enn
er honum bent á reikninga
bæjarins á undanförnum ár-
um, til að ganga úr skugga
um að að þessum málum
hefur verið unnið og að mikl-
ir fjármunir hafa verið lagð-
ir fram til þeirra.
Hvenær bíða ekki óleyst og
ófullgerð verkefni hjá bæjar-
félögunum? Á maður kann-
ske von á því að einhvern
daginn komi tilkynning um
það í Vestra, að nú hafi hon-
um sjálfum, varaforsetanum,
tekist að ljúka öllum verkefn-
um í þessu bæjarfélagi. Ekk-
ert verkefni biði óleyst. Allt
sé búið. Það væri ekkert am-
alegt að geta þá sagt á fundi
hjá Samtökunum: Stóð ég
mig ekki vel piltar!
Það er hlægilegt mikillæti
að varaforsetanum skuli
þykja taka því, að segja sér-
staklega frá þvi í blaði sínu,
þó samið hafi verið um „vissa
yfirdráttarheimild" við banka.
Heldur maðurinn að það sé
eitthvað nýtt, að samið hafi
verið um yfirdráttarheimild
fyrir þetta bæjarfélag?
ÞAKKLÆTIÐ
í lok greinar sinnar í Vestra
lætur varaforseti bæjarstjórn-
ar sig hafa það að þakka
fyrrverandi bæjarstjóra fyrir
störf í þágu ísafjarðarkaup-
staðar. Það er að vísu ágætt
að hafa þakklætið skjalfest
í Vestra. En margur hefði
haldið að varaforsetinn léti
duga þakklætið sem hann bar
fram á bæjarstjórnarfundi-
num 21. september s.l.
VANEFNIN
Ekki get ég nú neitað mér um
að fara nokkrum orðum um
svartletursgreinina, innrömm-
uðu, sem hefst á fyrstu síðu
Vestra. Þar er talað um
hnignunareinkenni „í bæjar-
lífi ísfirðinga" í sambandi við
blaðaútgáfu. Gegn hnignun-
inni hafa Samtakamenn barist
á þann hátt, að þeir hafa ekki
gefið út eitt einasta blað á
annað ár. Af því að aðrir
hafa, að dómi blaðsins, „dund
að“ við skriftir af „brjóstum-
kennanlegum vanefnum“,
(ekki skortir nú brjóstgæðin)
hefur þeim „lítt fýst að slást
í hópinn“ og því „fremur kos-
ið að gefa ekkert blað út.“
Þarna sjá bæjarbúar greini-
lega framtakssemi og dugnað
Samtakanna við að berjast
gegn þvi sem þeir kalla
„hnignunareinkenni í bæjar-
lífi ísfirðinga." Þeir bara
halda að sér höndum.
Ekki tek ég mér það neitt
nærri þó Vestri haldi því fram
að mín blaðamennska sé af
„vanefnum" gerð. Alveg
áreiðanlega væri þar hægt um
að bæta af öðrum. Hitt er
svo annað mál, að borið sam-
an við stílhnoð og prófarka-
lestur Vestra frá 31. f.m., að
þá verður Vestri varla tek-
inn til fyrirmyndar um van-
efnalausa blaðamennsku. Þar
skyldi maður þó ætla að ekki
væri um að kenna þekkingar-
leysi, elli eða öðrum vanefn-
um.
í margnefndu blaði, þ.e.
Vestra frá 31. okt. s.L, er
fjallað um leikrit og sagt að
það sé þýtt og staðfært „af
Emil Torodddag.“ Næsta setn-
ing hljóðar þannig: „Eftir ára
mót fyrirhugar Litli leik-
klúbburinn að sýna er af létt-
asta taginu.“ Er þetta til
fyrirmyndar? Er svona frá-
gangur vanefnalaus? Svo er
nú prófarkalestur á hinni
miklu (að vöxtum) grein
varaforsetans ekki algjörlega
vanefnalaus.
Ekki hefði nú þótt taka því
að tala um þessi vanefni hjá
Vestra ef sá sem skrifaði
svartletursgreinina hefði ekki
kallað það yfir sig. Hvað get-
ur hann ,,kennt“ og á hvað
„bent“ sem betur mætti fara
í blaðamennsku?
ísfirðingur ætlar ekki að
taka undir skraf Vestra um
„bæjarslúður“ Ísfirðinga. Það
hæfir best að Vestri sitji einn
að slíkri blaðamennsku.
MILLILIÐALAUST
Þess verður að geta, að í
Vestra er sagt, að í blaðinu
sé „reynt að gefa heillegt
yfirlit yfir þýðingarmestu
mál, sem vert er að bæjar-
búar fái upplýsingar um milli
liðalaust." Hvað er nú þetta?
Jú, það hlaut að vera bæjar-
fulltrúi Samtakanna sem yrði
að gefa „milliliðalausar“ upp-
lýsingar. Hver annar væri
svo sem bær um það? En
flest má nú kalla „heillegt
yfirlit.“
Um nokkur önnur atriði
kennslu- og bendingagreinar-
innar í Vestra getur verið að
ég ræði nánar einhverntíma
síðar.
Jón Á. Jóhannsson.
OSTA-OG SMJÖRSALAN s.f. snorrabraut 54.
ostur
A ER
D&ÍMM
* OG
^LJÚFFENGUR
SIAD tZXmSÓKNAHMANNA / VESjrjARDAKJÖRDA
'SOKNAPMANNA / 1/ESirjARDAKJÖKlKMI
Útgefcuidi:
Samband Framsóknarfélaganna í Vestfjarðakjördæmi.
Ritstjórar:
Halldór Kristjánsson og Jón Á. Jóhannsson, áb.
Afgreióslumaóur:
Guðmundur Sveinsson, Engjavegi 24, sími 332.
Verð árgangsins kr. 100,00. — Gjalddagi 1. október.