Nýr Stormur - 02.12.1966, Side 7

Föstudagur 2. desember 1966
7
anum ekki snúist hugur í af-
stöðunni til kommúnista, eða
þeirra er liann telur hlynnta
beim. Bjami verður síðan að
víðurkenna meirihlutafylgi „só-
síölsku“ flokkanna á Norðurlönd
um, nema í Svíþjóð. Þar hækkar
hagur strympu. Þar liggur
straumurinn „til hægri“.
Eins og kunnugt er, er Bjami
nýkominn heim úr opinberri
heimsókn t»l Svíþjóðar og er
ekki um annað kunnugt en að
lionum hafi verið þar vel tekið.
Ilinsvegar virðist hann heldur
hafa óskað eftir því að „hægri“
menn hefðu tekið þar á móti
sér, eftir að úrslit sveitarstjórn-
arkosninganna urðu kunn. Vísar
hannn þar í íslenzkt fordæmi
frá tíð vinstri stjómarinnar.
Sjálfstæðismenn hafi unnið slík-
ann kosningasigur í sveitastjóm-
arkosningunum 1958 að það hafi
átt „verulegan þátt í uppgjöf
vinstri stjómarinnar þá i árs-
lok.“ (Guimar Thor.!!)
Finnst honum að sænskir
sósíaldemókratar hefðu átt að
fylgja fordæmi „vinstri stjómar-
innar“ og segja af sér og efna
til nýrra kosninga, þegar Ijóst
var hvert „straumurinn“ lá.
Á HÁLUM ÍS!
Síðan segir flokksformaður
Sjálfstæðisflokksins, að úrslit
sveitastjómarkosninganna á ís-
landi síðastliðið vor, hafi verið
„traustsyfirlýsing til stuðnings-
flokka núverandi ríkisstjómar."
Annaðhvort er, að forsætisráð-
herrann er ærið misvitur, eða
að hann hefir enn einu sinni
dottið á höfuðið!
í síðustu sveitarstjómarkosn-
ingum tapaði Sjálfstæðisflokkur-
inn allsstaðar fylgi, nema á Hell
issandi. Þeir em ekki neinir smá-
fískar, kjósendumir á Hellis-
sandi, ef vilji þeirra heitir
„traustsyfirlýsing á ríkisstjóm-
ina fyrir hönd allrar þjóðarinnar.
Aukið fylgi Alþýðuflokksins í
síðustu kosningum voru mót-
mæli kjósenda gegn Sjálfstæðis-
flokknum; þeirra kjósenda, sem
samt sem áður vildu ekki efla
fylgi Framsóknarflokksins eða
Alþýðubandalagsins, af sveita-
stjórnarlegum ástæðum, eða öðr-
um.
Lítið leggst fyrir kappann á
stjómarheimilinu, að hann skuh
vinna til, að skreiðast yfir í hrip-
lekt keraldið hjá Alþýðuflokkn-
um og eigna sér atkvæði, sem
sumpart em greidd sem mót-
mæli gegn honum og sumpart
vegna trausts á sveitastjórna full
trúa Alþýðuflokksins, sem marg-
ir era mætir menn.
Það er vitað að kosningasigur
Alþýðuflokksins í Reykjavík,
var að öðmm þræði því að
þakka, að forystumaður flokks-
gegn harðvítugri mótspymu Em
ils og Gylfa, að Alþýðublaðið
tæki upp sjálfstæð skrif og
stefnu gagnvart Sjálfstæðis-
flokknum í borgarmálefnum. Á
hinn bóginn greiddu margir
Sjálfstæðismenn Alþýðuflokkn-
um atkvæði sitt í mótmælaskvni
Bókmenntir Islendinga byrja
með landnáminu. Allir landnáms
menn gerðust bændur.
Egill Skallagrímsson elzta og
frægasta fomskáld germanska
kynstofnsins var Mýramaður. Á
allri söguöldinni logaði landið í
ljóðum, goðsögnum og. hetju-
sögum.
Á friðaröld og ritöld var bók-
menntaiðjan stunduð um allt
landið í bændabýlunum. Snorri
var stórbóndi, skáld og mesti
rithöfundur hins norræna kyns,
Til hans leita allir spekimenn
seinni tíma um írumheimildir
varðandi bókmenntir íslendinga
og norrænna fomþjóða.
Erlendir ófbeldismenn sviftu
íslendinga frelsi og breiddu um
aldir kúgunarfeld yfir landið og
við sjálfan forsætisráðherrann.
Samkvæmt kokkabók þeirri,
er ráðherrann birti í Mbl. síð-
astliðinn sunnud. hefði bví hann
og flokkur hans, þegar átt að
biðjast lausnar úr ríkisstjóm, að
sveitastjómarkosningum loknum
Hann er hinsvegar svo mis-
vom handritin, skrifuð á Kálf-
þjóðina. En í bændabýlunum
skinn helgidómur og þau vom
íslenzku bændafólki „langra
kvelda jólaeldur".
Pppír kom til landsins. Þá
greip hin bókunnandi bænda-
þjóð tækifærið og tók fjölmörg
afrit af hinum dýru og fágætu
skinn handritum. Með þeim
hætti var mörgum fmmheimild-
um bjargað frá eyðingu í eldi
og skiptöpum. Ný viðfangsefni
vom tekin til meðferðar þegar
pappírinn geymdi við hlið kálf-
skinnanna, mannvit og snilld.
Nú gerðust undur og krafta-
verk í bókmenntum Islendinga.
Hinir snjöllu og sigildu ríthöf-
undar virðast ekki hafa þekkt
„kommuna" í sjón hvað þá
vitur, að hann treystir á að les-
endur hans séu svo heimskir að
þeir sjái ekki í gegnum blekk-
ingavefinn.
„Nú er karl, faðir vor feigur',
sagði Skarphéðinn í brennunni
forourn!
meira. Einstaka punktar prýða
verk þeirra og fallegir upphafs-
stafir voru þar í heiðri hafðir.
Rithöfundar fombókmenntanna
komust farsællega leiðar sinnar
án þess að hafa til stuðnings
danskar rítgerðir um eðli mis-
munandi setninga.
Enn geymdu íslendingar hand
rít sín bæði á kálfskinni og
pappír. Þeirra biðu sögulegir
tímr ýmist hagl og hríð en þess
á milli bjartir sólsldnsdagar. En
það er önnur saga.
AUGLÝSIÐ í
NÝJUEVi STORMI
JÚNAS JÚNSSON FRA HRIFLU:
Hver er hlutur bænda í handritamálinu?
komúnistaflokksins" og krafðist
„sameiningar lýðræðissinnaðra
föðurlandsvina í Thailandi.“
Hinn 8. desember 1964 til-
kynnti hin kommúnistíska út-
varpsstöð, sem kallar sig „Rödd
thaiilenzku þjóðarinnar", stofn-
un „Hinnar óháðu hreyfingar í
Thailandi“. Takmark hennar á
að verða hlutlaus stjóm Thai-
lands og brottrekstur hinna
bandarísku afla í landinu.
I febrúar 1965 urðu tilraunir
til að grafa undan ríkisstjórn
Thailands, sem hlynnt er Banda
ríkjunum, ennþá ákafari, er kín-
verskar, N-vietnmskar og Pathet
Lao-áróðurstrumbur vom barð-
ar til „sameiningar föðurlands-
vina í Thailandi." Síðan hafa
kommúnistar stöðugt ógnað og
hótað í Peldngútvarpinu, Hanoi-
útvarpinu, og hinni leynilegu út-
varpsstöð „Rödd thailenzku þjóð
arinnar“. Og úti á hrísekrunum
vinna landbúnaðarverkamenn-
irnir thailenzku með transistor-
útvarpstækin sín hangandi yfir
öxlina. Tveir era þeir strengir
í brjósti þeirra, sem kommúnist-
amir leika á: Biturleiki hans
vegna fortíðarinnar og framtíð-
arvonin.
Þegar árið 1963 báðu thai-
lenzkir ríldsfulltrúar Bandaríkin
um að byggja færanlegan 50
kílóvatta sendi í Khon Kaen.
Þeir óttuðust áhrif kommúnist-
anna. Samtímis byggðu Ástra-
líumenn sendistöð á sama stað
og í Korat. Það er ekki langt
síðan Thailendingar komust að
samkomulagi við Bandaríkja-
menn um að byggja mjög kröft-
ugan miðbylgjusendi. Það verð-
ur stöð, sem bindur endi á ein-
ræði kommúnista í Ijósvakanum
í SA-Asíu. Til hennar mun heyr-
ast á öllu svæðinu — og langt
inn fyrir landamæri Kina.
RÉTTI STAÐURINN
Talsmenn bandar. ríkisstjórn-
arinnar era fullvissir um, að thai
lenzkir stjómmálamenn tali í
fullri alvöra um, að þeir vildu
heldur berjast til síðasta manns,
en ganga undir kommúnistíska
stjóm. „Það era til Bandaríkja-
menn, sem efast um hvort það
sé ómaksins vert fyrir Bandarík-
in að berjast fyrir Asíu-þjóðim-
ar“, sagði Thanat Khoman utan-
ríkisráðherra við mig eitt sinn.
„Þeir segja, að SA-Asía sé ekki
rétti staðurinn og þetta sé ekki
rétti tíminn til að berjast. Eg
vil einungis segja við þá, að fyr-
ir 31 ári sögðu Englendingar og
Frakkar, að Rínarlandið væri
ekki rétti staðurinn. Og heldur
ekki Austurríki. En þegar röðin
kom að Póllandi neyddust þeir
til að fara í stríð. S-Vietnam er
í dag, það sem Rínarlandið var
1935. Ef við berjumst ekki hér
og nú, getur það kostað okkur
Iangtum meira seinna, þegar við
verðum þvingaðir til þess.“
Utanríkisráðherrann sagði, að
„Kínverjar hafi rekið okkur frá
heimkynnum okkar.“ Hann átti
við það, sem skeði í Szechwan
fyrir 2500 áram í SV-Kína, en
þaðan eiga Thailendingar upp-
haflega að hafa komið.
Hver einasti Thailendingur, er
mér óhætt að segja er stoltur
yfir því, að land hans hefur
aldrei verið nýlenda og 'óttinn
við, að Kínverjar hememi land
þeirra hefur erfst gegnum kyn-
slóðimar. Kommúnistar reyna
að notfæra sér hinn sterka mót-
þróa í landinu gegn erlendu
valdi, með því að tala um
„bandarísk yfirráð.4 En hvergi
rakst ég á áhyggjur vegna þess
hjá Thailendingum. „Bandaríkja
menn era beztu vinir okkar,“
sagði Dawee Chullasapya hers-
höfðingi flughersins. „Aðrir
koma hingað til að gera okkur
að nýlendu sinni. Ameríkanam-
ir koma með „rotasjónspress-
una“ og bóluefnið.
Thailendingar era þess full-
vissir, að Kínverjar líti græðgis-
augum á land þeirra, því í Thai-
landi er ræktað heimsins bezta
rís, og hernaðarleg staða lands-
ins er mjög ákjósanleg. Komm-
únistar líta á landið nú sem á-
vöxt, sem tími er til kominn að
lesa.
KAPPHLAUP VIÐ TÍMANN
Thailand berst nú við, að
hrinda í framk\'æmd þjóðfélags-
legri og efnahagslegri byltingu
til að byggja út þeim meinum
þjóðskipulagsins, sem gætu orð-
ið kommúnistum að liði. Thai-
lendingar leitast við að útrýma
eldgömlum venjum, sem leyfa
háum embættismönnum, að hafa
„sérstök forréttindi“, nokkuð
sem annars staðar mundi verða
kölluð spilling. „Siðferðilegar
endurbætur era nauðsynlegar í
Thailandi", sagði Thanat við
mig. „Ef við viljum varðveita
frelsi okkar og sjálfstæði, verð-
um við að styrkja siðferði okkar
jafnt sem efnahag."
Thailendingar leggja einnig
áherzlu á tilraunir sínar til að
hrinda í framkvæmd friðsam-
legri efnahags- og þjóðfélags-
byltingu í vanþróaðri héruðum
landsins.
Þeir hafa komið sér upp „þró
unarherdeild", sem samanstend-
ur f 120 mönnum. „Herdeild"
þessi ferðast um héraðin hlustar
á kvartanir fólksins og reynir
síðan að útvega þvi það, sem
það skortir. I „herdeildinni" era
landbúnaðarsérfræðingar, lækn-
ar, verkfræðingar og heilbrigð-
isfræðingar. Þeir hjálpa til við
að grafa brunna, sýna hvernig
nota skal gerviáburð, leggja
vegi, byggja brýr og dreifa með-
ulum meðal þeirra, sem þjást
af hitabeltissjúkdómum og öðr-
um sjúkdómum, svo sem Malar-
íu, beri-beri o. fl.
Frumkvöðull „þróunarher-
deildarinnar" Dawee hershöfð-
ingi, segir að án tillags hennar
„mundu kommúnistar drottna
yfir mörgum héraðanna í NA-
hluta landsins. Mörg þeirra era
svo afskekkt, að íbúamir vita
ekki hver konungur þeirra né
forsætisráðherra er.“
Nú vilja bændumir vera Thai
lendingar. Þeir halda oft sam-
komur og mót með fulltrúum
ríkisins, þar sem þeir leggja
fram kvartanir sínar og tillögur
til úrbóta.
Síðan 1950 hafa Bandaríkm
lagt fram yfir 36 milljjarða króna
{ efnahags- og hemaðarhjálp til
Thailands. Árangurinn hefur
reynst enn meiri en nokkra sinni
var búist við. Vegur, sem geng-
ur undir nafninu „Vináttuveg-
ur“ var lagður frá Bangkok til
norðausturhéraðanna. Efiir því
sem vegurinn lengdist flutti
fólkið með, ræktaði jörðina og
Framh. á bls. 11