Neisti - 23.12.1947, Qupperneq 8

8
N E I S T I
Ingólfur KCrisfjánsson
frá Hausthúsum
Jólin heima
Kvöldið helga er komið,
klukkur allar hringja.
I eyrum mínum ótal
englaraddir syngja.
öllum doða og drunga
daglegs lífs er hrundið.
Helgan fögnuð hafa
hjörtu manna fundið.
/ huganum ég horfi
heim í gamla bœinn,
sem í œsku ól mig
út við bláa sœinn.
Ástúð skín úr augum,
ylrík hjörtu mœtast.
Allir sáttir sitja,
saman vinir kætast.
Ég minnist þess, er mamma
mœlti einu sinni:
„Þegar eitthvert angur
amar sálu þinni,
kveiktu þá á kertum
svo komi jól í huga,
þá mun heilög hugsuií
harína yfirbuga.“
*
/
Já, bara ef vé rœttum
alltaf jól í hjarta
myndi aldrei ógna
okkur myrkrið svarta.
Um aldir Ijósið Ijómar,
Ijósið töfrabjarta,
jólagjöf frá guði,
gjöf til syndugs hjarta.
Yl frá liðnum árum
um mig finn ég sltreyma,
og í kvöld ég œtla
í anda að vera heima.
Hœgt ég geng upp hólinn,
heim að bœjarstafni,
gœgist inn um gluggann,
guða í drottins nafni.
Eg sé hvar mamma situr
með silfrað hár í vöngum.
Pétursbók nœr pabbi
úr „púlti“ frammí göngum.
Þá er liátíð hafin,
helgur verður blœrinn.
Kertajjósin loga
Ijómar allur bœrinn.
Þótt lág sé bæjprburstin
bjart og hlýtt er inni.
Allt er fœgt og fágað,
friður býr í sinni.
tíulúðg draumaleiðsla
dregur sálu mína
í angurvœran unað, —
inn í veröld sína.
Ég minnist hinna mörgu
mildu jóla heima,
þeirra yl og yndi
aldrei mun ég gleyma.
Hátíð var í huga,
helgur klökkvi í geði.
Einhver undramáttur
yfir sálu réði.
Og ennþá klukkur óma
og ennþá fylla jólin
hugi manna helgi,
hjörtu kœrleikssólin.
Nú eflaust munu allir
innst í hjarta geyma
jól þau, er þeir áttu
í œsku sinni h e i m a.
IkJ E I C T I flytur lesendum sínum nær og fjær beztu óskir
■ ’w w I I um gleðileg jól og farsælt komandi ár !