Fylkir


Fylkir - 08.09.1950, Blaðsíða 1

Fylkir - 08.09.1950, Blaðsíða 1
Málgagn Sjálfstæðis- fiokksins 2. árgangur. Vestmannaeyjum, 8. sept. 1950. 15. tölublað. Gunnar Ólafsson: Hugleiðingar bæjarstjór- ans í Eyjablaðinu 2. þ. m. Hann segir þar meðal margs annars: „Því miður er það ranga við ástandið í útgerðarmál- um landsins, að helzt þeir, sem fastheldnastir ha£a verið í að skipta ekki um báta, heldur eiga áfram þá gömlu og minni, hafa bezta af- komu". Þetta er bara partur úr einni setningu í greininni og hún gefur góðar bendingar um innihald greinarinnar í heild. Eftir henni er þess engin von, að stóru trollarar bæjarins verði að verulegu gagni eða samkeppnisfærir við þá litlu á meðan þeim gengur vel. Nei, þeir verða líka að tapa, og þá verða þeir stóru „samkeppnisfærir". Þetta sést ennþá betur í síðustu setningu nefndrar greinar. Hún er svona: „Þó eigendur gömlu bát- anna séu betur stæðir í bili, hlýtur þróunin að verða fram á við nú eins og endranær, og að því hlýtur að koma, að hin nýju skip verði sam- keppnisfær og eigendum þeirra til framdráttar því annars hlýtur íslenzka þjóðin að líða undir lok". Þarna er hann líklega þessi „hræðilegi heljar arður". Heimurinn hlýtur að hallast og þjóðin, þ. e. bæjarbúar, sem lúta vesældar höfðingja sínum, bæjarstjóranum og hægri handar ráðgjöfum hans, hlýtur að líða undir lok, ef þessu heldur áfram, ef bát- arnir, sem hér hafa reynzt happadrýgstir, lenda ekki all- ir í sama baslinu og þessi tvö stóru botnvörpuskip, sem þegar hafa komið bæjarfélag- inu í smánarlegt og óviðráð- anlegt skuldabasl, er núver- andi ungt fólk mun súpa seyðið af alla æfi, og kannski niðjar þeirra. Sem betur fer er öll þjóðin enn ekki sezt að í Vestmanna eyjum. En út í það eða því- líkt hefur bæjarstjórinn ekki hugsað, sem ekki er heldur von, þegar hann talar um að öll þjóðin muni líða undir lok ef gömlu bátarnir, sem eru langsamlega nógu stórir hér á miðjum, aflasælustu fiskimiðunum, og að öllu leyti happadrýgstir, sökkva ekki svo djúpt í skuldafenið, að stóru nýju botnvörpuskip- in „okkar" eins og jarðeigna- salinn mundi orða það, geta ekki dregið minni bátana niður í sama baslið, með þeim óbærilegu sköttum sem bæjarútgerðin hefur þegar or- sakað, og sem þó að öllum líkindum mun aukast og margfaldast, ef þessu verður haldið áfram. Allir vita það, nema ef svo skyldi vera, að bæjarstjórnin og bæjarstjórinn hennar vita það ekki, að Eyjarnar eru í miðjum beztu fiskimiðum landsins, svo að þeir sem á sjóinn sækja, á þeim bátum, sem reynslan hefur kennt mönnum, að væru einna happadrýgstir, geta, með ör- fáum úndantekningum, náð heim til sín að kvöldi og ver- ið heima þegar stormarnir geysa, bæði vetur, sumar, vor og haust, nema þeir, er síld- veiðar stunda fyrir norðan land á sumrin. Að mínu áliti eru þetta nærri ómetanleg hlunnindi, eða hve margir munu þeir húsfeður vera, sem ekki kjósa það heldur en hitt, að veltast einhvers staðar úti á hafi hverju sem viðrar og koma nálega ekki heim til sín nema eins og nokkurs konar gestir, bara endrum og eins. Og heimilin, þau líða ósegjan lega við þetta, eða er það ekki rétt þótt svo sé, að bæjarstjór ann vanti hugkvæmni til að skilja það, eins og sjálfsagt fleiri sem eru, að þeirra eig- in áliti, of miklir menn til þess að reyna að skilja hið allra einfaldasta í daglegu lífi samferðafólksins, hvað þá hinu, sem erfiðara er við- fangs. Að þjóðin muni líða undir lok þótt gömlu og hæfilega stóru bátarnir gefi arð, með- an tveir nýsköpunartrollarar, undir pólitískri ómyndar stjórn, sem alltaf hefur verið og er enn að sýna það, að hún alls ekki kann með þetta að fara. Það er, held ég, meiri heimska en rúmast mun í kolli bæjarstjórans einum saman. En hann er nú nokkuð vanur að skrifa undir vottorð eftir því, sem honum er sagt, og mundi hann í þessu hafa fengið hjálp við „andlegu framleiðsluna" eins og „plag- ar að vera". Eða veit hann það ekki, að flestir nýsköpunartrollararnir hafa bjargazt sæmilega fram að þessu, eða hefur hann heyrt talað um nokkurn út- gerðarstjóra eða bæjarstjóra, sem hefur barmað sér eins sárt og bjánalega yfir vel- gengni smærri bátanna, eins og hann sjálfur gerir í fyrr- nefndum greinarstúf? Líklega vita það flestir, nema þessi maður og vitgjaf- ar hans, ef nokkrir eru, að þjóðin líður ekki undir lok vegna taps á nýsköpunartroll- urunum, sem þó óhjákvæmi- lega hlýtur að verða mikið þegar að því kemur að afli Framhald á 2. síðu. Nærri 80 miljón króna óhagstæð viðskipti. Utanríkisverzlunin hefur orðið þjóðinni óhagstæð um nærri 80 miljónir króna á fyrri helming þessa árs. Voru fluttar út vörur fyrir rúmlega 142 miljónir króna, en á sama tíma var flutt inn fyrir 220 miljónir króna. Samanburður við árið 1949, sama tímabil, var útflutning- urinn 151 miljón króna, en innflutningurinn 206 miljón- ir króna. Helztu löndin sem við fluttum inn frá voru: Bret- land (51 milj. kr.), Bandarík- in (45 milj.) Danmörk (29 milj.), Pólland (14 milj.), Hollenzkar nýlendur í Ame- ríku (12 milj). og Tékkósló- vakía (10 milj.). Útflutningur okkar var hinsvegar mestur til Hol- lands (36 milj.), Bretland (27 milj.), Bandaríkjanna (17 milj), ítalía (14 milj.), Grikk lands (10 milj.) og Póllands (10 mi.lj.). Af innflutningsvörum eru fluttar inn skip og flutninga- tæki fyrir 26 milj., kornvara (14 milj.), áburður (13 milj.), álnavara (13 milj.), vélar og áhöld (13 milj.), rafmagns- vélar og áhöld (12 milj.) og brennsluolíur (12 milj.). Stærstu liðir í útflutningn- um voru freðfiskur (30 milj.), lýsi (30 milj.), saltfiskur (verk aður og óverkaður) (30 milj.), ísfiskur (18 milj.), fiskimjöl (9 milj.), garnir, ull og gærur (9milj.).

x

Fylkir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fylkir
https://timarit.is/publication/878

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.