Fylkir


Fylkir - 30.05.1958, Blaðsíða 1

Fylkir - 30.05.1958, Blaðsíða 1
m*0m Málgagn Sjálfstæðis* flokksins 10. argangur Vestmannaeyjum 30. maí 1958 19. tölublað. EINAR J. GÍSLASON: „Glöggt er gests augab" Sunnudaginn 18. maí s. 1. var hér í liöfn m. s. ,,Skogland" frá Grundsund í Svíþjóð; „Skog- land" er einn af nýjustu fiski- bátum' Svía, um 100 smálestir að stærð með 420 hestafla vél. Mjög vel útbúinn að öllu leyti Þar sem undirrituðum eru kunnugir menn af áhöfn báts ins síðan 1947, gekk ég um borð og heilsaði þeim, ennfrem ur komu 5 þeirra í heimili mitt íiefndan dag. Þegar framandi gesti ber að ^arði er oft spurt frétta. Þar sem þessir menn höfðu fréttir að f;era, datt mér til hugar að endursegja þær hér í stuttu máli og snúa mér síðan að því, er athygli þeirra vakti hér þann dag, er þeir stoppuðu í Eyjum. „Skogland" er hér á löngu- veiðum og liggur hér SSV 18 sjómílur frá Eyjum. Línan er lögð ;í 80—!2o faðma djúpu vatni. Þeir gerðu einn „túr" í fyrravor, er tók 3 vikur, höfðu 60 tonn af lörígu slægðri mcð haus, upp úr ís, 2—3 tonn af lúðu, nokkur tonn af þorski og ógrynni af keilu, er ekki svaraði kostnaði að hirða. Markaðsverð löngunnar í Svíþjóð var samsvar andi 3—4 kr. ísl. fyrir kg. Há- sctahlutur kr. 4000,00 sænskar Nýr Volvo, árg. 1057, 4 manna, kostaði röskar 5000 krónur þar í landi í fyrra. Sést af því, hve heppnaður „ti'u'inn" var hjá þeim. Þá þrjá daga, er ..Skogland" var búinn að yera á \'eiðum, er hann kom hér inn, vakti það furðu áhafnar, hve niikið lóðaði á síld. Taldi skipstjóri við mig, sem útlit væri, við hagstæðustu skilyrði, að hægt væri að fiska þessa síld bæði í botntroll pg flottroU, hvorttveggja gert fyrir síld: Taldi skipstjóri eftir fyrri reynslu sinni í Norðursjó, eftir lóðningum hér að dæma, auð- velt að fylla skip eins og „Skog- land" á 12 klukkustundum. Er ég hafði verið í borðsal „Skogland" drykklanga stund kom konsúl! Svía hér, herra bæj arstjóri Guðlaugur Gíslason. Sýhdi hann áhöfn þ;í hugul- semi að aka henni um Eyjuna í tveimur fólksbílum. Þar sem autt sæti var í öðrum bílnum bauð hann mér að vera með og yera sem túlkur fyrir gestum sínum, í öðrum bílnum. Víst fannst Svíunum ,sem ég var með, til um að koma til Helgafells, eldfjallsins, sem ekk ert er til i þeirra landi. Heima klettur fallegur og rismikill. Nýju bæjarlvverfin snot.ur og húsin eiguleg. Tóku þeir eftir því, að nær öll húsin bera merki eins manns, þ. e. þess er teiknaði þau, sem er Ólafur Kristjánsson. En hús og fjöll höfðu þeir séð áður, og éins fagrar eyjar. I'að var því ekki nýtt fyrir þeim. Einkanlega var það tvennt er vakti athygli þeirra og þeir vildu fræðast um, var hið fyrra safnþrærnar í túnun- um. Vir'tist það algjpr nýlunda fyrir þá að sjá slíkar byggingar. (Pei'sónulega vildi ég beina því lil hluraðei^andi og þá lögregl- unnar að gengizl yrði í það að byrg|a eða loka þeim þróm, er standa opnar, hálffullar af vatni, stórhættulegar fyrir börn og skepnur). Það síðara var, hvort fólk hefði engán sunnudag, helgidag. Tilefni þeirrar spurningar var ^argfalt og í þessari röð: Er við hófum ferð okkar voru nokkrir menn að setja kindur upp í Heimaklett. Þurfti þess endi- lega á helgidegi? Er yið komum út. fyrrjr bæ og upp ryrir hraun, var-verið að bera á ti'in hjá ein- um bónda. Öðrum var verið að plægja hjá kálgarð. Þriðji var að girða, á fjórða staðnum var' verið að setja niður, sá fimmti var á traktor keyrandi um lend- ur sínar. . Allt eru þetta stað- reyndir, er blöstu við augum þessara framandi manna nefnd an dag. Þeir spurðu mig, hvort fólk víéri svo fátækt hér, að það þyrfti að nota hverja lausa stund. Eða hvort það væri svo upptekið, að engin önnur stund væri laus nema helgidagar. Enn fremur hvort allir helgidagar væru svo hér sem þessi. Áður en ég greini frá þeim svörum, er þeir fengu frá mér eða svari, vildi ég benda á, aðþessir menn koma úr landi, þar sem sjálfsagt ]jykir að helga . sunnudaginn með hvíld, kiikjuferðum og svo fyrir konu, börn og heimili. Einhig eru lög fyrir, að skip- stjóri má ekki kalla menn til veiðiferðar frá laugardapvse(tir- miðdegi til kl. 05,00 á mánu- dagsmorgni. Utgerð er þó rekin þar styrkja- og hallalaus al- mennt. Svar mitt við spurningum Svíanna virtist vera fullnægj- andi. Það var á þessa leið: Á þessum tíma er hvorki fátækt né tímaleysi til að dreifa. Heldur er þetta eins og hver önnur heiðni. Stór orð eða hvað? Stað reyndin er sú, að við þverrahdi trúarlíf eykst virðingarleysi fyr- ir helgum hlutum, drykkjuskap- ur og aukið siðleysi fer vaxandi. Er nokkuð slíkt á ferð með ís- lenzku þjóðinni í dag? Hvír skal leita í eigin barm. Að gefnu þessu tilefni er hér hefur verið rætt, vildi ég undirstrika áskor- unina, er prestar og safnaðar- l'ulltrúar Kjalarnessprófastsdæm is létu frá sér fara á fundi sín- um hér í fyrra um gildi helgi- dagsins: — Því maðurinn lifir ekki á brauði einu saman. %. Hvítasunnudag 1958. Einar J. Gíslason. ílcisstjórnin hætti við að f alla Búizt hafði verið við falli hennar fyrir síðustu helgi vegna dgreinings um lándhelgismálin, en samkomulag náðist og er nú búið að afgreiða bjargráðin. Lá við f alli: Síðári hluta fyrri viku var ekki uin annað meira rætt en yfirvofandi fall ríkisstjórnar- innar. Sundurþykkja „vinstri aflanna" var orðin svo megn, að stjórninni var stórhætt. Bár- ust frettir aðra stundina um, að hún væri fallin, hina stund- ina, að hún hefði hætt við að falla, og sannaðist enn á ný hið fornkveðna, að „það lifir lengst, sem lýðum er leiðast." Er það og orðið mála sannast, að stjórn in á örðið formælendur fáa, og fer þeim raunar ört fækkandi. Hinum fer fjölgandi, sem ger- ast óánægðir með hana og for- ystu hennar á vettvangi þjóðmál anna. yEtla má, að sú eining, sem aftur er á komin, a. m. k. á yfirborðinu, endist stjórninni fram á haust,, en hvað þá tekur við, þegar, að sögn stjórnarinn- ar sjálfrar, gera þarf nýjar ráð- stafanir, væntanlega til að forða frá „bjargráðunum" nú og af- leiðingum þeirra, skal ósagt lát- ið. Mun tíminn leiða í ljós, hversu varanleg heilsubótin er að sinni. Áhrif „bjargráðanna": Það er ekki nema að vonum, að menn reyni að gera sér grein Framhald á 2. síðu.

x

Fylkir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fylkir
https://timarit.is/publication/878

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.