Skátinn


Skátinn - 15.01.1935, Blaðsíða 1

Skátinn - 15.01.1935, Blaðsíða 1
VfPTU VI££ólNNi # i^ f ,:í J :¦.'•' _. • \:" i w ¦J N? ^ I. árt Útgefandi: 1, flokkur i ungskátasveitinni Fálkar á Akureyri. Akureyri , janúar 1935 1. ttl. Kæru "Fálkar" minir. Eg óska ykkur öllum mnilega góða komandi árs og þakka ykkur fyrir hið lidna. Berið nýjárskveðjur mínar til allra annara skáta, sem þið þekkið. Jón Norðfjörð -deildarfor•• Frá deildarforingja 6666666666668 til ung-"Fálkanna". eeeoegeseee^eeeeeeeeee Kæru skátabræ*-qj.- og v^.r-'.r. Allir þekkió þið skái-alögm ykkar. Yitið hvao þau eru falisg o,; vitið að þeim eigr.ð þxö að hlýöa. Ef þið hlydíð þeim •^•ej.ðj.ð þið góðir menn og gegcir, er þið er- \l orónir fullorðnir, - menn, sem al iir ge'ca seo að hafa verrð skatar Ög sem verða .landi sinu, foreldrurn, kennurim, skátafor- ing.Tusn oe dðrum yfirboðurum þeirra til soma og gleði . Ekkert mun vere eins mik-..ð varið í á lif s3:ei ðinni , e:<ns og það að öllum sem þekíc^.a mo.r.n þyki vænt um mann. Ef þið hald- ':¦ o Vil s^átalögin, þá þykir pliyja vær.t um yJfeJmr, af því a3 þá rerðið þið góðir menn. Sérstaklega vil eg benda ykkur á aí ef foréldrar ykkar, eða aðrir yfirboðar- ar b.'ð.ja ykkur að gera eitthvað, þá eigið þ:. ð, ik'7. skátalögunum, strax að segja "ja" og Sögja það brosandi, og vinna verkið strax3 Ef þið bæðuð einhvern að gera eitt- hvað fyrir ykkur, og hann i stað þess að gera þad, annaðhvort svaraði ólundarlega og með totu "Nei", eða gerði það með hang- andi hendi og illa, þá mundi ykkur þykja leiðinlegt aé hafa beðið hann. Nei, þeir, sem biðja skáta að gera eitthvað, eiga ekki eim'.riTÍs rétt á að vera ánægðir með hvað bann svarar glaðlega játandi, heldur lika yfir þv", hvað hann vinnur verkið vel og f arrvi'.skusamlega. Heynið einnig ávalt að vera sann- orðir og góðir við alla - bæði menn og dýr. Hafi ð i heiðri aldrað fólk og þá, sem á einhvern hátt eiga bágt, Munið, að ef svo væri ástatt fyrir ykkur, þá munduð þið þola illa, ef ykkur væri ekki sýnd hlýja og um- önnun. Munið að það sem þið viljið að ykk ur sé gert, eigið þið emnig að gera öðrum. Verið sérstaklega góðir við dýrin. Þau eru mállaus og geta okki sagt ykkur hvort þeim liður illa eða vel. En ef þið eruð góðir við þau, þá fáið þið trygga vini þar sem þau eru, Cg sá, sem er góður við dýr, er lika góður víð menn. Getið þið hugsað ykkur ljótara en að misþyrma vaínarlausu dýri? Forðist að gera það og kcmið i veg fyriv að r.Jrir geri það . líeynið að hjálpa ykkur sjálfir eins og þið getið og verið ætið kurteisir og vingjarnlegir við alla. Það er ekki neinum skáta særu-andi að liggja ávalt upp á öðrum með það, sem hann þarf að fá gert, Margt ai þvi' getur hann gert sj'álfur og það sem hann geiur gert sjálfur á hann að gera. Marrxia ykkar og pabbi hafa ætið nog að gera og þay. verða gíó'ð þegar þau s.iá að þið eruð riuglegir, Svarið ekki illu til og reynið að forðast.Ijótan munnsöfnuð. Það er ekki góour skáti, sem blótar og formælir, eða sem notar ofstopa við aðra, Veríð ávalt hjálpsamir við alla, sem þið s.júi! að þurfa hjálpar við. Skáti, sem er sannur skáti, biður ekki eftir þvi að hann sé beðinn að gera gott, Hann gerir það án þess að hann sé beðinn. Munið eftir þvi. Nú ætla eg að segja ykkur ofurlitla sögu. í bee einum, svipuðum að stærð og Akureyri, var skátafélag, sem starfaði vel. Einusinni kom þangað farþegaskip, sem stoð þar litið við. Eétt um leið og skipið var að fara aftur, mundi einn farþegi eftir því að hann þurfti að koma áriðandi sim- skeyti á símstöðina, Af því að skipið var að fara, gat hann ekki farið með það sjálf- ur og var i vandræðum með, hvern hann ætti að biðja fyrir það, 'og fór að tala um vand- ræði sin við annan farþega. Þá kemur allt i einu til þeirra lítill piltur, sem hafði staðið á bryggjunni og heyrt hvaó.fram for og segir iglaðlega: "Fyrirgefið, «• má eg ekki fara með skeytið fyrir yður?" Maður- inn var efins um hvort óhætt veíti að biðja svona litinn snáða iyrir skeytið og hikaði við, En þá vikur sér að-þeim gamall verka- maður, sem líka hafði verið á bryggjunni,

x

Skátinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skátinn
https://timarit.is/publication/930

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.