Fréttablaðið - 06.09.2012, Blaðsíða 51

FIMMTUDAGUR 6. september 2012 35
Þegar ég vaknaði einn falleg-an morgun í janúar 1996 eða
fyrir 16 árum setti ég á blað pers-
ónulega yfirlýsingu sem ég nefndi
„Ég sé fyrir mér mennskan heim“.
Það sem þarna var ritað stóð ein-
hvern veginn ljóslifandi fyrir mér
og tiltrú mín hefur ekki minnkað á
þá mennsku framtíð sem þar er lýst
þrátt fyrir tímabundna erfiðleika
sem við göngum nú í gegnum. Ekki
síst er tiltrú mín sterk á unga fólk-
ið sem er kraftmikið og skapandi
og reiðubúið til þess að leita nýrra
leiða eins og kom vel fram í bús-
áhaldabyltingunni sem ekki hefði
átt sér stað án þess.
Hér á eftir fer fyrri hluti þess-
ara skrifa sem mig langar nú að
deila með ykkur sem lesa. Seinni
hlutann langar mig til að birta síðar
en hann gæti heitið „Ísland sem
mennskt land“.
„Ég sé fyrir mér mennskan heim,
ég vil vera húmanisti og hef ákveð-
ið að helga líf mitt því tilgangsríka
verkefni húmanista úti um allan
heim að gera hann mennskan.
Ég sé fyrir mér mennskt Ísland
sem orðið geti fyrirmynd annarra
þjóðfélaga, um betra þjóðfélag
fyrir alla.
Ég sé fyrir mér hvernig þetta
muni gerast …
Ég sé fyrir mér að í öllum hverf-
um, alls staðar í öllum götum, hitt-
ist fólk heima hvert hjá öðru.
Ég sé fyrir mér fólkið hittast
til þess að bera saman líðan sína,
sorgir sínar og vonbrigði, vonir
sínar og þrá, aðeins eftir ham-
ingjusömu lífi án angistar, mis-
skilnings og þjáningar fyrir sig og
fyrir þá sem þeim þykir vænt um.
Ég sé fyrir mér fólk í öllum
hverfum, öllum skólum, öllum
vinnustöðum, í öllum félögum
byrja að bera saman þrá sína
eftir þjóðfélagi þar sem fólk er
ekki að þeytast út og suður í leit
að ómerkilegum hlutum, ómerki-
legri uppbót fyrir tilgangslausa og
litlausa tilveru.
Ég sé fyrir mér fólk alls stað-
ar úti um allt land byrja að hitt-
ast reglulega til að bera saman
sameiginlega þrá eftir því að öll
þessi þjáning, vegna óréttlætisins,
græðginnar og einstaklingshyggj-
unnar, verði yfirstigin.
Ég sé fyrir mér að fólk uppgötvi,
þegar það fer að hittast, fer að ráða
ráðum sínum saman, að innsta þrá
hvers og eins er hin sama.
Ég sé fyrir mér að fólk í samein-
ingu uppgötvi sín í milli aðeins að
við viljum hamingju fyrir okkur
sjálf og fyrir þá sem okkur þykir
vænt um.
Ég sé fyrir mér að þegar, alls
staðar og úti um allt, þetta fer að
gerast muni fólk uppgötva undra-
verðan kraft, óvænta sameigin-
lega visku, hamingju og gleði.
Ég sé fyrir mér að fólk muni,
með þessu mannlega skipulagi,
með mannlegu neti sameiginlegr-
ar ætlunar, auðveldlega ná fullri
stjórn á kringumstæðum sínum.
Öll þekking býr í hinum mörgu,
allt sem búið er til og heimurinn
gengur fyrir er gert með þekk-
ingu og framlagi hinna mörgu.
Það er aðeins þannig að öll völd-
in, öll uppspretta græðginnar,
allir áhrifamiðlarnir eru í hönd-
um nokkurra fárra, gráðugra og
tillitslausra valda- og peninga-
manna. Það er engin þekking
þar, það er ekkert framlag þar
og heimurinn gengur sallafínt án
þeirra.
Ég sé fyrir mér að fólkið taki
auðveldlega, og án ofbeldis og
hörmunga, völdin í sínar hendur.
Ég sé fyrir mér að fólkið opni
nýja leið, nýja mannkynssögu
svo gjörólíka allri sögu mannsins
hingað til, ég sé nýja mannveru
fæðast …“
Ég sé fyrir mér mennskan heim
Töluverð umræða hefur sprottið í kjölfar útgáfu bókar þar sem
konur lýsa kynferðislegum fant-
asíum sínum. Án þess að hafa séð
umrædda bók hef ég hnotið um
umfjöllun þar sem spurt er hvort
skrif af þessu tagi séu til þess fallin
að endurvekja mýtuna um að innst
inni þrái konur að láta nauðga sér.
Þýðir nei kannski ekki nei?
Mér finnst brýnt að árétta að
himinn og haf eru á milli fantasíu
um að vera þvingaður til kynlífs-
athafna og raunverulegrar nauðg-
unar. Í fantasíunni er hugmynd-
in sköpuð af konunni og henni er
stjórnað af konunni. Konan ákveð-
ur að hún vilji láta yfirbuga sig.
Hún velur hinn aðilann, hún ræður
hvar atburðurinn á að gerast, hún
ákveður hvað gert verði við hana
og hún stjórnar hvenær því lýkur.
Í raunverulegri nauðgun er öllum
formerkjum umturnað. Konan vill
ekki láta nauðga sér, Hún hefur
enga stjórn, hvorki á aðstæðum
né atburðarás. Þolendur nauðgana
finna hvorki fyrir spennu eða nautn
heldur sársauka, hræðslu, van-
mætti og niðurlægingu og margir
óttast um líf sitt.
Hvað er málið með nauðgunar-
fantasíur kvenna? Það sama á við
um þær og aðrar fantasíur, þeim
þarf að taka með fyrirvara. Um
er að ræða hugarsmíð sem getur
endurspeglað aðrar þrár konunn-
ar, til dæmis að einhverjum finn-
ist hún ómótstæðileg. Þær geta
líka birt löngun hennar til að ein-
hver sterkari en hún veiti henni
óvæntan unað. Hins vegar snúast
nauðgunarfantasíur, eins og aðrar
kynlífsfantasíur, ekki eingöngu um
skiljanlegar þrár og langanir. Kyn-
lífsfantasíur fjalla oft um hið for-
boðna og eru öðrum þræði knún-
ar af kenndum sem vekja blygðun.
Þess vegna bera fæstir þær á torg.
Margar konur hryllir við fantasíum
um nauðgun en á aðrar virka þær
örvandi. Það þýðir ekki að viðkom-
andi konur langi í ofbeldi, þær séu
undirgefnar karlmönnum eða allt-
af til í tuskið. Það þýðir einfaldlega
að heimur fantasíunnar lýtur allt
öðrum lögmálum en veruleikinn.
Vilja konur
láta nauðga
sér?
Samfélagsmál
Sæunn
Kjartansdóttir
sálgreinir
Samfélagsmál
Júlíus
Valdimarsson
í landsráði
Húmanistaflokksins