Dagfari - 01.02.1976, Side 1

Dagfari - 01.02.1976, Side 1
DAGF FEBRÚAR 1 976 Rl REYKJAVÍK Gegn herstöðvum á Islandi - gegn Nató BARATTAN GEGN RÁNYRKJU OG HERNUM FER SAMAN Pegar breskir togarar halda uppi vciðum innan íslenskrar fiskveiðilögsögu og bresk her- skip sigla upp að landsteinum til að verja vciðiþjófana og sigla á íslensk varðskip, og NATO herinn situr á meðan mcð hcndur í skauti og horf- ir mót dagrenningunni; þá opnast augu íslenskra manna og þeir segja: þessi her var þá ekki hér til að verja okkur íslcndinga. Og undrun þeirra er mikil. En aðrir þykjast klókir og segja: ef bretinn hypjar sig ekki, þá rekum við herinn og göngum úr NATO. Og ein- hver spyr á móti: er þá allt í Iagi með NATO ef herinn fer? Og munu þeir þá lygna aug- uiuiin aftur sem opnuðu þau, eða fara að lesa moggann sinn. pað er talað f jálgum orðum um að við séum í stríði við brcta. Og þá má vera að ein- hver sjómaður, sem þykir sinn hlutur hcldur rýr, spyrji sem svo: er ég virkilega að berjast við breska sjómenn sem eru í sömu súpunni og ég? Og í sömu mund flýgur sú fregn að ekkert þokist í samninga- viðræðum Alþýðusambandsins og Vinnuveitendasambandsins og útlit sé fyrir allsherjarverk- fall. Hver er eiginlega í stríði við hvern? ----? ---- Nú er það svo að fólkið í þessu landi greinist í stéttir, aðallega tvær andstæðar stétt- ir sem heyja stöðuga baráttu, stundum svo hatramma að mestallt atvinnulíf í landinu lamast um lengri eða skemmri tíma. Verkalýðsstéttin skapar verðmæti með vinnu sinni, borgarastéttin, stétt atvinnu- rekenda og eignamanna, græð- ir á þessari verðmætasköpun og svífst oft einskis til að halda þessum gróða og auka hann. Gróðaöflunum lendir oft saman í gegndarlausri gróðasókn sinni, en einn sam- eiginlegan óvin eiga þau, verkalýðinn. 1 slríðslok sameinuðust borgarastéttir hinna ýmsu landa í hernaðarbandalögum, í okkar heimshluta Noröur- allantshal'sbandalaginu, NA- TO. Og NATO hefur aldrei verið ætlað að verja einslök lönd, heldur sameinast borg- arastéttin þar í vörn og sókn gegn alþýðunni, verkalýðs- stéttinni og bandamönnum hennar. I höfuðstöðvum NATO í Brusscl hefur enginn áhyggj- ur af síðasta þorskinum. Og þar hefur enginn áhyggjur af því þótt varðskip laskist í á- rekstri, né heldur hvort fisk- veiðar íslendinga eða breta aukist eða minnki. Slíkt er smámál á þeim háa stað. Hins vegar hafa þeir áhyggjur af því að bandamenn skuli deila: breska og íslenska borgara- sig mynd baráttu gegn ríkis- stjórn íslensku borgarastéttar- innar. Áður en fólk veit af er heildsalinn Geir Hallgríms- son, persónugervingur íslensku borgarastéttarinnar, orðinn andstæðingur þess í landhelg- ismálinu. Borgarastéttin selur ekki \ ekki tefla viðskiptahagsmun- um sínum í hættu eða veikja hernaðarbandalag sitt, NATO. Alþýðunni er það hins vegar lífshagsmunamál að hindra rányrkju á fiskimiðunum. Hagsmunir hennar og gróða- fíkn auðvaldsins fara ekki saman. stéttin. NATO hefur ekki af- skipti af þessu deilumáli til að koma í veg fyrir árás stór- veldis á óvopnað smáríki, heldur til að sætta stríðandi bandamenn: sameinaðir stönd- um vér, sundraðir föllum vér. Pað þykja sjálfsagt ekki góð tíðindi í Brussel þegar íslensk alþýða er farin að efast um verndarhlutverk hersins. ----?---- lslensk alþýða berst gegn veiðiheimildum handa bresku útgerðarauðvaldi. Óhjákvæmi- lega hefur sú barátta fengið á fiskverndunina á oddinn, held- ur eigin hagsmuni. pað er tal- að um fiskverndun, og það var talað um fiskverndun þeg- ar landhelgin var færð út í 50 mílur. Er um leið voru keyptir inn togarar í stórum stíl. Nú skyldi aldeilis auka veiðarnar. En fiskistofnarnir hafa bara minnkað. AfJa- magnið 1974 náði ekki afla- magninu 1970, þrátt fyrir stækkun togaraflotans. íslenska útgerðarauðvaldið vill sitja eitt að fiskimiðunum innan 200 mílna landhelginn- ar. En auðvaldið vill heldur Nei, herinn var þá ekki hér til að verja okkur íslendinga. Herinn er hér til að verja ís- lenska auðvaldið. Herinn er hér til að verja bandaríska auðvaldið og breska auðvald- ið, í stuttu máli sagt: heims- auðvaldið. Einokunarauð- hringurinn Unilever á fiski- skip í V-Pýskalandi, Bretlandi og víðar. Meðan Unilever sendir togara sína til að taka þátt í rányrkju á fiskimiðun- um við Island og fær herskip breska NATO-flotans sér til verndar, þá beinast augu dát- anna á Miðnesheiði að sigl- ingaleiðum rússa annars veg- ar og inn til landsins hins vegar. Hér finnst óvinurinn ekki í líki breskra herskipa heldur breskra og íslenskra sjómanna og íslensks verka- lýðs. Nei. Islenskur sjóinaður má ckki láta henda sig að berjast við breskan sjómann. Pegar auðhringurinn Unilever eða aðrir togaraeigendur, íslenskir eða útlendir, senda togara sína á íslandsmið þá eru þeir ekki að hugsa um afkomu sjó- mannanna. Sjómenn verða að horfast í augu við þá stað- reynd að ofveiðin hefur stofn- að fiskistofnunum í hættu, og aukin sókn á miðin leiðir til þess eins að þessi matarkista verður tæmd. Peir verða að hefja baráttu gegn rányrkju og fyrir því að afkoma þeirra verði tryggð með öðru en því feigðarflani sem gegndarlaus og skipulagslaus aukning fisk- veiða er. Og í þeirri baráttu verður óhjákvæmilega gengið á gróða útgerðarauðvaldsins. Já. Hver er að bcrjast við hvern? Baráttan hefur beinst gegn veiðiheimildum handa útlendri útgerð. En baráttan hefur líka beinst æ meir gegn íslensku ríkisstjórninni, ríkis- stjórn íslenska auðvaldsins, sem sífellt er með hugann við viðskiptahagsmuni sína. Og baráttan verður að beinast jafnframt gegn ofveiði ís- lensku útgerðarinnar. Útgerð- in getur ekki aukið gróða sinn með meiri afla nema með of- veiði. Og sjómenn geta ekki byggt afkomu sína í jafnríkum mæli og áður á hlut. Kjarabaráttan hlýtur að verða harðari þegar sjómenn neyð- ast til að ganga enn meir á gróða útgerðarauðvaldsins. Pegar allt kemur til alls stendur baráttan milli alþýðu og auðvalds, alþýðu alls heimsins og heimsauðvaldsins. Við verðum að halda uppi stöðugri baráttu gegn her- sröðvunum og NATO. Ekki vegna þess að NATO ver ekki ísland gegn bretum. Heldur vegna þess að NATO stendur ævinlega gegn alþýðunni. Bar- áttan gegn rányrkju og bar- áttan gegn NATO falla í sama farveg, vegna þers að í bar- áttunni gegn rányrkju stendur alþýðan gegn auðvaldi. Verkamenn, sjómenn og annað alþýðufólk geta aldrei treyst öðrum en sjálfum sér til að stöðva þá rányrkju og Framhald á 4. síðu.

x

Dagfari

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagfari
https://timarit.is/publication/968

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.