Stormur - 03.06.1942, Blaðsíða 1

Stormur - 03.06.1942, Blaðsíða 1
STORMU^ Ritstjóri: Magnús Magnússon XVIII. árg. Reykjavík, 3. júní 1942. 13. tölublað. Jeremíasarbréf Reykjavík í maí 1942. Gamli kunningi! Áliðið var orðið þiingtímans, þegar ekki var útlit fyrir annað en að þetta ný afstaðna.þing mundi verða með þeim lélegustu, sem haldin hafa verið, og hafa þó afrek margra verið næsta lítil. En þessu þingi lauk svo. að það mun æ verða talið með þeim merkari og ber tvennt til. Annað er það, að því bar gæfa til að hrinda úr valda- stóli stjórn þess flokks, sem um fimtán ár hafði farið með æðstu völdin í landiu og misbeitt þeim svo, að óhlutdrægir sagnritararseinni tíma munu verða sammála um það, að ójafnaðarfyllri og ósvífnari stjórnmálaflokkur hafi aldrei starfað í íslenskum stjórnmálum. — Stjórnmálaflokkur, sem mútaði og þá mútur og lét æ sína hagsmuni sitja ífyrir- rúmi fyrir hagsmunum þjóðarinnar. En hitt afrek þingsins er stjórnarskrár breytingin, sem hefir það í för með sér, að framsóknarflokkurinn mun tapa 6 þingsætum, sem hann hefir ranglega haWið í mörg ár, en þau sæti hljóta þeir flokkar, sem fullan réttt hafa haft og eiga á þeim. Me') þesari miklu réttarbót er loku fyrir það skotið, að framsóknarflokkurinn geti nokkurntíma hlotið það þingfylgi, að hann verði forystuflokkur í íslenskum stjómmálum, og þó svo ólíklega kynni að fara að hann ætti einhverntíma eftir að mynda stjórn, þá myndi þing- val dhans vera svo lítið, að hann þyrði ekki að beita því einræði og þe.irri ósvífni, sem hann beitti meðan hann naut hins .rangf engna þingmanna fjölda. í útvarpsumræðunum um þctat mál báru formæl- endur Sjáifstæðisflokksins — ráðherrarnir brír — langt af andstæðingum sínúm. Málflutningur allra var rök fastur, rólegur og prúðmannlegur. Þeir lýstu því allir yfir, að þeir hefðu verið fylgjandi kosninga frestun til þess að friður og samstarf gæti haldist. en þegar framsóknar- flokkurinn sleit friðinn og ætlaði að knýja fram kosn-, ingar án stjórnarskrárbreytingar, var ekki hægt að hafa samstarf við þessa, ófyrirleitnu flokkshagsmuna menn, og þá var ekki önnur leið fær, en sú sem farin var. Lýstu þeir því allir yfir, að þeir myndu fylgja fast fram og ein- læglega stjórnarskrárbreytingunum, og einn þeirra, Jakob Möller, kvaðst nú vera farinn að sjá, að sér hefði skjátl- ast, er hann vildi halda áfram samstarfi við þessa ósvífnu menn, sem skirtust ekki við að stofna til upplausnar á hættulegustu tímum. Han lýsti því líka yfir, að þótt sú ógæfa henti þenna flokk, að hann fengi. stöðvunarvald, pá mundi það ekkert gagna honum, því að kosningum yrði haldið áfram þar til yfir lyki og fullu réttlætí vær. náð. Það er þetta stöðvunarviiald, sem framsóknarmenn heimta af kjósendunum. Hann heimtar það af þeim, að þeir séu svo illgjarnir og ofstopafullir að þeir ekki að- eins kjósi þá 19 þingmcnn, sem um 15 ára skeið hafa framið og lagt samþykki á öll óhæfu' verkin, sem unnin hafa verið í stjórnmálunum, heldur bæti 5—6 þingmönn- um við svo að hægt verði að hindra það, að kjósendur njóti þess réttar, sem þeim ber og þeim er ætlaður í ^jálfri stjórnarskránni. En hver eru þá líkindin fyrir því að hann hljóti þetta vald? — Til þess verða þeir að haláa öllum tvímennings kjördæmtinum, sem þeir nú hafa og bæta við 5—6 kjör- dæmum, sem Sjálfstæðismcnn hafa haft þingumboð fyrir. Þau kjördæmi sem framsóknarmenn gera sér nokkra von um eru þessi: Vestur-Skaftafellssýsla, Akureyri, Aust- ur-Húnavatnssýsla, Daiasýsla, Vestur-ísafjarðarsýsla og Snæfellsncssýsla. Er það nú herbragð þeirra að taka annan þing- manninn úr sumum tvímenningskjördæmunum og tefla þeiíh fram í þessum yonar kjördæmum. Stafar þetta bæði af því, að þeir hafa lélegt mannaval nýrra og ungra manna og svo hitt, að þessir menn eiga þótt þeir falli nú, að fara þar fram í haust og síðar. Sagt er að Sveinbjörn Hqgnason prestur eigi að fara í Vestur-Skaftafellssýslu gegn Gísla Sveinssyni sýslu- manni. — Prests planta þessi mun ættuð þaðan, þó ólíklegt megi virðast því að margt er þar góðra grasa. — Um Sveinbjörn þenna er það að segja, að hann er tillasna verstur hinna nýju brennumanna og jafnframt er hann sá, sem einna mesta bitlingana hefir ,þegið, enda einn af hátekjumestu embættismönnum þjóðariniiar. Er hér mikill manna munur á frambjóðendum. Gísli Sveinsson er, eins og öllum er vitað, einhver flekklaus- asti embættismaður þessa lands. Drenglundarmaður og prúður, sem í engu vill vamm sitt vita, gáfaður maður og mentaður, og einn af helstu forvígismönnum þjóðarinnar í sjálfstæðisbaráttu hennar, bæði að fornu og nýju. Yrði Skaftfellingum að því mikil hneisa, ef þeir tækju prestsribbalda þenna og orðhák, fram yfir þenna prúða, gáfaða og flekklausa mann. Vesalings Rangæingarnir eiga að njóta áfram gáfu- mannsins á Stórólfs-Hvoli, sem sagður er skýrastur í hugsun allra framsóknarþingmanna og fegurst talaður. Ekki hefir heyrst, hver eigi að fara með honum, en langt fyrir neðan meðallag af gáfum mætti sá maður vera — enda hafa framsóknarmenn gnótt slíkra manna — til þess að samanlagðar gáfur þeirra Helga og hans yrðu þó ekki flokknum til sæmdar. Á Akureyri er sagt, að maðurinn sem ekki mátti vera

x

Stormur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stormur
https://timarit.is/publication/1027

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.