Vasabókin - 01.11.1936, Blaðsíða 4

Vasabókin - 01.11.1936, Blaðsíða 4
V A S A B 0 KIN Fundnar vasabækur ? í þessum dálkum verða auglýstar nokkr- ar vasabækur, sem fundist hafa og útg. blaðsins hafa verið beðnir að reyna að koma á framfæri. Birtum vér hér lýs- ingu þeirra og nokkur sýnishorn af efni þeirra, ef ske kynni að eigendur mættu af þeim þekkja gripinn. — En sérstaklega eru menn beðnir að athuga hvort bók Eysteins muni ekki á meðal þeirra. Græn vasabók I slitnu og óhreinu bandi, fanst ná- Iægt barnaskólaportinu nu nýlega Eftirfarandi kaflar eru hér birtir til auðkenningar: Bls. 9: » . . . Fólkíð segir að égsé auðþektur á eyrunum, en það er Nordal lika. . . . Allir stórir menn horfa altaf njður á mig þegar þeir tala við mig. — Það gerði G, B. altaf þegar hann var hjá mér...... ¦j Og neðar á sama blaði: . . . . og nú er ég búinn að reka O. B. . . . Ranð vasabók Bls. 16: » . . . Næsta ár verð ég fullorðinn. En hvað ég hlakka til, Þegar ég var ennþá rainni, sagði pabbi altaf við mig, að engínn væri orðinn fullorðinn fyr en hann væri orðinn þrítugur. Og bráðum verð ég það, — ég skal svei mér láta til mín taka þegar þar að kemur. H. G, sagði í dag að ég talaði eins og krakki og H. G-. er mikill fjár- málamaður eins og ég. — Ef óg væri orðinn fullorðinn þyrði hann ekki að segjá þetta...... Vasabókar-slitur óhreint og þvælt fanst undir rúmi ónefndrar kvenpersónu i VeBtur- bænum. Að mestu leyti ólæsilegt nema eftirfarandi: . . . Ó, ég vildi að ég væri orðinn Btór eins og Gunnarfrá Selalæk.— sæmilega útlítandi, fanst nýlega við bakdyrnar bjá húsi Sigurðar Berndsen, verslunarmanns. — Sýnis- horn: BIs. 27.: ». . . . Ég er svo óttalega blánkur þessa dagana, — og þó ég gæti ef til vill slegið nokkrar krón- ur, þori ég því ekki. Þeir mundu komast að því V. St. og Ó Th. og þeirra félagar og svo yrði ég hundskammaður í Morgunblaðinu. -------Það er heldur ekki þægilegt að slá sér aura lengur. — Skulda öllum og alstaðar og ekkert til að pantsetja lengur. Og svo hánga allir á manni.-------Æi, hvað á ég að gera?« Nokknr gulnuð blðð sýnilega úr vasabók, f unduBt nálægt nauðleitar-húsi karla í Bánkastræti. Sýnishorn: >. . . Var í veislu bjá H. J. í gær. — Fékk potage a la Framsókn og poka-andarsteik, ásamt fleiru. — Fanst steikin nokkuð seig. Minti mig á gamla æðarkollu, sem ég át einu sinni í ungdæmi mínu fyrir austan. — Hefir verið hálf-bumbult siðan. UR VASABOKUM MERKRA MANNA Framh. á kvæði sem ég ætla að nefna: »Hinn miskunnsami Samverji«. Komst ekki lengra en með fyrstu ljóðlinuna: »Vei yður þér okrara-lýður.« — Fékk þá nýtt fjáraflaplan í höfuðið, sem ég þarf að bera undir Sig. Berndsen og Sturla- bræður. Úr vasabók framsóknarmanns: ». . . Undarleg eru örlögin. Fyrir tveimur árum var ég ótútlegur bónda- durgur i glompóttrí peysu, karbættum vaðmálsbuxum og kúskinnskóm, — en í gær sat ég veislu með stórhöfðingjum borgarinnar í spánýjum bláum fötum Nú heiti ég hr. skrifstofuatjóri og blöðin tala um mig og allir heldri mennirnir í sjálfstæðisflokknum þéra mig og taka ofan þó þeir skammi mig í blöðunum En í gamla daga heima í sveitinni, þú- uðu þeir mig presturinn, læknirinn, og kaupmaðurinn og alt fína fólkið í kaup- staðnum leit varla á mig. — — Já, mikill ert þú Jónas og allir þinir. Og nú er sonur minn kominn i Samvinnu- skólann og getur því orðið ráðherra eins og Eysteinn. ....... . . . Nú hefi ég enn fengið nýjan bitling. — Alt í alt hefi ég nú 9 þús. kr. árslaun. — Að hugsa sér að heima voru aðal-tekjurnar þétta 30— 40 dilk- ar á haustin, sem lögðu sig fyrir bvo sem 4 -500 kr. fyrir svo utan slátrið og gærurnar, — og svo þessi ullar- hnoðri á aumrin og það var alt og Bumt. Það er því von að konu-kindinni minni bregði við. Enda eru ÓBköp að sjá mun- inn á manneskjunni, frá því hún var að amstra í fjósinu í köflóttu mussunni og núna þegar hún leggar af stað í kaffigildinhjá ráðherrafrúnum í pelsnum. PÍSLARSAGA Eysteins-vasabdkar frá f»vf henni var stoiið oq pangað til búo var grafin. Söbo at henni sjálfri á átakaniegan hátt í eííir- faranfli kvæði. Ég var lítil, lagleg bók. hjá litl'um, snotrum manni, á endanum mig einhver tók ófyrirleitinn glanni. Síðan fin8t mér skipt um skreið og skjól sé hvergi að finna. Þó óhöppin á lífsins leið létu nú heldur minna sakaði ekki hætishót. — Harmar að mér sækja. — Hrekst umlífsinshraunoggrjót sem hafnar-borgar skækja. Æfin min er orðin breytt. með alveg nýjum siðum, nú er ég orðin rúin og reitt og rifin öll i sniðum. Veri nú sérhver var um sig, á voru ættarlandi; nasistarnir naga mig og nudduðu mér úr bandi. '{ Nú eru öll mín óskalönd eins og blóði drifin. Komst ég loka í Hvanndals-hönd kápulaus og rifin. Grafin, köld og kalin er, kviði vetrar fjúki. Höndum um mig enginn fer, þó aðrar séu I brúki. I Þó óskðpin 611 hafi selst af „0- skðpum' Þorsteins Bjfirnssonar úp Bee, epu þó óskfipin öli óseld enn af þessu óskaplega mikla skáldriti hins alkunna hfifundar. K A U P I D „Ó S K Ö F' I VASABOKIN kemur út þegar vel vi&rar Útgeíendur: Nokkrir vasabóka-eigendur i Evk. AbyrgoarmaBur: G, Guðmundsson — — FreDtsmiojan á BergstaBastræti 19 Kvk,

x

Vasabókin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vasabókin
https://timarit.is/publication/1069

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.