Gaflari - 03.07.2014, Qupperneq 6

6 - gafl ari.is
„Strákar eru miklu
„fattlegri“ en stelpur“
Síðastliðið haust frumsýndi Gafl-
araleikhúsið leikritið Unglingurinn.
Helga Kristín Gilsdóttir sá leikritið
sem var svo skemmtilegt að hún varð
hreinlega að fá að kynnast strákunum
tveimur sem eru potturinn og pann-
an í þessari leiksýningu betur. Þeir
eru allt í öllu, skipulögðu sýninguna,
sömdu leikritið og leika. Unglingurinn
fjallar, eins og titillinn ber með sér,
um unglinga, samskipti þeirra á milli,
samskipti á milli unglinga og foreldra,
tungutak unglinga og eiginlega bara
allt sem unglingar geta mögulega
verið að velta fyrir sér.
Strákarnir tveir í heita Arnór
Björnsson og Óli Gunnar Gunnars-
son og þeir eru gaflarar vikunnar.
Helga Kristín hitti þessa efnilegu
syni Hafnarfjarðar í Hellisgerði fyrir
nokkrum dögum.
Óli Gunnar og Arnór eru á fimmt-
ánda og sextánda ári og hafa lifað
og hrærst í leiklist frá unga aldri. Óli
Gunnar er í Öldutúnsskóla en Arnór
var í Setbergsskóla. Þeir eru báðir
fæddir og uppaldir í Hafnarfirði og
æfa báðir fótbolta með FH. Þeir eru
frændur og hafa verið vinir frá því
þeir muna eftir sér.
Mikill heiður að vera tilnefndir til
Grímuverðlaunanna
Á vordögum var sýningin Ung-
lingurinn tilnefnd til Grímuverðlaun-
anna í tveimur flokkum, sem barna-
sýning ársins og sprotasýning ársins.
Frændurnir eru ákaflega stoltir og
ánægðir með tilnefningarnar. „Þetta
er bara ótrúlega mikill heiður og seg-
ir okkur að fólk í leikhúsheiminum
hefur tekið eftir því sem við erum
að gera,“ segir Óli Gunnar. Og sýn-
ingin hefur vakið athygli víðar en á
Íslandi því Óli og Arnór eru nýkomnir
heim úr sýningaferð til Noregs þar
sem þeir settu leikritið upp á fjórum
stöðum. „Þetta var alveg frábær ferð
og við lærðum mikið enda þurftum
við að redda ýmsum hlutum þar sem
einhver misskilningur hafði orðið á
hvaða tækjabúnað við þyrftum og
við þurftum að vera fljótir að hugsa
en þetta hafðist að lokum og í stað-
inn fyrir að sýna í kirkju sýndum við
í kjallaranum á kirkjunni,“ segir Arnór
og brosir og bætir svo við „ en það var
alveg rosalega vel tekið á móti okkur.
Við gistum hjá Íslendingum búsettum
í Noregi og þeir eiga allir hrós skilið
fyrir góðar móttökur og að við vorum
saddir allan tímann – það er afrek út
af fyrir sig.“
En landvinningar þeirra frænda
virðist rétt vera að byrja því þeir
hafa verið valdir til að taka þátt í
samnorrænni listahátíð sem haldin
er á Norðurlöndunum í júlí. „Við verð-
um dálítið mikið á ferðalagi í sumar
því fyrst förum við til Portúgal með
fótboltanum og stoppum svo heima
í nokkra daga og ferðumst svo um
Norðurlöndin. Við Arnór erum ekki
saman í hóp þannig að við hittumst
bara á lokahátíðinni, það verður
skrýtið að vera án hans enda erum
við alltaf saman í Unglingnum“ segir
Óli og Arnór bætir við „en við höfum
örugglega bara gott af því að taka frí
hvor frá öðrum.“ Nánari upplýsingar
um listahátíðina má finna hér: http://
nordiclight2014.com/
„Ég kann ágætlega við leik-
stjórann en mamma getur verið
þreytandi“
Þeir segja að hugmyndin að leik-
ritinu hafi að nokkru leyti kviknað
þegar þeir fylgdust með pabba Óla,
Gunnari Helgasyni, leikstýra leikritinu
Alvöru menn. Þá hafi þeir áttað sig á
að þá langaði til að skrifa leikrit. Þeir
fóru að líta í kringum sig til að leita
að hugmyndum en komust svo að því
að efniviðurinn var beint fyrir fram-
an nefið á þeim alla daga í skólanum.
Þeir byrjuðu því á að fara í skólann
með eitt verkefni fyrir hvern dag t.d.
að pæla í stelpum einn daginn, strák-
um hinn daginn og kennurum þriðja
daginn. Og pældu bara í öllu sem
viðkemur þessum hópum, klæðnaði,
talsmáta, samskiptum o.þ.h.. Í maí
2013 áttu þeir svo að kynna vorsýn-
ingu Listdansskóla Hafnarfjarðar
og þurftu að gera handrit að henni
og voru komnir í góðan gír með að
skrifa. Þann drifkraft nýttu þeir síðan
til að klára handritið að Unglinginum.
Þegar það var tilbúið kynntu þeir það
fyrir Gaflarleikhúsinu sem leist vel á
verkið og í framhaldinu var ákveðið
að setja leikritið upp. Björk Jakobs-
dóttir var ráðin leikstjóri, hún er
reyndar mamma Óla, en hann reynir
að líta á hana sem leikstjóra en ekki
mömmu sína. „Ég kann ágætlega við
leikstjórann, en mamma getur nú
stundum verið þreytandi enda er ég
unglingur og á þeim árum á ungling-
um að finnast mamma sín þreytandi.“

„Meira stuð í neðri liðunum
heldur en í A og B liðum“
Arnór og Óli eru sammála um að
vel hafi gengið að samræma skól-
ann og leiklistina. „Þetta er einfalt,
skólinn hefur forgang og það skilja
það allir sem vinna að leiksýningunni,“
segir Arnór og Óli bætir við: „En við
vorum oft rosa þreyttir á föstudags-
morgnum eftir sýningu kvöldinu
áður og erfitt að koma sér af stað en
kennararnir eru alveg skilningsríkir.“
Strákarnir æfa báðir fótbolta með
3. flokki hjá FH. „Við þurfum kannski
að sleppa æfingu einu sinni til tvisvar
í viku og því er alveg eðlilegt að mað-
ur fari úr B liði niður í C, við skiljum
það alveg,“ segir Óli og Arnór bætir
við: „Pabbi hans Óla fer eiginlega
alltaf með sem fararstjóri þegar við
förum á mót og hann er búinn að stúd-
era að það sé miklu meira stuð í neðri
liðunum heldur en í A og B liðum, í C
og D liðunum séu strákarnir sem hafi
húmorinn, þannig að við erum sáttir í
okkar C liði enda erum við í fótbolta
til að hafa gaman og fótbolti er alger
snilld.“
En finnst ykkur þetta ekkert erfitt?
Nú eruð þið bara tveir á sviðinu allan
tímann og mikið sem gengur á. „Þetta
er eiginlega erfiðara en að spila fót-
boltaleik, sérstaklega fyrir hlé, þá
erum við alveg á fullu að hlaupa og
kýla. Og svo er það senan sem við
erum í slow motion – hún er rosalega
vel heppnuð en alveg svakalega erf-
ið,“ segir Arnór.

Átti kærustu í 3. bekk sem hætti
með honum af því að annar í
bekknum var með síðara hár
Þeir félagar eru sammála um að
þeir finni fyrir aukinni athygli. „Við
verðum alveg varir við að fólk þekki
okkur en það er bara gaman og við
erum búnir að kynnast alveg ótrú-
lega mikið af skemmtilegu fólki
síðan við byrjuðum með sýninguna.
En stelpurnar? Nei við eigum ekki
kærustur. Ég hef aldrei átt kærustu,
en Óli átti einu sinni kærustu í 3. bekk,
en hún hætti með honum af því það
var annar strákur í bekk með þeim
sem var með síðara hár en Óli og
henni fannst það flottara,“ segir Arn-
ór og Óli bætir við að hann hafi jafnað
sig fljótt á því og var farinn út að leika
síðar um daginn. „Enda getum við al-
veg sagt krökkum það að sambönd
sem byrja í miðdeild munu ekki end-
ast,“ segir Óli og hlær.
Þeir eru líka sammála um það að
þessi aukna athygli hafi leitt til þess
að fleiri hafi skoðun á því hvernig
þeir eru og því sem þeir gera. „Við t.d.
fáum ráð frá fullt af fólki út í bæ og
við höfum líka fengið ábendingu um
að sýna leikritið aldrei aftur. Ég held
nú að sá gæji hafi verið eitthvað bitur,“
segir Arnór og Óli tekur undir: „En við
hlustum ekki á eitthvað diss frá bitru
fólki.“ Arnór segir hins vegar að þeir
félagar vilji vera góðar fyrirmyndir.
„Við leggjum okkur fram við að vera
jákvæðir og heilbrigðir enda gætum
við aldrei sinnt skóla, æft fótbolta og
sýnt leikritið ef við værum í einhverju
rugli,“ segir Arnór alvarlegur.
„Strákar eru miklu „fattlegri“
en stelpur“
En nú er mikið talað um í leikritinu
að stelpur séu óskiljanlegar – hvað
með ykkur, skiljið þið stelpur eftir að
hafa pælt svona mikið í þeim? „Nei