Víkurfréttir - 16.05.2019, Side 16

Krossmóa 4a, 4. hæð, 260 Reykjanesbær Sími: 421 0000 Póstur: vf@vf.is Auglýsingasími: 421 0001 Afgreiðslan er opin virka daga kl. 09:00 - 17:00
facebook.com/vikurfrettirehf
twitter.com/vikurfrettir
instagram.com/vikurfrettir
MUNDI
S T Æ R S T A F R É T T A - O G A U G L Ý S I N G A B L A Ð I Ð Á S U Ð U R N E S J U M
Með löggum
skal land byggja!
FITJUM
REYKJANESBÆ
5141414
NÚ með pasta og
salat á matseðli!
17’’ RISA new york pizza af matseðli
Ein KR.2850aðeins Tvær KR.4850aðeins
Bjarney S. Annelsdóttir sem starfar hjá embætti Lögreglustjórans á Suður-
nesjum hefur verið skipuð yfirlögregluþjónn. Hún er þar með fyrsta konan
sem gegnir því embætti hér á landi. Bjarney leiðir rannsóknardeild og
almenna deild embættisins.
Bjarney hóf fyrst störf sem afleys-
ingamaður í lögreglunni á Keflavíkur-
flugvelli árið 1999 og útskrifaðist
sem lögreglumaður úr Lögregluskóla
ríkisins árið 2003. Hún starfaði hjá
lögreglunni í Hafnarfirði árið 2004
og í Keflavík árið 2005. Bjarney hóf
störf við kennslu í Lögregluskóla rík-
isins sem lögreglufulltrúi árið 2007
til 2013 þegar hún varð aðalvarð-
stjóri í lögreglunni á Suðurnesjum.
Frá áramótum 2017/2018 var hún
settur aðstoðaryfirlögregluþjónn
hjá lögreglunni á Suðurnesjum og
síðan skipaður yfirlögregluþjónn
frá 15. apríl.
Bjarney hefur breiðan menntunar-
grunn en til viðbótar við námið
úr Lögregluskólanum (2003) lauk
hún rekstrarfræði frá Bifröst árið
2002, viðskiptafræði BSc frá Bifröst
árið 2006 og M.ed gráðu í íþrótta-
og heilsufræði frá HÍ árið 2016. Þá
hefur hún að baki fjölda starfstengdra
námskeiða.
Skipuð yfirlögregluþjónn
fyrst kvenna hér á landi
Bjarney S. Annelsdóttir tekur við
skipunarbréfinu úr hendi Ólafs
Helga Kjartanssonar lögreglustjóra
á Suðurnesjum.
Móðir
Mæðradagurinn var haldinn há-
tíðlegur síðastliðinn sunnudag
um allan heim. Ég er svo heppin að
eiga móður sem vildi svo sannarlega
eignast mig. Af því að mamma mín
þráði að eignast mig þá lagði hún allt
á sig til að ala mig upp með sínum
góðu gildum og gerði mig að mörgu
leyti að þeirri manneskju sem ég er í
dag. Ég á henni ótal margt að þakka
því ég held það hafi ekki alltaf verið
hægðarleikur að ala mig upp, en
aldrei kvartar hún samt undan mér.
Takk mamma.
Það er óumdeilt að börn þurfa um-
hyggju, ást og öryggi og svo margt
fleira og já endalausan pening. Óvel-
komið barn fær slæma vöggugjöf.
Það verður byrði í stað þess að vera
blessun.
Í bókinni Freakonomics er meðal
annars fjallað um hvaða áhrif lög-
leiðing fóstureyðinga hafði á glæ-
patíðni í Bandaríkjunum. Í stuttu
máli var niðurstaðan sú að með
lögleiðingu fóstureyðinga árið 1973
þá byrjaði glæpatíðni að lækka upp
úr árinu 1990. Færð eru sterk rök
fyrir því að með því að veita verðandi
mæðrum þennan ákvörðunarrétt
þá hafi færri börn fæðst sem óvel-
komnir einstaklingar, byrði. Þessi
fækkun óvelkominna barna skilaði
sér í lægri glæpatíðni í framtíðinni.
Sem sagt, óvelkomið barn er líklegra
til að búa við verri aðstæður en vel-
komið barn, sem eykur líkurnar á því
að það feti glæpabrautina. Miðað við
þessa tölfræði þá eru verðandi mæður
vel færar um að meta það hvort þær
séu að fæða barn í góðar aðstæður
eða slæmar.
Í nýsamþykktu frumvarpi á Alþingi
Íslendinga mega konur láta eyða fóstri
fyrstu 22 vikur meðgöngu en sá tími
var áður 18 vikur. Miklar umræður
hafa skapast í þjóðfélaginu, bæði
með og á móti þessari samþykkt.
Einhverjir vildu ganga enn lengra
og lengja þann tíma í 24 vikur líkt og
í Englandi, meðal annars Sigurlaug
Benediktsdóttir fæðingarlæknir sem
skrifaði magnað opið bréf til Ingu
Sæland í tilefni þessa lagafrumvarps.
Inn í þessa umræðu tvinnast áleitnar
líffræðilegar og siðfræðilegar spurn-
ingar, eins og hvenær fóstur sé orðið
sjálfstæður einstaklingur. Í því sam-
hengi má líta til þess að andvana
fædd börn fá ekki kennitölu hjá Hag-
stofunni þrátt fyrir fulla meðgöngu.
Það má flækja þetta mál og teygja
og toga í allar áttir en mín skoðun er
einföld. Ef kona metur það sem svo
að fóstur sem hún gengur með verði
óvelkomið og/eða muni ekki búa við
nægilega góðar aðstæður þá eigi hún
að fá eins mikinn tíma og hægt er til
að meta ákvörðun um að enda með-
gönguna. Það er enginn aðili, nefnd eða
stofnun betri til að taka slíka ákvörðun
en verðandi móðirin sjálf. Aukinn tími
og sveigjanleiki fyrir svo afdrifaríka
ákvörðun getur að mínu mati bara verið
til bóta fyrir allar verðandi mæður.
LOKAORÐ
Ingu Birnu Ragnarsdóttur