Fréttir - Eyjafréttir - 18.04.2018, Qupperneq 4

4 - Eyjafréttir
sjávarútvegurinn
Miðvikudagur 18. apríl 2018
Nýjasta útgerð Vestmannaeyja
leit dagsins ljós á dögunum en
eigendur hennar eru þeir Ágúst
Halldórsson, Daði Ólafsson og
Ragnar Þór Jóhannsson en allir
hafa þeir áralanga reynslu af
sjómennsku. Alla tíð hefur
blundað í þeim félögum að
eignast sinn eigin bát og vera
sínir eigin herrar en segja má
að sá draumur hafi ræst með
tilkomu Júlíu VE-163. Blaða-
maður ræddi við útgerðar-
manninn Ágúst Halldórsson
og fékk að vita meira um
þetta spennandi verkefni
og hvað framtíðin kunni að
bera í skauti sér.
Eyjapeyjadraumur
að eignast trillu
Hvenær fenguð þið hugmyndina að
því að kaupa bátinn og ráðast í
þetta verkefni? „Það hefur alltaf
verið smá eyjapeyjadraumur í okkur
öllum, mér, Daða og Ragga að eiga
trillu. Ég man eftir bjórspjalli við
Ragga um þetta fyrir nokkrum árum
en það var ekki fyrr en ég og Daði
fórum í kaupstaðarferð frá Þórshöfn
á Langanesi á Akureyri síðasta
haust sem við endum á einhverjum
nytjamarkaði þar sem ég og Daði
komumst í bókagull því mikið var
af Eyjabókum þar. Ein af bókunum
sem ég keypti var bókin „For-
mannsævi í Eyjum“ eftir skipstjór-
ann Þorstein í Laufási. Næsta túr á
eftir las ég hana og uppveðraðist
allur yfir þessum snilldar skrifum
hjá honum og leyfði síðan Daða að
lesa hana og þá byrjaði boltinn að
rúlla. Við gátum bara ekki áttað
okkur á því að við værum eyjapeyj-
ar og hafa aldrei átt okkar eigin bát.
Síðan heyrðum við í Ragga og
auðvitað vildi hann vera með,“ segir
Ágúst.
Innblásinn af ævisögu
Einars í Betel
Allir eiga þeir jafnan hlut í
útgerðinni og munu þeir róa þannig
að útgerðin tekur alltaf helming af
aflaverðmæti og sá eða þeir sem
verða með bátinn skipta hinum
helmingum á milli sín. „Ég keypti
líka ævisögu Einars í Betel í frægu
Akureyrarferðinni og las hana
seinna og þar fengum við hug-
myndina að því að allir fengu
jafnan hlut á móti útgerðinni alveg
eins og Einar í Betel og Óskar
bróðir hans gerðu með sína áhöfn.
Við þekkjum allir hvorn annan og
vitum hversu öflugur við erum.
Hérna er enginn út á einhverja
frændhygli eins og stundum gengur
og gerist hjá stóru útgerðunum þar
sem sjómenn eru ráðnir af skrif-
stofufólki en ekki skipstjóranum
sem þarf að vinna með mönnunum
sem stundum eru gjörsamlega van-
og ónothæfir. Fyrir mína parta þá
væru Raggi og Daði peyjar sem ég
hefði viljað vera í veiðihóp með
fyrir tíu þúsund árum, grjótharðir
og klárir úteyjapeyjar.“
Nafn sem hefur mikla þýðingu
Samkvæmt Ágústi kom aldrei neitt
annað til greina en að skíra bátinn
Júlíu, í höfuðið á móður Ragnars
sem lést fyrir aldur fram. „Við rétt
pældum í þessu í smá tíma en það
kom ekkert upp. Síðan var ég
eitthvað að hugsa um okkur peyjana
og velta fyrir nafni. Þá kom Júlíu
nafnið. Eins og flestir vita þá hét
móðir hans Ragga einmitt Júlía sem
lést langt fyrir aldur fram. Ég man
bara sjálfur eftir því sem unglingur
hvað hún var alltaf góð og þolin-
mæð kona og leyfði okkur fullt af
krökkum að hanga hjá sér á
Illugagötunni þar sem ég einmitt
kynntist Ragga í fyrsta skiptið.
Lítill, skjólgóður, með sítt hár og
reykti vindla. Ég man bara eftir því
hversu fyndið mér fannst að horfa á
einhvern fjórtan, fimmtán ára peyja
reykja vindla. En til að gera langa
sögu stutta þá hringdi ég í peyjana
og allir voru sáttir með nafnið enda
allir mömmustrákar og var Raggi
þá sérstaklega ánægður með
nafngiftina. VE-163 var síðan
ákveðið því móðir hans var fædd
1963. Síðan kom smá bónus í þetta
fyrir mig þegar ég var að leita af
tengingu við Júlíu nafnið á
heimsaslóð.is. Þá komst ég að því
að langamma mín Þórunn Sveins-
dóttir hét í raun og veru Þórunn
Júlía Sveinsdóttir. Mér þótti það
alveg magnað og hafði ekki
hugmynd um það.“
Er báturinn kominn í gagnið?
„Hann er bara nýkominn með
haffæri en við stálumst aðeins út
með Haffa í söluskoðuninni og
prufuðum rúllurnar og bátinn. Við
veiddum stóran þorsk á Bessanum
og slepptum honum. En við bíðum
spenntir eftir því að klára kolmunn-
ann og fara út á Júlíu með nýja
nafnið og nýyfirfarnar rúllurnar eftir
slippinn,“ segir Ágúst.
Tóku óvart vitlausa kerru
Þið tókuð hann í slipp strax eftir að
þið keyptuð hann. Hvernig gekk
það? „Það gekk alveg ótrúlega vel.
Við fengum inn í gamla Fjölverks-
húsið hjá Braga Steingríms og
Halla Hannesar. Jói Ragg hjálpaði
okkur að taka bátinn upp á
fjallajeppanum sínum með kerru
sem fattaðist þegar báturinn var
kominn inn að var ekki rétt kerra.
En við viljum nýta tækifærið og
þakka þeim sem átti kerruna fyrir
lánið. Við unnum allir eins og við
gátum af sólahringnum í bátnum,
langt fram á nótt. Ég og Daði
vorum báðir að passa krakkana
okkar á meðan konurnar voru úti á
landi og úti í heimi,“ segir Ágúst og
heldur áfram.
„Svo að fólk átti sig á því hversu
duglegir við vorum í bátnum þá
lágu bara einhverjir þrír bjórar
samtals í slippnum. Tveir fóru í
Ragga og einn í Magga í Axeló
sem hann gæddi sér á þegar hann
merkti bátinn upp á nýtt. Einhvern
tímann hefðu fleiri farið í okkur
peyjana og þá sérstaklega í Ragga
en það er heldur betur búið að
gengisfella bakkus í lífi Ragga eftir
að hann kynntist konu sinni Bjartey
Kjartans fyrir um ári síðan. En þær
Kjartansdætur eru þekktar fyrir að
taka að sér þekkta djammara
Vestmannaeyja og þurrka þá upp og
gera að góðtemplurum og dug-
legum feðrum. Besta dæmið er
Eyþór Þórðarson sem hefur aldeilis
snúið lífstíl sínum til hins betra. Það
sama er að gerast með Ragga, hann
er búinn er að barna Bjartey og það
sjá það allir hversu góð áhrif góð
kona eins og Bjartey hefur á
grjótharðan sjómann. Og er ég
sannfærður um það að Raggi verði
búinn að leggja tóbakið á hilluna
áður en klippt verður á naflastreng-
inn.“
Trillukarlarnir allir með sína
sérstöðu
Hvernig eru trillukarlarnir? „Það
kom okkur á óvart hversu mikil
fjölskylda trillukarlarnir eru. Þetta
er sérstakur þjóðflokkur innan
Vestmannaeyja og hver með sína
sérstöðu. Ótrúlega flottir og vilja
allt fyrir hver annan gera. Bara að
fá að vera innan um karla eins og
Braga Steingríms, Bedda á Glófaxa,
Gæskinn, Kjartan, Haffa Halldórs,
Hallana báða og Dóra Alfreðs svo
einhverjir séu nefndir er bara
eitthvað sem hver maður ætti að
prufa.,“ segir Ágúst.
Skuldsetja allt í topp, kaupa
Dominos og Toyota umboðið
og verða alvöru greifar
Þegar talið barst að framtíðinn var
ekki annað að heyra en að útgerðar-
mennirnir þrír væru stórhuga.
„Draumurinn er auðvitað alltaf að
stækka við okkur jafnt og þétt og
eignast kvóta, stofna síðan annað
fyrirtæki með veði í útgerðinni.
Skuldsetja allt í topp, kaupa
Dominos og Toyota umboðið og
verða alvöru greifar. En fyrst ætlum
við að fara fyrsta róðurinn okkar á
strandveiðunum og sjá hvort við
verðum í fiskistuði eins og Ási í Bæ
orðaði það til að láta drauminn
rætast. Ef einhver sem les þetta á
kvóta og vill hjálpa ungum
eyjapeyjum með því að gefa smá,
þá erum við alltaf tilbúnir að taka
við þeirri hjálp. Þið þekkið þetta,
enda allir verið einhvern tímann í
okkar sporum,“ segir Ágúst og
hlær. „Nei, nei ég segi bara svona.
Við erum fyrst og fremst bara að
prufa þetta til að láta draum um
eigin bát verða að veruleika.

Hafa fyrst og fremst gaman að
félagsskap hvers annars
Nú eruð þið allir í vinnu annars
staðar. Hvernig og hvenær munuð
þið sinna þessari útgerð? „Það
verður vonandi ekkert mál.
Strandveiðarnar byrja í maí og eru
við allir í landi þá og alveg að
makrílnum. Þannig að þetta ætti
alveg að ganga upp. Við verðum
auðvitað aldrei allir um borð en
miðað við hvernig við sjáum þetta
fyrir núna þá ætti alltaf einn til tveir
að geta róið og gert skemmtilegt
sumar. Því þegar öllu er á botninn
hvolft þá höfum við allir fyrst og
fremst gaman að því að vera og
vinna saman. Okkur finnst frábært
að prufa að vera okkar eigin herrar
og fá að taka ákvarðanir. Við
vonumst til að geta fiskað nokkra
þorska, eignast fullt af skemmti-
legum sögum og kynnst helling af
skemmtilegum trillukörlum,“ segir
Ágúst að endingu.
Eyjapeyjar láta drauminn rætast og fara af stað í útgerð:
Frábært að prufa að vera eigin herra
:: segir Ágúst Halldórsson, einn eigenda Júlíu VE-163 :: Trillukarlar sérstakur þjóðflokkur
Félagarnir við Júliu.
Kaupin undirrituð,
Ragnar og Hafþór Halldórsson, fyrrum eigandi trillunnar,
skála fyrir kaupunum.