Morgunblaðið - 06.09.2019, Page 14

14 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 6. SEPTEMBER 2019
Af hverju kemur
iðnaðarmaðurinn ekki?
Flestir fasteignaeigendur kannast við það að það getur verið þrautin þyngri að verða sér úti um iðnaðarmann. Hvað þá
að fá hann til þess að koma á umsömdum tíma. En af hverju er þetta svona? Af hverju koma þeir ekki þegar þeir segjast
ætla að koma? Við leituðum svara hjá nokkrum smiðum. Til að tryggja heiðarleg svör koma þeir ekki fram undir nafni.
Snæfríður Ingadóttir | snaeja@gmail.com
Teygist úr
verkunum
„Ég eins og margir iðnaðarmenn vinn ég sjálfstætt og til þess
að vera viss um að hafa næga vinnu þá segi ég frekar já við
fleiri verkefnum en færri. Reynslan hefur nefnilega sýnt að það
er svo margt sem getur komið upp á frá því að húsráðandi
hringir í mig og þar til ég kem heim til viðkomandi. Stundum
er fólk ekki klárt þegar ég er klár, það hefur skipt um skoðun í
millitíðinni eða er jafnvel búið að selja eignina. Og þá stend ég
uppi ekki með neina vinnu. Yfirleitt er það þannig að þegar
maður er kominn inn á heimili í ákveðið verk þá biður hús-
ráðandinn mann um að bora líka þetta upp, laga þetta að-
eins líka og á endanum kemst ég ekkert í burtu. Ég ætla
mér aldrei að svíkja þá sem ég hef lofað að koma
til, en stundum gerist þetta bara svona. Það
teygist úr einu verki og þá myndast
keðja af seinkunum.“
– Smiður 42 ára.
„Það er nú bara þannig að allir iðnaðarmenn eiga „sína föstu kúnna“ og
þeim reynir maður að sinna vel. Við látum þá alltaf ganga fyrir því við vitum
að það er gott að vinna fyrir þá og þeir borga reikningana pottþétt. Nýir
kúnnar sitja því frekar á hakanum, ég viðurkenni það alveg. Þegar það er
nóg að gera þá nennir maður ekki í smáverkin og sinnir þeim þegar ekkert
annað er í boði. Það er bara þannig. Ég læt allavega stóru fyrirtækin alltaf
ganga fyrir því það er minna vesen að vinna fyrir fyrirtæki. Það er ópersónu-
legra og enginn að hanga yfir þér. Að vinna inni á heimilum fólks er oft
meira vesen og allskonar tilfinningasemi fólgin í því. Annars reyndir maður
yfirleitt að hlaupa til ef fólk er alltaf að hringja í mann og suða, það sem ligg-
ur mest á gengur yfirleitt fyrir.“ – Smiður 49 ára.
Fastir kúnnar
ganga fyrir
„Ég hef tamið mér að svara alltaf heiðarlega
enda kemur það í veg fyrir kergju og fýlu. Ég
læt fólk alltaf vita ef ég kemst ekki í verk á
umsömdum tíma í stað þess að hætta að
svara í símann eins og sumir kollegar mínir.
Það er auðvitað misjafn sauður í mörgu fé og
sumir iðnaðarmenn eiga einfaldlega erfitt
með það að segja nei og taka því of mikið að
sér. Síðan geta þeir kannski ekki svarað fólki
heiðarlega og þá verður kúnninn fúll og pirr-
aður. Húsráðendur kunna frekar að meta
heiðarleg svör og ef þú útskýrir málið af
hverju þér seinkar þá sýna því flestir skilning
þó að svona símtöl séu oft leiðinleg. Iðnaðar-
mönnum til varnar verð ég samt að segja að
Íslendingar eru vanir því að gera allt á síðustu
stundu og eru upp til hópa illa skipulagðir.
Fólk hringir í mann og þá þarf allt að gerast
strax. Það er líklegra til árangurs að hringja
með nokkurra mánaða fyrirvara. Þá getur
maður frekar stillt hlutunum upp og látið þá
ganga upp. Síðan eru það húsráðendurnir
sem eru að skipuleggja allt sjálfir í staðinn
fyrir að láta smiðinn sjá um skipulagninguna.
Allir iðnaðarmenn eru með sinn pípara og raf-
virkja og öfugt sem þeir hringja í þegar þá
vantar eitthvað og menn reyna að redda
hverjir öðrum á báða bóga. Ef húsráðendur
eru hinsvegar búnir að bóka eigin pípara
sem ekki er vanur að vinna með smiðnum þá
ganga hlutirnir oft miklu seinna og verr. Ég
mæli með því að húsráðendur láti smiðinn
um skipulagninguna á öllu saman.“
– Smiður 40 ára.
Húsráðendur illa skipulagðir