Morgunblaðið - 31.10.2019, Blaðsíða 14

Gunnlaugur Snær Ólafsson
gso@mbl.is
Þ
að eru margar konur í sjávarútvegi,
en við viljum sjá fleiri,“ segir
Agnes Guðmundsdóttir, formaður
Kvenna í sjávarútvegi, en hún
hlaut endurkjör í embætti for-
manns félagsins á síðasta aðalfundi þess.
Hún segir helsta viðfangsefni félagsins vera
að efla og styrkja konur í sjávarútvegi
ásamt því að standa að fræðslu, efla tengsla-
net og vekja áhuga annarra kvenna á grein-
inni. „Við viljum gera sjávarútveg að áhuga-
verðri og aðlaðandi atvinnugrein fyrir
konur.“
Spurð hvort áhugi kvenna á sjávarútvegi
sé að aukast svarar Agnes því játandi. „Við
erum núna með á þriðja hundrað fé-
lagskonur og það er alltaf að bætast í hóp-
inn. Greinin er að stækka í heild sinni og þá
erum við sérstaklega að sjá fjölgun kvenna í
afleiddum störfum á sviði nýsköpunar og
rannsókna þar sem unnið er að aukinni nýt-
ingu sjávarfangs. Það er mikill áhugi, það er
óhætt að segja það.“
Þurfa að efla tengslanetið
Formaðurinn segir sjávarútveginn státa af
mörgum hæfileikaríkum konum. „Það sem
vantar eru konur í áhrifastöður í efsta lagi
fyrirtækja. Þar eiga þær að vera sýnilegar
og vera fyrirmyndir. Þær þurfa að koma
fram og láta að sér kveða á opinberum vett-
vangi. Tilgangur félagsins er að styrkja og
styðja konur í að stíga fram. En ekki síður
að bæta tengslanetið, sem er eitthvað sem
karlar virðast oft hafa fram yfir konur. Við
létum gera rannsókn fyrir okkur árið 2016
og þar kom í ljós að tengslanet skiptir gríð-
arlega miklu máli við ráðningu. Það er eins
og konur séu ekki kynntar fyrir möguleik-
unum í sjávarútvegi. Þess vegna viljum við
leggja áherslu á að kynna þetta fyrir þeim
og þessi félagsskapur ýtir undir það. Við
viljum fá konur með okkur, heimsækja
fyrirtækin og sjá þetta með eigin augum.“
Ímyndarvandi
Þá telur hún það geta verið að karllæg
ímynd sjávarútvegsins hafi áhrif á það hvort
konur sjái fyrir sér sjávarútveginn sem
spennandi starfsvettvang. „Margar hafa ef-
laust haldið að sjávarútvegurinn sé fyrir
hefðbundna sjómanninn og fiskvinnsluna, en
það er svo miklu meira á bak við greinina.“
Bendir Agnes á að innan geirans starfi
fólk með mjög fjölbreyttan bakgrunn, ólíka
menntun og reynslu.
Agnes kveðst sannfærð um að konum
muni fara fjölgandi í sjávarútvegi. „Það ger-
ist ekki hratt en það er aukning og við erum
mjög ánægðar að sjá fleiri konur koma úr
sjávarútvegsfræðinni í Háskólanum á Ak-
ureyri.“ Félagið er í góðu samstarfi við há-
skólann, að sögn Agnesar sem kveðst líta
framtíðina björtum augum.
Kynna konum tækifærin í sjávarútvegi
Formaður Kvenna í sjávar-
útvegi segir mikilvægt að efla
þær konur sem fyrir eru í
greininni á sama tíma og vakin
er áhugi annarra.
Öflugt kynningarstarf félagsins á að
auka þekkingu og áhuga kvenna.
Agnes Guðmundsdóttir er
sannfærð um að konum
muni fjölga í sjávarútvegi og
tengdum greinum.
14 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 31. OKTÓBER 2019
Gunnlaugur Snær Ólafsson
gso@mbl.is
S
taðan er mjög góð. Vard
tókst að klára skrokk
skipsins og hefur tekist
að gera meira en til stóð
að gera í Rúmeníu, þar
sem skrokkurinn er smíðaður.
Þannig að skipið kemur til Noregs
á réttum tíma,“ segir Hjörvar
Kristjánsson, verkefnastjóri ný-
smíða hjá Samherja, um stöðuna á
uppsetningu vinnsludekks frysti-
togarans Senja fyrir norsku útgerð-
ina Nergård Havfiske. Slippurinn á
Akureyri var fenginn í verkið en
Samherji kemur að verkefninu í
nánu samstarfi við Nergård.
Slippurinn á Akureyri gerði fyrr
á þessu ári samning við norsku
skipasmíðastöðina Vard um smíði á
millidekki fyrir togarann. Samning-
urinn er tæplega 700 milljóna króna
virði og er um að ræða stærsta ein-
staka verkefnið sem norðlenska
fyrirtækið hefur tekið að sér. Skip-
ið er 80,4 metrar að lengd og 16,7
metrar að breidd, og mun vinnslu-
dekkið vera með vinnslulínu fyrir
bæði bolfisk og rækju. Fyrirtækin
Marel, Stranda, Baader, Intech og
Holmek eru meðal undirverktaka í
verkefninu og er áætlað að hið nýja
fiskiskip verði tilbúið til veiða í
febrúar á næsta ári.
„Það er mikið í gangi eins og er
og margir að vinna um borð. Við
sjáum ekki fram á annað en að við
munum klára þetta verkefni á rétt-
um tíma. Það mætti segja það að
flestallt hafi gengið eftir áætlun,“
segir Hjörvar. Hann tekur þó fram
að stöðugar áskoranir og atvik
breyttum búnaði og það er að
mörgu að huga. Slippurinn er með
hönnunina og smíði á búnaði á
vinnsludekkinu og í lestinni, hvort
sem það er vinnslubúnaður, lyftur
eða færibönd. Stjórnun og stýr-
ingar eru okkar hönnun og sam-
stafsaðila. Við erum búnir að vera
með menn um borð í Senja í Bratt-
våg í rúman mánuð og munum
bæta við mönnum þegar lengra líð-
ur á verkið,“ segir hann og bætir
við að „samstarfið við skipa-
smíðastöðina og aðra samstarfs-
aðila hefur gengið samkvæmt áætl-
un. Við erum bjartsýnir á
framhaldið.“
Hann segir verkið ganga hratt og
vel fyrir sig, en talsverðum tíma var
varið í undirbúning og flutning á
búnaðinum sem koma átti fyrir í
skipinu. „Búnaðurinn þurfti allur að
vera kominn út áður en gert var gat
á skipið til þess að koma bún-
aðinum niður á vinnsludekkið.“
Þekking Íslendinga
vekur athygli erlendis
Ólafur segir Slippinn vel í stakk bú-
inn til þess að takast á við stærð
verkefnisins. Þá hafi verið unnið að
uppsetningu vinnslubúnaðar um
borð í mörgum skipum að undan-
förnu. Hann bendir á að fyrirtækið
hafi verið með helming vinnslubún-
aðar á móti Optimar um borð í skip-
unum Cuxhaven DE og Berlin DE,
en að þessu sinni sé Slippurinn á
Akureyri með allt verkið.
Spurður hvort áhugi erlendra út-
gerða sé að aukast á að Íslendingar
komi að því að hanna og smíða
vinnslubúnað um borð í skip og
landvinnslu, segir Ólafur svo vera.
„Við Íslendingar erum framarlega á
mörgum sviðum í sjávarútvegi og
getum verið stoltir af því.“
Hann segir jafnframt að staðan
sé góð, „en við þurfum að halda
áfram að þróa og bæta þann búnað
sem við erum að bjóða viðskiptavin-
inum. Gæði vöru og þjónustu sem
við erum að veita verða að vera
samkeppnishæf, þá skiptir áreiðan-
leiki og ending vörunnar líka miklu
máli.“
Að mörgu að huga um borð í Senju
Flestallt hefur farið
samkvæmt áætlun í
stærsta verkefni í sögu
Slippsins á Akureyri.
Krefjandi er að koma
fyrir miklum búnaði.
komi upp sem þarf að takast á við
og leysa þegar svona stór fram-
kvæmd er annars vegar. „Til þess
erum við; til að vinna í þessum
vandamálum. Samstarfið milli Vard
og Nergård hefur verið gott í þessu
tilfelli og tekist að leysa úr flest-
öllu.“
Hjörvar tekur fram
að mikilvægt sé að
hafa í huga að
verkefninu sé
langt í frá
lokið þó að
áætlun hafi
staðist til
þessa.
„Það getur
alltaf eitt-
hvað gerst
sem gerir það
að verkum að
menn missa taktinn.
Menn mega ekki halda að þeir séu
komnir í höfn, en þetta lofar góðu.“
Ákveðin list
„Það er íslenskur búnaður í skipinu
og má þar nefna sérstaklega
vinnslubúnaðinn. En það er á byrj-
unarreit að koma búnaðinum fyrir
um
borð og
hefur ekki enn
reynt mikið á þetta. All-
ur búnaður hefur verið hífður
um borð og það er verið að koma
honum fyrir á sínum stað,“ útskýrir
Hjörvar. Spurður hvort það sé
áskorun að koma fyrir miklum bún-
aði í þröngu rými, segir hann að
eftir fremsta megni sé reynt að
tryggja góðar gönguleiðir. Þá sé
ákveðin list að koma öllu fyrir á sín-
um stað.
„Snemma í
verkefninu
var ákveðið að
um borð myndi
einnig vera rækju-
vinnsla, en skipið er vel bú-
ið til rækjuveiða og er skipið
útbúið fjórum togvindum sem gera
því kleift að draga þrjú troll. Það
hefur tekist vel í samstarfi við
slippinn að koma þessu fyrir, en
auðvitað er þetta mikill búnaður.“
Á miklum hraða
„Vinnan hingað til hefur verið að
smíða vinnslubúnaðinn og koma
honum fyrir og núna er verið að
stilla hann endanlega af,“ segir
Ólafur Ormsson, verkefnastjóri hjá
Slippnum á Akureyri. „Þetta er
stórt og mikið skip með fjöl-
Það getur verið krefjandi að
koma fyrir bæði vinnslu-
línu fyruir rækju og
bolfisk.
Slippurinn á Akureyri tók að sér að hanna og smíða búnað á vinnsludekk og í lest Senju.