Börn og menning - 01.09.2004, Qupperneq 5

Mér finnst . . .
3
Þórhallur Sigurðsson
mér finnst. - -
...íslendingar stundum ótrúlega skammsýnir.
Það var árið 1990, þegar Þjóðleikhúsinu var
lokað vegna endurbóta, að ég fékk leyfi
til að hrinda af stað leiksýningu fyrir börn
í skólum landsins. Markmiðið var að opna
heim leikhússins fyrir börnum, að sýna þeim
hvernig leiksýning gæti orðið til.
Venjuleg fjölskylda situr heima og horfir
á sjónvarpiö þegar það bilar skyndilega.
Hvað á til bragðs að taka? Það kemur i Ijós
að dóttirin á heimilinu á að skrifa ritgerð í
dönsku um ævintýrið Næturgalann eftir H.C.
Andersen og fyrr en varir er fjölskyldan byrjuð
að leika söguna. Úr þessu verður til fullbúin
leiksýning með skrautlegum búningum og
boðskap, um fegurð hins einfalda og sanna,
ádeila á hræsnina. Um listina.
Við sýndum leikinn hátt í 200 sinnum í
flestum landshlutum. Yfir leikhúsið rigndi
þakkarbréfum frá ánægðum skólastjórum
og kennurum. Börnin teiknuðu myndir
í þúsundatali af sýningunni og sendu
leikhúsinu.
Við settum fram hugmynd. Á hverju
ári skyldu vera tveir Þjóðleikhúsdagar í
grunnskólum landsins: Annan daginn, fyrri
hluta skólaársins, kæmi leikhúsið í skólana
með leiksýningu og hinn daginn, síðar um
veturinn, kæmu nemendur og horfðu á
leiksýningu í Þjóðleikhúsinu. Hugmyndin var
kynnt menntamálaráðherra, sem var þá bæði
húsbóndi Þjóðleikhússins og grunnskólanna.
Henni var mjög vel tekið og lofað stuðningi.
Sá stuðningur var þó bara í orði en ekki á
borði og leikhúsið sá sér ekki fært að klípa
þetta aftur af rekstrarfé sínu svo ekki varð
framhald á. Og síðan ekkert í 14 ár.
Það er hægt að leika sér með tölur. Um
35 þúsund nemendur sáu Næturgalann. Ef
markmið okkar hefðu náðst, værum við nú
um stundir búin að leika fyrir u.þ.b. milljón
áhorfendur, þ.e. nemendur hefðu séð
10-20 leiksýningar hver um sig. Það væri
ómetanlegur sjóður.
íslendingar stæra sig af mikilli leikhús-
aðsókn. En hverjir fara í leikhúsið?
Sumir fara oft, en sífellt fleiri fara aldrei. Hér
er verðugt rannsóknarefni.
Það er löngu vitað, að listir geta aukið
sjálfsskilning barnsins og skilning þess á
umhverfi sínu, ýtt undir tilfinningalega
vellíðan, örvað fegurðarskyn þess og
sköpunargáfu. Hvernig stendur á því að árið
2004 er hvergi minnst á listir í stundaskrám
grunnskólabarna? Mér finnst það ólíðandi.
En það er sennilega langur vegur enn
í landi þar sem kennarar þurfa ítrekað að
fara í verkfall til þess að ná mannsæmandi
kjörum.
Höfundur er leikstjóri.
Myndabókadagatal IBBY 2005
Að þessu sinni fylgir blaðinu gjöf til félaga IBBY sem vonandi kemur skemmtilega á óvart.
Dagatalið er lestrarhvetjandi verkefni sem stjórn félagsins ákvað að takast á hendur fyrir
allnokkru síðan og var nú að líta dagsins Ijós. Dagatalið verður gefið á alla leikskóla í
landinu í því skyni að vekja athygli á góðum íslenskum barnabókum og nauðsyn þess að
lesa fyrir börn allt frá unga aldri.
Myndhöfundarnir tólf sem eiga verk í dagatalinu, sem og nokkrir rithöfundar, gáfu
birtingarrétt á verkum sínum og er þeim hér með þakkað kærlega fyrir höfðingsskapinn.
Þakkir fá einnig Barnamenningarsjóður, Félag íslenskra bókaútgefenda og prentsmiðjan
Oddi sem styrktu verkefnið með fjárframlögum. Loks fær Áslaug Jónsdóttir sem hannaði
dagatalið bestu þakkir fyrir gott samstarf.
Njótið vel!