Fiskifréttir - 09.10.1992, Side 11

FISKIFRÉTTIR föstudagur 7. október 1992
11
Björg 1.7 tn eftir tvær ferðir hvor,
Byr 1.3 tn og Glaður 751 kg eftir eina
ferð hvor. Steini var á færaveiðum og
landaði 195 kg, Sædís 160 kg og Darri
121 kg eftir einn róður hver. Nes-
kaupstaður: Togarinn Barði landaði
25 tn af blönduðum afla og 16 tn af
saltfiski þann 29. september eftir tíu
daga á veiðum. Þessir dragnótarbát-
ar lönduðu afla: Faxavík 9.2 tn eftir
sex ferðir, Fylkir 2.7 tn eftir þrjár
ferðir og Gullfaxi 2.7 tn eftir tvær
ferðir. Mónes var á netaveiðum og
landaði 3.8 tn og Nökkvi 8.9 tn eftir
sex ferðir og Þorkell Björn 6.2 tn
eftir fimm ferðir. Sextán línubátar
lönduðu samtals 29.4 tn eftir 32 ferð-
ir. Níu færatrillur réru 35 sinnum og
lönduðu samtals 18 tn. Hilmir land-
aði 1262 tn af loðnu í vikunni. Eski-
fjörður: Hólmatindur landaði 48.8
tn af blönduðum afla þann 28. sept-
ember eftir sjö daga á veiðum. Þessir
rækjubátar lönduðu afla: Guðrún
Þorkelsdóttir 37.7 tn og 500 kg af
fiski, Sæljón 25.9 tn og 200 kg af fiski
og Þórir 26.1 tn og 50 kg af fiski.
Eftirfarandi línubátar lönduðu afla:
Sæþór 2.3 tn eftir þrjár feðrir, Guð-
mundur Þór 2.2 tn eftir tvær ferðir,
Einir 481 kg, Már 282 kg, Svanur 113
kg og Reyðar 105 kg eftir eina ferð
hver. Reyðarfjörður: Stórstreymt
var í vikunni og hamlaði það veiðum
minni báta. Snæfuglinn landaði 210
tn þann 30. september og var uppi-
staða aflans karfi. Hann var 23 daga
á veiðum og frysti um borð. Afla-
verðmætið var 36.5 milljónir króna.
Dögg var á línuveiðum og landaði 1.4
tn og Þröstur 1.3 tn eftir tvær ferðir,
Landi 82 kg eftir eina ferð. Þjótandi
réri þrisvar á handfæri og landaði
samtals 1.1 tn. Fáskrúðsfjörður:
Gæftir voru sæmilegar fyrir stærri
báta en trillur komust ekki oft á sjó.
Þann 1. október landaði togarinn
Hoffell 77.6 tn, aðallega ufsa, eftir
sjö daga veiðiferð. Rækjubáturinn
Búðafell landaði 36.7 tn eftir einn
róður. Línutrillan Hamar landaði 1.6
tn eftir þrjá róðra, Litli Tindur kom
með 671 kg og Úlfar 432 kg eftir einn
róður hvor. Handfæratrillan Smári
landaði 119 kg eftir einn róður.
Stöðvarfjörður: Línutrillan Mardís
landaði 1.8 tn eftir tvo róðra og Lottó
453 kg eftir einn róður. Sæbjörg var á
handfærum og landaði 100 kg og Val-
borg 120 kg eftir einn róður hvor.
Breiðdalsvík: Línutrillan Þengill
landaði 420 kg eftir einn róður.
Handfæratrillan Sonja landaði 220
kg, Tindfell 180 kg og Fiskines 120 kg
eftir einn róður hver. Djúpivogur:
„Það var bræla fyrri part vikunnar og
nánast ekkert fiskerí," sagði heim-
ildarmaður. Þann 29. september
landaði togarinn Sunnutindur 53 tn
af þorski og ufsa eftir níu daga veiði-
ferð. Línutrillan Birna landaði 912
kg eftir þrjá róðra, Eva 2.1 tn eftir
tvo róðra, Moli 186 kg og Már 884 kg
eftir einn róður hvor. Silla var á
handfærum og landaði 477 kg, Freyr
379 kg eftir tvo róðra hvor, Berglind
601 kg og Már 100 kg eftir einn róður
hvor. Höfn: Að sögn heimildar-
manns var bræla flesta daga vikunn-
ar og trillur komust sjaldan út. Menn
undirbúa sfldveiðar og enn sem kom-
ið er er heldur dauft í þeim málum
þótt einn bátur, Þórshamar, hafi
landaði 80 tn af feitri síld í vikunni.
Þann 29. september landaði togarinn
Stokksnes 43 tn og setti einnig 13 tn í
gám eftir sex daga veiðiferð. Uppi-
staða aflans var karfi. Eftirfarandi
trollbátar lönduðu: Hrísey 1 tn og 20
tn í gáma, Hvanney 6 tn, Þinganes 7
tn og 17 tn í gáma, Hafnarey 14 tn í
gám og Erlingur 6 tn í gám eftir einn
róður hver. Vísir var á dragnót og
landaði 10 tn af blönduðum afla í
gám. Netabáturinn Skinney landaði
15.6 tn eftir tvo róðra. Eftirfarandi
línutrillur lönduðu: Kiðey 2.2 tn,
Máni 1.7 tn, Sævar 2.4 tn eftir tvo
róðra hver, Gissur hvíti 645 kg, Gjafi
820 kg, Sæunn 970 kg, Von 1.6 tn,
Benni 400 kg og Herborg 300 kg eftir
einn róður hver. Handfæratrillan
Jökull landaði 230 kg og Öngull 360
kg eftir einn róður hvor.
Hundruð þúsunda þræla fluttu 2 1/2
miiljón steina til að reisa þetta mannvirki.
Hugsið ykkur hvað þeir hefðu getað gert
hefðu þeir haft færibönd frá Klaka!
KLAKI
Hafnarbraut 25,
200 Kópavogi,
sími 44225, fax 44167.
Númi Jóhannsson skipstjórí á Lísu Niaríu ÓF
„Þorskurínn er einnig
horfinn af Grænlandsmiðum“
— Þetta var hálfgerð fýluferð hjá
okkur. Aflinn var sáratregur og
það virðist svipað komið fyrir
þorskinum við Grænland og hér
á fsiandsmiðum. Hann er allur
horfinn og það sagði mér Norð-
maður, sem var þarna að veið-
um, að hann hefði hætt að leita
að þorski í júní sl. Það þýddi ekk-
ert að eltast við þá fisktegund.
Þetta sagði Númi Jóhannsson,
skipstjóri og einn eigenda Lísu
Maríu ÓF, en hann var sem
kunnugt er með þetta stærsta
línuveiðiskip heims á veiðum í
grænlenskri lögsögu fyrir
skömmu. Útgerð Lísu Maríu ÓF
fékk leyfi til línuveiða við Græn-
land fyrir skömmu og átti leyfið
að gilda til áramóta. Vegna þess
hve aflinn var lélegur var veiðun-
um þó hætt mun fyrr en ráð hafði
verið fyrir gert.
— Við vorum alls 19 daga f
túrnum og þar af um 14 daga á
veiðum við Austur — Grænland.
Við vorum um 60 til 70 mílur frá
ströndinni, í landgrunnskantin-
um, en auk okkar voru tvö fær-
eysk og tvö norsk skip þarna að
línuveiðum. Svo voru þýskir tog-
arar þama á ferðinni en fengu
ekki neitt. Aflinn hjá þeim hefur
komist í tvær til þrjár fötur eftir
hvert hol. Aflinn var líka lélegur
hjá línuveiðurunum. Einn þeirra
hafði verið þarna í hálfan mánuð
og saltað aflann um borð og hann
hafði náð því að vera með um eitt
tonn af saltfiski eftir daginn. Það
er alltof lítið og sjálfum reiknað-
ist okkur til að við þyrftum að
vera með um þrjú til fjögur tonn
af flökum á dag, eða sjö til átta
tonn af þorski upp úr sjó, til þess
að þessar veiðar skiluðu arði,
segir Númi.
„Langhalinn kom mér
á óvart“
Að sögn Núma var Lísa María
ÓF með alls um 20 tonn af afurð-
um eftir þessa veiðiferð, þar af um
sjö tonn af þorskflökum.
— Við fengum þennan þorsk
aðallega á þremur dögum. Veiði-
svæðið var svona á að giska 60
mílna langt og við þvældumst um
það fram og aftur en meiri þorskur
fékkst ekki. Annar afli var aðal-
lega lúða, keila og langhali og eins
fengum við dálítið af svartháfi.
Langhalinn er mjög gráðugur, líkt
og svartháfurinn, en því miður er
nýtingin í vinnslu á langhala mjög
léleg. Við skárum af haus og hala
og þá var frekar lftið eftir. Lang-
halinn er hins vegar frábær mat-
fiskur og sem slíkur kom hann mér
verulega á óvart. Fyrirfram bjóst
ég við að hann væri frekar laus í sér
en þvert á móti var hann stinnur og
minnti á ýsu eða þorsk. Bragðið
var ekki ósvipað og bragðið af ýs-
unni en þó laust við drullubragðið
sem oft er af ýsunni, segir Númi
hlæjandi en hann segir langhalann
aðallega hafa veiðst á 300 til 400
faðma dýpi en þar hafi einnig feng-
ist töluvert af lúðu.
— Við fengum f eitt skiptið 70
lúður á helminginn af venjulegri
fiskilfnu og ég er viss um að það
væri hægt að veiða þarna stórlúðu í
töluverðu magni ef notuð væri
haukalóð. Lúðukvótinn var hins
vegar tæmdur við Grænland þegar
við vorum þarna á ferðinni og því
máttum við aðeins hirða þá lúðu
sem slæddist með á fiskilínuna.
Nei, þetta er ekki eins og í Banda-
rfkjunum þar sem menn mega ekki
einu sinni hafa lúðuna f matinn um
borð og lenda í slæmum málum ef
beingarður úr lúðu finnst í skipinu.
Reyndar var upphaflega kveðið á
um að aukaafli með þorskinum
mætti ekki fara fram úr 10% en
þeim reglum var breytt þegar
menn sáu hvernig fiskiríð var, seg-
ir Númi en hann kveður menn
sammála um að aflabrögð á svæð-
inu hafi verið vel viðunandi fyrir
réttu ári síðan. Nú vanti þorskinn
hins vegar á miðin og því sé þar
ekki yfir neinu að hanga.
„Menn lifa fyrir
Iínutvöföldunina“
Er við ræddum við Núma var
Lísa María ÓF stödd fyrir austan
land og sagði Númi aflabrögðin
frekar léleg.
— Þetta er ekki alveg dautt og
smá kropp af og til.
— Hvað með utankvótateg-
undir? Hafið þið hugsað ykkur
að fara á slíkar veiðar?
— Við eigum nú nóg með
kvótabundnu tegundirnar eins
og aflabrögðin eru nú en ég
reikna með því að við förum á
lúðu—, keilu— og lönguveiðar
með vorinu. Nú er línutvöföld-
unin í þorski og ýsu hins vegar
fyrir dyrum og það er um að gera
að standa sig á þessu fjögurra
mánaða tímabili, nóvember til
febrúar. Menn lifa á þessari tvö-
földun og það væri dauft yfir
þessu ef hennar nyti ekki við,
segir Númi.
Svo sem kunnugt er hefur út-
gerð Lísu Marfu ÓF staðið í
stappi við sjávarútvegsráðuneyt-
ið vegna nýrrar reglugerðar um
meðferð afla. Samkvæmt reglu-
gerðinni þurfa vinnsluskip, sem
skráð voru eftir miðjan júní sl
að koma með allan úrgang að
landi. Númi sagði ekki séð fyrir
endann á þessu máli en hann væri
að vonast til þess að niðurstaðan
yrði sú að henda mætti verðlaus-
um úrgangi í sjóinn.
— Þetta ætti að skýrast fljót-
lega. Okkur hefur fundist fárán-
legt að hirða úrgang sem enginn
vill kaupa og ómögulegt er að
koma í verð. Það hefur enginn
svarað því hvað á að gera við slóg
og bein. Eigum við að koma með
þetta drasl að landi til þess að það
sé hægt að urða það eða henda
því í sjóinn? spurði Númi Jó-
hannsson að lokum en hann kvað
19 manns vera í áhöfn Lísu Maríu
ÓF um þessar mundir en í Græn-
landstúrnum voru skipverjar hins
vegar 21 talsins.