Dagsbrúnarblaðið - 06.01.1937, Page 1
SÁMEINIITGARSTEFHAU SML BIG-RA.
Um fjölda ára liafa miklar erjur átt
sjer stað á fundum Dagstrúnar. Þesear ..
erjur hafa átt rót sína að rekja til fjar-
lægra pólitískra sjónarmiða. Þær læafa ekki
stafað af mismunandi^skoð.unum á framltvCTid
nauðssmjamála verkalýðsins á hverjum tíma.
En þser hafa liaft spillandi áhrif á fram-
kvæmd dægurmálanna, og þær hafa 3iaft
spillandi áhrif á fjelagsstarfsemina yfir-
leitt. Þær hafa staðið í vegi fyrir hlut—
lausri og rökrjettri skýring vandamál-
anna. og þær hafa hrundið friðsömum mönn-
um frá fundunum og þar með frá skilningi
á fjelagsstarfinu og virkri þátttöku í
því.
Lengi h.efir £að verið ljóst, mörgum
mönnum í Dagshrun. að þetta ætti ekki svo
til að ganga. En þessir menn sáu s^er
enga leið færa til þess að miðla málum,
meðan mostur vítrofstopi foringja h.inna
tveggja pólitísku flokka, sem áttust við
á Dagsbrúnarfundum, Alþýðuslokksmanna
og Eommunista.
En þegar loks annar 'flokkurinn, Koxnm-
únistar, lýsir yfir þeirri skoðun, að
ha.nn telji þennan ófrið sjer og sínum
málstað óþarfan, og býðst til að ganga'
til samninga um friðsamlega úrlausn þess-
ara skaðlegu deilu,- býðst til að taka
h.öndum saman við Alþýðuflokkinn í dægur-
baráttunni fyrir h.agsmunum verkalýðsins,
án tilli'ts tilýiinna fjarlægari pólitísku
sjónarmiða,- þá var það all-mikið fagn-
aðarefni þeim mönnum, sem töldu þennan
innbyrðisófrið í fjelaginu skaðlegan.
Þaö voru því sár vonbri^ði þessum mönn-um,
þegar yfir.þá skall sú ovænta staðreynd,
að foringjar Alþýðuflokksins tóku friðar—
tilboði Éommúnista með þjösnaskap einum
og fyrirlithin^u.
Hvað áttu nú þeir menn að gera, sem
vildu efla frið í fjelaginu og samtaka
einingu alls verkalýðsins? Þeir áttu
ekki um marga kosti að velja. Þeir áttu
að eins einn kost, sem allir menn á öll-
um öldum hafa tekið, sem til friðar
vildu stilla: að veita þeim aðilanum að
malum, sem sáttfúsari var.
Þetta kom fyrst og berlega í ljós 1.
muí ^ s.1. L egar sameiningarkröfur margra
Aiþýðufloklcsmanna, - Saxnfylkingarmanna,
sem þeir síðan hafa verið kallaðir, voru
að engu hafðar af foringjum AlþýðuflokkB-
ins.
En við þetta ærðust foringjar Alþýðu-
flokksins, og snjeru nú reiði sinni sjer-
staklega að Samfylkixigarmönnum, sem þeir
stimpluðu varga í vjeum. Einkanlega
beindu þeir skeytum sínxxm að okkur Árna
Ágústssyni. Við vorum affluttir meðal
fólksins ljóst og leynt. Og þegar Al-
þýðusambandfsþingið var sett í haust, var
það eitt hið fyrsta sem gert var á þing-
inu, að forseti Alþýðuflokksins og fram-
kvæmdastjóri eambandsstjórnarinnar kynntu
mig fyrir þingheimi sem skaðræðismann í
verklýðssamtökunum. En Árni Ágústsson var
be.ittur því tuddalega ofbeldi, að hontun
var bannað að sitja sem áheyrandi á
þinginu,
Eíðan höfum við Árni verið látlaust
rægðir og níddir af vikapiltum Alþýðu-
flokksforingjunum og Alþýðublaðsrit-
stjórninni.
Þessi framkoma Al^ýðuflokksforingj-
anna gagnvart okkur Arna er þó svo lít-
ilsvert atriði, að ekki væri orð á ger-
andi, ef ekki hefði annað alvarlegra
farið eftir.
A Sambandsþinginu í haust var í fyrsta
sinn málfrelsi fulltrúa heft ýmist með
beinu ofbeldi eða lævíslegri skipulagn—
ingu, og þar með að mestu girt fyrir að
aðrir gætu komið skoðunum sínxxm á frarn-
færi, en foringjar Alþýðuflokksins og
malpípur þeirra, Þessi sama stefna var
tekin upp £ Dagsbrún á hxnn ósvífnasta