Eldhúsbókin - 10.03.1977, Side 7

Hólmfríður Árnadóttir handíðakennari
Vesti
StærSir: 38—40—42
VestiS er prjónað úr lopa (ca. 450 gr.}. Prjón-
ar 2 stk. nr. 31/2 og 2 stk. nr. 6 hæfa fyrir þann
þéttleika er gefinn er í uppskriftinni.
Munsturprjón prjónað á prj. nr. 6, 12 I. og 28
umf. mæla 10x10 sm. Standist þau hlutföll
ekki er nauðsynlegt að breyta prjónagrófleikan-
um eða lopa- eða garngrófleika þar til áður-
nefnd hlutföll nást.
Einnig má prjóna eftir uppgefnum málum
sniðanna.
Vestið er prjónað á 2 prjóna fram og til baka.
Hentugt er að prjóna litla prufu til þess að
athuga þéttleika prjónsins, hvort munstrið
þykir fallegt eða of margbrotið, því auðveldlega
má prjóna vestið með perluprjóni, garðaprjóni
eða einföldu eða tvöföldu stuðlaprjóni.
Munstur: Fitjaðar eru upp 11 I. 1. umf.: 2. I.
sI., 1 I. br., 3 I. sl„ 1 l. br., 3 I, sl„ 1 I, br,
2. umf.: 2 I. sl„ 1 I. br„ 3 sl. 1, I. br„ 3 I.
sl. 1 I. br. Endurtakið.
Framstykki: Annar helmingur. Fitjaðar eru
upp 33—35—37 I. á prj. nr. 6 og prjónað
munstur 42—44—46 sm. Þá er fellt af fyrir
hálsi í byrjun 2. hv. umf. 5 l„ 4 l„ 3 l„ 2 I.
og 2 sinnum 1 I. Prjónað er áfram þar til
stykkið frá uppfitjun mælir 52—54—56 sm
eða æskilega sídd.
Lykkjurnar sem eftir eru, 17—19—21, eru
felldar af í einni umferð.
, N13(16)
13 —•
Annað framstykki er prjónað á sama hátt en
gagnstætt.
Bakstykki: Fitjaðar eru upp 53—57—61 I. á
prj. nr. 6 og prjónað munstur 47—49—51 sm.
Þá er fellt af fyrir hálsi, fyrst 9 miðlykkjurnar
og síðan eru hlutarnir prjónaðir hvor um sig
og fellt af við hálsinn, fyrst 3 I. og síðan 2 I.
og mælir þá stykkið um 50—52—54 sm frá
uppfitjun. Lykkjurnar sem eftir eru 17—19—21
fellast af I einni umferð.
Gangið frá vestinu með því að leggja
stykkin á þykkt stykki, mæla form þeirra út
með tituprjónum, leggja raka klúta yfir og láta
gegnþorna.
Síðan er vestið saumað saman á öxlum og
hliðum og eru um 30—31—32 sm. hafðir
ósaumaðir á hliðunum fyrir handvegina.
Teknar eru upp 76—78—80 I. i hálsinn á
prjóna nr. 31/2 og prjónaðir 2 sm með stuðla-
prjóni, 1 I. sl. og 1 I. br. Teknar eru upp
76—78—80 I. á sama hátt í handvegina, prjón-
uð með stuðlaprjóni sama breidd og fellt af.
Búin eru til fjögur bönd um 22 sm á lengd
hvert þeirra. Böndin má hekla úr margþættum
lopanum stima eða flétta og festa siðan á
barma vestisins upp við hálsinn og 14 sm
þar frá.
Ingólfur Davíðsson
Jólaskraut allan veturinn
Hér sjáið þið skemmtilega skreytingu, sem ætti að athugast vand-
lega. Kerin fara prýðilega við grenið og könglana. Barrtrjáakönglar
fást venjulega í blómaverslunum og í stað grenigreina má nota furu,
23 sem ekki fellir barrið inni í stofu, og lika eini og sortulyng o.fl. sígrænt.
Svo eu það Ijósu viðarteinungarnir, lítið vel á þá, þeirra er auðvelt að
afla, úti i garði eða niður í fjöru.
Nú er mjög í tísku að nota við, ekki sist rekavið, til skrauts úti og
inni. Stórar, hnútóttar trjárætur þykja ákjósanlegt garðskraut. Greina-
flækjur, rótarfléttur, mjóar greinar og kvistir eru notuð [ skraut með
kertum, eða lika sett í jurtapott hjá blómum. Stundum eru pottarnir
látnir standa á viðarsneið eða gildum viðarbút. Greinar og kvistir eru
líka notuð sem veggskraut. Sérkennilegar greinar geta glatt hugann
ekki síður en dýrar höggmyndir. Gamlar visnar og veðraðar grein-
ar i garð, úti í kjarri eða niður í fjöru, geta verið tilvaldir skrautgrip-
ir. Listafólk málar skemmtilegar myndir á rekaviðarbúta. Ef rekaviður
er ætlaður til skrauts þarf að þurrka hann og hreinsa skafa burtu
skemmdir og fúa. Ormsmoginn viðu er oft mjög sérkennilega fagur
og sjást slíkir bútar oft sem skrautgripir, en þá þarf að sótthreinsa
þá fyrst. Fleira má nota við skreytingu, t.d. sérkennilega steina, kannski
suma með Ijósum hrúðurköllum einnig margar tegundir skelja og kuð-
unga. Hörpudiskur, hafkóngar, beitukóngar og margar fleiri tegundir
eru sannarlega vel fallna til skeytinga, jafnt sumar og vetur. Það er
jafnan furðu margt forvitnilegt að sjá ( fjörunni, hún er oft sannkölluð
náma skemmtilegra hluta,
II. Látið greinar úr garðinum lifna inni í stofu
Snemma á vorin er auðvelt að láta greinar af birki, viði, reyni, ribs,
o. fl. tegundum springa út inni ( stofu. Vandinn er ekki annar en sá
að skera greinarnar af og setja þær i vatn á hlýjum stað inni. Gott
að úða þær með vatni öðru hvoru. Líður þá ekki á löngu áður en
þær laufgast i hlýindunum. Blómskúfarnir (reklarnir) springa einnig
út á birki, ribsi, og víði. Víðireklarnir eru fallegir, oft mjúkir og hvít-
loðnir, eða gulir og jafnvel með fleiri litum. Venjuiega þarf að grisja
ribsrunnana og laga vöxt trjánna á vorin. Þá er tilvalið að nota tæki-
færið og láta greinar laufgast inni í íbúðunum. Óþarfi er að setja þær
út í glugga. Þær geta bara staðið i vatninu á borði eða á gólfinu
úti i horni.
Oft eru til sölu í blómabúðum innfluttar, afskornar greinar, sem ætl-
aðar eru til blómgunar í vatni inni i stofu. Algengastur er gullrunni
(Forsythia) og sírenur (Dísarunnar). Greinar gullrunnans verða alsett-
ar gullgulum blómum en sírenurnar bera allgilda bláleita blómskúfa.
Endingarbestar eru ungar greinar, þ.e. rétt aðeins byrjaðar að blóm-
gast, eða með blómknöppum. Hinar alblómguðu endast skemur.