Morgunblaðið - Sunnudagur - 17.04.2022, Qupperneq 15

ur hingað og hér eru komnir þrír nýir ein-
staklingar. Þetta er mikið fyrir lítinn strák,“
segir Arnar og segir þau mjög vakandi yfir því
að Ingibergur fái mikla athygli.
„Við reynum að hafa daga þar sem annað
okkar tekur „Ingibergsdag“,“ segir hann.
„Hann er mjög góður við þau en ef þau eru
öll þrjú þá er það svolítið yfirþyrmandi fyrir
hann,“ segir Hanna.
Hún nennir engum slagsmálum
Nú er liðið ár frá fæðingu Írenu, Bjarts og
Þorra. Ef litið er til baka, hvað hefur verið erf-
iðast?
„Fyrir mig hefur það verið veturinn. Arnar
fór aftur að vinna og ég hef verið mjög mikið
ein hérna heima með þau þrjú. Ég hef lítið
komist út því maður er
ekkert að skjótast með
þrjú börn og svo hefur
verið erfitt að fara út
með þau í vagni því
það hefur verið svo
mikill snjór. Ég hef því
einangrast svolítið,“
segir Hanna en Arnar
var heima fyrstu sex
mánuðina eftir fæð-
ingu þeirra.
„Ég er búin með or-
lofið mitt en er nú
heimavinnandi en fer í
ágúst að vinna í Heiða-
skóla sem kennari og
þau fara til dagmömmu,“ segir hún.
Hvernig persónuleikar eru þau?
Foreldrarnir lýsa börnunum saman.
„Bjartur er frekastur; hann er rosalega
ákveðinn. Írena er mjög róleg og getur dundað
sér endalaust. Hún nennir engum slagsmálum
eins og bræður hennar. Hún borðar allt og
elskar að borða! Þorri er mest fyrir kúr og
kossa, en er mest krefjandi. Hann er erfið-
astur á næturnar og erfiðastur að borða. Hann
er samt duglegastur af þeim og sá eini sem er
farinn að labba,“ segja þau.
„Þau hafa verið frísk nema í svona þrjá mán-
uði, en Ingibergur fékk allar flensur sem hægt
var á leikskólanum og bar þær heim. Það voru
svona þrír mánuðir þar sem alltaf var einhver
veikur en þau fengu flensu eftir flensu. Við
enduðum með þau öll þrjú uppi á spítala í fjóra
daga því líkamar þeirra voru svo þreyttir en
þessir vírusar lögðust á öndunarfærin,“ segir
Arnar.
Bleiumagnið er mikið
Arnar er HCC-sérfræðingur hjá Isavia og
vinnur nú á löngum vöktum, bæði dag- og
næturvöktum, en hann á þá frí í fimm daga í
röð á milli. Hanna segir mjög þægilegt að
hafa Arnar heima þá virka daga sem hann er í
vaktafríi.
„Ég vinn í stjórnstöð Isavia og sé um allt
vaktakerfið og er yfirmaður yfir farþegaþjón-
ustunni. Þetta er mjög fjölbreytt og skemmti-
legt starf,“ segir Arnar og segist oft þurfa að
vakna um fjögur á nóttunni til að fara í vinn-
una og finnst það ekkert mál.
„Ég var sjómaður í tíu ár og þá vann ég sex
tíma og svaf í sex tíma allan sólarhringinn,“
segir Arnar.
Spurð um týpískan dag svarar Hanna:
„Við vöknum um sexleytið, ég og þríbur-
arnir, og Ingibergur skríður fram úr um sjö og
þá er ég yfirleitt búin að skipta á bleium og
gefa pela. Au-pair-stúlkan vaknar um sjö og ég
kem Ingibergi á leikskólann og hún gefur hin-
um að borða á meðan. Núna taka þau bara
einn lúr á dag þannig að við erum eitthvað að
dúlla okkur, förum út eða erum inni að leika til
hádegis. Þau borða svo hádegismat og fara svo
út að sofa í vagni um tólf,“ segir hún og segir
eftirmiðdaginn fara í leik, að sækja á leikskóla
og undirbúa svo kvöldmat.
„Svo er það bað og peli og öll kvöldrútínan,“
segir hún og segir þau setja þríburana í rúmið
jafnvel fyrir sjö á kvöldin.
„Við gerum það viljandi svo eldri strákurinn
fái smá tíma einn með
okkur en hann sofnar
ekki fyrr en átta, hálf-
níu,“ segir Arnar.
Þannig að það er
allt dottið í dúnalogn
um átta og þið getið
farið að spjalla sam-
an?
„Já, eða varla. Við
höfum ekki orku í
það,“ segir Hanna og
þau hlæja bæði.
Hvað farið þið með
margar bleiur á dag?
„Allt frá sautján og
upp úr. Um daginn
var ég búin að skipta á átján kúkableium fyrir
hádegi,“ segir hún og þau hlæja bæði.
„Bleiumagnið var það mikið að við þurftum
að panta aukaruslatunnur, bæði svarta og
græna,“ segir Arnar.
Ég fékk loksins að sofa
Írena, Bjartur og Þorri vaxa og dafna vel. Það
fer að líða að því að öll verði farin að hlaupa um
húsið, sem skapar nýjar áskoranir fyrir for-
eldrana. Þau kvíða ekki framtíðinni.
„Ég myndi ekki vilja hafa þetta neitt öðru-
vísi. Þetta tekur mikið á mann en gefur tvö-
falt til baka. Þegar við erum fimmtug erum
við búin með uppeldið og getum farið að vera
á Flórída tvo mánuði á ári að leika okkur,“
segir Arnar og Hanna er ánægð með það
plan.
„Við tókum bara fjögur börn á 21 mánuði.
Þau verða ekki fleiri. Það er miklu meira en
komið gott,“ segir Hanna og brosir.
Nýlega fengu foreldrarnir kærkomið frí og
skelltu sér í helgarfrí til London. Foreldrar
Hönnu tóku að sér börnin á meðan. Spurð
hvort helgin hafi ekki verið dásamleg svarar
Hanna:
„Ég fékk loksins að sofa,“ segir hún og hlær
dátt.
Þau segjast stundum láta sig dagdreyma um
framtíðina þegar krakkarnir verða eldri og
meira sjálfbjarga en yfirleitt hafi þau nóg að
gera að láta hverjum degi nægja sína þján-
ingu.
Eru þið einhvern tímann alveg að bugast?
„Já, það koma svoleiðis augnablik. Sérstak-
lega núna síðustu tvo mánuði þegar veturinn
var svona þungur en nú er að birta til og það
léttir yfir manni og öllum.“
Hanna Björk og Arnar eru hér
með börnin fjögur sem þau eign-
uðust á 21 mánuði. Hanna er
með Þorra og Bjart; Arnar með
Írenu og Ingiberg.
Það voru viðbrigði fyrir Ingiberg litla
að eignast þrjú systkini á einu bretti.
Parið er hér með
stóra bróður og
sónarmyndir sem
sýna að von sé á
þremur börnum.
Arnar kátur með
börnin fjögur í
göngutúr.
Morgunblaðið/Ásdís
’
Bjartur er frekastur; hann er
rosalega ákveðinn. Írena er
mjög róleg og getur dundað sér
endalaust. Hún nennir engum
slagsmálum eins og bræður
hennar. Hún borðar allt og elskar
að borða! Þorri er mest fyrir kúr
og kossa, en er mest krefjandi.
Hann er erfiðastur á næturnar
og erfiðastur að borða. Hann er
samt duglegastur af þeim og sá
eini sem er farinn að labba.“
17.4. 2022 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 15