Austurglugginn - 29.08.2014, Side 12

Árný og Gísli í móttökunni á Hótel Tanga. Mynd: GG
Föstudagur 22. ágúst AUSTUR · GLUGGINN
Er nýkominn úr borginni þar sem
fjölskyldan tók þátt í bæjarhá-
tíð Reykjavíkur, Menningarnótt.
Reyndar var nú eitt aðalmark-
mið ferðarinnar að hlaupa. Já ég
veit, það er kannski dálítið galið
að keyra þvert yfir landið til þess
eins að hlaupa einhvern hring við
sundin blá. En miðað við allan þann
fjölda sem tekur orðið þátt í þessu
árlega hlaupi og öðrum skipulögð-
um hlaupum hringinn í kringum
landið, þá er maður sennilega ekki
einn um það að vera pínu galinn.
Það er víst þannig að ótrúlegasta
fólk er farið að stunda þessa íþrótt
reglulega, og er það vel.
Enda er hreyfing okkur öllum
nauðsynleg og langhlaup dæmi um
einfalda aðferð til þess að hreyfa
sig, og hentar mörgum hverjum.
Maður þekkir það vel, að það er
mjög auðvelt er að detta í það fyrir-
komulag að sitja á sínum rassi svo
til allan daginn árið um kring. Já, og
verða svo jafnvel voða hissa í næstu
smalamennsku að þolið virðist eitt-
hvað fara minnkandi með árunum.
Það var því sem sagt tekin með-
vituð ákvörðun fyrir um 2-3 árum
síðan að gera eitthvað í málinu.
Undir niðri taldi maður sig vita að
þetta ætti nú ekki að vera flókið.
Bara reima á sig skó og leggja af
stað. Maður gat nú yfirleitt hlaupið
„endalaust“ hér áður fyrr, eða hvað.
En það átti eftir að koma á daginn,
að það er merkilegt hvað púkinn á
hinni öxlinni nær oft að sannfæra
mann. Þetta er nú ekki alveg rétti
dagurinn Páll, - morgundagurinn
er miklu betri, já eða bara næsta
vika! En sem betur fer hefur bölv-
aður púkinn sá ekki alveg haft yfir-
höndina og því annar hálfhringurinn
að baki í Reykjavík, - og sá þriðji
framundan að ári og svo vonandi
fleiri til á næstu árum.
Það að koma sér af stað og hreyfa
sig aðeins er ekki stórt afrek, heldur
má kannski segja það sé það minnsta
sem maður getur gert fyrir sjálfan
sig og þá sem manni nærri standa.
Góð heilsa er nefnilega ekki alveg
sjálfgefin.
En talandi um afrek, og þá afrek
sem tengist einmitt hlaupi. Á dög-
unum lauk góður Austfirðingur,
Stöðfirðingurinn og Héraðsbúinn
Dandý þríþrautinni Ironman í Sví-
þjóð. Að ljúka þessari erfiðu þrí-
þraut, og það stuttu eftir veikindi
gerir engin nema kjarnorkukona.
Sannarlega flott fyrirmynd fyrir
okkur öll. Sannkölluð járnkona.
Verum fyrirmynd. Hreyfum okkur.
Á hlaupum
Páll Baldursson
Lokaorð
vikunnar
Hjónin Gísli Arnar Gíslason og
Árný Birna Vatnsdal tóku í byrjun
sumars við rekstri Hótel Tanga á
Vopnafirði. Þau hafa undanfarin
tvö ár rekið sjoppuna á staðnum,
Ollasjoppu, og segja það fara vel
saman.
„Við sóttumst eftir að hnýta þetta
við og sjáum ekki eftir því. Þetta er
búið að vera virkilega skemmtilegt,“
segir Gísli. Hótelið var auglýst til sölu
í vetur og gerðu Gísli og Árný til-
boð í það. Því var ekki tekið fremur
en öðrum og var því farin sú leið að
leigja þeim hótelið með möguleika
á kaupum eftir 18 mánuði. Þau hafa
síðan tekið bygginguna í gegn, málað
að innan sem utan, lappað upp á her-
bergin og bætt við tækjum í eldhúsið.
Sautján herbergi eru á hótelinu og
hægt að taka á móti 33 gestum. Það
var upphaflega byggt sem verbúð um
miðjan sjöunda áratuginn. Þau segja
sumarið hafa gengið vel þrátt fyrir
að seint hafi verið farið af stað með
markaðssetningu hótelsins. „Það var
sáralítið bókað í júlí þegar ég opnaði
bókunarkerfið en það leið ekki langur
tími þar til allt var orðið fullt,“ segir
Árný. Eitt af þeirra fyrstu verkum
var að skrá hótelið á bókunarvefinn
Booking.com og í gegnum hann
berast margar pantanir. Þau binda
vonir við að hann skili enn meiru
fyrir næsta sumar enda bóki margir
ferðalangar sig strax á haustin.
Ferðamenn vilja fara Hellisheiðina
Þau segja júlímánuð hafa verið
„ævintýralegan“ í ferðamennskunni
á Vopnafirði enda veðrið frábært.
„Við fréttum af fólki sem var hér
í 7-8 daga án þess að hafa neina
tengingu við staðinn og naut góða
veðursins.“ Stóra málið er samt að fá
ferðamenn til að staldra lengur við
á Vopnafirði. „Ferðamennirnir sjá
allt aðra fleti en við. Einn sem kom
hingað langaði mest að fara niður
á bryggju og veiða. Það er hægt að
veiða ýsu alveg uppi við bryggjuna.“
Mótorhjólahópar hafa verið áber-
andi gestir hjá þeim í sumar og þeir
njóta þess sérstaklega að keyra yfir
Hellisheiði. „Við gerðum okkur ekki
grein fyrir því fyrr en við byrjuðum
með sjoppuna að ferðamenn vilja
fara Hellisheiðina. Ef maður keyrir
hana í góðu veðri eru ferðamennirnir
búnir að leggja úti í kanti hvar sem
það er hægt til að njóta útsýnisins.
Við fengum til okkar 72 ára gamla
ástralska konu sem var í mótorhjóla-
ferð og fór Hellisheiðina þegar nýbúið
var að ryðja hana og snjór á báðar
hendur. Hluta ferðarinnar var hún
farþegi og þegar hún kom hingað lá
henni mest á að komast á Facebook
til að setja inn myndirnar. Þetta var
toppurinn á ferðinni hjá henni.
Annar hópur kemur á hverju ári
en leiðsögumaðurinn var brjálaður
þegar hann kom hingað. Við vissum
ekki hvers vegna en komumst að því
að það var af því Hellisheiðin var
ófær en hún átti að vera toppurinn
á hringnum.“
Gott að geta opnað sjoppuna
Það er sammerkt með hótelrekstr-
inum og sjoppunni að vertíðin er á
sumrin og þá er stundum lítið sofið.
„Sumarmánuðirnir fleyta okkur yfir
veturinn,“ útskýrir Gísli. Þau segja
reksturinn fara vel saman og eru þakk-
lát góðu starfsfólki og börnum sínum
tveimur sem aðstoða við reksturinn.
„Við höfum verið með sama starfs-
fólk í sjoppunni frá byrjun,“ segja þau
og minnast á mismunandi viðhorf
sem unglingar og fullorðnir mæta í
afgreiðslustörfum. „Við erum stundum
á bakvið og heyrum það sem sagt er
við krakkana en svo breytist hljóðið
þegar við komum fram.“
Það kemur sér líka stundum vel að
geta bjargað ferðamönnum. „Ef fólk
kemur seint og fer snemma þá getum
við opnað sjoppuna. Við getum reddað
fólki og það er afar þakklátt fyrir það.“
Og ferðamönnunum finnst stundum
sérstakt að sjá Gísla og Árnýju á
mörgum stöðum. „Fólkið er stundum
hissa á að sjá okkur í sjoppunni um
hádegið þegar það hefur kvatt okkur
eftir morgunmatinn úti á hóteli.“
GG
Vopnafjörður
Gestirnir verða stundum hissa á að hitta okkur
í sjoppunni eftir að hafa kvatt okkur á hótelinu