Barnadagsblaðið - 18.04.1946, Síða 5

BARNADAGSBLAÐIÐ
3
Frú AUÐUR AUÐUNS, bæjarfulltrúi: ÁRNI SIGURÐSSON, fríkirkjuprestur:
Barnið og Sumargjöfin
Það er ekki svo ýkja langt síðan nöfn eins og vöggustofa,
leikskóli og dagheimili barna voru með öllu ókunn almenn-
ingihér í bæ. Þá gátu börnin hér leikið sér nokkurnveginn
óhult utan húss, án þess mæðurnar þyrftu að óttast um líf
þeirra og limi eða þau óheillaáhrif, sem gatan getur haft á
ómótaða barnssálina.
En síðan þetta var hefur Reykjavík tekið miklum stakka-
skiptum. Hinum öra vexti og stórstígum framförum bæjar-
ins fylgir það, að mörg vandamál skapast, ekki sízt í sam-
bandi við uppeldi barnanna.
Barnavinafélagið Sumargjöf hefur nú lengi unnið gagn-
merkilegt starf í þágu yngstu kynslóðarinnar hér í bænum.
Fyrir forgöngu þessa félags höfum við eignast vistheimili,
dagheimili og leikskóla fyrir yngstu börnin, en þessar stofn-
anir teljast nú ómissandi, og þær sem fyrir eru fullnægja
ekki eftirspurninni.
Heimili Sumargjafarinnar hafa aflað sér ákaflega mikilla
vinsælda, og liggja að því ýmsaf orskir. Hjálparstúlkur á
heimilum eru orðnar mjög dýrar og vandfengnar, ekki síst
á heimili þar sem börn eru. Hinn öri vöxtur bæjarins og
stóraukin umferð hafa orðið þess valdandi, að gatan er nú
orðin barninu hættulegur vettvangur bæði andlega og líkam-
lega, en barnaleikvellir koma ekki yngstu börnunum að full-
um notum, nema þau séu í fylgd með stálpuðum börnum eða
fullorðnum. Eitt er það, sem hefur stórlega aukið þörfina
fyrir dagheimili og slíkar stofnanir, en það er, hve margar
mæður, og þá aðallega einstæðar mæður, stunda nú atvinnu
utan heimilis. Þetta hefur færst mikið í vöxt á stríðsárun-
um með auknum atvinnumöguleikum, en áður áttu þessar
konur varla annars úrkosta en að fara í vist með börn sín.
Það hefur stundum bólað á þeirri skoðun, að dagheimilum
og slíkum stofnunum væri samfara sú hætta, að þær slitu
börnin úr tengslum við heimilið. Það er að vísu satt, að engu
barni væri hollt að alast algerlega upp í slíkri stofnun, enda
neyðarúrræði, sem leitast er við að komast hjá. í sinni réttu
mynd eiga þessar stofnanir barnanna að haldast í hendur
við heimilin eins og liður í uppeldi barnsins líkt og skólarnir
gera.
Ég er ein í hópi þeirra mæðra sem eiga börn í leikskóla
hjá Sumargjöfinni, og tel mér það mikið happ. Þegar litli
hnokkinn skokkar af stað í leikskólann verður fyrsta hugs-
un móðurinnar Iíklega oft á þá leið, að mikill sé nú sá bless-
aður friður og * kyrrð í húsinu, og að nú megi maður vera
áhyggjulaus um öryggi litla angans næstu klukkustundirnar,
sem megi verja óskiptum til ýmissa aðkallandi starfa. Hitt
hugleiðum við líklega sjaldnar, hve drjúgan þátt leikskólinn
á í uppeldi og mótun barnsins, að í skólanum fær athafna-
hvöt þess eðlilega útrás í heppilegra umhverfi en flest heim-
ili geta skapað, að þar lærir barnið frumreglur góðrar um-
gengni við önnur börn auk þroskandi leikja og margs ann-
ars, allt undir umsjá og handleiðslu fólks, sem hefur hlotið
sérmenntun til þessa vandasama starfs.
Það er áreiðanlega innileg ósk allra bæjarbúa, og þá ekki
síst mæðranna, að starfsemi Sumargjafarinnar megi í fram-
tíðinni eflast og vaxa til blessunar fyrir sem flesta litla
Reykvíkinga.
Auður Auðuns.
VORIÐ BLESSAR I BÆINN
„Kæra vor, þú blessar enn í bæinn,
börnin taka kát í þína hönd.“
(Þ. Erl.)
Enn hve Þorsteinn skáld Erlingsson hefir skilið það rétt
að vorið og börnin — það tvennt — á saman. Vorið flytur
börnunum fagnaðartíðindi, með fegurð sinni og hlýju, með
blómailm og fuglasöng — ef börnin læra og kunna að meta
þessi gæði, meta þau meir en göturyk og götulíf.
Vorið er hinn inndæli tími gróandans. Þá losnar líf náttúr-
' unnar úr læðingi. Gróðurmagnað lífsaflið sprengir fræin í
moldinni, fyrstu blöðin teygja sig upp í sólskinið, og jurtin
tekur að vaxa. Jörðin, sem var grábleik, verður fagurgræn.
Trén, sem voru eins og dökkir angar og fauskar að sjá, klæð-
ast dásamlegu laufskrúði.
Og ef þú kemur upp í sveit, færðu meira að sjá. Fuglar
byggja hreiður sín. Fénaður dreifir sér um græna haga.
Litlu lömbin koma og taka að trítla á efitr mæðrum sínum.
Kýrnar eru leystar út og kunna sér ekki læti fyrst í stað.
Frelsið, ljósið og ferska loftið er allt svo dásamlegt eftir
innibyrgt svækjuloftið í fjósinu. Og mennirnir, þeir allir,
sem enn eru náttúrunnar börn, finna mun á sér. Skapið
verður léttara, lundin ljúfari, vonirnar bjartari.
Já, þegar vorið er komið og grundirnar fara að gróa, þá
langar fullorðnu sveitabörnin í bæjunum að bregða sér eitt-
hvað þangað, sem náttúran brosir við þeim hrein og frjáls,
til fjalla eða dala í fagurri sveit. Og ungu börnin í bænum,
sem þekkja gæði og gleði sveitalífsins, fara að hlakka til
þeirrar stundar, er pabbi þeirra og mamma lofa þeim að
fara í sveitina til vinanna og kunningjanna, sem vilja lofa
þeim að vera hjá sér. Og þá er nú gaman að vera svo röskur
drengur og svo dugleg stúlka, að geta hjálpað eitthvað til,
sótt hesta, rekið kýr, hlaupið kring um kindur, og snúið
heyi og rakað, þegar sláttur kemur. Það er margt að
starfa í sveitinni, en allt of fáar hendurnar til að vinna verk-
in. Og sumardvöl á góðu sveitaheimili er gagnlegur skóli. Þá
stundina eru freistingar götunnar langt í burtu. Þar er tæki-
færi til að vinna verk, sem koma að gagni, en eru jafnframt
hreinasta skemmtun. Og þar fæst sýnikennsla í mörgu því,
sem skólarnir kenna aðallega með bókum, einkum þó í því að
þekkja grös og blóm, og kynnast lífi dýra og fugla. Já, það
er margt, sem vorið gefur fyrirheit um, þegar það blessar
í bæinn og óskar gleðilegs sumars.
Ég vildi nú með þessum fáu orðum taka undir rödd vors-
ins og óska þess, að börnin taki glöð í þess gjöfulu hönd, og
njóti sem bezt allrar gleði þess og unaðar.
Gleðilegt sumar! Á. S.
„Sólskin 1946“.
Sumargjöfin sendir nú börnunum í Reykjavík „Sólskin" í seytjánda
sinni. I því eru kvæði og sögur, allt frumsamið. Tveir kunnir rit-
höfundar, Loftur Guðmundsson og Sigurður Helgason hafa samið
meginefni „Sólskins" í þetta sinn. Loftur hefir einnig teiknað forsíðu-
myndina á kápunni og allar aðrar myndir bókarinnar. Hann sér einnig
um útgáfu bókarinnar fyrir stjórn Sumargjafar.
„Sólskin" er bezta bók, sem börn geta fengið í sumargjöf.
Jónas Jósteinsson, yfirkennari, mun eins og að undanförnu sjá um
sölu bókarinnar. Verðið er kr. 5.00, eins og í fyrra, en bókin er 16
síðum lengri.