Ferðir - 01.04.1942, Blaðsíða 5

Ferðir]
3. blaðsíða
völurnar troðast undir og kremjast svo hljóðin heyrast
upp úr ánni. Stundum ryðst áin fram um hyldýpisgljúfur
og stynur af átökunum, eða hún kastar mæðinni á sléttum
eyrunum.
Mynd 1. Foto E. Si^ur^eirsson.
Vtsyni til Kerlingar frá Bungu.
Með haustinu rennur fyrst af henni móðurinn og þá
færist ekki aðeins friður yfir ána heldur allan dalinn og
bergþursana, sem gæta hans. Þá er óendanlegur, voldugur
friður yfir allri hinni mjallhvítu- fjallatign. Tindarnir
renna saman við himininn og dalurinn verður takmarka-
laus og línur dalsins verða að einni mýkt og hreinleika.
Af efstu tindunum sér út yfir mjallahvíta eilífð, aðeins
í norðrinu slær sjórinn sínum æfintýrabláma á loft upp.
Það sem mest gagntekur mann er friðurinn í náttúr-
unni. Hann grípur manninn svo föstum tökum, að hann
þorir naumast að tala. Hann hlustar. Og þá heyrir hann
háa, hreina tóna, sem gera loftið lifandi inni á milli fann-
hvítra fjallanna. Hvar hefir hann heyrt þessa hljóma áð-
ur? Eru það ekki einmitt gömul norræn alþýðulög, sem