Morgunblaðið - 26.11.1995, Page 37

Morgunblaðið - 26.11.1995, Page 37
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 26. NÓVEMBER 1995 37 i I . i I \ I ( I i I i I i I I gagnvart hinum æðri máttarvöld- um. Fráfall Lillyjar Svövu var ótímabært og hennar verður sárt saknað. Ef ég ætti að lýsa Lilly í nokkrum orðum koma í huga mér glaðværð og bjartsýni, umhyggjusemi og hlýja. Fyrstu minningar mínar af henni eru nátengdar dætrum henn- ar og þá sérstaklega Brynju og Svövu, en við erum- á svipuðu reki og hefur alltaf verið góð vinátta á milli okkar. Því má að miklu leyti þakka hversu sterk tengsl eru á milli systranna Snævarr. Þegar ég hugsa til baka er margt sem kemur mér í huga. Minningar frá Kapló og svo síðar í Granaskjólinu, þar sem ég bjó sumarið 1981 á meðan við ijölskyldan bjuggum enn í Bandaríkjunum. En fyrir utan sam- skipti mín 'við Lilly innan fjölskyld- unnar þá vann ég hjá henni á Póst- gíróstofunni á sumrin alla mína menntaskóla- og háskólagöngu og var það mér mikils virði. Ég veit að Lilly bar sterkar taugar til systra sinna og fjölskyldna þeirra og lét sig varða um hag okkar systrabarna sinna. Það sýndi hún í verki. Hún frænka mín var mikil stemmninga- manneskja og hafði yndi af því að bjóða heim og þótti gaman að gera sér dagamun þó tilefnið væri -ekki endilega merkilegt. Ég minnist þess að fyrir nokkrum árum héldu Lilly og Sverrir boð í tilefni af fermingar- afmæli sínu. Þetta þótti mér stór- kostleg hugmynd. Tilefnið var ekki það sem skipti máli, heldur að hafa fjölskyldur og vini í kringum sig. Éitt af því sem var einkennandi fyrir Lilly, sem hún ásamt systrum sínum hefur smitað okkur yngri kynslóðina af, er að gleðjast yfir að hittast, hvort sem það er í stúd- entaveislum, á þorrablótum og í garðboðum á 17. júní í Granaskjól- inu, að ógleymdri KR-hátíðinni sem hún bytjaði að halda í fyrrasumar. Lífsgleðin og bjartsýnin skein alltaf í gegn hjá henni frænku minni og hafði áhrif á alla sem henni kynnt- ust. Þannig mun ég muna hana. Við Þórður og Assa Borg vottum Sverri og stelpunum, barnabörnun- um og tengdasyni innilegustu sam- úð. Missirinn er mikill en minning- arnar lifa áfram í huga okkar. Helga. Fjarri Fróni bárust mér þær fréttir að Lilly Svava frænka mín væri látin. Andstæðar tilfinningar fylltu hugann, annars vegar harmur og söknuður og hins vegar léttir yfir að farinn líkami hefði fengið hvíld. Fjarlægðin gerði tómið svo óendanlegt. Jafnt og þétt kvistar dauðinn niður trén í skógi lífsins og hér féll stofn, sem vænst var að standa mætti og njóta sín miklu lengur. Við þessi vegaskil streyma fram minningar liðinna áratuga og jafn- framt þakklæti til forsjónarinnar fyrir að hafa átt hana að. Bernsku- minningar mínar eru um myndir af fallegu, broshýru frænkunni sem átti heima syðra og sendi um hver jól pakka sem innihéldu gersemar og í framhaldi af því um það, er fundum okkar bar fyrst saman hér í Reykjavík fyrir tæpum 50 árum. Hún var þá álfaprinsessan á Laufásveginum, síkát, síkvik og verkaði eins og segull á leikfélagana í hverfinu og eflaust hefur það ekki spillt fyrir að eiga heima í þessu dulúðuga og glæsilega húsi, Galta- felli, sem alltaf stóð opið öllum skar- anum. Dvöl mín þá á Galtafelli, í sumarbústaðnum Stiklastöðum við Þingvallavatn og ferðir í Nýja bíó að vild, voru í huga sveitastúlkunn- ar óraunhæfur veruleiki. Veröldin breyttist. Áður þekktar stærðir voru ekki lengur viðmiðun, ný vídd hafði opnast. Á Galtafelli bjuggu þá tvær fjöl- skyldur, foreldrar Lillyjar Svövu, þau Árni Snævarr verkfræðingur og Laufey Bjarnadóttir, svo og for- eldrar hennar þau Sesselja Guð- mundsdóttir og Bjarni Jónsson, kenndur við Nýja Bíó. Galtafells- heimilið var annálað fyrir glæsi- mennsku, húsráðendur beggja hæða miklir listunnendur, málverk meistaranna prýddu þar veggi og listaverk bróðurins, Einars Jónsson- ar, skipuðu öndvegi. Húsbúnaður var að miklu leyti valinn erlendis og féll að þeim ramma, sem hér hefur verið lýst. í þessu umhverfi ólst Lilly Svava' upp við mikið ástríki og allsnægtir. Hún bar nöfn móðursystra sinna tveggja, sem dóu á sama ári í blóma lífsins. Engum blandaðist hugur um að hún var yndi og eftirlæti fjöl- skyldunnar allrar, sem auk þess hefur trúlega að nokkru fundið í nöfnum hennar sefa við þeirri sorg sem hún hafði þurft að bera. Lilly Svava var elst fjögurra dætra þeirra Bíbíar og Árna og frá fyrstu tíð var mikill samgangur milli heimil- anna — stundum eins og eitt heim- ili — og því bjó hún að mótandi áhrifum stórfjölskyldunnar. Á æskuárum mínum naut ég þeirra forréttinda að vera heima- gangur á báðum búum. Þar var mikill gestagangur og veislur mikl- um, mun meiri en almennt gerðist, og voru húsráðendur hrókar alls Lokað Skrifstofa okkar verður lokuð mánudaginn 27/11 frá kl. 13 til 15 vegna jarðarfarar LILLÝJAR SVÖVU SNÆVARR. Lögmenn, Skólavörðustíg 12. Lokað Vegna jarðarfarar LILLYJAR SVÖVU SNÆVARR verður skrifstofa okkar lokuð frá hádegi á morg- un, mánudaginn 27. nóvember. Endurskoðunarstofan, Skólavörðustíg 12. Lokað Stofan verður lokuð mánudaginn 27. nóvember milli kl. 13 og 15 vegna útfarar LILLYJAR SVÖVU SNÆVARR. Lögmannsstofa Jóns Steinars Gunnlaugssonar, hrl., ehf., Skólavörðustíg 6b, Reykjavík. MINIMIIMGAR fagnaðar og veitulir gestgjafar. Það merlar á margar minningar frá þessum árum. Á milli okkar Lillyjar var nokk- urra ára aldursmunur og því lágu leiðir okkar ekki samsíða á tíma- bili. En frá þeim tíma, að Sverrir kom inn í hennar líf og þau eignuð- ust fyrsta sólargeilsann sinn, hana Unni, þá urðum við jafnöldrur og meira en það, því vinátta hennar og trygglyndi hefur verið í þeim mæli að seint verður þakkað. Við hittumst oft, við heyrðumst oft og síðar fóru báðar að vinna utan heimilis. Með tilkomu þess varð minni tími til tengsla, hveiju við undum illa. Til að ráða bót á þessu ákváðum við fyrir margt löngu að bjóða þessari tímaleysisþróun sam- tímans birginn og höfum um ára- raðir hitst annað slagið í hádeginu á einhveijum veitingastað og kallað það litlu „lönsana“ okkar. Þær stundir voru hveiju sinni tilhlökkun- arefni og þær stundir voru nýttar til hins ýtrasta. Margt vár rætt og mikið hlegið, hún Lilly hló svo smit- andi. Hún var fundvís á broslegu hliðar lífsins, en undir bjó heilbrigt lífsviðhorf, skapfesta og seigla. Lífsgæðakapphlaup og lífsgræðgi voru henni fjarri og ládeyðu og lognmollu var ekki að finna í henn- ar persónuleika. Henni varð tíðrætt um að lifa lífinu hratt og hún lifði lífinu hratt. „Við getum verið dáuð- ar þá“, sagði hún stundum, hló og pírði augun. Og nú höfum við ræki- lega verið á það minnt, að ekki dugir alltaf að hugsa seinna. Það á enginn morgundaginn vísan. Þau Lilly og eiginmaður hennar, Sverrir Ingólfsson viðskiptafræð- ingur og löggiltur endurskoðandi, voru samhent í því að rækta sinn vinagarð og taka á móti gestum. Oft var margt manna hjá þeim. Þá sem endranær mátti skynja áhrif uppvaxtarins — hún Lilly var svo galtfellsk. En þau hjón kunnu ekki síður að meta gott og rólegt fjöl- skyldu- og heimilislíf. Hún hafði yndi af garðinum sínum og oft var sagt frá góðum stundum, sem tengdust heita pottinum er þar hafði verið komið fyrir. Lilly Svava fékk heilablæðingu í júlíbyijun og komst aldrei til með- vitundar. Það hefur verið mikil þol- raun Sverri og dætrum þeirra, Unni, Brynju og Svövu, svo og öðr- um hennar nánustu, að standa við sjúkrabeð hennar allan þennan tíma. Þau hafa öll sýnt fádæma stillingu og gert sér grein fyrir að einungis á einn veg gat farið. Megi allar þær björtu minningar, sem þau eiga um hana og sú lífsgleði sem henni var gefin verða þeim styrkur I sárri sorg. Vegir skiljast nú um stund. Ég kveð þig frænka í þeirri vissu, að við munum hittast á landi hinnar eilífu æsku, þar s'em sá þráður, sem nú hefur verið slitinn, verður aftur upp tekinn. Birna Stefánsdóttir. Fáein kveðjuorð frá æskuvinkonu Það er nóvember, ferðamánuður okkar vinstúlknanna Lilly Svövu, Arndísar, Önnu Lár., Maríu og und- irritaðrar. Á seinni árum höfum við farið saman í helgarferðir til nokk- urra stórborga í Evrópu, farið á söfn og á vertshús og notið náinna samvista hver við aðra. Margar slík- ar ferðir voru fyrirhugaðar og var búið að ákveða að fara árlega af bæ. Okkur leið svo vel saman, það var alltaf gaman og lífið var dásam- legt, og okkur fannst við verða að nota allar þær stundir, sem okkur væru gefnar. Engin okkar var já- kvæðari, léttari í lund og jafnlynd- ari en Lilly Svava, og henni var alltaf alveg sama, hvert við færum, bara ef við færum eitthvað saman. Og nú er hún farin ein í þessa nóv- emberferð, sem ekki var fyrirhug- uð. Ferð okkar Lilly Svövu í gegnum lífið varði í 50 ár. Við hittumst fyrst í Grænuborg, barnaskóla ísaks Jónssonar, við Miklatorg, þá 5 ára gamlar. Okkur varð strax vel til vina og bundumst á þessum unga aldri sterkum vináttuböndum, þótt ólíkar værum, hún svo fínleg og prúð, ég stór og fyrirferðarmikil. Við gengum ekki í sömu skóla eftir að dvölinni í Isaksskóla lauk, en vorum alltaf í nánu sambandi, not- uðum flest tækifæri til að vera sam- an og njóta tilveru æsku- og ung- lingsáranna og á vináttu okkar bar aldrei skugga. Vinkvennahópurinn var stór, sem dreifðist víða um lönd og í Bandaríkjunum hafa búið um árabil Anna Lár., Svava Þóris, Lára Bernhöft og Rangý Hjaltested. Heimili foreldra hennar stóð öllum vinum opið og hvatti það enn frek- ar til vinafunda. Ég lauk mínum námsferli í MR, en hún fór austur í sveitir og tók stúdentspróf frá Menntaskólanum á Laugarvatni. Þar kynntist Lilly Svava sínum Sverri. Brúðkaup þeirra var haldið á heimili fjölskyldu hennar í Galta- felli við Laufásveg árið 1960 og síðan hafa þau gengið sama lífsveg- inn. Marga stundina hefur hópurinn notið gestrisni og átt glaðar stund- ir á heimili þeirra í gegnum árin. Þau eignuðust þijár dætur, Unni, Laufeyju Brynju og Guðlaugu Svövu, sem allar bera aðalsmerki foreldra sinna, góðar gáfur, elsku- semi og glaðværð. Eftir að Lilly Svava veiktist svo skyndilega og vægðarlaust í byijun júlí í sumar hefur skuggi hvílt yfir vinahópnum og samverustundir verið gleðisnauðar. Hennar ljúfu SJÁ NÆSTU SÍÐU Núern þið s/ca Gleymii jólauna AGUSTU OG HRAFNS

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.