Lögberg - 05.11.1914, Page 5

Lögberg - 05.11.1914, Page 5
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 5. NÓVEMBER 1914. 5 Frakkar hafa náö vigstöíSvum okkar vitS Souain. 1 dag var dá- lítiö hlé á skothrítSinni, en klukkan «ex byrjatSi hún aftur og stótS langt fram á nótt. Við lifiun hræðilegu liörmungalífi og bráðum verður sjálfsagt hver maður veikur. Kúluregn. Nálægt kl. ii (23. sept.) gerðu Frakkar hræðilegt áhlaup; kúlun- um rigndi yfir okkur svo að við urðum að draga okkur sem lengst inn í grafimar og gátum ekki hreyft okkur þaðan, hvað sem í boði hefði verið. Við emm allir þvi nær dauðir úr hungri. í dag (30. sept.) hafa Frakkar sópað í burtu helmingnum af flokki vomm; skotin dynja svo ört að við höfum engan tíma til að skjóta. Við erum enn í skotgröf- unum og það eru tveir dagar sið- an við fengum síðasta málsverðinn, hrísgrjón og kaffi; kaffið var bú sinnum. Gömul og gráhærð kona sem átti mörg barnabörn, skrökv- aði 7 sinnum í þau átta skifti sem við hana var talað, en nýgiftri, ungri konu missagðist 15 sinnum og hafði blaðamaðurinn þó ekki tal af henni nema ellefu sinnum. Ungfrú nokkra heimsótti hann 19 sinnum og hún skrökvaði 24 sinn- um. En vinnukonan sem var í húsi blaðamannsins skrökvaði meira en 150 sinnum svo hann tæki eftir, á þessum sex mánuðum. Blaðamaðurinn getur þess, að af þessum rúmum 300 ósannindum, sem honum voru sögð, hafi 100 átt beinlínis rót sina að rekja ti'l hé- gómaskapar. 60 sinnum var skrökv- að í fjárhagslegu hagnaðarskyni og 50 sinnum til þess að breiða yfir smágleymsku eða þekkingarskort þess sem við var talað eða annara, sem 'honum voru nákomnir. Þess ber nú að gæta, að sum ósannindi eru ekki ósannindi. Þeg- ið til úr regnvatni. Margir eru j ar vinnukonan segir að húsmóðir- in sé ekki heima, þó að hún viti að hún sitji inni í dagstofunni og sé að lesa eldhúsrómana, þegar vin- kona þin segist ekki vera svöng, en borðar þó og drekkur samstunclis tveggja eða þriggja dollara virði, . . . t- u • * 1 e8a ÞeSar 11Ú na§ar í neglurn- ið nfn en venjulega. En það virð-. f yfír þyí vifi götusalann. a« þú orðnir svo stirðir og veikir, að við verðum að lyfta þeim upp úr gröf- unum. Síffustu orffin. 1 dag (4. okt.) höfum við aftur fengið mat. Skamturinn var dálít- ist ómögulegt að seðja hungrið. tir ekki ,ánaC honum Við erum svo langdregnir. t dag (8. okt.) vill svo vel ti'I að ekki er regn. en nú er napur norðan stormur, svo að hungrið sker okkur enn sárar. Okkur er sagt að nóg sé af matvælum hjá aftari fylkingarörmunum. En það | virðist ómögulegt að koma þeim á móti kúlna'hríðinni. Engum er líf- vænt nema í gryfjununv Hungrið j er ottalegt. Eg er þrutinn og bólginn af kulda. Eg held að eg haldi þetta ekki út mikið lengur.” Þetta eru síðustu orð hins lang- þjáða hermanns. Líkast til hefir hann dáið litlu seinna. Líkar sög- ur gerast nú rnargar á vigvdlinum, þótt aldrei verði þær skráðir. tíu cent, þó að þú hafir tuttugu dali í vasanum, þá er það ekki ósannindi. Alt þetta er tilraun til að hlífa tilfinn- ingum annara. Það er sigur sam- úðarinnar í brjósti þinu. — Erfitt er að verjast þeirri skoð- un, að sá maður sem gat dregið saman svona mikið af ósannindum, sé ekki sjálfur að minsta kosti Nobels „Fíflar“ friðarvcrðlaun verða í þetta sinn aflient stjórninni á Hollandi. Á' hún að útbýta þeim á meðal belgiskra landflóttainanna. er leit- að hafa þangað i hörmungum sin- | um. Eru flestir þeirra, eins og j nærri má geta, allslausir. Upphæð- | in nernur nálægt $40.000. heitir dálítið kver sem Þorsteinn Þ. Þorsteinsson hefir gefið út á kostnað Þorsteins Oddssonar, með þýddum og frumsömdum sögum. Framhaldi er lofað, en ekki getið j um hve oft “fíflar” þessir muni i springa út. Sögumar i þessu hefti j Fyrsta nóvember átti að eru stuttar og laglegar, þær semj lækka kaup starfsmanna Hudsons- útgefandinn hefir lagt til, en lík- f]óa brautarinnar. Verkamennim- Hvaðanæfa. lega samdar fyrir nokkuð löngu, áður en hann náði fulltíða aldri. Bezt má teljast í þessu hefti stutt saga eftir Hjálmar Gislason, er nefnist “Friðarboginn”. Heftið kostar 35 cent. Skrökvar þú oft? ir neituðu að vinna fyrir lægra kaup en þeir höfðu gert og hættu vinnu. Þetta tefur fyrir byggingu brautarinnar þangað til samkomu- j lag kemst aftur á. — Maður nokkur í Chicago skreið utn miðja nótt inn um glugg- ann á svefnherbergi konu sinnar og réðist að henni með hnífi og Blaðamaður nokkur tók sig til að stónim skænim og veitti henni rannsaka hvað fólk í ýmsum stétt- averlía a 22 stöðum, áður en hún um og stöðum segði oft ósatt og fengj forðað sér. Maðurinn var vann að þessu í hjáverkum sínum dæmclllr j þúsund data sekt og árs í sex mánuði. A þessum tima tal- failgelsi. _ Orsök þessa grimdar- aði hann 30 sinnum við þingmann æ{5is mannsjns var sú, að þau hjón- og skrökvaði hann 10 sinnum. 25 in el<líj orðið á eitt sátt um sinnum talaði hann við lækni og ejttllvert litilrne?Si daginn áður. læknirinn skrökvaði 14 sinnum. Ungur málaflutningsmaður skrökv- Danskur maður sem gengið aði 22 sinnum í Jiau 40 skifti sem hefir i |>ýzka 'herinn, skrifaði blaði blaðamaðurinn talaði við hann, en [ einu í föðurlandi sínu og sagði gamall lögmaður vék 28 sinnum af meöal annars: “Eg hefi gerst braut sannleikans í jafn mörgum sjálfboði í jjýzka hernum, þvi að samræðum. 10 sinnurn talaði liann i mér finst Jiað skammarlegt, að sjá við bankastjóra og bankastjórinn þrjú stórveldi berjast við eitt.” skrökvaði 5 sinnum. Verst reynd- { Blaðið fer svofeldum orðum um ist matvörusalinn fgrocer). . Blaða-! manninn: maðurinn talaði 15 sinnum við' “Með allri virðingu fyrir til- hann og sá piltur skrökvaði 40! gangi þessa landa vors verðum vér Itliilr SerBO (lúkar ojc blálr WorsUni I/JTWM dúkar — valdasta vara, sem enskar i / l/fl klæðaverksmiðjur bú tii — fasrr- i liláir litir — allir nýjustu haustmóðar. — __•—---- Kf þér liaklið upp á bláa Utinn, þá skíiðið sýniiiíru vora í Fit Itefomi. Bláu fötin Burns & Co. ‘291 Portage Ave, Næstu dyr við Manitoba Hall að benda á, að þessi orsök veldur litlum áhrifum.” — Sagt er að Nýja Sjáland hafi gert samninga við Canada stjóm- ina um að kaupa miljón bushel af hveiti frá Canada áður en kom- skortur verður þar í landi. Nú sem stendur er hallærisverð á mörgum nauðsynjum í Nýja Sjá- landi. —María Englands drotning starf- ar kappsamlega að því, að búa til ýmsa Jiarflega hluti handa hermönn- um og heimtar allar kunningjakon- ur sínar til þess starfs. Um 30,000 pör af sokkum er hún búin að láta prjóna fyrir utan önnur plögg. —1 einum stað á norður Frakk- landi var aldraður maður og kona hans ung og mjög fríð. Til þeirra kom ungur Þjóðverji og bjó hjá Jieim um stund og fóru svo leikar, að ástir tókust með honum og konunni ungu. Sá þýzki hvarf áður en stríð- ið skall á, en kom skömmu síðar með þýzka hermenn og var })á í fyr- irliðaklæðiKu. Konan unga stalst til hans út í skóg, en einhver komst að fundum Jjeirra og var fyrirliðinn tekinn, svo og hjónin. Þau voru öll sett upp við húsvegg og skotin sem spæjarar. Sigur í kosningum í Bandarkjum 4. }).m. hefir enginn flokkurinn unnið alger- lega. en Republicanar hafa unnið mest á. Progressives, flokkur Roosevelts, hefir beðið mikinn hnekki. Meiri hluta halda Demo- cartar enn á Jiingi, en ráða Jiar yfir færri atkvæðum en áður. Elihu I Root var hafnað sem senator á sam- batidsjiingi af New York ríki, Und- erwood komst að í Álabama, gamli Cannon náði þingsetu á ný og Pen- rose i Pennsylvania. Ríkisstjóri í N. York er kosinn Whitman, er opinber saksóknari hefir verið í New York borg, úr liði Republicana. Víða voru atkvæði greidd um kosningarrétt kvenna og gengu atkvæði víða þung- lega. í California var endurkosinn sem ríkisstjóri Hirant Johnson, einn mesti kappi í liði Roosevelts. í öld- ungadeild sambandsþ. hefir stjórn Demókrata viðlíka mikið fylgi og áð- ur, en talsvert minna í fulltrúadeild- inni. Forlög Jiess flokks, er Roose- velt hefir fylgt, þykja nú fullséð. Um ísland skrifar Dr. Hellrung í danskt blað í New York, sá er þangað ferðað- ist í stitnar, og lætur vel yfir för- inni. Hér kemur niðurlagið : “Islendingar féllu mér prýðilega vel í geð. Þeir eru djarfir og einarðir, gestrisnir og eins akl ga vel greindir, svo og nokkuð ein- kennilegir. .... Á íslandi er dýrðlega fag- urt. Hvílíkt litskraut á fjöllum og jöklum! Hvílíkt sólarlag! Yfirleitt verð eg að Iáta svo um mælt, að sá sem vill hressast og styrkjast, getur ekki betra gert en ferðast til íslands. Mér hefir al- drei liðið betur en Jiar. Og aftur fer eg Jiangað og það oft.” „Seinasta lexían.“ Eftir Alphonsc Daudet. Eg kom ákaflega seint í skól- ann um morguninn og var þess vegna hræddur um að eg fengi ofanígjöf. Kennarinn, M. Hamel, liafði sagt okkur, að hann ætlaði að spyrja okkur um hluttaks orð- Þjóðrœknis-sjóður Vér undirritaðir leyfum oss hér með, að beina at- hygli Islendinga í Canada að eftirfylgjandi atriðum:— 1. Að stjórn Bretlands á nú í hernaði við tvö af mannflestu og sterkustu stórveldum Norðurálf- unnar. 2. Að undir úrslitum þessa stríðs er komið sjálfstæð- is-fullveldi brezka ríkisins á komandi tímum. 3. Að, þar sem Canada er hluti hins brezka ríkis, þá einnig er það í stríði við óvinaþjóðir Stórbreta- lands. 4. Að vér Islendingar, sem hér höfum tekið oss varan- lega bólfestu og gerst lögformlegir þegnar hins brezka ríkis, erum háðir sömu þegnskyldum sem aðrir borgarar þess, hvort heldur innfæddir eða aðkomnir. 5. Að oss ber, að vorum hluta, að styðja að því, eftir megni, að ríki vort nái fullum sigri í þessu stríði. Meðal annarar hjálpar, sem vér eigum kost á að veita, eru peningaleg framlög í styrktarsjóði þá, “Patri- otic Fund’’ og “Red Cross Fund”, sem eru í myndun um alt Canadaveldi. Hinn fyrnefndi þessara sjóða er til styrktar fjöl- skyldum og ættingjum þeirra manna, sem farnir eru og fara lcunna héðan úr landi í hernaðinn, og sem þess vegna ekki geta annast um lífsuppeldi þeirra. Hinn síðarnefndi sjóður er til lijúkrunar þeim her- mönnum, sem særast kunna á vígvelli. Úr þeim sjóði á að borga fyrir sjúkraskýli, lækna, hjúkrunarkonur, lækn- ingalyf og önnur lækningatæki ýmisleg. Alt þetta kostar ærið fé, sem hafast verður saman með frjálsum samskotum frá þeim, sem heima sitja við sín hversdagslegu störf. Canada liefir nú þegar sent vfir 30 þúsundir mauna í hernað Jiennan. Margir þeirra eru fjölskyldufeður, sem farið hafa í því fulla trausti að vér, sem heima er- um, sjáum svo um, að fjölskvldur þeirra þurfi ekki að líða skort, meðan Jieir eru fjarverandi, og að í sjúk- dómstilfellum þeirra sjálfra verði þeim veitt öll sú að- hlynning, sem jiörf kann að krefja. Oss ber drengskaparskylda til þess að sjá svo til, að Jiessir hermenn, sem leggja líf og krafta fram til þess að vernda ríki vort gegn árásum óvinanna, ekki þurfi að líða vonbrigði á Jiví trausti, sem þeir bera til vor með umsjón ástvinanna, sem mist hafa liðsinni Jieirra, og Jiess vegna er Jiess brýn }»örf, að hver einasti borgari, sem einhverju fær orkað, geri sér að skyldu að styrkja þessa sjóði báða með ríflegum fjárframlögum, sem efni og ástæður þeirra leyfa. Vér leyfum oss Jiví liér með, að skora á Islendinga hvarvetna í Canada, að styrkja svo sjóði þessa með fjarframlögum, að sýnt sé, að þeir hafi áhuga fyrir því að þeir verði nægilega miklir til þess, að mæta þeim þörfum, sem þeir eru stofnaðir til. Vér skulum láta Jiess getið, að allur þorri fólks, sem nú er að leggja í sjóði þessa, hafa skuldbundið sig til að leRgja frum ákveðna upphæð mánaðarlega meðan stríð- ið varir. Þeir sem hafa stöðuga atvinnu, gefa flestir eins dags kaup á mánuði, aðrir binda framlagið \úð til- svarandi hluta af inntektum sínum. Yfirleitt er ekki takmarkið að fá fólk til að gefa stórar upphæðir í einu, heldur að sem flestir, helzt allir, taki þátt í samskotunum og geri það á sem léttastan hátt j með mánaðarlegum framlögum. Vér efum ekki, að Islendingum verði ljúft að stvrkja j þetta málefni, og því biðjum vér þá alla, — konur jafnt sem karla—, sem finna sig aflögufæra, að sinna svo þess- ari áskorun vorri, að það megi verða ísl. Jijóðflokknum cil sæmdar og líknarstarfsmálefninu til sannra nota, Loforð og framlög sendist. til Th. E. Thorsteinsson. Manager Northern Crown Bank, Cor. William Ave. og Sherbrooke St., Winnipeg, Man. Winnipeg, 10. Október 1914. Thos. H. Johnsov. B. J. Brandson. Árni Eggertsson. J. B. Skaptason. John J. Vopni. O. S. Thorgeirsson. Jónas Jónasson. B. L. Baldwinson. Th. E. Thorsteinsson. John J. Bildfell. in, og eg vissi ekkcrt uni þau. Mér datt í hug aS eySa deginum viö boltaleik og ólmast meb krökk- um, sem e&ki voru á skólaaldri. Dagurinn var yndislega bjartur og hýr; en mér tókst þó a® standast freistinguna og hljóp áleiöis til skólans. Venjulega var svo mikill gatira- gangur í byrjun kenslustunda, aö hávaöinn heyröist út á stræti — bömin skeltu borSunum og lásu upphátt og kennarinn baröi reglu stikunni í borðiö og kallaSi: Þogn . Eg vonaði að geta komist í sæti mitt svo lítið bæri á meöan á þess- um 'hávaða stæði. En í þetta sinn var a!t kyrt og hljótt eins og á sunnudagsmorgni. EJg sá þaö í gegnum opna gluggann, að böm- in vom komin í sæti sin og kenn- arinn gekk um gólf með reglu- stikuna undir hendinni. Eg varð að opna dyrnar, J>ó að mig langaði ekki til að koma inn í þessa dauðakyrð. Það má geta nærri að eg var bæði kafrjóður í andliti og dauðhræddur. Eti eg hafði ekkert að óttast. Kennarinn leit hlýlega til mín og sagði með mestu stillingu: “Sestu í sætið Jiitt Franz litli; við ætluðum að fara að byrja, þó að þú værir ckki kominn.” Eg settist í sætið mitt. Þegar eg var búinn að jafna mig eftir hræðsluna, tók eg eftir því, að kennarinn var í beztu fötunum sin- um. En í þeim liafði eg aldrei séð hann nema við hátíðleg tækifæri. Öll bömin voru óvenjulega alvar- °S hljóð. En mest furðaði mig á því, að á öftustij bekkjunum, sem venjulega voru auðir. sátu margir helztu menn bæjarins, engu glaðari í bragði en við. Þar var garnli bæjarstjórinn, garnli póstur- inn og margir aðrir nafnkendir menn. Á meðan eg var að furða mg á ]>essu, hafði kennarinn sest í sæti sitt. Hann ávarpaði okkur í sama blíða málrómi og hann liafði heils- að mér og sagði; “Börnin góð! Þetta er i síðasta skiftið sem eg fæ að kenna ykkur. Það hefir komið skipun frá Berlin um það„ að upp frá þessum d.gi verði aðeins Jiýzka kend i öllum skólum í Elsass og Lothringen.1 Nýi kennarinn ykkar kemur á! morgun. I dag lærið þið í síðasta sinn lexíuna ykkar á frönsku. Eg vonast til að þið veröið róleg og athugul.” Enginn fær skilið til hlýtar, hve rnikið þessi fáu orð fengu á mig. j Það var ]>á Jietta sem hafði verið auglýst í ráðhúsinu! Siffasta lexían mín í frönsku. Eg — sem varla kunni að draga til allra stafanna! Þá vildi eg ekkert læra framar. Eg varð að vera fáfróður auli alla mína daga! En hvað eg sá eftir öllum þeim tíma, sem eg hafði eytt til e;nskis, sem eg hafði eytt að leikjum, t eggjaleit og ótal öðru. Bækumarj mínar, sem mér hafði fyrir fáum; mínútum verið svo nauðilla við,1 sem mér höfðu fundist svo þung- ar, málfræðin mín og mblíusög- urnar — allar urðu J»ær beztu vin- ir mínir á einu augnabliki. Mér lá við að tárfella, þegar eg hugs- aði til þess, að eiga að skilja við J»ær. Eins þótti mér sárt að verða að skilja við kennarann. Nú, ]»eg- ar hann var að fara, og eg átti aldrei framar að sjá hann, þá gleymdi eg öllum hegningunum og öllum höggunum, sem hann hafði gefið mér með reglustikunni. ; Kennarinn, það var sárt að verða að skilja við hann. Þegar eg var að hugsa um þetta, heyrði eg nafnið mitt nefnt. Hugs- ið ykkur hve. mikið eg hefði viljað gefa til þess að geta þulið upp úr mér hátt og snjalt allar reglumar um hluttaksorð villulaust! Eln mér skjátlaðist við fyrsta orðiö. Eg stóð álútur og hengdi höfuðið nið- ur á bringu af sneipu og iðrun. Þá sagði kennarinn viö mig: “Eg ætla ekki að ávíta þig í |>etta sinn, Franz litil. Þú færð nóga hegningu samt. Eg veit livernig börp hugsa. Þau segja alt af við sig sjálf: “Það er nógur timi. Eg læri lexíuna mina á morgun". En nú séröu hvernig komið er. Það 'hefir jafnan verið ógæfa okkar sem eigtim heima í Elsass, að við höfum slegið á frest til morguns að læra lexíuna okkar. Tilkynning. Hér með tilkynnist, samkvæmt fyrirmælum laga um vínsöluleyfi, að stjórn “Bifröst” sveitar hefir borið upp og samþykt við fvrstu og aðra umræðu aukalög til að afnema aukalög No. 14, en þau síðastnefndu banna Bifröst sveit, að taka á móti nokkru endurgjaldi fyrir leyfi til vínsölu, að liin nefndu afturköllunar aukalög verða borin upp fyrir kjósendum í nefndri Bifröst sveit, er rétt eiga til atkvæða hér um, þriðjudaginn þann 15. dag Desembermánaðar A.D. 1914, en það er sá dagur, sem ákveðinn er til árlegra sveitastjórnar kosninga í nefndri Bifröst sveit, að atkvæðagreiðsla hér um skal fram fara á sömu stundum og sömu stöðum, sem árlegar sveitarstjórnar kosningar í nefndri Bifröst sveit fvrir árið 1914 verða haldnar og að hinir sömu menn skulu stjórna atkvæðagreiðslu um nefnd aukalög sem stjórna fyrnefndri sveitarstjórnarkosningu í áðurnefndri Bif- röst sveit um árið 1914, að oddviti hinnar nefndu Bifröst sveitar skal vera á skrifstofu sinni í kauptúninu Riverton, Icelandic River, á þriðjudag þann 8. Desember, A. D. 1914, milli þriðju og fjórðu klukkustundar seinni hluta dags, til þess að skipa menn til að vera viðstadda á þeim stöðum, þar sem atkvæði skal greiða um nefnd aukalög, svo og við loka samtalning atkvæða af ritara hálfu, bæði þeirra manna, sem að aukalögunum standa og þeirra sér í lagi, sem standa með eða móti framgangi þeirra, að skrifari sveitarinnar Bifröst skal, á skrifstofu sinni að Hnausa, klukkan þrjú síðdegis á sextánda degi Des- embermánaðar A. D. 1914, telja saman atkvæði, greidd með og inóti þessum nefndu aukalögum, og að frekari meðferð þessara fyrirhuguðu aukalaga, eftir að nefnd atkvæðagreiðsla er fram farin, skal upp tekin á sveitar- ráðsfundi nefndrar sveitar Bifröst, er haldinn verður í skrifstofu sveitarinnar að heimili B. Marteinssonar, Hnausa, á 5. degi Janúarmánaðar A. D. 1915, klukkan tíu að morgni. Afrit af nefndum aukalögum er til sýnis á skrifstofu sveitarinnar til þess dags sem atkvæða- greiðsla um þau fer fram á, en nefnd skrifstofa er að heimili B. Marteinssonar, sem áður er getið. Dagsett að Hnausa, Manitoba, annan dag Nóvembermánaðar, A.D., 1914. [UndirritaðJ B. MARTEINSSON. Skrifari og féhirðir Bifröst sveitar. Sérstök sala í vikulok á karlmannafötum og yfirfrökkum Útan yfir falnaður karlmanna eftir nýjum móð á._____________________________________ Utanyfirföt og yfirhafnir karlmanna $15 til $35 virði, seíjast á__________ $6.75 $10420 Þér veröið aö »já þennan fatnað til þe«s aö skilja hve verðið rr gctt Köt saumuð eftir sniðum. Ábyrgst að fara vel, fyrir þann lága prís__________ Mikið úrval af yfirhöfnum karlmanna á $6.95 og upp____________________________ Y irhafnir kvenna vanav, $ I 2 Vikulokaverð Yfirhafnir kvenna $ 1 5 til $20 Sérstakt verð $14.75 $6.95 $4.95 $8.95 Stórmiklar birgðir af kvenfatnaði og pilsum fyrir hálfvirði Empire Clothiers 339 PORTAGE AVE. - Andspœnis Eaton Phone pantjinir teknar Maln 4405. Og nú geta Prússar sagt viö okk- ur: “Þiö þykist vera frönsk, en þó getið þiS hvorki talaö né skrif- aö ykkar eigiS móíSurmál”. Þú ert ekki sekari í þessu, Franz litli, en aðrir. ViS getum öll ásakati okkur um J»etta.” Þá tók hann málfræðina og fór í gegn um lexíuna með okkur. Mig furSafii á því hve vel eg skyldi alt sem hann sagöi. Þetta virtist svo auSvelt — svo auSvelt! Eg held eg hafi aldrei tekiS jafn vel eftir og i þetta sinn, og eg held aS 'hann hafi aldrei útlistaS mál- fræSina eins vel og Jiennan dag. Þegar málfræSis tíminn var liS- inn, fórum viS aS skrifa. Hann S gaf okkur ný forskriftar blöS og lá hvert blaS hafSi hann skrifaS____________________________________-r-r | stóru fögru letri; Klukkan í kirkjuturninum sló Frakkland —Ellsass — Franska. tólf. í sama bili gaiT viS lúSra- ÞaS var furSa hvaS Jictta hafSi þytur prússnesku hersveitarinnar; mikil áhríf á börnin. ÞaS var hún hafSi veriS úti á 'heræfingu. gaman aS sjá hve vel þáu vönduSu Kennarinn stóS upp úr sæti sínu. sig. ÞaS var grafkyrS í bekknum Hann var náfölur i andliti og mér og ekkert heyrSist nema skarkiS i hafSi aldrei sýnst hann jafn stór. j penntinum. Þegar eg leit upp frá “Vinir minir” sagSi hann, “vin- | skriftinni. sá eg aS kennarinn sat ir mínir —” hann gat ekki lokiS j hreyfingarlaus á stólnum og ein- viS setninguna. | blíndi á okkur. ÞaS var eins og Þá snéri hann sér aS töflunni á hann væri aS revna aS teikna óaf- veggnum. tók krítarmola og skrif- máanlega mynd af skólabekknum aSi stómm, þvkktim stöfum: Vive á htigarspjöld sín. f fjörutíu ár la France. (\M\ Frakkland). hafSi hann setiS í sarna sætinu Hann snéri sér eKki viS, en | meS æskuhópinn ttmhverfis sig. hallaSi höfSinu upp aS svartri Ekkert af því sem fyrir augun bar töflunni; hann geröi okkur bend- hafSi elst, nema borS og bekkir; ingu meS hendinni. eins og hann J»au voru snjáS og nudduS af vildi segja: langri notkun. i “t>aff er úti. t>iff megiff fara. Isabel Cleaning & Pressing Establishment J W. QUINN, eieandi Kunna manna bezt að fara með Loðskinnaföt Viðgcrðir og breyt- ingar á fatnaði. Garry 1098 83 isabel St. homi McDermot

x

Lögberg

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.