Lögberg


Lögberg - 05.11.1914, Qupperneq 7

Lögberg - 05.11.1914, Qupperneq 7
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 5. NÓVEMBER 1914. 7 Frá Þorleifi í Bjarnar- höfn. ('Úr “Sunnanfara.’y Þorleifur dvaldi oft langvistum á ísafirfii viS læknisdóma, eins suöur i Borgarfir?5i og í Stykkishólmi, en j>á var hann fluttur frá Hallbjarnar- eyri inn aS Bjarnarhöfn, sem hann haftSi keypt og bjó þar til dauöadags. Fyrir utan aðrar gáfur var Þorleifi sál. lánuð fjarsýnisgáfa, líkt og fs- feld “snikkara”, og gat hann séð gegnum holt og hæðir. Til að mynda veturinn 1847, vildi það sorglega slys til, að bátur fórst á leiðinni út í Krossnesi í Eyrarsveit. Þar bjó þá Ámi sýslumaður Thorsteinsen. Á bát þessum voru þrenn hjón: Bjarni stud. Bjamason og kona hans Sol- veig, bróðurdóttir sýslumanns, Er- lendur Jensen “snikkari” og kona hans Katrín Sigurðardóttir, Einar Pétursson húsmaður og kona hans Guðný Pálsdóttir, og Sigurður ÞOr- björnsson lausamaður. Alt þetta fólk, 7 að tölu, átti heima í Stykkis- hólmi. Þetta fólk druknaði í bezta veBri á svokölluðum Bollaleiðum, að menn halda. Nú vom allir rólegir hér, og engum manni í EyrarsVeit datt í hug, að neinir væm á ferð þann dag. Þenna sama dag, sem báturinn fórst, var Þorleifur á ferð frá Ólafsvík, því þangað hafði hann verið sóttur til einhvers sjúklings. Nú gengur hann sem leið liggur inn i Búlandshöfða og svokallað Búland, sem er innan verðu við höfðann; þar mætir hann pilti, sem er að svip- ast eftir kindum fyrir húsbónda hinn «r átti heima í Kirkjufelli. Hann heilsar drengnum fljótlega og segir: ■“Það hefir orðið skiptapi hér frammi 'i sveitinni í dag.” “Nei,” segir drengurinn, “ekki veit eg til þess, og það veit enginn hér.” “Og samt hef- ir það orðið,” segir Þorleifur fljót- lega og heldur áfram og hraðar sér, Og nemur ekki staðar fyr en í Bár, Og hittir Ólaf Guðmundsson, sem þar bjó, og spyr hann, hvort nokkur hafi farist hér fram undan. Ólafur kvað nei við því. En nú var komið niðamyrkur, svo ekki var hægt að leita fyr en daginn eftir. Þá var brugðið við og farið að leita með allri Bárarfjöru og inn að Vatna- búðum, og þar fanst Guðný sáluga, koffort og ýmislegt dót. — Nú má af þessu sjá, að Þorleifur hefir hlotið að sjá skiptapann, þar sem enginn maður í sveitinni varð þess var. Hon- um kom engin fregn um það, og þess vegna hefir það verið fjarsýni hans, sem olli því, að hann sagði, að svona væri komið. Eg vil geta þess, að þetta er fyrsta sagan um fjarsýni Þorleifs, sem eg heyrði þegar eg var barn, og var hún í allra munn- utn. Að endingu vil eg lýsa útliti Þor- leifs sál. Hann var lítill vexti, and- litið mátti heita frítt, smáeygur mjög, beint nef, og liður á nefinu, fullur að vöngum og' rjóður í kinn- um, fremur kinnbeinahár, hakan stutt og ávöl, spékoppur í annari kinninni, cnnið hátt og bratt, en ekki kúpt; þungbrýnan mátti hann kalla, og voru brýrnar mjög loðnar að framan, en gott bil var á milli þeirra, og var altaf eins og léki blítt bros um þetta fremur litla andlit. Og ekki hefi eg séð eins fallegar hendur á erfiðismnni, því þær voru jafnan mjallhvítar og táliðugar. 5. Apríl 1914. Anna Thorlacius. III. Eina fjarsýnissöguna man eg eftir Þorleif sáluga í Bjarnarhöfn, og var eg við9tödd þegar hún gerðist, og er hún á þessa leið: Andrea dóttir Árna sýslumanns Thorsteinsens í Krossnesi i Eyrar- sveit giftist kaupmanni Guðbrandi Guðbrandssyni i Grundarfirði, og eftir eins árs hjónaband lagðist hún á barnssæng einn laugardagsmorg- un. Var þá Þorleifur sóttur inn í Bjamarhöfn, og var hann hjá henni I 2 nætur, en ekkert gekk. Eg var þá með honum til aðstoðar, var eg þá 18 ára gömul.. Á mánudagsmorg- uninn var læktnir E. Lind sóttur inn 5 Stykkishólm, sem þá var héraðs- læknir hér. Aðra nóttina, sem eg vakti, sagði Þorleifur við mig eins- lega: “Það er bezt að sækja Lind, «n það verður ekki til neins.” "Vegna hvers?” spurði eg. “Þegar hún sat á brúðarbekknum, þá sá eg, að hún átti ekki eftir nema eitt ár ólifað.” “En ef þér hefðuð nú fæð- ingartangir, mundi hún þá ekki geta lifað?” spurði eg. Þvi svaraði hann engu, en sagði einungis: “Þér sjáið nú til.” Nú kom Lind nóttina eftir. Hann náði barninu dattðu. Svo fór Þorleifur og Lind, hver heim til sín. I 3 daga var hún að smáhressast, en 4. daginn hnignaði henni alt í einu, og 5. daginn þá dró af henni. Þá var sent í skyndi inn í Bjamarhöfn, að sækja Þorleif. Maðurinn, sem sótti hann, hét Helgi. Það er vani að æja hestum í svo kölluðttm Eyrarbotni, en í þetta sinn datt Helga ekki í hug að æja, og riður áfram. Þá kallar Þorleifur til hans og seg- ist vera kominn af baki, segir honum að gera hið sama,. Þorleifur sezt ÞETTA ER 5 DALA ^IRÐI FYRIR ÞIG Vér ætlum að komast eftir hvaða svör vér fáum við þessari auglýsing. Skerið hana úr blaðinu og sendið oss og skal það gilda sem $5 borgun fyrir þriggja mánaða kennslu í hverri deild skóla vors sem er. Greinileg skýrsla um störf vor veitt ef óskað er. Skrifið eftir skólaskýrslu vorri. ESTABL/SHED niður og styður hönd undir kinn. Helgi verður órór og spyr Þorleif, hvort ekki eigi að halda áfram, þar sem líf manns liggi við. Þorleifur gegnir ekki strax, en eftir litla stund segir hann við sjálfan sig: “Alt grætur, vein og harmur. Hana nú, þar dó hún. Móðir hennar er kom- in úr Krossnesi, og er þarna líka. En eg fer samt, það veitir ekki af að hugga.” Þýtur á bak og ríður út í Grundarfjörð. Það stóð heima, að Andrea var fyrir stuttu dáin, er hann kom. — Svona fór ætíð, ef Þorleifur sagði eitthvað fyrir, þá gekk það eftir. Einnig stóð það heima, að sýslumannsekkjan í Kross- nesi var þar viðstödd, er Andrea var að deyja. Systir og tveir bræður voru þar líka. Og það var satt. þar var harmur þungur og sár. Enginn gat tára bundist af að sjá aðra eins hrygðarmynd, þótt vanda- laus væri. Allir söknuðu sárt, þess- arar elskulegu konu, er alt hafði gott af guði þegið, eins og það fólk var og mun verða mörgum fögur fyrir- mynd. Og þvi þaut Þorleifur á bak. I fjarsýni sinni þoldi hann ekki að horfa á þetta fólk, sem allir elsk- uðu, Krossnesfólkið, engjast saman af harmi, án þess að koma og reyna að hugga; rneir að segja, gera lífg- unartilraunir Svona var hann. Blessuð sé minning hans! 5. April 1914. Anna Thorlacius. banabfkegn. Hinn 29. Ágúst þóknaðist algóð- um guði að burtkalla Mrs. Sigriði J. Víum. Hún var fædd að Kálfs- hóli í Eiðaþinghá í Suður-Múlasýslu 1845, var dóttir Magnúsar Jónssonar sonar Jóns Vídalíns og konu hans Guðnýjar Bjarnadóttur. Árið 1870 gekk hún að eiga eftir- lifandi mann sinn, Jón Sigurðsson Víum frá Finnsstöðum. Reistu þau bú að Fossgerði og bjuggu þar þang- að til 1882 að þau fluttust til Ame- ríku; fyrstu þrjú árin bjuggu þau í Pembina, N.D.; svo námu þau heim- ilisréttarland nálægt Gardar, N. D., °g bjuggu þar þangað til fyrir tíu árum síðan að þau fluttust hingað til Uppham, N.D. Þeim hjónum varð tiu barna auð- ið, sjö stúlkur og þrír drengir; sex af þeim eru dáin, en fjögur eru á lífi; þau eru: Mrs. B. Magnússon, Mrs. J. J. Phillips, Mrs. G. Árnason, allar búsettar nálægt Upham, N. D., og S. J. Sigurðsson við Ethridge, Mont., og er hennar sárt saknað af þeim ásamt elskandi eiginmanni. Þau hjón voru búin að vera 44 ár í hjónabandi þegar hún lézt. Sigríður heitin var ástrík móðir og eiginkona, glaðlynd á heimili og var hún elskuð og virt af öllum, sem kyntust henni. Hún var jarðsett 3. September af séra Friðrik Hallgrímssyni í grafreit Melanktons-safnaðar. Blessuð sé minning hinnar látnu. Vinur hinnar látnu. Mrs. Sigríður J. Víum. Það er svo ljúft fyrir lúna að leggjast til hvíldar að afloknum ströngum dags starfa, er stundum var heitur, en stundum svo napur með næðing, er nam inn að hjarta, og knúði fram tár, sem að tengdust við tilfinning hlýja. Og loks, þá er sól var að setjast að sjá þá til baka og finna, að handleiðsla herrans er hugsjónin dýrsta, Og blómin sín tíu að telja, þótt talan ögn breytist, því sex höfðu visnað hún vissi þau voru því horfin. En vonin, sú von, sem ei fölnar, hún vissi að blómin í gróðrarstöð guðs voru plöntuð, að geymast þar fegri; hún fól þessi fjögur, sem lifa, í frelsarans hendur, og gekk svo með gleði til hvildar, þvi gott er að blunda. En eitt var, sem angraði hjartað að aftni lífdaga: hún megnaði’ ei lengur að leiða sinn lemstraða’ og blinda; hún fól hann því forsjónar höndum til fullnaðar leiðslu; hún vissi, að tíminn er tæpur unz tengjast þau aftur. Nú sefur þú síðasta blundi við sólarljós himins, það vermir þitt seinasta svefnhús með sælunnar geislum; því guðs náð er meiri en maður það megi út reikna: hún leiðir oss líðandi, veika, til ljóss heima sælu. Tíðarfar á Islandi. Skaðaveður. I Lögréttu segir Björn hrepp«tjóri í Grafarholti svo frá: Eftir að vorótíðinni Iinti viku af Júlí gerði góða tíð og þurka til miðs Ágpist. Jörð fór ekki að spretta fyr en batnaði og byrjaði sláttur því ekki alment fyr en um og eftir 20. Júlí. Margir voru því naumast bún- ir að slá og hirða tún, er aftur brá til óþurkanna, og nú í vætutíðinni var víðast slegið aftur fháinj, það sem fyrst hafði verið slegið; þvi til þessa tima hefir jörð verið að spretta. Grasvöxtur var því orðinn í betra lagi og höfðu safnast mikil hey úti. Alt var gagnvott, því mikið rigndi, einkum nú í September. En laugar- daginn 12. Setpt. brá til norðanveðurs með hinum mesta ofsa, þar sem veð- urnæmt er. Kjalnesingar eru veðr- um vanir, og þó býsna þeir þetta. Þar hefir fokið allur mánaðarhey- skapur á 15 jörðum og 1 í Mosfells- sveit. Er það svo mörgum þús. hest- burða skiftir og skaðinn því mikill, beinn og óbeinn. T.. d. hefir E. Brient (ViðeyarJ mist 800 á Esju- bergi, víða 2—300 á bæ o.s.frv., bæði bændurnir sjálfir og aðrir, er þar áttu heyskap. Sá víðast ekki eftir nema litaskiftin, þar sem hið vota hey hafði svo lengi staðið í sæti, veðurmúgum, föngum eða flekkjum. Til dæmis um veðrið má nefna: Á Esjubergi fauk hlaða fyrir nokkrum árum. Er hún var endurreist, var svo frá gengið, að ekki skyldi bila, og bindingsverk hlaðið í veggina m. fl. nú sprungu þau, þakið rifnaði að nokkru og færðist mikið til, en fór ekki alveg. Á Völlum tók sunnan- 1 svipur fjósið og bar á íbúðarhúsið, (er norðar stóð, og skemdi það; svip- irnir voru jafnt af öllum áttum. Á Leirvogstunguengjum tók upp vagn, og bar langa leið og braut. í Varma- dal sleit svipur anddyri frá fjósi, drap nokkur hæns, tók taðvél og þurkaði ána ("Leirvogsá, er þar renn- ur allströng og var í vexti, eins og öll vötn þáj á kafla, bar vatnið suö- ur yfir Leirvogstungumela. Álítur Þprlákur gamli ffaðir bóndans í Varmadal, nú um áttræður, hefir verið þar alla sína æfij, að slíkur svipur hafi ekki þar komið um sína daga. Jafnvel á veðursældarjörðum mátti ekki hreyfa heyi á laugardaginn 12. Sept. Á sunnudag varð þurkað víða, þar sem ófokið var. En á mánudag snjóaði alt vott á ný, og festi snjó á öllum fjöllum ofan í rætur. , Horfurnar eystra. Eftir manni, nýkomnum austan úr Árness og Rangárvalla sýslurn, séra ÓI. Ólafssyni, hefir “Vísir” þessar fréttir um tíðarfarið 14. Sept., viku eða hálfum mánuði fyrir réttir. “Hann segir tíðina þar eystra mjög erfiða að undanförnu og hor'furnar slæmar hjá bændum at- ment, er hann fór að austan. Flest- ir byrjuðu slátt viku til hálfs mán- aðar seinna en vant er. Svo kom rosinn fram úr miðjum Ágústmán- uði. Heyfengur manna er því lítið meira en töðurnar; meginið af öll- um útheyskap var úti, er hann fór af stað suður. En svo kont nú um síðustu helgi ofan á alt annað fádæma rigning og vatnskoma á fimtudaginn, og sökk því víða það alt í vatn, sem áður stóð upp úr; og svo kom á laugardaginn aftakaveður, svo við ekkert varð ráðið; urðu því víða, svo sem í ölfusi, mjög miklir hey- skaðar. Það, sem var á þurru, sóp- aðist sumstaðar að mestu leyti í burtu, ýmist í ölfusá eða út í veð- ur og vind. Hann kvaðst ekki minnast að hafa séð jafnmikið vatn t ölfusi um þetta leyti árs. Ofan frá Bæjaþorpi ('Kröggólfs- stöðum, Vötnum, Þúfu (o. s. frv.J mátti heita einn hafsjór fram í Naut- eyrar; sá viða á kollinn á sætum upp úr vatninu. Á þessu svæði eru allar aðalengjar sveitarinnar. Honum var sagt, er hann fór úr Holtunum (8. Sept.J, að bændur kringum Starmýri í Bjóluhverfi og Vetleifsholtshverfi á Sandhólaferju og víðar, væru hættir þá um stund öllum tökum við heyskap, því þar væri alt komið í vatn, bæði slegið og óslegið; og mun það ekki hafa batn- að síðan. Mætti því geta nærri, hvernig á- stæður manna yrðu, er slíkt sumar kemur eftir vorið, sem leið, með tjóni því og hörmungum, sem því fylgdu, að minsta kosti sumstaðar. Hann sagði alla jörð orðna ákaf- lega vel sprottna, hefði varla séð jafnmikið gras í Holtum og Flóa. Bændur sagt að jörð væri að spretta alt fram á síðustu helgi. Mjög víða kvað hann hafa hitnað í heyjum hjá bændum, en honum vitanlega ekki orðið tjón að nein- staðar. Rjómabúin sagði hann hafa starf- að alstaðar eystra í sumar — þó ekki á Landinu; en miklu minna smjör væri þó framleitt en hin fyrri sum- urin; valda því mest vorharðindin, sem sálguðu lömbunum. Heilsufar manna sagði hann yfir- leitt gott; en þó væri lungnabólga að stinga sér niður til og frá. Tveir bændur í ölfusinu höfðu legið í henni, lézt annar þeirra 10. þ.m. fMagnús Magnússon bóndi í Ós- gcrðij, en hinn var á batavegi, Hall- dór Magnússon í Litlalandi, ungur og efnilegnr bóndi. Þrátt fyrir alt þetta, kvað hann bændur hafa verið rólega og von- góða, að úr mundi rætast að lokum; mikið gæti lagast, ef haustið yrði gott. Væri betur að sú von rættist. Tíðræddast hafði mönnum verið um það, að meiri sparnaðar mundi þitrfa að gæta í mörgum greinum heldur en titt hefði verið að undan- förnu. Allmikill bylur var á Kolviðarhóli allan fyrri hluta mánudagsins. Hell- isheiði alsnjóa austur á mitt fjall; úrkomulaust þó i ölfusi fram yfir hádegi og líklega allan dagpnn. Sum- ir báru þar heim bæði sunnudag og mánudag. Á tveim bæjum í Rangárvalla- sýslu sá hann töðu á túnum, er hann fór út um sýsluna. Kvaðst hann ekki muna eftir, að hann hefði séð töðu úti þar eystra á þeim tíma árs í síð- astliðin 30 ár. Þann 21. Sept. segir frétt af Rang- árvöllum, að þar hafi náðst alt hey, sein laust var, og séu bændur teknir til sláttar á ný. Á brezku herskipi. Það er fyrir löngtt viðurkent, að þau herskip bera sigur úr býtum, j þegar til sjóorustu ikemur, sem verða fyrri til að liitta markið, slá það fastast og láta skoturn sjaldn- ast skeika. Sá málsaðili vinnur sigur, sem getur sent mest al málmt á skemstum tíma i garð óvinanna. Á Iron Duke eru tíu fallbyssur. Vegur hver kúla sem úr þeim er skotið full 2900 pund. Þetta skip getur þvi sent 2900 punda þunga sendingu á hendur óvinanna á ör- fáum sekúndum. Iron Duke er eitt af yngstu herskipum Breta. Hvert herskip er geysimikill fljótandi kastali. Þau eru flest frá 500 til 575 feta löng, fara ná- lega 21 niilu á klukkustund og kosta frá átta til tíu miljonum dala hvert. Á þeim eru frá sex til níu hundruð manns. Það kann að láta illa í eyrum að tala um 12 þumlunga þykkar plöt- ur. En úr þessu er ysta lag suð- anna gert. Þessar plötur eru gerð- ar úr hinu harðasta og seigasta stáli, sem mannlegu hyggjuviti hef- ir hepnast að biia til. Samskonar plötur hlífa þeim, sem skjóta af byssunum. Herskip eru ef svo má að orði komast hlaðin af vélvun, vélum tit að lyfta kúlum og skotfærum og koma þeim i byssumar jafnótt og þær tæmast, vélum til að hreinsa vatn, framleiða rafmagn o. s. frv. En skipshöfnin dvelur í krókum og kytnum á milli þessara véla. Það er hvorki lítið né vandalaust verk að fæða slika skipshöfn, en ekki kostar það mikið yfir $150' á dag. Hverjum manni eru ætluð 20 cent á dag til matfanga. Þar af er þeint úthlutað 12 centa virði af mat, en átta centunum sem eftir eru geta þeir eytt eftir vild, keypt fyrir þau mat, eða annað ef þeim sýnist svo. Eru þeir hlutir seldir sama verði og stjórnin gefur fyrir þá, að viðbættu innflutningsgjaldi ef nokkurt er. Auk þessa fær hver maður, um hádegisbilið, ákveðinn skamt af áfengi ef hann er tvítugur aö aldri eða meira. Þeir sem ekki kæra sig um þessar góðgerðir, fá þær borg- aðar með hálfu öðru centi á dag; er sagt að margir taki þann kostinn heldur. 1 Máltíðir em bornar fram fimm sinnum á dag. Fyrsta máltíðin kl. Business and Professional Gards Dr.R. L. HUR5T, Member of Royal Coll. of Surgeons, Eng., útskrifatSur af Royal College of Physicians, London. SérfrætSingur 1 brjóst- tauga- og kven-sjúkdómum. —Skrifst. 305 Kennedy Bldg., Portage Ave. (á. móti Eaton’s). Tals. M. 814. Tlmi til viðtals 10-12, 3-5, 7-9. 5 á morgnana; önnur kl. 8; það er kallaður morgunverður:; miðdags- verður kl. 12 á hádegi. Fjórða máltíðin fer fram kl. 4 og kveld- verður er borðaður kl. 7. Áöur en Iagt er til orustu, kall- ar yfirforinginn alla foringja og umsjónarmenn saman og hel lur fund með þeim, til þess að komast eftir hvort alt sé til reiðu og segja fyrir. Meðal annars verður hann j að sjá um að nóg sé til af tilbúnum ■ mat, svo að hægt sé að fæða alla innanborðs sæmilega, þó að atlagan ! standi lengi yfir og enginn matur sé j búinn til á meðan. Þá hljóma þessi orð: “Rýmið j til á neðra þilfari; hafið alt til reiðu!” Þá kemst alt á ferð og flug. Öllum stöngum og handriðum er svift í burt eða lögð niður. Það er litið eftir skotfærum og vopnum og rafmagnsáhöldum. Aðrir líta eft- ir að stýrisumbúnaður allur sé í lagi, þvi að nú er skipinu stýrt frá öðrum og óhultari stað en ella. j Vélameistarar líta eftir vélum þetm, sem knýja skipið áfram og kjmd- arar auka gufuna. Drykkjarvatn er sett þar sem hægt er að ná í það og slökkvislöngvur eru settar þar sem hægt er og fljótlegast að ná í þær ef með þarf. Ein af verstu hættunum sem yf- ir vofir er sú, að sprengkúlur óvinanna kveiki í skipinu. Þess vegna er öllu eldfimu kastað út-i byrðis. Stólum og stigum og öðru lauslegu trjáverki er því kastað í sjóinn. I stað tréstiga eru aðrir úr vír notaðir til bráðabyrgða. öllu öðru lauslegu er rýmt úr vegi og þilfarið flýtur í vatni. Hver fer á sinn stað og læknirinn meö aðstoð- armönnum sínum er við 'hendina að hjúkra þeint sem særast. Þegar óvinurinn eygist, byrjar j skothriðin. Ef til vill hitta fyrstu1 kúlumar ekki markið, fara of stutt j eða of langt. Þær sem á eftir! koma hitta venjulega betur. Þannig heldur þessi hroðaleikur áfram. Skipið skelfur og nötrar [ eins og hrísla í vindi og það hvilir í þykkum reykjarmekki. Það hvín j í kúlum óvinanna alt umhverfis og þær brjóta niður reykháfa og möst- ur, sópa í burtu öllu sem lauslegt er og alt er brotið og bramlað. Kyndarar og vélameistarar kepp-! ast við niðri í vélarúminu. Þeir mega búast við að lenda í greip- um Heljar á hverri stundu, en þeir verða að halda uppi gulunni á meðan “fjör er í æð”. Þeir sem við fallbyssumar standa verða! daufir og stirðir af áreynslunni og hávaðanum og vinna hugsunarlaust J eins og vélar. Ef það skip sem vér höfum haft! fyrir augum ber sigur úr býtum, þá kemur að því, að skothríð óvinanna sljákkar. Þau skip þeirra sem ekki eru sokkin, gefast upp. Yfir- maðurinn gefur merki sem þýðir: i “Vér höfum sigrað!” — Orustan er unnin. Dr. B. J.BRANDSON Office: Cor. Sherbrooke & William TELKI'IlOMi garrv aao OrFicK-TfMAR: 2—3 og 7—8 e. h. Heimili: 776 Victor St. Telrphome garrv »21 Winnipeg, Man. Dr. O. B.JOR\SON Office: Cor. Sherbrooke & VVjlliajn OíLRPHONEl GARRY SiÍM Office tfmar: 2—3 og 7—8 e. h Heiml I: 8te 2 KINnoODAPTR Mnryland Street rEMÍPHONEl GARRY TO» Winnipeg, Man. Dr. W. J. MacTAVISH OrricE 724J Aargent Ave. Telephone óherbr. 840. ( 10-1* f. m. Office tfmar -í 3-5 e. m. ( 7-9 e. m. — Hkimili 467 Toronto Street — WINNIPEG telephone Sherbr. 432. Dr. Raymond Brown, J » » » > » Sérfræöingur í augna-eyra-nef- og háls-sjúkdómum. 326 Somerset Bldg. Talsimi 7262 Cor. Donald & PortageAve. Heima kl. 10— 12 og 3—5 Dr. J. Stefánsson 401 BOYD BI.DG. Cor. Portajje and Edmonton Stundar eingöngu augna, eyma, nef og kverka sjúkdóma. — Er atS hitta frá kl. 10—12 f. h. og 2—5 e. h. — Talsími: Main 4742. Heimill: 105 Olivia St. TaLsími: Garry 2315. J. G. SNŒDAL TANNLŒKNIR. ENDERTON BUILDNG, Portage Ave., Cor. Hargrave St Suite 313. Tals. main 5302. Dr. A. A. Garfat, TANNLÆKNIR 814 Somerset Bldg. Phoije Main 57 WINNIPEC, MAN. Skríf.tofutimar: Tals. If. 1524 10-12 f.h. og 2-4 e.h. G. Glenn Murphy, D.O. O. eopathic PHyslcian 637-139 Soinerset Blk. Wlnnlpeg Hagur Alberta-fylkis. Dr. Bearman, Þekkir vel á Augna, eyrna, nef, kvrka sjúkdóma og gleraugu. Skrifstofutimar: 10-12. 2-5 og 7-8 Tala M. 4370 21S 8 meraet Blk Blómlegan má hann kalla, eftir því sem i sumum öðrum fylkjum gerist um þessar mundir. Sam- kvæmt ræðu fjármála ráðherra Mitchell’s á ný afstöðnu aukaþingi, verður tekju afgangur þetta ár $1,177,000. Tekjur eru áætlaðar alls $8,952,000, en útgjöld $7,775,- j 000. Til hluttöku i stríðinu, svo og til hjálpar nauðstöddum Belgiu- mönnum voni veittir 500,000 dalir. Stjórnin i Albcrta, undir forustu A. Siftons, er dugmikil og ötul framfara stjóm. Dr. S. W. Axtell. Chiropractic & Electric Treatment Engin meSuI ög ekki hnffur 2S8K Portage Ave Tais. Nl. 3298 Takift lvftivélina til Reom 503 THOS. H. J0HNS0N og HJÁLMAR A. BERGMAN, íslenzkir logfræöiagar, Skrifstofa:— Koom 811 McArthur Building, Portage Avenue Áritun: P. O. Box 1050. Telefónar: 4503 og 4504. Winnipeg GARLAND & ANDERSON Arni Aadenon E. P. Gartaad LÖGFRÆÐINGAR 801 Electric Railway Chambere Phone: Main 1561 Joseph T. Thorson íslenzkur lögfræðingnr Arttun: MESSRS. McFADDEN & THORSON 1107 McArthnr Bullding Wlnnipeg, Man. Phone: M. 2671. :: ÓLAFUR LÁRUSS0N og BJÖRN PÁLSSON YFIRDÓMSLÖGMENN Annast IögfrKðiutörf á lalandi fyrir ye»tur-Islendinga. Otvega jartlir og hú». SpyrjiS Lögberg um okkur. Reykjavik, . lceland P. O. Box A 41 H. J. Pálmason Chartered Accountant 867-9 Somersst Bldg. Tals. N|. *73# Thorsteinsson Bros. & Co. Byggja hús. Selja lóðir. Útvega lán og eldsábyrgð. Fónn: M. 2002. 815 Somemet Blda lleimaf : G .7S6. Wlnnlpeg, Maa. Nýr forseti í Mexico. Bráðabirgða forseti Carranza hefir lagt niðttr völd með því skil- yrði, að hershöfðinginn Villa láti jafnframt af sinni eftirsókn eftir forseta tign. Ráðstefna sú, sem jætta hefir til úrskurðar, tilnefndi strax mann í stað Carranza, 'heitir s:i Villareal, en í engan stað sýnist vilja rakna úr þeim flóka, sem mál J>ess lands jafnan vilja lenda t. — Síðast liðið ár stunduðu 2735 stúdentar nám við háskölann í Kaupmanahöfn; þar af voru 334 stúlkur. Vér leggjum sérstaka áherzlu á aC selja meCöl eftir forskrlftum lækna, Hln beztu melöl, sem hægt er aC fá, eru notuC elngöngu. Pegar þér kom- ið meC forskrlftlna til vor, meglð þér vera vlss um aC fá rétt þaC sem læknirlnn tekur tll. COL/CLEHGH & CO. Notre Dame Ave. og Sherbrooke St. Phone Garry 2690 og 2691. Glftingaleyfisbréf seld. ♦ Palm Olive Sápa ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ t ♦ ♦ ♦ ♦ ^^♦l^^♦4^♦^^♦^t^♦^^•♦^•♦^t^♦^^ ♦♦♦■I1 t'H'H meðan hirgðirnar endast 2 fyrir 15c Skrifpappfrs pakkar með línáferð, mjög stórir Aðeina 20c. hver E. J. SKJDLD, Druggist, Talt. C. 4368 Cor. Welllijgton 5 Simcoe Gísli Goodman TINSMIÐUR VERKSTŒÐI; Korni Toronto og Notre í ’ame Þhone Qarry 2088 Helmllla Oarry 800 J. J. BILDFELL FASTCIQnASALI Room 520 Umon Hank TCL. 2685 Selur hús og lóOir og aonast alt þar aClútandi. Peningalán J. J. Swanson & Co. Verzla með fasteignir. Sjá um leigu á hósum. Annast lán og eldsáhyrgðir o. fl. 1 ALBERT^ BLOCK- Portagt & Carry Phone Main 2597 -*■ •«ODWP80W TalSí sherbr, 278« S. A. SIGURÐSS0N & C0. CYCCIflCAMEþN og FASTEICNASALA8 Skrifstofa: Talsíhrí M 4463 208 Carlton Blk. Winnipkg Columbia Grain Co. Ltd. H. J.LINDAL L.J. HALLGRIMSON Islenzkir hveitikaupnenB 140 Grain Exchange Bldg;. A. S. Bardai 843 SHFRBROOKE ST. se'<ir Hkkistur og annast jm út^arír. AUur útbún- aður sá bexti. Enafrem- nr selur hann allskonar minnisvarBa og legsteina r. • H« mlll Qa.rry 2161 n OFflce „ 300 o( 376 Nýjustu tæki GERA OSS MÖGU- LEGT AÐ FRAM- LEIÐA PRENTUN SEM GERIR VIÐ- SKIFTAVINI VORA ANÆGÐA The Columbia Press, Limtied Book. and Coirnne* cial Printer8 Phon« Garry2156 P.O.Bo*3l72 WINNIPBG

x

Lögberg

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.