Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1896, Qupperneq 24

Eimreiðin - 01.09.1896, Qupperneq 24
»So —, á hann að stúdera?« sagði frúin kaldranalega. — »Ver- ið þið sæl!« Það var komið með vagn bæjarfógetans og hann og mæðg- urnar stigu inn í hann. Sigríður drap vinalega höfði. Gunnlaug- ur horfði á eptir henni með löngu augnaráði. Svo geltk hann heimleiðis með móður sinni. Nokkru seinna lagði hann af stað til þess að byrja á skóla- náminu. Gunnhildur stóð í sorgarbúningi á eimskipsbryggjunni. Þann dag átti hún nefnilega að vera greptrunarseðill og var því með svörtum röndum. »Vertu nú sæl, mamma,« — »Vertu sæll góði minn. Drott- inn veri með þjer. Láttu nú sjá, að það verði mikill maður úr þjer, en þó ekki svo mikill, að þú gleymir kellingarhróinu henni móður þinni,« sagði hún grátandi. »Nei, mamma, jeg skal ávallt muna eptir þjer og svo — eptir — eptir annari líka.« — »Annari líka?« — »Mamma, þú — þú,« — »Nú, nú, hvað þá?« — »Pú — þú getur borið henni Sigríði kveðju mína og skilað til hennar, að jeg skuli aldrei gleyrna henni.« »Hann kippti að sjer hendinni og stökk í hendingskasti upp á skipið. Það var hringt í þriðja sinn. Eimskipið leið frá bryggj- unni. Gunnhildur stóð lengi og horfði á eptir honum. Svo trítlaði hún upp eptir strætinu, gekk inn í húsin og sagði með tár í augunum: »Jeg var beðin að bera kveðju frá honum Páli málaflutnings- manni og skila að konan hans dó í nótt klukkan hálífjögur.« Menn gátu ekki skilið í því, hversvegna Gunnhildur var svo sorgbitin yfir því, að konan hans Páls málaflutningsmanns væri dáin. Maðurinn hennar grjeti víst ekki úr sjer augun yfir láti hennar. Gunnhildur var búin að þjóna sem vökukona og baðkona í fjögur ár. Og nú er Gunnlaugur orðinn stúdent. Það er von á honum heirn á hverjum degi. Það er komið undir lok september- mánaðar. Haustblómin í garðinum hans Snædals bæjarfógeta glitra í fullnaðarblóma, en .viðvindilsblöðin upp um laufskálann eru kom- in í rauðleita haustbúninginn sinn, og gangstigirnir eru alþaktir fölnuðu laufi. Haustvindurinn skekur límar trjánna og regnið
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.