Íslendingaþættir Tímans - 01.09.1971, Side 2

Íslendingaþættir Tímans - 01.09.1971, Side 2
MINNING Guðný Þorsteinsdóttir Lindarbakka glaðsinna maður, hreinskiptinn og /infastur, frjálshyggjumaður og félagslyndur. Minnist ég þess, í félagsskap í sveitinni, þar á með- al er við unga fólkið stofnuðum ungmennafélag, þá áttum við allt- af vísan stuðning hans ef eitthvað átti að framkvæma. Guðbjörg, kona Sturlaugs, var greind kona, mikið lesin og stál- minnug, og var sérstaklega gaman að ræða við hana og fræðast af henni í góðu tómi. Móðir mín og hún voru miklar vinkonur, og oft var setið lengi við ána, er þær fylgdu hvor annari að heimsókn lokinni. Árið 1912 brann íbúðarhúsið í Snarartungu, var það stórt timbur- hús og brann til ösku. Var þá reist steinhús á jörðinni, og mun það hafa verið fyrsta steinhúsið, sem byggt var í sveit í sýslunni. Þetta hús stendur enn, að vísu ekki sem íbúðarhús. Auk þess gerði Sturlaugur mikið að jarða- og húsabótum í Snartartungu og meira en þá gerðist almennt. Börn þeirra hjóna voru þessi: 1. Jóna Þórey, lézt 26 ára. Hún var fyrri kona Ólafs Jónssonar tré smíðameistara á Borðeyri. 2. Ásmundur bóndi í Snartar- tungu, kvæntur Svövu Jónsdóttur frá Vatnshömrum í Borgarfirði. 3. Hjörleifur bóndi á Kimba- stöðum í Skagafirði, kvæntur Ás- laugu Jónsdóttur frá Vatnshömr- um í Bongarfirði. 4. Séra Einar fyrrum prófastur á Patreksfirði, hann lézt 23. sept. 1955 ókvæntur. 5. Hjörtur, bóndi í Fagra- hvammi við Skutulsfjörð fyrri kona hans var Arndís Jónasdóttir, frá Borg í Reykhólasveit, semni kona, Guðrún Guðmundsdóttir frá Brekku á Ingjaldssandi. 6. Guðborg var gift Sæmundi Einarssyni kennara, hann lézt 25. maí 1948. 7. Jón, lézt af slysförum 7. des. .1925,17 ára að aldri. 8. Halldóra, gift Kolbeini Jó- hannssyni frá Hamarsheiði. 9. Eina dóttur misstu þau hjón á barnsaldri. Auk þessa ólu þau hjón upp 3—4 fósturbörn, að meira eða minna leyti. Lífið er nú einu sinni þannig, að skin og skúrir vilja skiptast á. Einnig var það svo hjá þessum mætu hjónum, sorgin kvaddi dyra $vg þau urðu að sjá sum af börn- Fædd 10. október 1892. Dáin 11. marz 1971. Með Ijós í stafni er lagt á hafið, þá liðinn er dagur að kveldi. Þér birtist land, sem er blómum vafið og brosir í vorsólareldi. Nú viðjar rakna og vonir rætast og vetrarins afl er brotið. Nú mildast hagir og meinin bætast og miskunn hins æðsta er lotið. Á ævivori þig djarfa dreymdi drauma um gæfunnar veldi. Þótt særðu fjötrar, þín sál æ geymdi sólbros frá tendruðum eldi. um sínum hverfa af þessum heimi fyrir aldur fram þá var það án efa trúarstyrkur þeirra, sem hjálp aði þeim til að bera það mótlæti með hugarró og sæmd. Snartartunga er mikil og falleg jörð, ein af þeim beztu í sveitinni, er Sturlaugur og Guðbjörg bjuggu þar, var aðstaða til ræktunar frum stæð miðað við það, sem nú er, samt sem áður sáu þau mikinn árangur af starfi sínu þar, hvað ræktun snerti, og allt sem gert var miðaði að því að fegra og bæta búskaparaðstöðuna. En svo kemur að því, eftir lang- an og árangursríkan starfsdag, að gömul og ný saga endurtekur sig, að hverfa verður frá óðalinu. Sjálf sagt þarf ekki að lýsa því fyrir neinum, hvaða tilfinningar þá brjótast fram, en mér er minnis- stæð i% mikla reisn er var yfir Sturl v.ugi í Snartartungu, er hann sté á bak reiðhesti sínum og reið úr hlaði í síðasta sinn, til dvalar í fjarlægu héraði. Vopnafirði Þú vildir hvarvetna gleðja og græða og gjafir þínar skal muna. Þér lífið veitist í ljósi hæða og laun fyirir kynninguna. Þig blessi Guð, sem þú baðst og treystir og brautina greiði þína. Á traustum grunni þú trúna reistir og trúleik æ vildir sýna. Og mjúk er hvíla í móðurörmum, þá myrkvast heimur að kveldi. Og ljósin kvikna þá lýkur hörmum og lykst upp gróðursins veldi. Jórunn Ólafsdóttir, frá Sörlastöðum. Sumarið 1946 fluttust þau hjón in frá Snartartungu, til séra Einars, sonar þeirra, á Patreksfirði og Guð borgar systur hans, sem þá var ráðskona hjá bróður sínum. Efast ég ekki um, að þar leið þeim eins vel og unnt var. Stur- laugur andaðist 8. júlí 1949 á 85. aldursári. Eftir lát séra Einars Sturlaugs- sonar fluttust þær mæðgur til Reykjavíkur, þar sem Guðborg annaðist móður sína til dánardæg- urs hennar, sem var 20. júlí 1971 síðastliðinn eða í 16 ár. Líkamsleifar þeirra Snartar- tunguhjóna, Sturlaugs og Guð- bjargar voru flutt í kirkjugarðinn á Óspakseyri, fer vel á því, enda samkvæmt ósk þeirra. Ég enda þessi minningarorð með þakklæti til þessara gömlu og góðu nágranna minna. Blessuð sé minning þeirra. Ólafur E. Einarsson. % ÍSLENDINGAÞÆTTIR

x

Íslendingaþættir Tímans

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.