Eimreiðin


Eimreiðin - 01.07.1925, Blaðsíða 84

Eimreiðin - 01.07.1925, Blaðsíða 84
268 UM MANNLÝSINGAR eimr£1 l£>JS fleiri en eina, eða fylgikonur, og svo hafa og konur fle'rl " - einn mann, og þykir það kurteisi«. Ef vér hugsum oss, a . einhverju landi væri löggilt bók um mannasiði, þá 011111 ^ mega meta kurteisi borgaranna eftir því, hve oft eða s,a , r þeir brytu boðorð hennar. En hver telur slíkt og oe skýrslur yfir? Auk þess væri með slíku að eins litið á V borðið og ekki tekið tillit til þess, hvort „kurteisin kom að innan, sú kurteisin sanna, siðdekri öllu æðri, af öðrum sem lærist". Ef vér lítum á hin lýsingarorðin um skaplyndi Gun°ar® harðgerr í öllu, ráðhollr ok góðgjarn, mildr ok stiltr ^ vinfastr ok vinavandr, þá sjáum vér, að það er líkt ástatt þau öll eins og um orðið kurteis, hvort um sig lýtur að tvej11111. annarsvegar að ytri framkomu mannsins, hinsvegar að >n^ hneigð eða hæfð, sem er hinn eiginlegi og varanlegi Srun j völlur framkomunnar. Þegar vér segjum t. d. um boSa> j hann sé langdrægur, þá eigum vér við það fyrst og fren!,e að hann beri örina langt, þegar skotið er af honum. ^ ^ langt boginn dregur, vitum vér að eins af athugun í skiftið. En hin eiginlega og varanlega orsök langdrægisinf fjaðurmagn bogans, sem aftur á rót sína í efnasamsetninS hans. Vér teljum fjaðurmagn bogans varanlegan eigimel hans, þótt það komi ekki í ljós nema þegar hann er spen g og vér getum prófað þennan eiginleika bogans án þess skjóta af honum, og þannig í eitt skifti fyrir öll geng$ , skugga um, hvort hann er langdrægur eða ekki. Þegar n’^ vegar er sagt, að boginn sé langdrægur, þá er óbeinlínis leið sagt, að fjaðurmagn hans sé mikið. Líkt er nú þegar , , að er um skaplyndi manna. Vér þekkjum skaplyndið að el ^ af ytri framkomu manna, hvernig þeir reynast í það og ^ skiftið, en orsökin til framkomunnar er aldrei eingöng0 , ytri tilefni, heldur jafnframt eiginleikar mannsins sjálfs, e'S,n- leikar, sem stundum má prófa út af fyrir sig, að sínu ‘e; eins og prófa má fjaðurmagn bogans á annan hátt en skl° , ör af honum. Þar sem sagt er, að Gunnar var harðSert öllu, þá er átt við það, hve fylginn sér hann var, hve
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.