Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1920, Síða 36

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1920, Síða 36
34 TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISPÆLAGS LSLENDINGA Hafði hann lesið fjarskann allann af skáldver'kum og kunni vel að meta gildi þeirra. Hann hafði mikla ánægju af að lesa upphátt fyrir aðra kvæði eftir uppáhaldsskáld sín og oft las hann fyrir heima fólk sit't sínar eigin þýð- ingar og annað er hann ritaði. Af út- lendum skáldum mun hann hafa hald- ið mest upp á Runeberg, Byron, Heine og Swinburne og af íslenzkum skáldum héld eg að Benedikt Gröndal, Stein- grímur Thorsteinsson og Einar Bene- diktsson hafi verið honum kærastir. Gröndal var fornvinur hans og þeirra hjóna beggja. Áttu þau eigin handrit Gröndals af “Tólf álna langt og tví- rætt kvæði”, sem hann orti til frú Sig- ííðar, er hún var ung stúlka og gaf henni í afmælisgjöf. Handritið var vafið upp á kefli og var tó'lf álna eða tuttugu feta langt. Af íslenzkum skáld- sagnahöfundum þótti honum mest var- ið í Jón Trausta. Það lætur að líkind- um að maður, sem jafn mikið hafði lesið og jafn vel var kunnur bókment- um margra þjóða og ritaði þar að auki mjög hreint og fagurt mál sjálfur, hafi haft vit á að dæma um skáldskap. 1 hans augum var skáldskapurinn hst, sem er næstum of háleit og fögur til þess að vera gerð að búningi nokkurra hversdags hugsana. Fór hann ómjúk- um orðum um sumt, sem kallast skáld- skapur, en sem honum fanst lítið hafa að geyma af því sem gefur verulegum skáldskap ævarandi gildi. Þrátt fyrir það þótt Eirfkur væri bú- inn að vera nær 50 ár á Englandi, var hann þaulkunnugur öllu sem var að gerast á fslandi og fylgdist nákvæm- lega með flestum málum þar. Hann var íslendingur fyrst og seinast. Vel kunni hann við sig á Englandi og ekki fýsti hann að flytja til íslands, þótt hann ynni landinu. Fanst honum að sumir þar heima héfðu eigi skilið sumar tíllögur sínar um landsmál sem bezt og eigi viljað unna sér sannmælis. Var honum fremur þungt í skapi til þeirra manna, en var þó fús til sátta við mótstöðumenn sína, því hann var allra manna göfuglyndastur. Á Eng- landi naut hann virðingar og vináttu fjölda margra ágætismanna. Hann var viðurkendur sem fræðimaður, og sýndi háskólinn í Cambridge honum þá virð- ingu að veita honum meistara náfnbót. Margir, sem vildu nema íslenzku og kynnast íslenzkum bókmentum, leituðu til hans og kendi hann mörgum. Þegar hann sagði af sér bókavarðarembætt- inu, er hann gat ekki gegnt því lengur, sökum lasleika, voru honum veitt eftir- laun, sem nægðu honum meðan hann lifði. Frú Sigríður kona Eiríks, var stór- merk kona. Hún var honum samhent í því að gera heimilið skemtilegt og að- laðandi. Var hún rausnar kona og vildi láta alt vera sem myndarlegast er til hennar kasta kom. Hún var dugnaðar- kona með afbrigðum og fór í löng og erfið ferðalög fram á síðustu ár. Up~ eitt skeið lét hún sér mjög umhugað um mentun kvenna á íslandi og átti góðan þátt í að þar var stofnaður kvennaskóli, þótt aðrir fengju mestan heiðurinn af því. Einnig var hún ó- þreytandi í því að útbreiða þekkingu á fslandi og íslenzkum handiðnaði á Eng- landi og víðar. Fór hún til Ameríku og dvaldi þar lengi, flutti fyrirlestra um fsland og vakti athygli fólks á því. Hún tók drjúgan þátt í kvennfrelsis- málinu og ýmsum öðrum framfarar- málum og vann að öllu, sem hún tók
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.